CHAPTER I
PROLOGUE ***
Sa buhay kahit kontento ka na sa mga bagay na meron ka. May darating talaga na mga bagay na hindi natin inaasahan. Yung tipong magigising ka nalang na may nararamdaman ka na......
nararamdaman sa taong di mo pa kilala.~~~~
Yung gusto mong pakawalan para lang sa matalik mong kaibigan, pero di mo kaya dahil alam mo sa sarili mong mahal mo din yung taong mahal niya 💔
Kung ikaw ? magpaparaya ka ba para sa kaligayahan ng iba o mas pipiliin mong maging masaya para sa sarili mo. kahit alam mong may masasaktan kang ibang tao?
Written by @sÿnđîlą gñôtò. babaeng nagmahal sa maling panahon at umibig sa taong iniibig din ng kaibigan niya.
Hello guys don't forget to comment and vote. I hope you like it 😊 Sorry for the error.
* * * * * * * * * * * * * * * * *
"Mag bihis na kayo dahil may pupuntahan tayo"
Xynthea POV
Nung narinig ko ang sinabi ni aunty bigla akong inatake ng katamaran ko, hindi dahil sa pagod ako kundi dahil sa hindi ako mahilig maglakad-lakad dahil mas gusto ko lang yung nakakulong ako sa kwarto.
Nakita kong busy na ang lahat, kakabihis at kakahanap ng damit na masusuot nang bigla akong kinausap ng pinsan ko.
"tet! bakit di ka pa nakabihis? Di ka sasama? Naku tets sama ka na! alam kong mag eenjoy ka dun tsaka madaming tao at gwapo dun!!!! enjoy-enjoy ka naman paminsan-minsan wag mo isipin yung taong nanakit sayo!
Speaking of taong nanakit sayo. NAKALIMUTAN MO NA BA SIYA? Saad ng pinsan ko"
di ko palang nasagotan yung tanong ng pinsan ko nang biglang dumating si aunty kaya natahimik kami. (asa din siya na sasagutin ko yung tanong niya) (¬_¬) nung nakita kong napansin ako ni aunty na naka upo sa higaan bigla akong tumayo at sinabing "OO NA SASAMA NA!" sabay pout. -_-||
SUZZEH POV
Habang abala kaming lahat alam kong madaming tao ang pupunta dun sa pupuntahan namin, alam ko kung saan kami pupunta dahil sinabihan ako ni mommy na pupunta kami sa lugar na kung saan ramdam mo yung saya at madami kang makikilala...........
Habang iniisip ko yung lugar na pupuntahan namin bigla kong napansin c Xynthea na parang walang balak na sumama.
"tet (short ng Xynthea) ! bakit di ka pa nakabihis?! Di ka sasama? Naku tets sama ka na!! alam kong mag eenjoy ka dun tsaka madaming tao at gwapo dun, enjoy-enjoy ka naman paminsan-minsan wag mo isipin yung taong nanakit sayo!
Speaking of taong nanakit sayo. NAKALIMUTAN MO NA BA SIYA." nang biglang dumating si Mommy kaya napatigil kami.
Si Xynthea ay pinsan ko at naninirahan sa amin, yung rason niya kung bakit mas gusto niya tumira dito sa lugar namin kaysa sa kanila. Gusto niya daw kasi lumaking independent pero hindi yun totoo. (pasensya na pinsan) yung totoong dahilan ay para makaiwas sa taong sobrang minahal niya nuon at yun lang ang alam ko dahil di naman mahilig magkwento yang pinsan ko tungkol sa lovelife niya. Minsan pa nga napapaisip ako na para siyang mysteriosang babae yung parang madaming tinatago. Pero believe din ako dyan dahil hindi madali ang pinasok niya, nagtratrabaho siya dito sa amin at kahit alam niyang mahihirapan siya wala siyang pakialam dahil pinili niya ang ganung buhay dahil lang sa taong ayaw niya nang makita.
Sa totoo lang may kaya naman sila, ewan ko ba dito sa pinsan ko kung bakit mas pinili niya yung ganitong buhay.
Flashback****
Pagkapasok ni mommy ng kwarto namin bigla niyang tinitigan si tets na naging dahilan kaya napatayo ito. "OO NA SASAMA NA"! Sabi ni tet habang naka pout -_-|| natawa kami lahat dahil parang napilitan lang siyang sumama.
"Lumabas kayong lahat dahil magbibihis ako". Tets
Kaya lumabas kaming lahat, expected na yun dahil nuon pa man ayaw na niyang may kasama siyang babae sa tuwing nagbibihis siya. Kung ayaw niya ng may kasamang babae, naku! Mas lalong ayaw niya na may lalake. HAHAHA minsan ko na din siyang natanong kung tomboy ba siya pero tinataasan niya lang ako ng kilay. ◐.̃◐ dahilan para tumahimik ako dahil nakakatakot itsura niya, at mas nakakatakot pag nagagalit siya. Pero sa totoo lang maganda naman siya at mabait din (ayieeeh) wag mo lang talagang galitin kasi mahirap na!
bihira lang din siya tumawa at never ko pa narinig na tumawa siya ng malakas. Dahil simula nung lumipat siya dito sa amin masyadong seryoso siya sa lahat ng bagay at hindi ito palatawa tsaka parang may sariling mundo.
End of flashback >>>
Xynthea POV
Pinalabas ko silang lahat para makapagbihis na ako (parang may ari lang ng bahay si ateng) hanap,hanap,hanap,hanap. Ohhh ito nice to! black jacket na with hood yung fit sakin at black pantalon at black sandal. Isipin niyo nalang itsura ko basta yun na yun. (♥ω♥*)
Habang palabas ng kwarto napansin kong ako nalang hinihintay nila at medyo nahiya pa ako dahil lahat sila nakatingin sakin. (๑ơ ₃ ơ)♥
Nakita kong ayos na ayos sila at kasabay nun ang paglapit ko sa kanila. habang sinasabi kong "baka matunaw ako sa titig ninyo nyan". Diritso na akong lumabas ng bahay at naiwan sila sa loob. (hinintay nila ako at ako yung nang-iwan hahaha ayoko kasi ulit maranasan yung iiwan lang ako) chaaaar!!
Ilang sigundo pa lang at napansin kong palabas na din silang lahat ng bahay kaya sumakay na kami sa service nila auntie at maya-maya ay nakarating agad kami. Tsk! Ang lapit lang pala pwede lang naman to lakarin haaayst. Nung nakita ko yung view ng lugar bigla akong napa wooooooooow! Ang gara! Ang ganda! Kaya dali-dali akong bumaba at naglibot agad (iniwan ko na naman sila) hahaha
Napadpad ako dun sa nagliliparan na parang snow at nakatitig lang ako dun habang nakatingin sa mga tao na nag-eenjoy.
Mga ilang minuto lang napansin ko yung pinsan ko na hirap kumuha ng litrato kaya nag volunteer nalang ako na kukunan ko siya ng litrato at ayun nga pumayag naman siya.
"Sige 1......2.......3...... Shot! Wow ganda ng pagkakuha ko!!! Kaya dali isa pa!"
pumwesto na sila at ako naman ay naghahanap ng tamang angulo ng biglang............
Aaaaaay hala sorry!!!!
"Takte! Walang mata?! Ganun na ba ako ka pandak"! Sabi ko.
Nung pagkalingon ko isang bata na may hawak na cellphone at kinukunan ng litrato ang mga kaibigan nito.
Nakita ko yung mga kaibigan niya at yung iba namumukhaan ko dahil minsan ko na din nakita sa school pero not sure.
"Tsss" bigkas ko. sinamaan ko ng tingin yung batang lalake. At niyaya ko yung pinsan ko na bumalik na sa sasakyan baka hinhanap na kami.
pero yung totoo paraan ko lang yun para mapalayo kami dun sa mga lalakeng yun kasi mukhang madami sila eh! kawawa lang ako kung di ako makapagpigil at awayin ko yung bata. Hehehe paano kasi mga lalake sila lahat samantalang ako babae lang at nag iisa pa. HAHAHA (tapos mag angas-angasan akala mo naman may muscles) kaya nga umiwas nalang ako.
After 3mins dumating na kami sa service medyo natagalan lang kami dahil hinanap pa namin yung service kasi nawala dun sa lugar na binabaan namin kanina. Yung akala ko uuwi na kami pero sabi ni aunty may dadaanan daw muna kami.
after ng ilang minuto dumating na kami sa sinabi ni aunty na pupuntahan namin kaya bumaba kami at napansin ko na nasa gilid lang pala kami ng daanan. habang hinihintay si aunty naisip kong mag soundtrip kaya kinuha ko yung cp sa bulsa sabay lagay ng earphone sa tenga nang may napansin akong isang grupo ng mga lalake na papunta sa direction ko.
('⊙ω⊙')Σ(O_O；) "haalaaaaa! D-ii.i ak-o pwe-deng magkamali!!!!Si...si.......sila to! Yu-ng ka..ni-na! isa sa kanila yung bumangga sakin"! Utal kong sabi sa aking sariliヽ(｀⌒')ノ
sa pagiging overthinker ko di ko namalayan na nilagpasan na pala nila ako. Kung di pa ako tinawag ng pinsan ko baka tulala parin ako.
"Tets"!
"Tets"!
"Hoooy! Teeeeets! Halika na daw uwi na tayo. Dito na si mommy" sigaw ng pinsan ko sakin
Bago ako sumakay ng service sinulyapan ko muna yung grupo nila at natanaw ko yung lalake na matangkad na parang familiar sakin pero di ko alam kung san ko siya unang nakita.
Pumasok na ako sabay sara ng pintuan ng sasakyan at mga ilang minuto pa lang ay dumating na kami sa bahay.
pero di parin maalis-alis sa isip ko yung lalakeng matangkad! Iniisip ko talaga kung san ko siya unang nakita. Kung magkakilala ba kami malay ko baka kaaway ko pala yun!
"haaayst ewan! Makahilamos na nga"!
(stressed na lola niyo kakaisip) :;(∩'﹏'∩);:
naghilamos na ako at agad pumunta ng kwarto. Bago ako natulog ay inopen ko yung gallery lock ko tiningnan ko yung mga larawan na naka save dun. Larawan ng taong di ko kayang kalimutan!, taong nanakit sakin!
Lagi akong napapaisip. kung kailan ko ba makakalimutan tong taong to? Bigla kong naalala ang tanong sakin kanina ng pinsan ko. "NAKALIMUTAN MO NA BA SIYA"? nakalimutan ko na ba talaga? Bakit di ko mabura-bura tong mga larawan niya? Kung limot ko na! Umaasa parin ba ako?! Almost 7years na akong umaasa at nasasaktan!!!. Dapat ko na ba talaga siyang kalimutan?! O maghihintay pa ako ng isang taon baka sakaling babalik pa siya!
Haaayst makapagsound trip na nga lang. . . . .
SOMEONE ALWAYS SAYING GOODBYE
Why do people fall in love
and they end up crying
Why do lovers walk away from themselves
When their hearts are breaking
Why does loving sometimes never stay long
Why does kissing this time
mean you'll be gone
Why does gladness become sadness
Things that I don't get
Someone's always saying goodbye
I believe it hurts when we cry
Don't we know partings never so easy
and with all the achings inside
I believe some hearts won't survive
Trying hard to pretend
that we're gonna be fine
Habang nakikinig ako ng music di ko namalayang nakatulog na pala ako.
Please follow me po.🙏
Don't forget to vote🤳 and free to comment. 👇
THANK YOU ❤❤❤