"Diego! Ahhhh! S-Shit!" pabilis ng pabilis ang galaw niya sa aking ibabaw. Pabilis rin ng pabilis ang aming hininga hanggang sa maramdaman ko ang mainit na likido sa aking loob.
Pawisan siya sa aking ibabaw at dumagan sa akin bago ako masuyong hinalikan sa labi.
Nang maramdaman kong buhay na naman ang kanya sa loob ko ay tinulak ko na siya.
"Diego... tama na." Alam ko naman na ako ang nag insist kagabi pero hindi ko inaakalang aagahin kami ng ganito. Pasikat na ang araw nang tumingin ako sa bintana ng aking kwarto.
Tahimik siyang umalis sa aking ibabaw at pumunta siyang banyo. Natulala ako sa kisame na marumi bago ako natauhan ng lumapit siya sakin.
Ganito pala kung mahal mo talaga ang isang lalaki. Ang plano kong lumayo ay nawalang silbi. Paano ko siya itutulak palayo kung ganito siya ka pursigido?
"Open your legs..." he demanded. Nangunot naman ang noo ko nang makita ko siyang may dalang wipes.
"I can clean myself in the bathroom Diego.." pagod kong sinabi. Damn. I felt so sticky.
Tinitigan niya ako ng hindi ako bumukaka.
"Come on Bloom. Hindi ka pa makakalakad.. You are sore." aniya. Uminit ang aking pisngi.
"Pero hindi naman ako disabled e."
"Nakailan tayo?" tanong niya.
"Uhm..eight rounds?"
"See? I saw your pussy's sore. Kasalanan ko kaya ako na ang maglilinis sayo."
Umingos ako at bumalik sa pagkakahiga at bumukaka. My god. Buti nalang hindi pa ako nakaka transfer sa school dito.
Kinagat ko ang labi ng marahan niya akong pinunasan doon. He even gave me a peck there when he was done. Goodness!
Siya lang talaga ang nakakita at nakatikim nang ano ko kaya hindi ko maiwasan na hindi kiligin.
Nakatulog ako pagkatapos nun at nang magising ay wala na si Diego sa tabi ko. Masakit na sa mata ang sinag ng araw.
Tama nga si Diego.. My knees trembled so bad when I got up.
"Fuck!" I cussed so bad at halos maiyak. Parang lalagnatin yata ako. Parang katulad rin nang mga pagtatalik namin noon na hindi ako makalakad.
Sinubukan kong mairaos ang pagligo at pag bihis ng damit bago bumaba.
Pagkababa ko ay nakita ko si Diego na kakatapos lang magluto.
Natakam agad ako sa pagkain.
"Are you fine now?" tanong nito ng lumapit at tinignan pa ang hita ko. Umirap ako at tumango.
"I cooked something for you. Come on." aniya ulit ng hindi ako sumagot at nagpatianod nalang sa kanya.
We fucked a lot that day. Hindi kami lumabas ng mansyon kundi kain, tulog, kama...reverse.
Hindi ko inisip ang magiging bunga ng lahat na ito. Hindi ko nga alam kung paglalaban pa ba namin to?
Maaga ako gumising kinabukasan nang mag eenrol ako for second sem dito lang na lugar para malapit. Ayoko na sa siyudad.
"Saan ka pupunta?" tanong ko kay Diego nang makita siyang nakabihis pang alis.
Napalinga linga siya sa paligid ng mansyon at huminga ng malalim.
"We're not safe here ,Bloom." aniya.
I bit my lip. Ito na naman ang pakiramdma ko sa tuwing magsasabi si papa na kailangan na naman naming umalis noon dahil hindi na kami safe.
"Why? Ano ang mga dapat kong malaman bukod sa may kambal ako?"
Hinila niya ako palapit sa kanya.
"You were sleeping last night...may nakita akong nagmamasid sa labas. I do not give a damn Bloom pero palaging tama ang kutob ko. It's either your sister or you father.."
Sister. Father.
Mga pangalan na dapat ay kakampi ko pero hindi. Mga banta sila sa buhay ko.
"Bakit? A-Anong sister?"
"Marco told me may mga tauhan ang kambal mo at hinahayaan siya ni Don Cleo na gawin ang lahat na gusto niya. Bloom... I saw how Don Cleo love your sister so much...and...-"
"At ako hindi?" nanubig ang mga mata ko. Umiwas ako at tumango nalang. "Mag eenrol sana ako kasi g-gusto ko talagang makapagtapos."
Nanalaytay ang sakit sa mga mata ni Diego nang makita nag ekspresyon ko.
Kinagat ko ang aking labi.
He cupped my face. "Baby... Poprotektahan kita kahit na ikamamatay ko iyon. When it all ends.. mag aaral ka. I will do anything for you."
I nodded and look at him. "Where's Addelyn?" mahinang tanong ko.
"Somewhere safe.."
"Wala siya sa mansyon?"
Umiling siya. "I cut all my connections to Don Cleo. I am not a member of A Mafia now."
"But your dad!"
"They already killed my father Bloom.."
Nanlaki ang mga mata ko sa aking narinig. Gusto kong patayin si Don Cleo dahil sa ginawa niyang ito!
"D-diego..." parang maiiyak kong hinawakan siya sa pisngi. " Why don't you tell me?!"
"Ayokong dagdagan ang mga sakit na naramdaman mo nung kelan Bloom."
"Kaya ka may mga sugat?!"
He nodded. Ngayon, ang nakikita kong Diego ay parang isang bata na nakatulala at malungkot.
Bakit kasi may mga taong halang ang kaluluwa?
Noong kailan lang nakita at nakausap ko ang ama niya. Buto't balat at halatang pinaparusahan. Kung ano sa sitwasyon ni Diego ay alam kong durog na durog ako kapag makita ko ang ama ko na nasa ganung sitwasyon.
Gusto ko siyang yakapin. Nasasaktan akong makita si Diego na ganito ka lungkot sa kabila ng seryoso niyang anyo. Siguro ganun talaga kapag mahal mo kasi nararamdaman ko yung nararamdaman niya.
Hindi siya tumingin sakin ngunit hinila ko ang kanyang mukha para tumingin siya sakin.
"Hindi kita iiwan." Panigurado ko sa kanya. "Pangako yan," napalunok ako ng tumingin siya sakin at bumaba ang tingin niya sa aking labi.
Imbes na umalis ako ay nanatili kami mansyon at hinayaan ko si Diego sa mga ideya niya at plano. Marami siyang tinawagan.
Para naman may silbi ako habang abala siya ay nagluto ako para sa kanya. Inimpake ko rin ang damit na kakailanganin namin sa pag alis mamayang gabi.
Kasalukuyan akong nagdadala nang nga maliit na bag ko sa sala nang marinig ko si Diego na may kausap sa cellphone niya na naman.
" Who told you Leon?" seryoso ang boses niya.
Kinagat ko ang labi nang makaramdam ng tensyon. Sasagot na sana si Diego kay Leon nang biglang pinagbabaril ang mansyon dahilan na tinakbo ako ni Diego para padapain.
"Shit! Let's go!"
Hindi ako makapagsalita dahil sa sobrang gulat at tumalima na lang nang hilahin na ako ni Diego palabas ngunit sa likod kami dumaan.
Abot abot ang aking kaba..para sa aming dalawa ni Diego.
Gusto ko ring pumatay sa kabilang banda.
"They tricked us!"
"H-Huh?" hindi ko alam ang ibig sabihin ni Diego at papaangkas na sana kami sa motorbike niya nang may kumasa ng baril sa aming likuran.
Madilim ang paligid ngunit alam ko kung sino ang tumututok sakin ng baril.
"Drop the gun Melissa." banta ni Diego.
Ngumisi si Melissa. Naka pormal na damit at pantalon habang nakahawak ng baril.
"You have no say on this my... Diego." Nanlisik bigla ang mata niya. Mula sa pagiging malambot at naging mala demonyo ang titig niya.
"Sasama kayo sakin o dito ko na kayo papatayin?" tanong niya.
Nasa likod na niya ang kanyang mga tauhan na mabibilang ko lang sa aking daliri.
"Don't do this Melissa." Habang sinasabi ko iyon ay nilagay ko sa aking likod ang aking kamay at nagpakita nang anim na daliri kay Diego.
Melissa cocked her head. "Why? May magagawa ka ba kung papatayin kita? Masyado ka nang naging maarte simula nang kunin ka ni papa! May magagawa ka kung papatayin kita?"
Tinitigan ko siya ng seryoso at ngumiti ako.
"Oo!" sinipa ko nang malakas ang kamay niya na may hawak na baril at dumapa at agad namang nagpaputok si Diego ng anim na beses sa anim niyang mga tauhan at bulagta lahat nang iyon.
Nakahandusay naman si Melissa sa sahig at dinuruan ko siya.
"Bitch!"
Nagmamadali kaming umalis doon ni Diego. Ramdam ko ang pag aalala niya sakin at hindi ko maiwasan ang maiyak sa mga nangyayari.
~~~
Everything went so fast. Kung gaano kabilis ang pangyayari ay siya rin ang bilis ng aking kaba.
Diego answered some phone calls. Nakaupo naman ako sa sofa at dinadamdam ang sakit ng aking ulo.
Isa raw itong hideout nilang magkakaibigan at lihim ito bukod sa kanilang tatlo. Kumpleto ang lugar na ito at maganda. Mayroong swimming pool sa labas na makikita ang ibabang view.
Agad na nandito sina Marco at Diego. Pinag uusapan nila ang pag tatraidor ni Don Cleo sa Organisasyon.
"Hindi ito nagustuhan ni papa," aniya ni Leon Monasterio.
Tumingin ako sa kanila at bumuntong hininga. I feel dizzy and hungry. Kahit ilang cake na ang nakain ko parang may gusto pa rin akong kainin.
"Alin doon?" si Marco. Si Diego naman ay lumapit na sakin at hinalikan ako sa pisngi.
"Ang pagpaslang ni Cleo sa ama ni Diego."
"Ano pa ang gusto mo?" tanong sakin ni Diego. Nasa amin na agad ang tingin ng dalawa.
I cleard my throat. "Ayoko nitong strawberry. May cake pa ba?"
"Meron naman. Wait." si Marco at agad tumawag ng katiwala nila.
Ngumisi naman si Diego sa akin. "Gutom talaga ang baby ko. Ano pa ang gusto mong kainin?"
"Ikaw," sagot ko na ikinasipol ni Leon. Sisipol sipol lang ito pero hindi nakatingin sa amin.
Humalakhak si Diego at hinalikan ako sa labi. Natahimik rin siya dahil alam niyang sinusubukan ko lang gawing masaya kahit na nasa ganitong sitwasyon.
Parang may sariling mundo kaming dalawa kahit na nilapag na ni Marco ang cake sa harapan namin. I am glad that his friends care for me. They are so great. Hindi nagkamali si Diego na pinili niyang maging kaibigan ang dalawang ito.
Marami akong iniisip. Ito.. yung sitwasyon na kung saan kami ngayon. Si Don Cleo ba ay may alam? Kung mayroon man bakit niya hinayaan nalang na balak akong patayin ng kambal ko.
Pinatulog ako ni Diego habang nag uusap sila ni Marco at Leon. Hindi ko masabayan ang usapan nila lalo na ang iba ay hindi ko naman alam.
Palubog na ang araw nang magising ako at biglang nasuka. Nasapo ko ang labi at tumakbo sa banyo para doon masuka. Lahat nang kinain ko ay naisuka ko. Pakiramdam ko ay nagkasugat ang aking lalamunan sa sobrang pagsusuka.
Ramdam ko ang kaba sa aking dibdib at ako ay pawisan. Parang nawalan ako ng lakas ng bumalik ako sa kuwarto at may kumatok sa pintuan.
Lumapit ako doon upang buksan at bumungad sakin ang tauhan nila Diego at Marco.
"Madam. Kailangan na nating umalis. We're ambush!"
"W-What-"
Hindi pa natapos ang aking reaksyon nang may magpaulan sa amin ng putok.
Hinila ako ni Tres padapa para hindi matamaan.
"W-Where's Diego?"
Sobra ang kaba ko at nahihilo.
"Madam, wala nang oras!"
"Don't shout at me! Nasan si Diego?!"
Pinagpawisan si Tres at napapikit. "Madam..ung kapatid niya binaril ni Don Cleo. Hostage nila ngayon si D-Diego- Madam!"
Bigla akong nahilo at napahawak sa braso ni Tres.
"No..." gusto kong umiyak ngunit gusto ko ring manakit. Sinapo ko ang aking tiyan ng kumirot iyon.
"Madam! Tara na! Sugatan na si Boss Leon sa labas!"
So ibig sabihin habang hostage ni Don Cleo si Diego ay pinagbabaril naman kami dito ng tauhan niya? Wala ba siyang pusong ama?
Ang daming emosyon ang nasa puso ko ng mga na iyon. Bakit nagagawa ito ng sarili kong ama? Bakit nagagawa ito ng sarili kong kapatid? Bakit nakikita ko sa ibang tao ang kapayapaan na hinahangad ko?
Tres escorted my way out. Sa kabila nang aking nararamdaman ay pinapatapang ko ang aking loob. Sa mga ganitong sitwatsyon ay walang puwang sa aking sistema ang takot.
Basag na ang mga bintana at kalat ang kuwarto. Nakahawak si Tres sa kanyang cellphone habang ang isa niyang kamay ay nandoon ang baril.
"Boss, palabas na kami. Yes boss!"
"Shit!" napamura ako ng makita kong may tatlong nagpapaulan ng baril samin. Nagtago kami sa isang cabinet lamang at konti nalang ay alam kong matatagusan na kami ng bala.
"Madam.. Dapa kalang diyan! Ahh!"
Nanlaki ang mga mata ko nang makita kong ang tama ng bala ni sa balikat ni Tres.
Kinagat ko ang labi. "Walang dapa dapa sakin Tres!"
Kinuha ko ang malaking lampshade sa ibabaw ng cabinet at pinukol sa ulo ng bumabaril sa amin at sapol na sapol ko iyon.
Napasipol ako. Maraming gamit dito. Sayang lang kung hindi ko magagamit sa ganitong sitwasyon.
May nakita akong duguan na katawan nang gapangin ko ang mamahaling frame sa dingding at hinampas iyon. Nagkanda basag iyon sa sahig.
"Madam! Delikado!"
Wala akong takot na nakatayo at saktong lumabas ang ulo ng dalawang nambabaril ay hinagis ko sa kanilang ulo ang mga basag na bahagi ng Frame at tumusok iyon sa kanilang mga mata bago ako dumapa.
Agad naman silang pinagbabaril ni Tres nang makitang humiyaw ang mga iyon.
"Woah! Grabe Madam! Ang galing mo-"
"Shut up!" ungol ko at hinaplos ang aking puson. It's getting worst. Sumasakit iyon ng sumasakit.
Ingat na ingat kami palabas ng hideout nila na ngayon ay parang hindi na maipaliwanag ang paligid nang makalabas kami. Ang daming katawan na nasawi at mga usok. May humintong sasakyan at agad kong nakita na si Leon iyon.
Pumasok ako doon at nangunot ang noo ng hindi pumasok si Tres.
"Dito nalang ako Boss At Madam. Kailangan matulungan ng mga sugatan."
May kung anong humawak naalambot na bagay sa aking puso. Kakaiba ang pagmamahalan ng organisasyong nabuo nila Diego bukod lamang sa selfish kong ama.
Pinaharurot agad ni Leon ang sasakyan. Huminga ako ng malalim.
"Dalhin mo ako kay Diego.." gumaralgal ang aking boses.
Umiling siya. "Hindi puwede. Papatayin ako ni Marco at Diego pag dinala kita doon."
Bumuhos na ang luha ko. "Hindi puwede. Dahil kung ano ang mangyari kay Diego doon na wala ako...hinding hindi ko kayo mapapatawad." banta ko.
Pumikit si Leon ng mariin. "Damn! You sounds like my wife!"
Umiwas ako nang ibahin niya ang rota ng kanyang sasakyan.
Pinikit ko ang aking mga mata upang makapag isip at ikalma ang sarili. My stomach ached so much. Lihim ko iyong iniinda. What the fuck is happening in my stomach?
Diego... don't do this to me. Ayokong mawala ka sakin.
Dumaloy ang aking luha at pasimple ko iyong pinunasan.
"Papatayin talaga ako ni Diego dahil dadalhin kita doon."
Hindi ako umimik. Ito na yata ang araw na pinaka nakakastress. Hindi ako makapag isip ng maayos. Ang daming lumalabas na negatibo sa isipan ko.
"Mystique..."
"Hmm?" tipid kong sagot.
"No matter what happens please.. Don't give up hope. Mas marami pang nangyari na ganito noon at nalampasan namin iyon at alam kong malalampasan niyo ito."
"Bakit hinostage si Diego ni Cleo? Para ano pa?"
"Because Felix killed your twin."
Napalunok ako at napapikit.
"Dahil palaban si Felix ay si Addelyn ang pinagbuntunan. Nagalit si Diego nang pagsamantalagan ni Cleo si Addelyn. It fueled the fire Mystique."
"Galit na galit si Cleo dahil pinabagsak lahat ni Diego ang kanyang maruming kumpanya. Cleo back on zero." he added.
Ang daming nangyari sa mga araw na nagpalayo layo ako. Ang araw na walang kontak sakin si Felix. Ang araw na sinundan ako ni Diego at sugatan siy. Ang araw na pinatay ni Cleo ay ito na pala iyon lahat na nang nangyari.
Sinapo ko ang sentido ko na tila ba sasabog ito sa sakit. I licked my lips.
"Gusto k-kong makita si Diego.." I cried. Nagsisi ako kung bakit pa ako natulog at nagising na wala siya. Hindi ko alam kung mahahawakan ko pa siya.
Malayo layo ang aming pinuntahan dahil nang makarating kami sa liblib na lugar at mahabang tulay ay doon ko nakita ang isang sasakyan na napapalibutan ng apat na sasakyan. May sasakyan na malapit samin at nakita kong kay Marco iyon.
Kinabahan ako lalo. Umayos ako ng upo at napahilamos ng mukha si Leon nang may tumawag sa kanya.
"Sinong sasakyan ang napapalibutan?"
"Kay Diego..."
Umawang ang labi ko at sinagot ni Leon ang tawag. Niloud speaker niya iyon.
"Why the fuck did you bring Mystique here?!" pagmumura ni Marco. "There's a bomb anywhere here!!Alam mo bang nakawala si Diego pero ang dami niyang sugat!"
Nasapo ko ang bibig. "M-Marco..please connect me to Diego please..."
Parang sasabog na ang puso ko sa kaba.
"Fine.."
Biglang may sumingit na linya sa usapan nila. Alam kong hightech ang mga cellphone nila at pinagsasalamatan ko iyon.
"Diego! Ayos kalang ba? Bakit mo'ko iniwan?!"
"Mystique.."
Nagrattle na ako nang marinig ko ang nahihirapan niyang boses.
"I can't get out of here-"
"Don't say that! Makakaligtas ka!"
"Marco... our team is everywhere." singit ni Marco.
"But the bombs are everywhere! Fuck!"
"Felix doing everything he can! He's an expert trust him!"
"Diego please..." Nanginginig na ako sa iyak. "Uuwi ka sakin diba. Why are you doing this to me?"
Natahimik silang lahat at lalo akong nanlumo nang narinig ko ang mumunting hikbi ni Diego.
"Baby... They raped my sister. God knows how much I want to kill them!!"
Napatili ako ng may bumaril ng ilang beses sa kotse ni Diego. Hindi ko na masundan dahil kahit si Marco ay lumabas na rin sa sasakyan at nagpalitan ng baril.
"Fuck! Malapit nang sumabog! Get out Diego!!" Marco shouted.
"Diego please... " I begged.
"Fuck! My leg is trapped!" he shouted. Nawala ang linya ni Diego at mas kinabahan pa ako lalo.
Leon and Marco cursed.
"Diego I am pregnant! I am pregnant!" napatili ako nang masabi ko iyon dahil sa malakas na pagsabog at kahit ang aming sasakyan ay tumilapon sa sobrang lakas ng pagsabog.