Monique's POV:
I hate him. I hate myself. but doesn't mean that I really hate him it's just that -- ugh. Oo na! I admit! nagugustuhan ko na sya and I really really hate that damn feeling! at nahihiya ako dahil sa sinabi ko sa kanya kagabe pano nya nga naman ako mamahalin? eh baliw na baliw pa rin sya dun sa patay nyang girlfriend tss -_- Oo nga siguro magka mukha kame pero hindi kami magka ugali.. I don't even know what kind of life she left... a planned travels?.. a wedding?.. a family?.. to Nathaniel?.. I don't know.. and if its true that she's a spy agent, how did she get a showbiz career?.. and if those issues about Nathaniel's former showbiz career are true, why did he become a spy agent?.. naguguluhan na ko, napakaraming tanong sa isip ko..
I really need to get out here.. far away from him before I totally screwed up!
------------------------------------
Nag shower ako at nagsuot ng puting tshirt at itim na jeans , sinubukan kong lumabas ng bahay, hmm, madali lang pala tumakas dito eh, parang napansin ko kase kanina na pumunta sya sa basement tapos iniwan nya yung isang baril dun sa may cabinet kaya kinuha ko at dala dala ko ito ngayon, medyo mabigat pero kaya ko naman , hindi naman pala nakakatakot pero mahirap pa rin gamitin lalo na't hindi naman humahawak ng mga ganitong bagay...
maya maya ay may narinig akong putok ng baril sunud-sunod ito kaya nagtago ako sa may puno, hindi ko alam kung anong nangyayare at kung saan nanggagaling ang mga putok ng baril na yun natatakot na ko kaya tinakpan ko ang dalawang tenga ko ng mga kamay ko.
maya maya ay may nakakita saken kaya tumakbo ako palayo pero nahawakan nya ko sa braso
"please.. don't hurt me.."
sabi ko sa kanya
"I'm begging you.."
may tinignan syang picture , and for confirmation tinanong nya ko
"you are Nathalia Gomez? right?, ikaw yung hinahanap nila?!"
"SARGEANT!!!"
"no! no! no! please!"
(ano? may nakita ka dyan?!)
"no please! I beg you.. *sob* they will kill me!"
"WALA SIR! KEEP GOING TO THE NORTH!"
hinigpitan nya ang hawak nya sa braso ko
"go! hide anywhere! make sure that you will never get caught! I'm Michael, bago lang ako sa operation nila, hindi nila sinabi sakin ang gagawin nila sayo, they just ordering us para hulihin ka, hindi namen alam na papatayin ka nila!"
"thankyou, Michael.."
"now go! run away!"
"I owe you this.."
tumakbo na ko palayo pero habang nagtatago ako ay may humablot saken at tinakpan nya ang bibig ko, may naramdaman akong matigas na bagay sa may tagiliran ko, yumuko ako ng konti at nakakita ako ng baril
"You little stubborn! I told you not to do something ridiculous!"
"I'm just trying to escape! because you're crazy! I don't want to be with someone whose psycho!"
binuhat nya ko at ibinalik sa safe house , at inihiga nya ko sa kama
"WHAT ARE YOU DOING?!!!"
"KEEPING YOU SAFE , YOU LITTLE BITCH!"
kumuha sya ng lubid at itinali sa katawan ko , sa kamay at sa paa .
"HOOY!! PAKAWALAN MO KO DITO!"
"Can't do.. honey.. dyan ka lang"
--------------------------------------
9:57 PM
naglagay sya ng tray ng pagkain sa kama ko
"you should eat..."
"pano ko kakain? eh tinali mo ko"
nilagay nya yung baril at kutsilyo sa may kama ko at saka ako kinalagan
"oh ayan, make sure na kakain ka na dahil isang maling galaw mo lang, mamili ka, kutsilyo o baril? o pwede rin namang wala sa dalawa, kung gusto mo"
pinanuod nya lang ako kumain hanggang sa matapos ako
"ikaw ba kumain ka na?"
"Oo tapos na, teka may dumi sa labi mo"
inalis nya yun ng kamay nya pero hindi ko alam kung bakit nanginginig ang mga kamay nya, its like he was staring at some mesmerizing view and its taking his breath away...
nagkatinginan kami, his eyes are so familiar to me.. its like I've seen it before and I don't know its dark, I can see sadness in his eyes..
hinawakan nya ang pisngi ko at saka nya ko hinalikan, and his fingers slowly, unbuttoned my white innocent blouse, he lay me softly onto the bed and started to do what he wants, the craving, the excitement, I can feel I dont't even know why I love his kisses, my mind says stop but my heart says how much I love this man... its like mixed emotions.. half wanted, half rejected..
he started to do me.. over and over..
and I don't know where these tears came from... is he crying?..
kumalas sya sa pagkakahalik saken, at kinumutan nya ko, kinalagan nya ang mga kamay kong nakatali sa kama.
"you make love to me and then you regret it?! Nathaniel hindi na kita maintindihan!!! ginugulo mo yung isip ko! and I'm the victim here!"
"can you just shut up?! , I only did that because I'm mad! I am so mad! dahil basta basta ka nalang umaalis ng walang paalam! gusto mo tumakas?! then go! I don't care anymore!!!"
"WALA KA NA TALAGANG PAKEELAM SAKEN SINCE THE DAY WE'VE MET!!!"
"HINDI TOTOO YAN!!! DON'T EVER SAY THAT! ALAM MONG HINDI TOTOO YAN MONIQUE!! KUNG WALA AKONG PAKEELAM EDI SANA HINDI KO TO GINGAWA NGAYON! PAGOD NA PAGOD NA KO MONIQUE! SANA NAWALA KA NALANG TALAGA!!! SANA NAMATAY KA NALANG NATHALIA!!! PARA HINDI NA KO NAHIHIRAPAN NG GANITO!!!"
Maluha luha na ko sa mga sinasabi nya saken.. Para kong sinasaksak sa sobrang sakit.. :'(
Sinubukan kong tumayo habang nakapulupot sa katawan ko ang kulay pulang kumot.. Ayoko na makipagtalo sa kanya.. Maliligo nalang ako..
Nagsho-shower ako nang bigla syang pumasok, hindi ko sya pinansin at hinayaan ko lang sya... Niyakap nya ko patalikod.
"I'm sorry..."
Umiiyak pa din ako sa sobrang sakit.. Kahit na nag so sorry na sya.. :'(
How can he hurt me like that?..
hindi lang ako nagsasalita habang nilalagyan nya ng sabon ang buong katawan ko..
Yes.. I'm with some guy... I don't really know his past.. I don't really know him.. I don't know how strong that part might be.. I just know that I'm crazy in love with him but he kept on hurting me.. :'(
"Nathaniel.. *sob* nasasaktan na ko.. *sob* ayoko na ng ganito.. *sob* I miss my dad.. *sob* I miss my life.. Gusto ko nang *sob* bumalik samen.. *sob* please... *sob* parang awa m-mo na *sob* takot na-- takot na ko *sob* dito..." (huhuhuhu..)
"alright. We will talk about it..."
Niyakap nya ko ng mahigpit at naramdaman kong dumampi ang mga labi nya sa noo ko.