"Cute name! Kasing cute mo," ani Evo na siyang nakapagpalula ng pisngi niya.
Hala itong lalaking 'to. Lakas mang good time? E, bakit nga ba 'ko namumula? Aniya sa isipan. Kung ganito ba naman kaguwapo, willing akong magpa-uto. Pagbibiro niya sa isipan. Nangangarap ng gising.
Hanggang sa exit door ng mall ay hinatid siya nito. Nakita naman iyon ni Winston habang nasa loob siya ng limo niya at naghihintay sa paglabas ni Karina. He can't help but laugh nang makita niyang halos hindi ito makita sa dami ng bitbit niyang paper bags. Then binalingan niyang tingin ang lalaking nakatayo katabi niya. Sinadya niyang lumabas para salubungin si Karina hindi para tulungan ito kundi para ipaunawa sa kanya that she needs to learn her place. Isa pa, kilala niya ang lalaking kasama nito. Kilalang-kilala.
"Winston?" ani Evo nang makitang lumabas si Winston sa tapat sasakyan na hinintuan nila ni Karina.
"Kilala mo siya?" nagtatakang tanong ni Karina.
"Yes. He's my best friend!" nag fist balm silang dalawa ng kaibigan.
Napanganga tuloy si Karina sa gulat. Sobrang liit naman ng mundo!
"Why are you here, bro?" tanong ni Winston kay Evo.
"May binili lang. I saw this young lady carrying loads of paper bags so I offered a help," ani Evo.
"Don't be so kind, bro. This young lady here is my personal maid. It's her duty to carry those bags. Besides, he spoke ill to me."
Napa-woah si Evo sa kanyang isipan. So this girl is really something? Aniya pa.
"Really? How brave of you, Karina! No one ever spoke ill to this Mr. Billionare right here. I salute you!" namamangha pa nitong sagot.
"Shut up, man. Ako ang kaibigan mo dito."
Evo chuckled. He can't believe na nakahanap ng katapat si Winston.
Wala talagang nagatatagal na personal maid sa binata bukod sa masyado siyang makalat, maiksi rin ang pasensya nito at mabilis na magalit lalo na kapag hindi pabor sa kanya ang ginawa mo. Karina is just one of those many personal maids na puwede nitong paalisin anytime. Pero hindi niya makitang mapapalis si Karina at her state now.
"A-Ah, Sir? Baka lang naman may balak kang papasukin ako sa kotse nang mailagay ko na sa loob ang paper bags na 'to? Hindi ko na kayang buhatin lahat, e," sarkastikong tugon ni Karina. Bakas ang pagtagaktak ng pawis sa kanyang noo at pamumula ng kanyang pisngi.
"Tss." Tanging naisagot ni Winston before he gave way for Karina.
"Thank you, ha?" sarkastikong tugon muli ng dalaga.
"Dude! She's unbelieveable! Idol ko na si Karina!" natatawang turan ni Evo.
"Palaban talaga siya, dude. Pero magpapatalo ba 'ko?"
"Well, you can get everything in your own ways. Pero she's really pretty, dude! Simple nga lang. You know what, I kinda have crush on her already," nakangiti nitong sagot na parang nagdi-day-dream.
Mahina siyang tinapik ni Winston.
"No. Just find anyone else, but not Karina, bro."
"Bakit?" seryosong tanong ni Evo.
"She's mine. I-I mean, my maid. Kailangan niyang pag-igihan muna ang trabaho niya sa 'kin. I won't let her have any other relationship with anyone except being my maid." Pagdidiin ni Winston.
Evo just shrugged his shoulders.
"Fine, bro. Aalis na 'ko. Siya nga pala, may number ka ba ni Karina? Pahingi naman!" pagbibiro nito.
Mukhang paninindigan na talaga ni Winston ang sinabi niya. With all his Riches, kayang-kaya niya iyong gawin kay Karina. No other relationship except being his maid? Hindi rin ito puwedeng makipagrelasyon sa iba habang personal niya itong yaya? He's really capable of making that happen. Pero, makakapayag ba ang isang Karina de Joseph na sanay sa hirap ng buhay? Palaban at may pangarap?
Habang nasa sasakyan sila ay tahimik lang si Karina. Tahimik na nagdi-day-dream kay Evo. Mukhang nabihag agad ito sa kapogian ng bestfriend ni Winston. Nakangisi siya habang nakatingin sa kawalan na parang nababaliw.
Napatingin sa gawi niya si Winston ag napakunot-noo. Na-weirdohan siya pagngisi-ngisi ni Karina. Tinatanong sa isipan kung nababaliw na ba ang dalaga o sadyang baliw lang talaga ito noon pa man.
"Are you day-dreaming or something?" he asked.
"Ha," nakangiti niyang sagot habang kumikinang pa rin ang mga mata. Baliw!
"You're crazy!"
"Crazy?" sagot muli ni Karina na wala sa sarili. Nakangisi pa rin ito.
Sobrang bilis ng pagpapatakbo ng driver nila pero tila slowmotion ang dating kay Karina.
"Stop the limo!" utos ni Winston kaya't biglang nagpreno ang sasakyan.
"AAAHHH!!" sigaw ni Karina nang masubsob siya.
"Ano ba naman 'yan, Kuya! Magdahan-dahan ka naman sa pagpreno. Kainis!" reklamo niya sabay hawak sa matangos niyang ilong na nasaktan sa pagkakasubsob niya.
"There, you're back to your own self," nakangising sabi ni Winston saka pinaandar ulit ng driver ang sasakyan.
"Sinadya mo 'yon?!" histerikal na turan ni Karina. Saka niya biglang naalala na kailangan na pala niyang magpakabait at hindi na niya dapat sigaw-sigawan si Winston.
"Sadyain mo pa pala ulit," aniya na parang siraulo na pabago-bago ng mood.
Hindi siya pinansin ni Winston hanggang sa makauwi sila ng mansyon. Hinayaan rin siya ng mga body guards na buhatin lahat ng paper bags na pinamili nila kanina. Pakiramdam niya tuloy, kahit nilibre siya ni Winston, may kaakibat naman iyong paghihirap! Hindi pa rin libre pero puwede na. Minsan lang sa tanang buhay niya siya magkakaroon ng gano'n kamamahal at kagagandang mga damit.
Saglit na tumigil si Winston. Pero dahil hindi na makita ni Karina ang dinadaanan niya dahil natatabuan ng paper bags ang mukha niya, hindi niya iyon napansin kaya't ang ending, nabunggo siya sa likoran ng binata.
"Ouch!" reklamo ni Winston.
"Nako po!" ani Karina saka napahilamos sa kanyang mukha dahil sa nagkandahulog na naman na mga paper bags. Maghihirap na naman siyang pulutin ang mga iyon isa-isa. Kalbaryo ba itong pinasok ko? Aniya sa isipan.
"Sino ba ang nagsabi sa 'yong dalhin mo 'yan lahat ng sabay? Are you even using your little brain?" sarkastikong sabi ni Winston.
Oo nga naman, Karina? Sino ba ang nagsabing pagsabay-sabayin mo 'yan lahat? Si Wonder woman ka ba?
Napa-pout na lamang siya at hindi na sumagot kay Winston. Mahirap na, baka hindi na naman siya makapreno ng dila niya. Matiyaga niya na lamang na pinulot ang mga iyon.
"Tss."
Tanging nasabi ni Winston saka dumiretso ng lakad papasok.
Napa-roll eyes si Karina sa kahaningan. Nanggigigil siya dahil ni isa sa mga body guards ng amo niya ay walang tumulong sa kanya. Pakiramdam niya ay nagsiakyatan ang lahat ng dugo niya sa ulo. Wala na bang gentleman sa panahon ngayon?
Chapter 8
Sa wakas ay nakarating si Karina sa kuwarto ni Winston dala ang pinamili ng amo para sa sarili nito at sa kanya. Pero halos mapaupo siya nang makita ang sitwasyon ng kuwarto ng binata.
"Tao ba ang dumaan dito, o delubyo?" aniya sa kawalan. Hindi niya napansin na nasa likoran lamang niya si Winston at tahimik siyang pinagmamasdan.
"Lord, give me strength!" aniya pa sabay na pinagdikit ang palad na nagdadasal.
"Hindi ka kayang tulungan ni Lord na maglinis diyan kaya magsimula ka na."
Napalingon si Karina sa pinanggalingan ng boses. Si Winston ang nagsalita. Sinamaan niya ito ng tingin pero agad rin nitong binawi ang masasamang titig niya at pinalitan ng pagpapa-cute. Baka maparusahan na naman siya ng 'di oras.
"Oo nga, Sir ano?" sarkasitiko niyang sabi kasabay ng paniningkit ng kanyang mata. Ibinagsak niya ang mga paper bags sa sahig.
"What the! Be careful with my things! Mas mahal pa sa buhay mo 'yan!" sigaw ni Winston.
"Ay, sorry, Sir ha?" sarkastiko muling tugon ni Karina dahilan para magsi-akyatan lahat ng dugo ni Winston sa katawan dahil sa inis.
"Are you being sarcastic, Karina?" anito habang palapit nang palapit sa dalaga. Napaatras naman si Karina doon at biglang natahimik.
"Pipe ka naman ngayon?" muling tanong ni Winston.
"H-Hindi a-ah?" uutal-utal nitong sagot. Napasandal na siya sa pader at wala nang maaatrasan pa. Sinandal ni Winston ang kamay niya sa pader dahilan para ma-corner nito si Karina.
Napalunok ng laway ang dalaga sa kaba. Natatakot siya. Kung anu-ano ang naglalaro sa isipan niya. Hahalikan ba siya nito ulit? Hindi naman siya nangagat ng labi niya.
"Sinusubukan mo ba talaga ang pasensya ko, Karina?" Mas lalong inilapit ni Winston ang mukha niya sa dalaga dahilan para mas lalo nitong kabahan si Karina. Anong balak gawin ni Winston?
Napakagat-labi si Karina sa kaba. Iniwas pa niya ang ulo niya para hindi iyon makita ni Winston pero hindi ito nakatakas sa paningin ng binata.
Winston held her closely saka nito siniil ng halik si Karina. Mariing halik ang ibinigay sa kanya ng binata. Para siyang malulunod. Hindi niya alam ang gagawin niya. Nangangatog ang mga tuhod niya. She seem to like the kiss at parang ayaw niyang huminto si Winston. Why does she suddenly felt this way? Nung isang araw lang ay halos isumpa niya ito dahil ninakaw nito ang first kiss niya. Ngayon, halos ayaw na niyang tumigil ang binata. Ganito ba katindi ang karisma mo, Winston?
"Hmmmm!" Mas lalong lumalim ang halik na iyon. Winston slid his tongue inside Karina's mouth dahilan para mapaungol ang dalaga.
Naglakbay ang mga kamay ni Winston sa loob ng t-shirt ni Karina. Hinimas-himas nito ang makinis at maputing tiyan ng dalaga habang nakasandal pa rin ito sa pader.
Nag-iinit na si Karina sa ginagawang iyon ni Winston. He tried his best to reach Karina's breasts. Malulusog iyon. He squeezed it and massage it saka mabilis nitong hinubad ang damit ng dalaga na sadyang ikinagulat ni Karina.
"S-Stop," ani Karina na humahangos. Hinahabol pa nito ang hininga niya.
She can see how Winston's desire is burning in his eyes.
"Why?" nagtataka nitong tanong.
"Hindi natin 'to puwedeng gawin," ani Karina.
"Who said so? I can do whatever I want."
Nagpantig ang mga tenga ni Karina sa sinabi ni Winston. He can do whatever he wants? Gano'n ba siya kadaling kunin? Gano'n ba siya kayaman? Kamapakapangyarihan? Kaya niyang kunin lahat ng babaeng gusto niya?
"Ibibigay lang dapat ang bagay na iyon sa taong mahal mo, Sir."
Kumunot ang noo ni Winston. "F*ck, love. Kung nakukuha naman ng pera lahat ng gusto ko. Kaya nga kita naging personal maid dahil kumagat ka sa pera, hindi ba?" ani Winston.
Nanindig ang balahibo ni Karina. She felt insulted. "Personal maid n'yo ako. Hindi parausan."
Winston just smirked at her. "Fine, then. Hindi rin naman ang tulad mo lang ang tipo ko."
Iyon lang ang sinabi niya before he slammed the door of his room and left.
"Bwisit ka!!!!" sigaw ni Karina. Nanggagalaiti siya sa inis at galit. Aba, sino ba namang hindi? Ikaw ba naman ang mainsulto ng gano'n porke't hindi lang niya binigay ang bataan niya?
Nag-apply akong maid, hindi GRO! Pagwewelga ng isipan ni Karina sa inis tuloy niya ay mas lalo niyang ginulo ang kuwarto ni Winston. Pero inayos niya pa rin ito pagkatapos humupa ng galit niya. Mahirap na at baka masesante siya ng 'di oras. Kailangan na lang niya ngayong maging extra careful. Sa susunod na pagkikita nila, siguradong awkward na ito para sa dalaga. Nararamdaman pa rin ni Karina ang paglalaro ng dila ni Winston sa bibig niya. Pati ang pagmasahe at pagpisil nito sa malulusog niyang dibdib.
"Aaaahhhh!!" sigaw niya na parang nasisiraan ng bait. "Bakit ang rupok mo, Karina?!" aniya sa sarili sabay sabunot sa sarili niyang buhok.
Sa pagod niya ay hindi na namalayan ni Karina na nakatulog na siya sa mismong kama ng binata. Balak lang naman sana niyang mahiga saglit at umidlip dahil wala naman ito pero natuluyan na ang pagtulog niya.
Nagising na lamang siya sa tunog ng bumubuhos na tubig sa banyo ni Winston. Buhos iyon ng tubig na nagmumula sa shower. Maya-maya pa ay tumigil din iyon.
Kumurap-kurap pa siya at kinusot ang mga mata niya. Binalingan niya ng tingin ang orasan sa gilid ng kama. Alas nuwebe na ng gabi.
Babangon na sana siya nang biglang bumukas ang pintuan ng banyo at iniluwa niyon si Winston na nakahubad. Hubo't hubad ito sa kanyang harapan. Napalunok si Karina ng laway niya at hindi agad naka-react. Her eyes widened.
"Oh, sorry. Akala ko tulog ka pa," ani Winston na hindi manlang tinakpan ang kanyang katawan.
Walang nagawa si Karina kundi takpan ang mga mata niya.
"Puwede mo namang tingnan. O, baka gusto mong hawakan?" ani Winston na tinutukso ang dalaga.
Hindi pa rin nakatingin sa kanya si Karina. "Ayaw ko."
Lumapit sa direksyon niya si Winston kaya mas lalo siyang kinabahan. Wala itong saplot for pete's sake!
"You'll love to, Karina," he said teasing her.
"Lumayo ka sa 'kin!" sigaw niya habang hindi nakatingin kay Winston.
Hindi nagpatinag si Winston bagkos, mas lalo pa niyang inilapit ang bibig niya sa tenga ni Karina.
"I like that. Amazona," bulong nito dahilan para magsitayuan lahat ng balahibo ni Karina sa katawan.
He grabbed Karina's hands saka ipinuwesto iyon sa kanyang matitigas na dibdib down to his biceps. Napatingin siya sa binata sa ginawa nito.
"A-Ano ba, S-Sir," nauutal niyang suway. Hindi niya maipaliwanag, pero there is a part of her na gustong ituloy iyong ginagawa niya.
"How is it, matigas ba?"
Napalunok si Karina ng laway. Todo na ang kaba niya. Kapag nagkataon, kay Winston niya unang isusuko ang bataang iniingat-ingatan niya. Hindi siya agad nakasagot kaya nagsalita muli si Winston.
"Mas matigas pa ang kaibigan ko, down there. You want to hold it?" he said teasing her kaya mas lalong nag-init at namula ang pisngi ni Karina.
Itutuloy. . .