Mabilis naming nilapitan si Kath ng makita namin na gising na ito."What happend?"
"Kath are you okay nagugutom ka ba , gusto mo ng juice ng milk or ng ano." Natatarantang tanong ni Summer, I mean nilang lahat dahilan upang magulohan ako.
"Anong nangyari bakit ako nandito."Tanong ko habang hinahanap ng mga mata ko si Austin.
"Um... Si Austin ba ang hinahanap mo, lumabas muna siya sandali kasama si Tristan at Ziggy para bumili ng pagkain natin at ng mga prutas para sayo." Nakangiting sabi naman ni Elana, grabi nagugulohan na talaga ako sa inaasta nilang dalawa ni Summer ngayon.
"Kath, meron ka bang gustong kainin." Muling tanong ni Summer na ngayon ay naka upo na malapit sa akin at ang sobrang lapad pa ng ngiti nito.
"Wala naman." Umiiling-iling kong sabi at saka nagtanong ulit.
"Bakit nga pala ako nandito, anong nangyari?"Kanina ko pa tinatanong sa kanila yan, pero wala man lang ni isa sa kanila ang gustong sumagot sa tanong ko.
"Si Austin na ang bahalang magsabi sayo, just take a rest muna, gigising ka nalang namin pagdating niya." Ani Elana sabay tanaw sa labas ng bintana, at tila ba may malalim itong iniisip.
"Elana are you okay?" Nag-aalalang tanong ko sa kanya at kaagad din naman siyang tumingin sa akin at naupo sa tabi namin ni Summer.
"Si mom kasi..."
"Ano nga parang tanga naman ito oh, pinapatagal pa talaga." Inis na sambit ni Summer.
"Mom said, to me on the phone, that I'm going to marry Ziggy." Sabi ko sa kanilang dalawa, akala ko nga mabibigla at sasabihin nilang wag kung ituloy ang kasal, pero hanip sabay pa talaga silang nagsalita at nagtatalon-talon na magkahawak ang kamay.
"Congrats Elana! Kailan ang wedding, wag na wag mong kalimutan na gawing bridesmaid kaming dalawa ha! magtatampo talaga kami sa'yo. Diba Summer? Masayang wika ni Kath, kaya itong si Summer ay napatango narin. Takte!
"Oh! bakit parang gustong-gusto niyo pa talagang makasal kami ni Ziggy,wala man lang bang may balak sa inyong dalawang sabihin sa akin na wag kong ituloy or gawin! para naman umayaw ako." Nakasimangot na ako sa kanilang dalawa pero takte! Tinawanan lang nila ako.
"Naku Elana, pagkakataon muna yan, diba matagal mo ng gusto maikasal kayo ni Ziggy, kaya bakit kapa aayaw, diba Kath?" Ng biglang di na sumagot si Kath tinulogan niya na pala kami. Bigla namang bumukas ang pinto at pumasok sila Austin, Ziggy at ang nobyong kung si Tristan.
"She's still sleeping?" Tanong sa amin ni Austin.
"Gising na yan kanina, natulog lang ulit. Hinahanap ka nga niyan kanina eh." Sambit ni Summer kay Austin, dahilan upang mapahiya ako.
"Kaya sige na Austin, ikaw nang bahalang gumising sa kanya. At kami nang bahalang mag handa nitong mga pagkain na binili niyo, para naman makakain na tayo. Kanina pa kasi ako nagugutom." Agad namang lumapit sa akin si Tristan at binigay yung pasta.
"Naku! sorry Mahal, medyo natagalan kami, di mo naman kasi sinabi agad na kanina ka pa, pala nagugutom." Malungkot na wika ni Tristan at agad na binuksan nito ang isang bottled water para may mainom ako. How sweet!
"Okay lang mahal! kasi gusto ko sabay tayong kumain lahat." Summer said, dahilan upang yakapin at halikan ko siya sa kanyang noo.
Kathlia Pov:
Hinayaan ko munang iwanan nila ako sandali para makapag-isip, Austin said to me that I'm pregnant. Di ko alam kung anong mararamdaman ko. Kung magiging masaya ba ako sa sitwasyon kung ito, or kung tatanggapin kaya ni Max ang magiging Anak namin o, hindi basta ang dami kong tanong sa isipan ko. Hindi ko alam kung sasabihin ko ba kay Max ang lahat ng ito o, hindi. Napa buntong hininga nalang ako habang pinagmamasdan ang magandang tanawin sa labas ng bintana. Pero isa lang ang nasa isip ko mamahalin ko ang anak ko. Kahit di siya matanggap at mahalin ni Max.
End of Pov:
Max pov:
I call Manang then she told me that Kath is in the hospital right now, siguro dahilan yun ng malakas na pagtulak ko sa kanya kanina. Iniwan ko lang din siyang walang malay, dahil sa galit ko ng makita ko silang magka usap ni Austin sa bahay kasama ang mga kaibigan niya at mga kaibigan ko. Basta bahala na kailangan hindi ito malaman ni Mom.
End of pov:
"Are you alright?" Nagtatakang tanong ni Kira sa akin.
Kaya mabilis kong hinila si Kira palapit sa akin at ginawadan ng halik ang mga labi nito. "Yes, I'm okay. Why?"
"Nadali mo ako dun ha!." Tumawa ito at mahinang hinampas ng kanyang kamay ang aking dib-dib ko at sa pangalawang pagkakataon ay muling nagtagpo ang aming mga labi.
"Sure kana ba talagang okay kana?" Mahinahong tanong ni Austin bakas kasi sa mukha niya ang pag-aalala sa akin.
"Yes, I'm okay now Austin, buntis lang ako at wala akong sakit kailangan din namin puntahan ang parents ni Max ngayon. Kaya sana maintindihan mo." Ani Kath
Ngitian ko siya at dahan-dahang pinasakay sa sasakyan, ihahatid ko kasi siya sa bahay nila. "Sige, pero mag ingat ka, wag masyadong mag gagalaw at wag magpaapekto sa kung ano mang sasabihin ni Max sa'yo, kapag sinabi muna sa kanya na buntis ka." Tumango lang si Kath habang nakatingin lang sa labas ng bintana nitong kotse.
"Austin, thank you ha! Dahil nandyan ka parin kahit alam mo---" Hindi ko natuloy ang sasabihin ko dahil biglang nagsalita si Austin.
"Diba sabi ko naman sa'yo nandito lang ako.Di kita iiwan Kath, hanggat sinasaktan at di ka binibigyan ng halaga ni Max. Basta kahit anong mangyari I'm here for you." Dahilan upang mapangiti si Kath sa sinabi ko sa kanya at nawala ang pagkabahala nito.
"Okay, basta sabi mo yan ha, baka kasi isang araw biglang mag bago ang pagtingin mo sa akin, at maisipan mong iwanan nalang ako bigla". Seryoso kong sabi sa kanya, dahil alam ko naman na darating ang araw na magkakagusto si Austin sa iba at makakalimutan niya ako.
"Kagaya nga ng sinabi ko hindi kita iiwan, kahit ilang babae pa ang dumating wala akong paki, kasi ikaw lang sapat na sakin. Tinu-turo pa ni Austin ang dib-dib nito habang sinasabi niya sa akin yan. Kaya natawa ako.