"Iyang si boss Felix-" humingang malalim si Karen. "May nakasagupa noon na Mafia ng Japan. Mas matindi sa mga kasamahan niya. Kinatatakutan iyon ng lahat pero sadyang hambog si boss at pinatulan niya. Basta...mahabang storya. Doon kami lumapit. May nag mamanman sa kanya dito sa Samar." ngumisi si Karen.
Kinabahan ako at umiwas. Pakiramdam ko naiipit ako sa sitwasyon. Hindi ko man lubos na kilala si Felix- na siyang leader pala ng Phantom ay alam kong' hindi siya ganon ka sama.
Si Karen na muntikan narin noon dumaan sa isang buwang pag ibig kuno kay Felix. Hindi iyon natuloy.
He likes to play games. Sadya nga palang playboy siya. Naging marami ang naririnig ko tungkol sa kanya dahil sa mga kaklase o schoolmates na sadyang pinaparinig sakin na mas wild raw si Felix sa Manila sabi ng ate nila.
Bakit parang kasalanan ko?
Nag ayos na kami para makauwi. Sila nanay ay maagang nagising para magligpit. Napaka aga rin ng magkape si Karen at nag usap kami habang nakatunghay sa mga tanawin ng resort.
"Lyn! Ayusin mo na nga ang mukha mo! Ang gulo ng buhok mo!" si nanay na inaayos ang mga damit ko. Nakaupo lamang ako at tinitigan ang paa ko na kulang sa tsinelas.
"Nay, nakita mo ba ang tsinelas ko na isa?"
"Bakit ako tatanungin mo e tsinelas mo iyon? Hanapin mo doon sa labas! Sa Pool! Baka naiwan mo doon."
Tumayo ako na nakapaa. Hindi ko na sinuot ang isa. Nakaputing sando at shorts lang ako. Umihip agad ang hangin na malamig ng buksan ko ang pintuan. Gusto ko talagang maglakad na walang tao tulad ngayon, tulog pa ata ang mga guests.
Nasa ikalawang palapag ang kuwarto ni Felix kaya hindi ko maiwasan na hindi kabahan. Dadaan pa kasi ako doon dahil nasa ika'tlong palapag kami. Hindi ko ito sinabi kay Karen at wala akong plano!
Kagat labi kong tinitigan ang pasilyo ng ikalawang palapag. Parang walang ka tao tao ah. Ewan ko sa sarili ko pero parang gusto kong lapitan ang puwesto namin kagabi. 'Yung nasa harapan ng pintuan ng kwarto niya.
Nilapitan ko iyon. Kulay green ang buong building ng resort. Pate ang pintuan ay green.
"Nandito pa kaya si-"
Unti unting umawang ang aking labi ng unti unti ring' bumukas ang pintuan at bumungad sa mga mata ko si Felix.
Gusto ko talagang magmura ng ilang daan. Hindi ko talaga mahanap ang mga salita na gusto kong sabihin lalo na nang hagurin niya ako ng tingin.
Hubad-baro siya at nasa bingit ng kamatayan ang luwang ng sweat shorts niya. Parang pinagpapawisan ako ng sobra. His eye are brown at parang naging kulay orange kapag naaarawan.
There's an Arabic numbers written on his biceps o tattoo. Napalunok ako.
Pinagsiklop ko ang aking mga kamay.
"Uh..tiningnan ko lang k-kung andiyan kapa."
Tumaas ang dalawang kilay niya. His lips rose a bit with amusement. Mas lalong namula ang aking pisngi.
"S-Sige, nandiyan ka ngang' talaga. Uhm, uuwi na kami."
Halos mapapikit ako sa utal ng boses ko. I smiled a bit at tatalikod na sana pero hinigit niya ang aking baywang papasok sa kanyang kwarto.
Padarag niya akong dinikit sa dingding ng kwarto at lumagapak agad ang pintuan.
Nag hehisterya na ako ng husto. Halos lumabas ang aking mata na nakatitig sa katawan niya.
Tinakip ko ang mga kamay sa mata. "Diyos ko..ang mga mata ko."
Humalakhak siya at pilit tinatanggal ang palad ko sa aking mukha.
Huminga ako ng malalim at tinanggal ang kamay sa mga mata. Kinagat ko ang labi ng hinawakan niya ang baba ko at pinagtagpo ang aming titig.
"You look good in the morning." paos niyang aniya.
Tinikom ko ang bibig dahil walang good sa mukha ko! May muta pa yata ako!
"H-Hinahanap ko ang tsinelas ko k-kaya ako lumabas."
"Hmm.. Nandito sakin. You left it last night. Bigla ka nalang tumakbo."
Shit. Napapikit ako.
"A-Akin na please. Inaantay na kasi ako nila nanay. Uuwi na kami."
Ngumuso siya at inangat ulit ang baba ko.
"Uuwi kalang na hindi ako nakikita o nakakausap man lang?" mapaglaro niyang aniya. Sinimangutan ko siya dahil sa tono niyang mapaglaro.
"Bitawan mo na nga ako. Hindi ako laruan para paglaruan mo no."
"Shhh.." bahagya niya akong inalog, hindi nagustuhan ang sinabi ko.
"Tsaka yung tsinelas ko."
He nodded. Titig na titig parin sakin. Inayos niya ang aking buhok. Ang titig niya, kung hindi ko lang alam na mapaglaro siya sa mga babae e aakalain ko na seryoso siya sa akin.
Iba ang titig niya sakin.
Isang gigil na himas niya sa aking baywang at agad na tumaas ang kanyang hawak sa aking leeg at hinalikan ako.
Parang nakalutang ako ng makita ko siyang nakapikit ng seryoso at inanggulo ang ulo para mahalikan ako lalo. Nakakadala ang bawat galaw ng kanyang labi. Parang mabubuwal ako. Tila ba'y naramdaman niya iyon kaya kanya akong binuhat at nilapag sa kama habang hinahalikan parin.
"Uhmm~" ungol ko at gusto kong umiwas. Parang nauubusan ako ng hangin at hindi ako marunong humalik!
He parted my legs with his at naramdaman ko siya sa aking gitna. Parang nabuhusan ako ng malamig na tubig.
Tinulak ko siya ng buong lakas kaya bahagya siyang napalayo. Tinukod niya ang dalawang kamay sa aking gilid at nahahapo ko siyang tinitigan ng masama.
"M-Manyak ka talaga!" I hissed. Dinilaan niya ang labi at ang dibdib niya ay taas baba. Pawisan ang kanyang dibdib kaya parang kumalat ang kung anong init sa aking katawan.
Out of the blue, I touch his chest. Basa iyon ng pawis at sinundan ng mata niya ang aking kamay.
Hinawakan niya ang aking kamay, bilang protesta.
"You must go now." he warned. Napatango ako ng maramdaman ang bukol sa gitna ng aking hita. It made me nervous!
Hinila niya ako para makaupo, makaupo sa kanyang hita at hinawakan ang aking baywang.
"You're so thin." bulong niya na ikinasimangot ko. Tumaba na nga ako ngayon e. Ang arte ng tao na ito. Ang daming napupuna.
"A-Ang tsinelas ko k-kasi!"
Kinakabahan na talaga ako lalo na nasa aking dibdib na ang titig niya.
Yawa!!
"Same room tomorrow. I'll be waiting."
Napalunok ako at tumango.
"Good girl."
Ngumiti ako ng bahagya at tinitigan ang labi niya. Akala ko talaga nung una ay pangit siya kasi ayaw niyang pakita ang kanyang mukha. Arte niya talaga.
Hindi ko na yata makakalimutan ang mukha niya. Kung paano niya ako halikan at kung paano niya ako hawakan.
Siya lang ang lalaking humawak sakin ng ganon. Kinagat ko ang labi at kinakabahan sa naisip.
Isa lang naman.
Hinawakan ko ang panga niya at hinalikan siya ng isang beses. Inilayo ko agad ang labi sa kanya at nakitang gulat siya at nakaawang ang labi.
Ngumisi ako ng gigil niya hinawakan ang baywang ko.
Binaon niya ang mukha sa aking leeg.
"Damn girl, don't make me fall for you." he moaned.
"Oh damn." he frustratedly cursed under his breath.
~~~
Nakaharap ako sa salamin at pinagmamasdan ang sarili. Kinuha ko ang malaking suklay at sinuklay ang aking buhok.
I was amaze by my natural brown hair. Talaga ngang' ampon ako. Ang buhok nila nanay at tatay ay natural na itim, kabaliktaran ng sakin.
"Lyn! Hahatid kana lang raw ni tatay mo sa eskwelahan! Magmadali!"
Napakislot ako at inayos ang aking buhok at uniporme. Bawat apak ko sa sahig naming' yari sa malapad na kahoy na bulok na sa kalawang ay lumalagitnit ito.
"Opo nay!"
Bumaba ako sa hagdan at nilapitan si nanay. Umupo muna ako para makakain ng mabilisan.
"Anong oras ka na ba natulog kagabi at malilate ka ngayon?" si nanay ng bigyan ako ng gatas. Kinuha ko iyon at uminom.
"Wala nay, hindi lang ako makatulog."
Ang totoo talaga ay hindi ako makatulog kakaisip kay Felix. Halos iuntog ko kagabi ang aking ulo dahil hindi mawaglit kung paano niya ako halikan.
Yawa!
Sumakay ako sa iisang van namin. Ito nalang ang pinapasada ni tatay lalo na sa mga turista na nagbabakasyon dito. Ang ibang van namin ay naibenta na.
"Tay.."
Tinitigan ako ng pagilid ni tatay. Huminga ako ng malalim. Malapit na kami sa eskwelahan. Kung kasama ko si Karen baka naglalakad na naman kami sa daan para makipag kwentuhan ng kung ano ano.
"Kamusta na si Melissa?"
Hirap na bumuntong hininga si tatay.
"Maayos naman siya anak. Hirap nga talaga ngayon at may mga naghahanap sa kanya. At si nanay mo kasi nagdududa na."
Kinabahan ako. Long time ago, bata pa ako nun ng pinagdudahan ko si tatay. Nang matuklasan ko ang lahat lahat naliwanagan ako. We have to keep it a secret kahit kay nanay.
Napasubo talaga si tatay at wala nang magawa pa. Si Melissa ay matanda sa akin ng ilang taon.
"T-Tay.. paano po kung ang rason ng pagkalugi ng negosyo niyo dahil sa m-mga naghahanap kay Melissa? T-Tay baka nasa panganib tayo."
Bumalatay ang takot sa mukha ni tatay. Napalunok ako at umiwas. Kaya malaking pera ang nilalabas palagi ni tatay dahil sa pag babayad ng katulong na magbabantay kay Melissa sa malaking bahay. Ilang oras lang ang layo nito sa lugar namin dito at minsan, pumupunta ako doon. Kahit si Karen o magulang ni Karen ay hindi ito alam.
Marami nang studyante ng iparada ni tatay ang van sa harapan ng gate. Ngumiti ako ng malungkot kay tatay.
"Hindi mo na ginagamit ang cellphone mo ah." si tatay habang nakababa ang salamin ng van , ako naman ay nakatayo na sa labas.
Ngumuso ako. "Wala na kasi iyon tay. Medyo pagod na kaya di na magamit. Bibili ako ng bago kung makaraket ako."
Umiling si tatay at may binigay sa akin na maraming pera. Napamulagat ako at napalinga linga.
"Tay!" tanggi ko. "Bigay nyo nalang kay nanay kasi mapuputulan na tayo ng tubig at kurente!"
Tumango kalaunan si tatay. "Maraming pera si Melissa anak. Makakaahon na tayo sa hirap. Buti nalang nakalabas siya nung kelan at naka withdraw ng pera sa bangko niya."
Shit. Di kaya mas ikakapahamak namin iyon?
"Pasok na ho ako tay."
At ito na naman ang nararamdaman ko. Sa tuwing nandito ako sa skwelahan pakiramdam ko ay may nakamasid sa akin lagi. Alam ko naman kung sino iyon. Bawat madaanan ko ay nagsisihawian para mabigyan ako ng daan.
Walang salita kundi katahimikan bawat grupong madaanan ko.
Pakiramdam ko hindi na ako ordinaryo tuloy.
Pumasok ako sa room at nakitang nag uumpisa na ang klase. Si Annika naman ay himalang hindi ako inirapan. Si sir Mendoza ay tahimik na minasdan ako at mukhang takot. Hindi na tulad ng una na pinapagalitan ako.
Lunch break ng sumakit ang ulo ko sa mahabang test na binigay sa amin. Hindi ko nga nasagutan ng maayos.
Lumabas na ang iilan sa amin ng ako ay makapag desisyon na lumabas narin. Sa totoo lang gutom na gutom na talaga ako. Nag aayos ako ng gamit ng may tilian sa labas. Isang anino ang nakita ko sa sahig at ng sundan ko iyon ay nakita ko si Felix na nakahilig sa hamba ng pintuan ng room.
Umawang ang labi ko at napalunok. Sa dati kong school sanay ako bilang simpleng studyante lang. Yung walang masyadong kaibigan.
Bawat pag galaw ko ay pakiramdam ko ay mahihimatay ako lalo na at nakatitig siya. Tila ba naiinip siya sa pag antay sakin kaya nilapitan na niya ako at tinukod ang kamay sa aking desk.
"Let's have lunch together." anunsyo niya.
Napatingala ako sa kanya habang titig na titig siya sa akin.
"O-Okay. Saan?" ang mga studyante ay kanya kanyang silip sa bintana o di kaya ay sa pintuan.
Hindi na siya sumagot pa kundi yumuko para maabot niya ang aking labi upang mapatakan ng halik. Naghuhumerintado na ng husto ang puso ko. Nakaputing t shirt siya at pantalon. Nakasabit sa kanyang leeg ang letrang M na may dragon.
Parang gusto ko na ring iuwi ang bango niya. Goodness Addelyn. Don't fall for him!
He licked his lower lip habang nakatitig parin sakin.
"Hide out."
Doon pala sa mga hideout nila dito na sa likod lamang ng eskwelahan.
Nakalabas na kami ng eskwelahan at nagiging awkward lalo. Hindi niya ako hinawakan o ano kundi pinauna niya akong pinalakad. Nakapamulsa siya habang nakasunod sa akin. Humigpit ang hawak ko sa mga librong hawak.
"Why your skirt is too short?"
Napalingon ako sa tanong niya. Tinaasan ko siya ng kilay.
"Eh, kasi nga skirt di'ba? May skirt bang pants?"
Malamig niya akong tinitigan at tila ba naghahamon. Napakurap kurap ako at itinigil nalang ang pagtataray sa kanya.
Hindi tulad noon na napaka dilim at baraghal ang hideout nila. Ngayon maayos na ang pagkakapinta at mabango. May nakita akong alak sa kung saan.
Mamahalin ang sofa na mahaba at ang mesa sa harapan nito. May biglang dumating at nakita kong sila Borge iyon at may dalang pizza, milkteas , at chicken joy. Napamulagat ako sa dami! Tahimik na nilapag nila iyon at tahimik rin na umalis.
"A-Ang dami." komento ko.
May kinuha siya sa fridge nila at nakita kong alak iyon.
"Sorry... I'll let you choose your food tomorrow."
Huh? Next tomorrow?
"Bukas?"
"Everyday. I mean.."
What the heck. Napalunok ako at may kung ano sa aking puso na makita siyang inayos ang aming pagkain.
Nasa gitna parin ako. Panibugho sa mga babaeng sinakta at ginamit niya at siya, na ramdam kong may kabaitan rin kahit paano. I closed my eyes and memorize what Karen told me. Doon ko dapat ifocus ang lahat.
Don't fall for him Addelyn.