Monique's POV:
i woke up in a white room... ugh. so I'm in a Hospital.. great . just . great. -_-
"glad you're awake"
nakita ko si Lianne sa gilid ko , she smiled at me..
"wheres-- where's my dad?.."
"he came here a while ago.. but he needs to leave early... nagkaka problema ang kumpanya at sa tingin ko hindi maganda iyon"
"kawawa naman Daddy ko..."
"don't worry he's a noble man .. he can handle it.. basta magpagaling ka... check out your twitter account .. they all sending a "get well soon" messages.."
"i don't like media right now.."
*tok * *tok* *tok*
"may tao.. wait lang ah.."
bubuksan na sana ni Lianne yung pinto ng kwarto ko pero bumukas na ito at tumambad sa harapan namin ang isang gwapong lalaki na mistiso.. may katangkaran sya kaso parang mga edad 30 na yata -_- pero ang gwapo nya talaga :3 he's eyes are so blue... <3 aysh! ano ba tong naiisip ko?! >.<
"Ms. Monique?.. good day.. "
"ahh.. yeah good day?.."
"can i talk to you for a minute?.."
"ahm, sure"
"I'm Hector Salvador.. your dad told me that you will be needing a bodyguard so he hired me.. is that okay with you?.."
hindi nagfu-function sa utak ko ang mga sinasabi nya.. >.< ano raw???..
bo-bodyguard?!! the heck! >.< who will be needing a bodyguard?! ME?!!! >.< ginagawa nanaman akong bata ni daddy!!! >.< kumunot yung noo ko sa kanya
"bodyguard?! ayoko nga! para naman akong bata nyan!!"
natawa sya bigla, yung nakakaasar na tawa -_-
"like you've said, your'e still a kid and your dad feels that you need a bodyguard, napag-utusan lang ako ... at wala kong kasalanan kung yun ang gusto ni Mr. Lejares"
lumabi sya at tumingin saken OH MY!!! he has a very sexy lips oooh... the fvck! what am i thinking?!!! >.<
"stop starring like that young lady! I'm married!!"
"i'm not starring!!!"
nag crossed arms ako at inirapan sya
"hay.. mas mahirap pa pala sa inaasahan ko tong magiging trabaho ko, sige bata mauna na ko ha?"
did he just call me "BATA" ?!!! >.< UUUUGGGGGGHHHHH!!!! >.<
he stand and pat my head -_- ugh. the fvck!! >.<
"umalis ka na nga! nakakainsulto ka!"
"hahahahaha!"
isasarado nya na ang pinto pero sumilip pa sya
"oops.. i forgot something, in case you need me here's my calling card HAHA!"
pina-abot nya yun kay Lianne
"WHO WILL BE NEEDING YOU JERK??!!!" -_-
kairita! bwiseeet!! >.<
nagulat ako nang bigla nyang binato saken yung mansanas, pero nasalo ko naman ito.
"pagaling ka Miss Monique!"
HAYUP TALAGA! >.< KAASAR! >.< BADTRIP! PAGLABAS MO SANA NG OSPITAL NA TO TAMAAN KA NG KIDLAT O KAYA MASAGASAAN KA NG KOTSE! >.<
Nathaniel's POV:
Shadow Corporation
"Nathaniel?.."
"dad?"
"may nakapasok dito noh?.. basag nanaman yung bintanang salamin eh"
"Yes dad, my target, Evo Fabian, that wont happened again , sorry"
"supossedly, meron syang mahalagang kinuha .. isang USb , lahat ng information ng mga targets ay nandun sa Usb na yun.. at kaylangan nating makuha yun.. "
"what the-- did he just steal the--? fvck! we're screwed! ako na ang kukuha!"
"No Nathan, I will be assigning someone.. you should get rest.. i can feel that you're tired"
"Dad! it's my job!"
"Nathan, just let us handle this"
"they will gonna kill Nathalia!"
"Nathan, she's not Nathalia, she's Monique"
"fine!"
umalis ako sa headquarters ni dad at nagpunta sa parking lot kung saan nandun ang kotse ko pero habang bumababa ako ay may nakita akong lalaking nakaupo at may lamesa sa harapan nya, nagbabalasa sya ng baraha , wait. I know him
binunot ko ang baril ko dahil hindi ako nakakasigurado at dahang dahang lumapit sa direksyon nya , paglapit ko ay nakita ko si Kuya Marco
"kuya Marco!"
nailapag ko ang baril ko sa lamesa
"kumusta ka na?"
"eto.. medyo dissapointed"
"ganyan talaga sa umpisa.. nagsisimula ka palang maging spy agent eh kahit na marami ka nang experience, ah sya nga pala.. meron akong nakitang kawatan, the name is Evo fabian?"
"he's my target! what did you do to him?!"
"tinuruan ko lang ng leksyon, bastos sumagot eh! at saka may nakuha rin pala ko sa kanya eto oh!"
nilagay ni Kuya Marco ang USB sa palad ko .
"keep it.. i know that's important"
"i owe you this one .. kuya Marco may kaylangan kang malaman.. buhay si Nathalia.. pero nabubuhay sya bilang ibang tao.. ni hindi nya ko makilala.."
"ah.. parang may napapanuod nga ko sa T.V. na kamukha nya, ahm.. Mo-Monique?.. so she is Nathalia?.. pano ka nakakasigurado?.. "
"hindi ko pa alam sa ngayon... dahil yun din ang akala ng Rain Corporation.. binabalak nilang patayin si Monique.. or should i say Nathalia.."
"this is a very serious case.."
"sa ngayon kumukuha pa ko ng mga impormasyon.."
"tama, ipagpatuloy mo lang yan.. just focuse on that.. "
"aalis muna ako.. kaylangan kong malaman ang lagay ni Nathalia dahil nasa ospital sya ngayon.."
"oh sige ako na munang bahala dito sa Shadow Corporation"
"sige .."
kinuha ko ang kotse ko at saka umalis ng Rain Corporation
-Hospital
umakyat ako sa rooftop ng ospital at naglagay ng mga harness na gagamitin ko pababa... pagtalon ko ay para lang ako nag sky diving...
i can feel the air on my face as i go down... and when i reached her room.. i saw her sleeping.. i sneak out on the window and try to be quiet to make sure that i wouldn't disturb her sleep.
tinanggal ko ang black mask ko at umupo sa gilid ng hospital bed nya, sinuklay ko ng kamay ko ang buhok nya ng marahan , she was still beautiful even when asleep.. i lingered my finger on her cheecks.. she was warm.. and my fingers are cold..
bakit hindi mo ko makilala Nathalia?... ha?... bakit?... gumising ka na! hindi ikaw si Monique!! ikaw si Nathalia! yung babaeng mahal na mahal ako at mahal na mahal ko rin.. please Nathalia..
naglagay ako ng pulang rosas na may nakapulupot na papel sa tangkay nito sa gilid ng kama nya.. dahil sa tingin ko nagigising na sya dahil kumukunot ang noo nya...
3 a.m palang ng umaga ... Nathalia naman .. kahit kelan talaga.. wrong timing ka magising...
umalis na ko kaagad dahil nagigising na sya..
Monique's POV:
Nagising ako sa lamig ng hangin na tumatagos sa nakabukas na bintana ng aking kwarto... pagkaupo ko sa kama ay nakita ko ang kulay pulang rosas.. may nakapulupot na papel dito , binuksan ko iyon at tinignan ang nakasulat :
Take Care...
-Knight-in-shining armour
sino to????! knight-in-shining armour????! pinagloloko ba ko neto??? >.<
tumayo ako at sinubukang buksan yung pintuan pero hindi ko kaya .. matigas yung handle at medyo mahina pa ko.. umihip ulit ang hangin kaya pumunta ko sa may terris.. at tinignan yung ibaba .. nakakalula .. imposible namang dito dumaan yung nagbigay nito... -_- ano sya superhero?... sinara ko ang bintana.. at bumalik na ulit sa kama ko para matulog.
-------------------------------------------------------------------------------
"WAG MO KONG HAWAKAN!!! NAGLIHIM KA SAKEN!! BAKIT HA?!! GUMAGANTI KA DAHIL NILOKO KITA NON??!!"
tama na...
"EDI QUITS NA PALA TAYO , BAYAD NA PALA KO SA MGA KASALANAN KO SAYO!!"
tama na...
"SINAYANG MO LANG NATHALIA! SIGE AKO NG SIGE KAKASUYO SAYO PARA LANG BALIKAN MO KO KAHIT PILIT MO KONG PINAGTATABUYAN TAPOS ETO MALALAMAN KO?! EH MAS MATINDI KA PA PALANG MAGLIHIM SAKEN EH!!"
please tama na.... i don't wanna hear it.. please.. i beg you...
" TUTAL NAGKAKALOKOHAN NAMAN PALA TAYO DITO EDI MAGKANYA KANYA NALANG TAYO!!"
STOOOOOOPP!!!
napabalikwas ako ng bangon nang managinip ako ng nakakatakot , dun ko lang na-realize na umiiyak na pala ko ng sobra .. habang nananaginip..
sino yun??..
sino yung naninigaw saken???.. bakit punong puno ng galit at poot ang boses nya??.. nakakabingi... nakakatakot...
natatakot ako ...
nagulat ako nang may biglang magbukas ng pinto , nakita ko si daddy niyakap nya ko kaagad
"daddy... *sob*"
"what's wrong baby?... why are you crying?.. "
"Daddy .. *sob* may.. may umaway sakin .. *sob*"
"sino?! sino yun?! papapatay ko!"
"no daddy.. you can't kill my nightmares *sob* daddy may itatanong ako sayo .. *sob*"
"ano yun?..."
"meron bang mga taong galit saken noon?... nung bago ako maaksidente .. and you said, i lost my memory ..."
"Ssshhh.. baby, don't think like that.. walang galit sayo.. "
"daddy gusto ko nang may maalala.. my memories.. it keeps on haunting me.."
"babalik din ang alaala mo.. soon.. don't worry.."
gusto ko nang may maalala... pakiramdam ko parang may kulang saken.. parang may isang taong naghihintay saken... nakakaramdam ako ng lungkot... pero hindi ko alam kung kanino... nangungulila ang puso ko sa isang taong hindi ko naman kilala... :'(