Napasunod ang mata ni Hudson sa dalaga at sandaling napakunot ng noo. Paano nito nito nalaman ang pasilyong papunta sa restroom ng kaniyang opisina? Malaki ang pribadong opisina niya at mistulang bahay ang loob kung tutuusin. May silid sa kabilang pintuan kung kailangan niyang hindi na umuwi, sa kanan bahagi ay may maliit na kusina at coffeemaker at katabi ay ang restroom.
May kutob siya pero nanatili siyang tahimik. Nang makita niya ito kanina sa mansiyon, halos tumalon ang kaniyang puso. She looks exactly like Abhaya. The posture, the face and every-thing. Isa lang ang hindi, ang pagiging magaling nito sa martial arts especially sa judo. Nagulat lang siya sa parteng napaluhod siya nito. Nag-sparring na sila ni Azael at Cuhen dati pero natalo niya ang dalawa at kailanman hindi siya napapaluhod ng kalaban kaya alam niyang magaling ang babae. Pasado ito.
Nakakatawa lang, sumangayon agad siya dahil siguro kamukha ito ng babaeng hanggang ngayon ay hinahanap niya sa pamamagitan ng computer at nang kaniyang AI robot, kaya oo ang naging kaniyang sagot. He had this feeling na kung hindi ito ang babaeng hinahanap niya, marahil kapatid o kambal nito. Siya na bahalang tuklasin pagkatao ni Kianna Trunt. Misteryuso ang dating ng dalaga sa kaniya at napapansin niya sa kislap ng mata nito na may nakatagong poot at galit. Dapat niyang kompromahin kung ang babaeng si Abhaya at si Kianna ba ay iisa.
Nasa kaniyang table na siya at nagbasa ng mga dokumento nang lumabas ang dalaga. Naka-pony tail na ang mahabang kulay dark brown na buhok nito. Mas na-ging fiercer ang dating nito. Napatitig siya sa babae at ang nakikita niya ay ang babaeng nagngangalang Abhaya na matagal ng umalis at nawalang parang bula.
“Abhaya...” out of instance, nasambit niya iyon. Wala siyang nakitang emosyon sa mata ng dalaga o kahit anuman pagkagulat na kaniyang inaasahan. Nanatili lang itong kalma ang aura hanggang sa maupo ulit ito sa couch.
“Your woman?” walang gatol na sambit nito at sandaling sinulyapan ang kamay na binalot na nito ng bondage.
Hindi siya sumagot. Binalik niya ang mata sa ginagawa pero mas lalong hindi siya mapakali sa kinauupuan dahil sa daming mga tanong na pumasok sa magulo niyang utak.
Bagot na bagot si Abhaya na nakaupo sa single couch at gusto niya na talagang lumabas sa silid na iyon pero pinipigilan niya ang sarili nang pumasok si Jackylyn matapos nitong kumatok. Confident itong naglalakad papunta sa lalaki kaya napaikot siya ng mata. Ginagamit na naman ng kaniyang kaibigan ang karisma nitong taglay.
“Si Mrs. Hayes po ang nagpadala sa`kin dito bilang ba-gong secretary niyo Doc. I’m terribly sorry, I’m late for two hours, I met an accident along the way.”
Lihim na natawa si Abhaya sa sinabi ng kaibigan. Ano ba naman alibi ‘yan? Gusto niyang batukan ito. Matinong employee ba na pumasok sa alas-dyes ng umaga?
Hindi sumagot ang binata. Hindi rin ito nagtaas ng tingin para tingnan kung sino ang pumasok. Tinuro lang nito ang upuan sa unahan at deritso naman do’n si Jacky. Napasulyap siya sa lalaki, mukhang busy ito sa ginagawa. Hindi ba nito alam kung gaano ang kaganda ang magiging sekretarya nito?
Dapat niya sigurong paalalahanan ang kaibigan na hindi tao kaharap nila kundi demonyong nag-anyong tao na my malakas na karisma at daan daang babae ang pinaiyak at pinaluha. Baka kasi mahulog ito rito, ayaw niyang dumaan ito sa pinagdaanan niya.
Seryusong-seryuso ang mukha ni Hudson na nakaharap sa laptop nito. Hindi nito pansin na tinitigan niya na ito ngayon at binabasa ang utak ng binata pero tulad nang una, hindi niya kayang pasukin iyon. Parang may importanteng bagay itong binabasa at hinahanap at panay kalikot ang daliri nito sa laptop. Nag-decide siyang pumikit sandali ng mata at ipahinga ang sarili. Masyado siyang na-stress ngayon araw simula pa kanina nang makilala niya ulit ang binata. Nakakabaliw. Gustong-gusto niya ng umuwi at magpahinga pero nakapag-oo na siya at dapat gampanan niya ang kaniyang trabaho.
Aaminin niyang sobrang liksi ng galaw nito at hindi basta-basta mapapatumba kaya nagtataka pa rin siya kung bakit ini-hired siya nito bilang bodyguard kung napakagaling naman pala. Nung naging baliw pa siya rito dati, hindi niya alam na may nakatagong skills at talento ito sa cyber world. Kung sabagay, hindi na nakakapagtaka ang bagay na iyon.
Isa itong taong may 170 IQ level kaya hindi siguro naka-kapagtaka kung bakit lagi itong nangunguna sa lahat. Pero sa pagpikit niya ng mata, hindi niya namalayan na nakatulog siya sa sobrang bagot. Hindi siya sanay umupo sa buong oras kaya hindi niya alam kung ilan oras o minuto siyang tulog sa couch plus napagod siya sa sparring nilang dalawa... At muli siyang dinalaw ng nakaraan.
She doesn’t know how she dragged herself home after she experienced the most embarrassing moment she ever had with Doc. Hayes. May mali ba kung virgin siya? Shit! Dapat magpasalamat ito pero bakit parang sinabugan ito ng bomba?
Dumaan ang ilang linggo. Buti na lang at hindi niya na nakita ang binata at simula rin sa araw na iyon ay sinumpa niya ng pumunta ng alin man sa mga bar. Nakaka-trauma sa tulad niyang maganda. Tinigilan na muna niya ang mga kalandian niya sa phone dahil masyadong okupado ang kaniyang isip. Paulit-ulit na nag-replay iyon sa utak niyang may sira yata dahil kahit anong pilit niyang limot sa lalaki, mas lalong naaalala niya ang buong pangyayari.
Pasado alas-dyes ng gabi nang nagmamadali siyang tu-makbo sa elevator pababa. Gutom na gutom na siya at handa na siyang lalapa ng tao isali pa na sobrang pagod siya ng buong araw. Nag-overtime siya dahil sa dami ng kaniyang reports plus absent si Freia dahil kung andito lang sana ito, tinulungan siya nito hanggang sa matapos.
Sa kaniyang pagmamadali at gustong makauwi, sa pribadong elevator na naman siya pumasok. Siya lang mag-isa sa loob at sandali siyang pumikit habang nakasandig sa glass na dingding. Bumukas ito, hindi siya nag-abala ng oras na tingnan iyon basta lang siyang nakapikit at nagdasal na sana paglabas niya ng elevator ay kwarto niya na. Nakaramdam siya ng kakaibang pakiramdam na parang may nakatitig sa kaniya, awtomatikong pagbukas niya ng mata ay ang mukha ng lalaking nagpapahirap sa kaniyang magandang tulog bawat gabi.
Napanganga siya. Lahat ng pagod at gutom niya ay biglang naglaho nang makita ang napakagwapo nitong mukha pero nang maalala ang nangyari sa kanila sa bar, biglang namula ang kaniyang mukha at napaayos siya ng tayo. Nag-iwas siya ng mata at nagyuko ng tingin. Sana hindi siya nito makilala. Ang ginawa niya ay bigla niyang pinisil ang numero na hindi niya pa sana babaan para lang makaiwas sa presinsya nitong naka-kapanghina ng tuhod. Eksaktong pagbukas ng elevator nagmamadali siyang humakbang para lumabas nang maram-daman niyang may humila sa kaniyang braso pabalik.
Awtomatikong nanlaki ang kaniyang mata nang magdaop ang labi nila ni Doc. Hayes. He kissed her! Tinulak niya ito pero nakapulupot ang kamay nito sa kaniyang beywang at ang isang kamay ay nakasuporta sa kaniyang ulo para hindi siya makagalaw. Ayaw niya nang mapahiya ulit. Virgin pa siya!
But Holy Mary! His luscious sinful lips is tempting her to kiss him back and so she did. Nakalimutan na naman niya ang lahat. Napayakap siya sa batok ng binata at ang halik na pinagsaluhan nila ay may hatid na panganib at kakaibang mensahe. Idiniin siya nito sa dingding at itinaas ang kaniyang kamay at kinuyumos siya lalo ng halik. Parang hayuk na hayuk ito sa kaniyang katawan at tila gutom na gutom na lobo na walang sino man makakapigil.
Hudson dragged her to his worth of million car in the parking lot. Wala siyang imik na napasunod sa binata na para bang hawak nito ang kaniyang mundo nang mga sandaling iyon at nakabase sa lalaki ang buhay niya. Kinuyumos siya nito ng halik nang makababa sila sa sasakyan nito. Hindi niya alam kung saan siya dinala ng binata basta ang alam niya nababaliw na naman siya sa halik na ginawad nito sa kaniya. Kinarga siya nito habang ang kaniyang hita at naka-lock sa beywang nito. Wala na talaga, hibang na naman siya sa masasarap nitong labi.
Naramdaman niya ang malambot na sofa sa kaniyang likuran at saka lang napansin ni Abhaya na wala na pala siyang kasuotan sa itaas. Expose na ang kaniyang dalawang dibdib sa binata. Hudson immediately undress her. Pinunit nito ang palda niya at ang nag-iisang tela na nagtatakip sa kaniyang kayamanan. Wala na siya sa katinuan dahil ang sumunod na naramdaman niya ay ang dila nito at walang sabing kinain siya. Napakapit sa buhok nito. Merde! Mamatay na ang lahat ng paasa wag lang siya nitong iwan tulad nung una. Makakasampal talaga siya!
Sinamba siya ni Hudson at walang parte ng kaniyang katawan na hindi nito hinalikan at sinipsip na parang isa siyang napakasarap na pagkain. Then he grabbed her legs and open it. Hindi naging hadlang ang sofa para rito dahil ang sumunod na nangyari ay napapikit siya sa sakit. Sandali itong natigilan at nagmulat siya ng mata para titigan ito. Mariin lang siyang tinitigan ng binata at hinaplos ang kaniyang pisngi saka nagtuloy-tuloy sa pagpasok sa masikip niyang mundo. Sinubukan niyang hindi mapaiyak sa sakit pero dahan-dahan kumawala ang mga luha sa kaniyang mata.
“Shh... I’ll try to be gentle. Damn!” Niyakap siya ng binata habang pakiramdam ni Abhaya ay hindi pa nanga-ngalahati pagpasok ang pagkalalaki nito sa kaniya.
Napayakap siya ng mahigpit sa leeg nito at bumaon ang kaniyang kuko sa likuran nito. Her entire world is shaking for Mary's sake! But Hudson helped her overcome the pain. Nang tuluyan na itong makapasok, saglit itong tumigil at tinitigan siya.
Ang sakit na nararamdaman niya kanina ay nahaluan ng munting sarap nang magsimula na itong gumalaw. Naghalo ang sarap at kirot at sa mga sandaling iyon ay pinaubaya niya na nang tuluyan ang kaniyang sarili sa lalaki na walang alam kung ano ang magiging kahinatnan ng lahat. Tuluyan niyang naisuko ang perlas ng silangan...
Bigla siyang nagising nang may pumisil sa kaniyang teynga. Natanawan niya si Jackylyn na nakataas ang kilay at naka-cross arm na ngayon sa kaniyang harapan. Saka lang niya natanto na nakatulog siya at ibinalik ulit siya sa nakaraan na bwesit na bwesit siya sa tuwing naaalala iyon.
“Bigyan kita ng clue, umalis na ang binabantayan mo.” Nag-ikot ito ng mata at tinalikuran siya.
Agad siyang napatayo sabay hila sa kaniyang shoulder bag na laman ay dalawang baril. Bwesit! Bakit hindi man lang siya ginising man lang o ang tamang tanong bakit hindi siya nagising? Masyado ba siyang naging okupado ng panagip na iyon?
Eksaktong nasa parking lot na ang lalaki nang maabutan niya ito at pabukas ng sasakyan. Bigla siyang tumakbo at umikot sa likuran nito saka pumasok mula sa driver seat. Napangisi siya sa isip dahil kita niya ang sandaling pagkagulat sa mukha ng binatang Doctor.
“Hop in!” tinuro niya ang passenger seat. Siya ang magda-drive, sa ayaw man at sa gusto nito.
Para naman itong tutang maamo na sinunod ang sinabi niya. Umikot ito sa kabila at sumakay. Basta lang itong nakatitig sa kaniya na para bang isa siyang napakagandang babae... Oh well, maganda naman talaga siya, kaso hindi na pag-aari nito.
Not again Hudson, hanggang tingin ka na lang.
“Location?” hindi tumitingin tanong niya rito. Sa unahan lang siya nakatingin.
“Malcogn’s Empire.”
Nagtaas lang siya ng kilay bilang pagsang-ayon. Mabilis niyang pinaharurot ang sasakyan sa gitna ng kalsada nang makahanap siya ng pwesto. Rakrakan na! Napangisi siya ng tapakan niya ang silyador.
“Bullshit! Are you trying to kill me?” napasigaw ito.
Natawa siya sa kabilang bahagi ng utak niya. Really? Takot ito? Normal pa nga lang itong takbo nila, takot na agad? “Nope.” Saka sinuong niya ang traffic light na naka-stop sign. Napasigaw ito dahil muntik ng madali ang kanilang likuran pero wala pa nga yon. Sisiw lang.
Ang byaheng 30 minutes ay naging 15 minutes lang sa kaniya. Narinig naman niya sa kabilang linya na tumawa si Jacky. May suot siyang hikaw at kwentas na nagkokonekta sa kanilang dalawa. Ito ang nag-monitor sa kanila ngayon. Alam niyang naririnig ng kasamahan ang pag-uusap nila.
“Fuck! Don’t you ever do that again woman or I’ll fire you,” madilim ang hitsura nito at kitang kita niya ang galit sa gwapo nitong mukha pero wala siyang pakialam nang bumaba.
Deritso itong pumasok sa loob ng napakatayog na kompaniya habang kasunod naman siya. As usuall, agaw pansin na naman ang kaniyang dating. Napangiti na lang siya sa bahaging iyon.
Nagdalawang oras si Hudson sa loob ng opisina ni Cuhen habang si Abhaya ay nag-decide na sa labas maghintay. Nakaramdam siya ng gutom. Anong oras na ba? Nakalimutan niya halos ang oras dahil sa lalaking ito. Napatingin siya sa paligid, CCTV protected bawat area kaya nagpasya siyang pumunta ng canteen dahil nagwawala na ang kaniyang tiyan. Kailangan niyang lumaban na may laman ang tiyan man lang.
Busy siya sa kaniyang pagkain nang may lumapit sa kaniya na lalaki at nakiusap na umupo sa kaniyang harapan. Tanging tango lang ang kaniyang sagot dahil okupado na rin ang ibang upuan sa usapan na lunch time na.
“In what department you are?”
Tumingin siya sandali sa kaharap, nababasa niyang mabait at malinis ang intensyon ng lalaki kaya ngumiti siya. Nakakabagot kasi kung si Hudson ang kaniyang kausap, walang kwenta. “I’m from Hayes Group of Hospitals. Hindi ako rito nagtatrabaho.”
Natawa ito sa kaniyang deritsahang sagot. “I see...” Tumango ito at nag-abot ng kamay. “I’m Zerus, by the way. Nice seeing you here,” ngumiti ito at lumabas ang dalawang dimple nito sa pisngi.
“Kianna Trunt. My pleasure to meet you.” Inabot niya ang palad nito. Saka lang niya napagtanto na hindi basta-bastang tao ang kaharap, isa na naman pinagpala ng langit ang angking kagwapuhan pero tapos na siya sa ganiyan stage. Manhid na yata puso niya.
Masayang kausap ang bagong kakilala at paminsan-minsan siyang tumatawa sa mga biro nito. Natigil lang ang pag-uusap nila nang may isang bulto ng tao ang lumitaw sa kanilang harapan.
“We’re going now, Ms. Trunt.”
Hindi pa siya tapos sa kinakain pero hinawakan na siya ng binata sa braso at hinila ng walang alinlangan. Ilan sa mga nakakita ay napasinghap at ang iba ay kinilig. Hindi sila couple! Napalingon siya kay Zerus, ngumiti lang ito na parang pinapahiwatig sa kaniya na okay lang ito at may susunod pa na pagkakataon para magkita sila. Nag-wave pa ito ng goodbye sa kaniya.
Hinaklit niya ang braso na hawak ni Hudson pero sobrang higpit ng pagkakahawak nito, kulang na lang yata balian siya. Hindi siya umimik sa inasta nito at nakiramdam siya sa paligid. Walang emosyon ang mukha ng binata kaya hindi niya alam kung ano ang nasa isip nito. Bakit pagdating dito, hindi niya kayang pasukin ang utak ng lalaking ito?
Si Hudson na ang nag-drive nung pabalik na sila. Hindi na siya nito hinayaan humawak sa manibela at kung iniisip nito na ibabangga niya ang sasakyan nitong mamahalin, well tumpak! Kating-kati siyang ibangga iyon kasama ito para magising ito sa katotohanan na wala itong puso pero hindi niya gagawin iyon, saka na kapag nalaman na nila ni Jacky kung sino ang gusto pumatay sa lalaki or— siya na lang kaya papatay rito?
“Merde!” Napamura siya sa lenggwaheng French nang mabasag ang salamin ng sasakyan sa driver side. Buti na lamang at hindi natamaan ang lalaki.
“Fuck!” malakas na mura rin nito.
Mabilis niyang inagawang manibela sa lalaki at pinayuko ito. Umayaw ito at pero hinila niya ang kwelyo ng binata nang sunod-sunod na putok ang tumama sa kotse. Pinayuko niya ito ng mabilis at siya ang nakuhang magmaneho. Nakuha niyang makipagpalitan ng pwesto sa lalaki na walang kahirap-hirap dahil may kaliitan lang siya.
“Track the shooter,” walang takot na saad niya at mabilis na pinaharurot ang sasakyan sa gitna ng kalsada. Makikipaglaro na naman siya kay Satanas ngayon.
“I can’t track the shooter,” agarang sagot ni Jacky sa kabilang linya.
Hindi na siya umimik. Ang ginawa na lamang niya ay pinaharurot ang sasakyan at nakipag-agawan ng pwesto sa mga sasakyan. Thanks God at wala ng bumaril sa kanila. Talagang desidido na ang kalaban nito na itumba ang binatang Doctor pero mukhang hindi sumangayon ang panahon na mapaaga ang pag-kamatay nito.
“Slow down.”
Hindi niya pinansin ang walang kaemosyon nitong boses. Nakaupo na ito ng maayos at nakatuon sa kalsada ang mata.
“Slow down or I’ll fire you right now.”
“Bakit ‘di mo subukan?”
“Ms. Trunt—”
“I’m driving. Shut up.” Binagalan niya ang pagpa-patakbo. Tingin niya ay malayo na sila sa disgrasya. Lihim niyang sinulyapan si Hudson, tahimik ito at malalim ang iniisip. Gusto niyang arukin ang utak nito pero hindi niya talaga kayang basahin ang isip ng lalaki. “Next destination?”
“Cemetery,” saka nito sinabi ang lokasyon kung saan.
Napakunot siya ng noo. Ano naman ang gagawin nila ro’n? Maghuhukay na ba ito sa sariling paglilibingan? Natawa siya sa naisip. Pwede nga rin siya ang maghukay para hindi na ito mapagod. Tahimik sila buong byahe.
Huminto na sila sa bukana ng pribadong sementeryo at hinintay niyang lumabas ang lalaki pero nanatili lang itong nakatingin sa bukana na parang may malalim na iniisip. Tahimik lang si Abhaya, at lihim na pinag-aralan ang mukha ni Hudson. Tama ba siya sa nakita niya? Nakikita niyang nasasaktan ito pero ilang sandali lang ay naglaho agad.
“Wala akong ma-track. Malinis gumawa ang taong gustong pumatay kay Doc. Hayes,” boses ni Jacky ang kumuha sa kaniyang atensyon. Hindi siya sumagot. Sinimulan niyang paandarin ang makena.
“Mansion,” ikling saad nito.
“Shoot!” Sinimulan patakbuhin ang sasakyan sa maluwang na kalsada. Handa siyang makipagkarerahan ulit sa kapwa driver.
Busy si Hudson habang nasa pribadong silid siya ng underground kasama ang kaniyang AI robot. Hindi basta-basta ang silid na iyon, lahat ng mga inimbento niya nung kabataan ay nandoon pero dahil busy siya sa pamumuno ng kaniyang Hospital at negosyo kaya wala na siyang panahon.
Tiningnan niya ng maigi ang bala ng baril na ginamit sa kaniya kanina na muntik na yatang dumali sa kaniyang buhay. Malinis. Walang mababakas na fingerprint. Binuksan niya ang laptop at gano’n din ang AI niya na pinangalanan niyang Travis. Ito ang pina-locate at pina-access niya sa lahat na nangyari kanina.
Sa tatlong oras na pag-scan nito sa bawat building sa mga CCTV footage, may nakuha siyang lead pero hindi malinaw dahil nakasumbrero ito at naka-mask. Napabuntunghinga siya sandali at napasandal sa kinauupuan. Kung sino man ang gustong bumangga sa kaniya, siguraduhin lang nito na mauunahan siyang patumbahin dahil kung hindi, baka pati libingan nito ay ipagkakait niya sa sementeryo.
“Travis save that files.”
“Files saved,” ganting sagot ni Travis.
Hinarap niya ang laptop at binasa ang impormasyong nakuha, “Kianna Trunt,” wala sa loob na binanggit niya ang pangalan ng dalaga.
Kianna Trunt, 25 years old, Single, Half pinay and half british...
Itinigil niya ang pagbabasa. Natuon ang atensyon niya sa larawan nitong. Nakangiti ito sa larawan pero nababalot ng lungkot at sakit ang kislap ng mata. Inilabas niya ang larawan ni Abhaya na matagal ng nakatago sa kaniyang drawer at itinabi sa larawan ni Kianna. Kung may nag-iba man, iyon ay ang buhok at ang aura ng mukha. Abhaya looked innocent, angelic and fragile. Kianna on the other hand is wild, fearless and death seeker. He had this gut inside na ang babaeng natutulog sa silid na katabi ng kaniyang kwarto ay iisa, pero pwedeng hindi rin dahil ang nakilala niyang Abhaya ay laging nakangiti at puno ng pagmamahal sa kaniya.
Lahat ng information ni Kianna Trunt ay pina-download niya kay Travis, babasahin niya lahat ng ito ngayon gabi. Saka niya na iisipin ang taong gustong magpapatay sa kaniya, una muna niyang kilalanin ang babaeng nasa poder niya ngayon.
“Hey?” bungad niya kay Farhistt nang tumawag ito.
Hindi sila gaanong close ng lalaki. May sarili itong mundo at si Cuhen lang ang kinakausap. Habang si Cuhen lang din ang kinakausap niya at si Azael. Paminsan-minsan lang sila nag-uusap dalawa kung and’yan ang grupo.
“Kumusta? Okay ba ang private bodyguard na pinadala ng kakilala ko?”
Natigilan siya at napatitig sa kaniyang cellphone kahit hindi naman niya nakikita ang mukha ng lalaki. Kahit hindi sila gaanong close sa isa’t isa, alam niyang nakangisi ito ngayon dahil babae ang nagbabantay sa kaniya. Damn! Nakakapanindig balahibo pa naman pag ito ang mang-aalaska sa kaniya dahil kulang na lang, bayaran niya ito para lang magsalita.
“Fuck! Gotta go, I’m busy.” Pinatay niya agad ang kaniyang cellphone at sinimulan halungkatin ang bagay na dapat niyang halungkatin.
Napabangon si Abhaya at hinarap ang laptop. Isang maleta lang na kasuotan ang dala niya at ang isang maleta naman ay puro gamit laban sa pakikibakbakan pero ang totooo, hindi naman niya magagamit lahat ng iyon. May ini-send sa kaniya na files si Jackylyn. Binuksan niya iyon, para lang umasim ang kaniyang pagmumukha nang makitang mukha ito ng binatang Doctor na walang kangiti-ngiti.
“What’s this?” reply niya sa email nito.
“Si Doctor Hudson Herrence Hayes. Ang lalaking dahilan pala ng lahat ng pinagdadaanan mo at kung bakit ka napunta sa poder ni Yx.”
Matagal siya bago nakasagot, hindi na siya umimik. Alam niyang curious ito sa lahat ng bagay at hindi niya masisisi ang kaibigan kung bakit. Hahayaan na lang niya ito.
“Back out na ba this? Sabihin mo lang at gora bells tayo paalis,” may laugh at loud na emoticon ito sa dulo.
May gana pa itong magbiro sa kaniya. Kung nasa tabi niya lang ito baka napiktusan niya na ang babae, “No. Nandito na tayo kaya panidigan na. Ang gawin mo lang gaga ka, dalian mo sa pag-track at pagkuha ng lead para makaalis na tayo.”
“Copy Captain!”
Ini-off niya ang laptop at hinarap ang dalawang baril na nasa ibabaw ng side table. Napangiti siya ng mapait. First training niya sa isla, halos sumuko ang kaniyang katawan sa sobrang hirap. Ilang bala ba ang nasayang sa bawat tira niya na hindi namam tumatama sa target. Lahat ng iyon, at kung bakit siya nandito ngayon ay dahil sa malaking galit niya sa lalaki. Panahon nga naman, siya na naman ang balak yatang paglaruan but not this time. She’ll make sure, siya ang maglalaro kay tadhana at magwawagi.
Tumunog ang kaniyang cellphone kaya mabilis niyang sinagot ang tawag. “Speaking...” bungad niya kay Yx.
“How’s the first day? Any trouble?”
Napairap siya sa kawalan, “Why did you give me this assignment? Alam naman natin pareho ang nakaraan ko ‘di ba?”
“Abhaya Kiene, nasa poder ka niya bilang private bodyguard hindi bilang babaeng sinaktan niya noon. I thought you are okay with it. I never heard you disagree so I thought you already moved on.”
Natigilan siya. Tama ito. Sa kaniyang inasta, parang pinapakita niya lang na hanggang ngayon ay hindi pa siya nakalimot o ang tamang tanong, nakalimot nga ba talaga siya? Napabuntunghinga siya at nagpaalam na sa binata. Hindi niya hahaluan ng personal ang trabaho. Sinisigurado niyang mapapabagsak niya ang binatang Doctor balang-araw.