I cannot think straight. Hindi mabura sa isipan ko ang mga nakita ko. Nakakakonsensya. Hindi ko naman mapigilan ang sarili ko. Para naman sa salita ay masaktan ko sila kahit paano. Kahit paano makaganti ako sa pang iinsulto ko sa kanila. Gusto ko doong bumawi. Kahit na alam ko sa sarili ko na.. lugmok na lugmok ang aking nararamdaman.
Wala akong mapuntahan. Ni wala akong balak pumunta sa Unibersidad na pinagtuturuan ni Felix. Nandito lang ako sa labas, wala namang balak pumasok.
Bumuntong hininga ako para maalis lahat nang bigat na aking nararamdaman at pinaandar na ang sasakyan. Inikot ko ang dala kong sasakyan sa Unibersidad hanggang sa madako ako sa backgate nito.
I frowned when I saw someone. Mas nilapit ko pa ng sakto ang kotse ko. Yung tipong hindi masyadong halata pero makikita ko ang ginagawa nila. Nandoon kasi ang kotse ni Felix e.
Natapon sa daan ang mga dalang papel, siguro, ni Addelyn habang pinapagalitan siya ni Felix. Itong si Felix naman..mukhang na gangbang ng mga bakla sa eskinita.
Putok ang labi niya at maging ang kilay. Heck! Mukha siyang gangsta. Yung parang mabaho pero hindi naman! Basta!
Alam ko naman. Isang tingin ko palang sa katawan ni Addelyn, mukhang nabombahan na nang todo ni Felix noon pa. Yan siguro ang instinct mo kapag hindi ka na virgin kasi.. parang alam mo na rin kung virgin pa ang isang girl.
Mutual? Oo,parang ganon.
Humilig ako sa sandalan ng kotse at nanood sa kanila. Kay tagal ko na palang hindi nakakapanood ng sineng, sweet.
Nakahawak sa batok niya si Felix at kinabig siya nito para halikan. Sarap na sarap si Felix pero ang higpit ng hawak ni Addelyn sa kanyang t shirt. Bakit kaya napadpad si Addelyn dito?
Natapos ang halikan nila ng buksan ni Felix ang sasakyan niya at pinasok doon basta basta si Addelyn.
Bumuntong hininga ako lalo.
"Hay. Kung hindi moko niloko Diego siguro ganyan rin tayo ngayon. " umirap ako at pinaandar na ang kotse.
Hindi ko alam kung bakit ang lungkot lungkot ko bigla. Yung taong.. comfort zone ko.. hindi ko puwedeng masandalan.
Paano kaya pag si Felix na ang umiwas sakin? Paano kaya kung magkaayos na sila ni Addelyn? Syempre, may limitasyon na sa amin. Iiwan niya rin ba ako?
Saan nalang kaya ako?
Hindi ko mapigilan ang hindi umiyak ng maisip iyon. Masaya naman ako para sa kaibigan ko. He deserved to be happy. At bilang kaibigan niya, susuportahan ko siya. Ang bait niya noon pa man sakin.
Malapit lang dito sa Manila ang probinsyang tinirhan namin noon ni mama at papa. Susubukan ko iyong puntahan at magbakasakali na doon muna. Baka lang puwede pa iyong rentahan.
Pinuntahan ko iyon at halos magutom ako dahil sa tagal ng biyahe. Naalala ko pa ang mga panahong binaril kami sa daan at nawalan ng buhay dito si mama.
Maraming nagbago. Marami nang nagtitinda ng ulam sa mga daan. May mga traysikel narin na naglalabas pasok. Napangiti ako ng makita ang mansyon namin na niyayakap na nang malalaking halaman pero malinis pa rin.
May mga nakatingin sa aking sasakyan at nakikiusyuso ng bumaba ako. Ang tapat naming tindahan ay nakilala agad ako.
"Bloom!"
Ngumiti ako. "Tita Bet."
"Kamusta?! Akala ko hindi kana babalik!" may dala pa itong pamaypay niya sa kanyang ihaw ihaw. "Nabalitaan namin yung ambush sa inyo! Nakaligtas ka raw. Kaya naisipan kong linisan lagi ang mansyon niyo pero siguro may alikabok parin! Alam mo na.. nagkakasakit rin kasi ako-"
Nilahadan ko siya agad nang limang libo para sa pag aalaga niya nang aming mansyon.
"Maraming salamat tita Bet. Sayo na yan, pampagamot niyo po."
Tinanggap niya iyon. Parang maiiyak pa siya.
"Hulog ka talaga ng langit Bloom! Hindi ko talaga ito inaasahan! Ang bata mopa noon pero ang laki na nang pinagbago mo ngayon. Dalagang dalaga kana talag! Ang sexy mo!"
"Binobola mo ba ako tita?"
"Hindi no! Ay teka, lulutuan kita ng ihaw ihaw para may ulam ka mamayang gabi."
"Sige tita Bet."
Si Tita Bet ang pamilyar sa akin sa masukal na lugar na ito. Ang mansyon lang namin ang tanging malaki rito at ang iilang bahay ay payak na lamang. Binili to ni papa noon dahil sa masyadong liblib pumasok dito noon. Ngayon naman, sementado na ito at may iilang pagbabago na rin.
Nang makapasok ako sa mansyon ay may iilang alikabok na gamit akong nakita. Nandiyan pa ang tv namin na luma na. Nakacover ang aming sala set. Nagmukhang haunted mansion ito pero hindi para sa akin. Dito na yung mansion na medyo tumagal ang pananatili namin noon.
Hanggang tatlong palapag ang mansion. Nakita ko pang, sira na ang iilang baitang nang hagdanan. Papaayos ko ito bukas rin mismo.
Nilagak ko ang mga dala ko sa dati kong kwarto. Napangiti ako dahil ganito pa rin. Walang nagbago. Nandoon ang luma kong teddy bear, sapatos, at marami pang iba.
Naalala ko si mama. Ni hindi ko alam kung saan siya nilibing ni papa nang mamatay siya. Don Cleo ruined our family. Kahit na ang rason niya ay gusto niyang ayusin ang buhay ko..pero hindi. Sinira niya.
Nandito pa rin lahat ng gamit. Hindi rin nasira. Kaya nang makaligo ako ay bumaba ako para makasaing. Nasa kalagitnaan ako ng pag aayos nang may kumatok na sa pintuan.
Ang katok ay umecho sa buong paligid ng mansion. I am alone and it's a bit creepy. Naka bukas na ang ilaw sa labas at nalimutan kong ilock ang main gate.
"Tita Bet. Salamat!" pasasalamat ko kay tita Bet nang abutan niya ako ng ihaw ihaw niyang isaw at baboy.
"Masarap yan. Tsaka nakakamis ka ring bata ka. Bukas aayusin ko ang ibang gamit dito. "
Tumango ako at ngumiti. "Pasok ho kayo!"
"Naku, wag na. Magsasara narin naman ang tindahan. Gabi na kasi."
Umalis rin si tita Bet at hindi nagtagal. Marami ang isaw at baboy na ihaw ihaw ang binigay niya sakin. Saktong naluto na rin ang sinaing ko kaya kumain na ako.
Sobrang tahimik nang mansyon. Pagkatapos kong kumain ay naghugas ako ng pinggan ng makarinig ako ng kaluskos sa labas ng pintuan.
Kinabahan ako. Masyado nang madilim sa labas at gabi na. Wala naman akong inaasahang tao lalo na at kung si Tita Bet yan e tatawagin na ako niyan.
I grabbed papa's baseball bat sa gilid nang pintuan at dumapa sa sahig para makita ang sapatos nang kung sino man ang nasa labas.
Nanlaki ang mga ko dahil isang sapatos nang lalaki!
Tumayo ako at todo na ang kalabog ng puso ko. Baka isa sa mga kaaway ni Don Cleo?! Sinundan ako?
Kumaluskos ulit sa labas ng pintuan kaya mabilis ko na hinampas sa lalaking nasa labas!!
"Ahhhhhhh!!!" sabay hampas ko ulit at doon ko na narinig ang daing niya.
"God Dammit!!!" sapo sapo ni Diego ang ulo at sikmura nang dumilat ako.
Nabitawan ko ang baseball bat at parang tinakasan ng dugo sa buong katawan.
Why the fuck he's here?!
"Ohh.. Baby...ang sakit. Shit!" daing niya ulit sapo ang kanyang ulo na may dugo.
~~~
Damn it! Bakit nandito si Diego?!
"What are you doing here?!" Sikmat ko sa kanya. Wait. Bukod sa sugat niya sa noo ay may iba pa siyang galos?
May mga pasa siya sa labi at putok rin iyon. Napakurap kurap ako.
Ayos na siyang nakatayo sa harapan ko at lulugo lugong pumasok. Napasabunot na ako sa buhok ko na matantong lasing siya!
Hinabol ko siya ng sumalampak siya sa sofa kong may covered pa na puting tela.
"Hey! You are not welcome here! Hindi kita pinapasok dito." namaywang ako sa harapan niya. He looked wasted. Saan ba galing ang isang ito?
"At bakit ka ba ganyan?!" tanong ko ulit. He just closed his eyes. Sa pag pikit niyang iyon ay natahimik ako ng makita ko ang sakit na emosyong nananalaytay sa kanya.
"I did everything.. Bloom. I protect everyone who's important to me. I did everything but why?" he muttered huskily.
Huminga ako ng malalim. Bakit ba ganito? Bakit kahit anong layo ko, tinatapon naman sakin ng pagkakataon itong si Diego.
Kinuha ko ang dala kong emergency kit sa kwarto at bumaba ng hagdan. Tila minamalas talaga ako dahil hindi ko nakita ang sirang baitang nito kaya natapilok ako at nahulog!
"Fuck!" Napadaing ako nang ako'y kumalabog na parang punit na saging sa baba ng hagdan!
"Ang sakit ng tuhod ko...." ang sakit talaga. Tumama sa kasunod na baitang ng hagdan! Mukhang mababali yung boto ko.
Hindi nagtagal ay may nalanghap ako na amoy alak at may bumuhat sa akin. Seryoso si Diego nang binuhat ako at nilapag sa sofa. Lulugo lugo pa rin sya! Parang napamulat lang siya nang mahulog ako sa hagdan!
Mamasa masa naman ang gilid ng mata ko dahil sa sakit ng aking tuhod.
He squatted on my front habang nakaupo ako sa sofa. Hinimas niya ang tuhod ko na namumula.
"Stay..still. Gagamutin ko."
Kinagat ko ang labi ko. Kahit sobrang lasing niya ay nakuha niyang ganituhin ako. Parang pinipilit niya ang katawan niya. Hindi nga ako nagkamali dahil pumunta siya doon sa sink ng kusina at nagsuka.
Pumikit ako ng mariin at napadaing sa sakit ng tuhod ko.
Oh my goodness Bloom! Ano bang katangahan to?
Dapat gagamutin mo siya at pauuwiin na e!
Pagbalik niya ay mukhang naghilamos na siya at kinuha ang mga nagkalat na kit sa sahig. He's not fine. Lasing pa rin siya.
"Hindi mo ito kailangang gawin. Let me cure you and you can leave."
Nagkatitigan kami habang naka squat siya sa harapan ko.
"Hindi porke lasing ako papabayaan na kita."
I scoffed. Wow.
"Pinabayaan mo na ako Diego. Nalimutan mo na ba? Bakit ba kasi nandito ka? You supposed to be with my twin. Mamamatay na iyon kaya kailangan ka niya."
Kumunot lang lalo ang noo niya habang naglalagay ng betadine sa sugat ko.
"Tsaka, dapat alcohol!" saway ko sa kanya.
"Alcohol will irritate your scar. Betadine dapat ang sa sugat Bloom."
"Aw. Dapat palang lagyan ang puso ko ng betadine."
Huminga siya ng malalim. Hindi pinansin ang pag aasal bata ko.
"After this.. you can leave. Gagamutin rin kita para kwits tayo." nakita kong dumudugo talaga ang noo niya. Naguilty ako.
"I'm fine.. I just really want to talk to you."
Tapos na ang pag gamot niya sa sugat ko at umupo na siya sa aking tabi.
"Who did this to you?" tungkol sa mga pasa niya ang tinutukoy ko.
"Just...Underground battle."
"Huh?"
"Mafia thing.."
Okay. Kung gusto niyang saktan ang sarili niya tapos magpakalasing.. wala na ako doon. Malamig ko siyang tinitigan.
"Then, why are you here?" ang daming bakit na gusto kong itanong. "Bakit ganon? Bakit mo'ko pinapasuot ng katulad kay Melissa? Bakit moko pinapabago para maging siya ako?"
Nangunot ang noo niya. Tila ba hindi niya maintindihan ang sinabi ko.
"What? What do you mean?"
"The shoes! The t shirts! The jeans! Those are not my era! Not my things!"
"That's not it Bloom." mahinahon ang boses niya. Umiling naman ako. "Gusto kong ganun ang suotin mo dahil ayokonh nakabalandra lagi ang katawan mo."
"Mambobola kapa! Lasing ka na nga, nambobola ka pa! You know what? Umalis ka na. Doon ka na sa kambal ko dahil ayoko nang maranasan pa ulit ang sakit na naramdaman ko noon!"
He closed his eyes and stood up. Natahimik ako nung ginawa niya iyon. Hindi ko alam na agad agad..aalis siya. Damn! Ano ba talaga itong nararamdaman ko?
"Space Bloom.." yumukod siya para himasin ang baba ko. "Hindi tayo maghihiwalay. Kung ayaw mong pakinggan ang side ko.. I will give you space. Hindi ibig sabihin na wala ako sa tabi mo.. puwede ka na sa ibang lalaki..No.. Bloom."
I do not know but I think.. That night I slept so well. Yung tulog na puro magagandang panaginip pero pag gising ko.. wala naman akong maalala.
Nasa kondisyon ang katawan ko. Hindi ko na rin inisip pa ang kagabi. Ni hindi ko na gamot ang sugat niya, bumaliktad pa, ako sana yung gagamot pero ako ang ginamot niya. Nice.
I took a bath. Doon palang narealize ko na kailangan ko na talagang mag grocery, lalo na nang pagkain.
Pagkababa ko sa hagdan.. nakita ko na naman ang sira na baitang. Naiwasan ko iyon at napag desisyunang tapos kong kumain ay papaayos ko ito. Pero ganon ba talaga kasarap ang tulog ko dahil lampas alas nuebe na ako nagising?
Pagkababa ay nagtaka ako kung bakit may naririnig akong ingay ng mantika at may naaamoy akong masarap na pagkain.
"What? Nanakawan ba ako?" bulong ko sa sarili tsaka tumakbo patungong kusina at nakita ang hindi ko na naman inaasahan!
Teka.. kala ko..bibigyan niya akong space?!
Napahilamos ako ng mukha. Buset.
"What the fuck are you doing here Dan Geigo Maxima?!"
Hindi siya nag react. Nilingon niya lang ako at doon ko na napansin ang napakaraming box, at plastic na pinamili niya.
"A-Ano ito?" nilapitan ko iyon at nakitang mga fresh milk, eggs, at bread. Tsaka yung ibang boxes ay mga napkin at sabon ko? The heck.
Ang niluluto niya ay beef steak at nag steam siya ng gulay.
"Hindi mo na lock ang pintuan mo Bloom. Do not do it again." sabi niya, binabalewala ang pag mamangha ko.
"Wala akong pakealam sa lock na iyan." napapikit ako. Ang kulit niya! "Sabi ko wala na tayo diba? Sabi mo bibigyan mo akong space? Tapos nandito ka na naman?"
"I already gave you space.. Uh.. seven hours already.And that's enough. "Dito na rin ako titira.." aniya na mas nagpahina sakin.
"I.. gave up my position, and my work. I chose to be here with you. Wala man akong trabaho ngayon may ipon naman ako." aniya ulit na nagpasakit ng ulo ko.