Chapter 11: Serenade
SAMANTHA POV's
"Ren?" Tawag ko kay Ren ng wala akong makita sa gym.
Ang dilim ng buong gym wala akong makita kahit saang banda. Ang dilim natatakot ako, kinakabahan ako. Hindi na ako gumagalaw sa kinatatayuan dahil sa takot at kaba, gusto kong sumigaw tawagin si Ren, pero hindi ko magawa para akong naging bato sa kinatatayuan ko at napipi ako.
Paano kong may multo rito? Paano kong may humablot sa'kin at patayin ako? Pa-paano? God! Help! Naluluha-luha na ko... Rem help!
Ang sama mo Ren! Bakit mo ko iniwan rito? Pinaglalaruan mo ba ko?
Maya-maya may narinig akong kalabog ng upuan, kinilabotan ako sa narinig ko, may iba bang tao rito? O baka multo? No! No!
Hindi ko na Alam ang gagawin ko gusto kong tumakbo palabas pero hindi ko magawa. Paano kong multo 'yon? Huhu.. Ayaw ko! Ayaw kong may makitang multo.
"Ezekiel help me!" Umiiyak kong sigaw sa pangalan niya.
Ezekiel? Bakit ba siya ang tinawag ko si Ren dapat kasi siya ang nagdala sa'kin rito. Akala mabait siya bakit niya ko pinapahamak?
"Ezekiel..." I murmur his name. Napaupo ako sa sahig habang umiiyak.
Paaano niya ako tutulongan wala naman siya rito. Si Andrea? Huhu wala rin... Only I have is my God. Lord I need you! Please... Ayaw ko na!
"Ayaw ko na... *Sob* tulungan niyo ko... *Sniff* l-I... Hat—" Naputol ang iba ko pang sasabihin tinuyo ko ang aking pisngi ng may ilaw na nakatutok sa'kin, tumingin ako sa paligid wala akong makita... Walang ibang ilaw kundi ang ilaw should I say spotlight?
"Anybody here?!” Malakas kung sabi na nag echo sa loob ng gym pero wala akong narinig ni isang sagot. Sinong n-nandito? Ako lang ba o mayroon pang iba?
May lumiwanag sa dulo ng maaninag ko ito, sa stage! Ang spotlight ay naging dalawa, ang isa ay ang ilaw na sa'kin nakatutok at ang isa naman ay sa stage na may anino ng isang lalaki?
Who's that?? M-multo? O kapre? Whaaa No! No! Ayaw ko pang mamatay!
May nakita akong lalaki na nakatayo sa stage nakatalikod siya sa'kin nakalagay sa left pants pocket ang kamay niya naka all black siya. Si kamatayan ba 'yan? Bakit ang angas ng porma? Bakit parang familiar ang tindig niya? Bakit ang bilis ng tibok ng puso ko?
"S-sino ka?!" Malakas kung tanong pero hindi siya kumibo.
Creepy!
Mahabang katahimikan na hinintay ko siyang tumingin sa'kin o kaya sumagot man lang man lang pinunasan ko ang luha ko. Pilit kong pinapalakas ang loob ko kahit na takot na takot ako.
"Hey! Who are you?!" I spoke again.
Hindi siya sumagot pero kitang-kita ko kung paano niya patunugin ang sapatos niya sa pamamagitan ng mahinang pag-anggat at baba nito. Nagsitayuan ang balahibo ko ng mag-echo sa loob ng gym 'yong tunog ng sapatos niya. Para siyang tumutogtog? Nasa beat? A-anong ginagawa niya? Tinatawag niya ba ang kampon niya?
Maya-maya may narinig akong nag strum ng guitar, tunog ng piano and violin, nasa tympo ito sa beat ng paa niya.
"S-sino ka?" Hindi ko mapigilang magtanong ulit kahit na kinakabahan ako sa kaniya.
Ta-takbo na ba ako?
He slowly turn around and I saw a man that I really can't imagine that this man is now in front of me holding a microphone, standing in the middle of the stage wearing his seducing charm.
"Hard to say I'm sorry "
By: Chicago
~Everybody needs a little time away
I heard her say, from each other
Even lovers need a holiday
Far away from each other~
Hindi ko lubos maisip na gagawin niya 'to. Yes! It's Rem. My husband singing a song for me.
~Hold me now
It's hard for me
To say I'm sorry
I just want you to stay~
Nag-sorry na siya sa'kin, peo bakit kilangan sa public place pa? My heart feels better nd other side. Full of happiness. All I can do is to cry, I don't know how to say and to react, is it really him? Sang in front of me?
~After all that
We've been through
I will make it up to you
I promise to~
~And after all that's
Been said and done
You're just the part of me
I can't let go~
Me? Ako? Parte ng buhay niya? Sound so good and I can say that he's a part of my life I can't let go too. Bawat salita sa kanta ay tumatatak sa puso ko.
~Couldn't stand to be kept away
Just for the day, from your body
Wouldn't wanna be swept away
Far away from the one that I love~
Ma-Mahal niya ko? Tears leaky from my eyes. Kung kanina Umiyak ako sa takot at kaba na naramdaman ko, ngayon umiiyak ako dahil sa tuwa na nararamdaman ko na hindi ko maipaliwag kung ano ito.
~Hold me now
It's hard for me
To say I'm sorry
I just want you to know~
Nakatingin ako sa kaniya habang ganu'n rin siya sa'kin. Umiiyak ako habang nakangit, para akong baliw.
Biglang nag ilaw ang paligid, inilibot ko ang paningin ko at nanlaki ang mata ko sa nakita ko, sobrang dami tao?
"Ahhh!!!!"
"Kinikilig ako sa inyo!!"
"Bagay na bagay kayo!!!"
"Ayyiee!!"
Puno ang gym at nagsisigawan rin sila... kilig na kilig ang mga sigawan ng mga babae, natatawa na nahihiya ako sa ginagawa niya... But I find it sweet.
Ang daming tao bakit kanina wala akong makita?
~Hold me now
I really want to
Tell you I'm sorry
I could never let you go~
He walk towards me holding a microphone. He's so handsome... Hot! Cool! Almost all compliment I can describe to him. My heart beat so fast like there's no tommorow.
~After all that
We've been through
I will make it up to you
I promise to~
Nang makalapit siya sa'kin babatukan ko na sana siya pero naiyuko niya ang ulo niya kaya nahilagan niya ng kamay ko na ikinaingay ng buong paligid.
"Wahhh ang sweet!!"
"Nakakakilig!!"
"Ayyiee!!
"A-anong kalokohan 'to Ezekiel?" Tanong ko sa kaniya na namimiyok pa dahil sa kakaiyak ko.
Umiling siya. Iniangat niya ang kaliwa niyang kamay para tuyuin ang basa kung pisngi gamit ang tumb niya. Mas lalong lumakas ang ingay sa loob ng gym, halo-halong ingay, sigawan, tilian, may sumipol pa nga na nag mumula sa stage.
~And after all that's
Been said and done
You're just the part of me
I can't let go~
Pagpapatuloy niya sa pagkanta habang nakatingin sa mata ko kaya napatitig rin ako sa mata niya. He's eyes are full of sincerely hope and loved.
Hinawakan niya kamay ko kaya napatingin ako sa kamay naminng dalawa, marahan niya itong pinisil na ikina-kabog ng dibdib ko. He hold my hand so tight na para bang ayaw niya na akong bitawan holding his hands it's feel so good, I'm safe in his hands.
Ang lamig ng kamay niya, may sakit ba siya?
"Bakit ang lamig mo?" Hindi ko mapigilang magtanong sa kaniya kibit balikat lang ang sinagot niya sa'kin.
~After all that
We've been through
I will make it up to you
I promise to~
Kanina pa 'yang line na 'yan infairness old song siya pero feel ang message ng kanta. Ano ba kasi ang promise niya? Hinila niya ako palapit sa kaniya kaya napahawak ako sa dibdib niya mas hinapit niya pa ang katawan ko papalapit sa kaniya kaya pagkadikit ang aming katawan.
"Ayyiee!!!"
"Wetwew!!"
"Whaaa!!"
"Love this couple!!"
"Yohoo!!!
Ang lakas ng sigawan nila... Mabibingi na atah ako sa ingay nila na halos pare-pareho lang ang sinisigaw. Napayuko na lang ako dahil hindi ko maiwasan na mamula sa ginagawa niya.
(Instrumentals)
"Tinatanong pa ba 'yon?" Napatingin ako sa kaniya ng magsalita siya pero hindi naka mic bulong niya lang sa'kin.
"Ang alin?" Inosente kong tanong sa kaniya.
"Kong bakit ang lamig ng kamay ko?" Napakamot siya sa batok niya yumuko pero nakatingin sa'kin.
"Bakit nga ba?" Nakataas kilay kong tanong sa kaniya.
"Cause I'm nervous," Umiwas siya ng tingin sa'kin ng banggitin niya iyon.
Really? Kinakbahan pa siya niyan?
Ibinalik niya ang tingin sa'kin.
"I'm not a perfect man, wife. I have alot of imperfections I want a perfect relation with a woman I liked. Despite of all my imperfections you still accept me, you marry me even if you don't know me well, when you came to my life. I promise to myself that—" mahaba niyang sabi na ikinatulo ng luha ko.
~You're gonna be the lucky one~
Ipinagpatuloy niya ang sasabihin niya at the same time last line ng song.
It's that he's promise?
"Ang ganda ng boses mo Rem!!"
"Nakaka-inlove ka lalo!!"
"Wahhh nakakakilig!!"
"Haranahin mo rin ako, ahh!!"
Nag sigawan ang mga students kasabay ang malakas na palakpakan.
"Thank you! Thank you!" aniya pa ng nakamic. Tumingin siya sa'kin at hinawakan niya ko sa both cheeks.
"Kiss!!!" Hirit ng mga tao rito sa gym.
Namula ko na ikinalawak naman ng ngisi niya.