“ANONG miryenda natin?” tanong ni Quinn at pasimpleng sinilip ang bag ni Chance nang ilabas nito ang libro sa Chemistry. Tinabihan niya ito bago magsimula ang klase nila dahil di pa rin niya makuha ang assignment nila.
Sumasakit ang ulo niya dahil wala siyang hilig sa mga elements at kung anu-ano pang chemical components. Sasabog ang utak niya. Pero lalong di siya matatahimik hangga’t di niya nalalaman kung ano ang pabaon ni Tita Vera kay Chance. Mula nang maging malapit sila ng binata ay may parte na sila ni Sosimo sa baon nito.
Hinawakan niya ang paperbag na naglalaman ng baon nito pero pinigilan nito ang kamay niya. “Huwag!” saway nito sa kanya. “Sagutin mo muna ang huli ng item sa assignment natin.”
“Titingnan ko lang naman saka titikman.” Pinapungay niya ang mga mata. “Please.”
Naaamoy na niya ang mabangong amoy ng cheese at tomato sauce at iba pang spices. Kumakalam na ang sikmura niya. Hula niya ay pizza roll iyon.
Tinitigan siya ni Chance. “Don’t give me those puppy eyes.”
“Anong puppy eyes?” inosente niyang tanong.
Pinanlakihan siya nito ng mga mata. “Those eyes. Hindi ka makakatikim ng baon hangga’t di mo natatapos ang assignment.”
Ngumisi siya at sinapo ang magkabila nitong pisngi. “Please. Konti lang.”
“No,” giit nito.
Ngumisi siya at itinaas ang hintuturo. “Kikilitiin kita kapag hindi mo ako pinatikim.”
“Huwag naman, Quinn. Maawa ka,” anitong pilit na tumayo sa upuan pero hindi agad makatayo dahil masikip iyon. At dahil mas malapit siya sa aisle ay wala itong kawala sa kanya.
“Sumuko ka na kasi. Ibigay mo na ang hinihingi ko.”
“You don’t play fair.”
Humalakhak lang si Quinn. Kahit ano ay gagawin niya sa ngalan ng pagkain. She felt carefree when she was around him. Mas nararamdaman niya na normal siya. Na di niya kailangang kumilos gaya ng beauty queen na parang laging may korona sa ulo.
“Ang sweet naman ng bagong love team ng klase,” tudyo ni Turvey na nasa kabilang row at kasama ang barkada ng mga ito.
“Mga ganyan pala ang type mo, Quinn. Ayaw mo sa mga guwapo at mas makikisig,” anang si Antoni.
Tumiim ang anyo ni Quinn at tumayo. Ang aga-aga pinapainit ng mga mayayabang na ang ulo niya. Nakakasira ng araw.
“Magkaibigan lang kami,” depensa agad ni Chance.
“Kalalaking tao tsismoso. Mahiya nga kayo,” saway niya sa grupo ni Turvey.
“Hey! Ang aga-aga nagkakaingay kayo,” singit ni Cindy na kapapasok lang ng classroom. “May problema ba?”
“Wala. May mga tsismoso lang kasing lalaki dito. Salamat sa pagtulong sa assignment ko sa Chemistry, Chance,” nakangiting sabi niya sa kaibigan.
“Basta ikaw.” At saka ito bumaling kay Cindy. “Hi!”
Isang matabang na ngiti lang ang ibinigay ni Cindy sa binatilyo at saka pumunta sa kabilang row kung saan naroon ang grupo nila Turvey. Nakatutok na ang atensiyon ni Quinn sa natitira pang item sa assignment niya sa chemistry nang umupo sa tabi niya si Cindy. “Sumama ka sa amin sa breaktime mamaya. Treat ko ang snacks mo,” yaya ng pinsan sa kanya. “Matagal-tagal na rin tayong di nakakapag-bonding at nagkaka-kwentuhan.”
“Sorry. Sina Chance at Sosimo kasi ang kasama ko.”
Malamang ay walang lasa na naman ang ipapakain sa kanya ng pinsan. Ayaw niya itong makasamang kumain dahil tiyak na bibilangin nito ang calories sa bawat isusubo niya.
“How about tomorrow? There’s a cosplay event we can go to. Magko-cosplay sila Mirri. Remember Mirri? The one who won the Teen Queen Pageant last month? Magkasunod kaming nag-audition. She wants to see you see you again.”
“Can I bring my friends? Hindi pa nakakasama kami nakakapunta sa cosplay event nina Sosimo at Chance,” nakangiti niyang sabi. “I am sure mag-e-enjoy sila.”
Tumirik ang mga mata nito. “Please. I want us to bond together. You know, just you, me and other beautiful people. Masisira lang ang view kung isasama mo ang mga kaibigan mo. You know I only tolerate them because we are in the same class.”
“Oh!” aniya at nagkunwaring malungkot kahit na inaasahan na niya ang isasagot ng pinsan. “I promised to bond with my friends this weekend. Manonood kami ng bagong sci-fi movie. Next time na lang tayo mag-bonding siguro.”
But her cousin won’t take rejection lightly. Nalukot ang mukha nito. “Quinn, what’s with you? Mas gusto mo pang kasama ang dalawang clown na iyon kaysa sa akin na pinsan mo? Come on! Mas enjoy kaming kasama. We are of the same feather so we must flock together. You are a queen, cuz. A beauty. Kami dapat ang kasama mo. We are royalties in this campus.”
“Gusto ko silang kasama dahil mababait sila. Napapatawa nila ako. Nararamdaman ko na normal ako. While you and your friends have fun in other people’s expense. Hinahayaan kita sa mga kaibigan mo, kaya hayaan mo rin ako. Wala kaming ginagawang masama.”
“Akala mo lang siguro wala. Just so you know, bumababa ang market value mo sa kasasama sa mga pangit na tao. Kundi lang kita pinsan at nadadamay ako sa ginagawa mo, wala naman akong pakialam sa iyo. We are future beauty queens. Remember that we have a image to protect. Baka isipin pa ng mga tao na pinatulan mo si Fat Chance. As in duh! Pihikan ka sa lalaki at doon ka lang babagsak,” anitong halos umabot na sa anit ng taas ng kilay.
Nagkibit-balikat siya. “Wala naman akong pakialam sa sasabihin ng ibang tao. Di naman masasamang tao ang mga kaibigan ko.”
“Look at you. Look at them. Di ka ba natatakot na isang araw matulad ka na lang sa kanila na pangit sa kadidikit mo sa kanila? Sabi ng fitness instructor natin medyo tumataba ka na. Siguro dahil sa kasasama mo piggy bank na iyon.” At inginuso nito si Chance. “Akala mo hindi ko alam na kung anu-anong ipinapakain niya sa iyo?”
“Sabi naman ng fitness instructor natin, mas maganda daw kung may kaunti akong laman. Mas maganda daw sa babae ang may curves. Ikaw? Nabawasan na ba ang bilbil mo?” aniya at ngumuso sa tiyan nito na alam niyang may bilbil pa rin. “Cuz, baka nakuha mo iyan sa kakakain at kaiinom mo noong pool party ninyo. That’s not good.”
Bigla itong tumayo habang matiim ang anyo. “Just shut up! Wala ka nang magandang sinabi.” At saka taas-noo siya nito iniwanan.
Matagumpay siyang ngumiti. Akala siguro ni Cindy ay mailalayo siya nito sa mga kaibigan niya dahil lang makakasira ang mga ito sa future niya bilang beauty queen. Mali ito. Hindi nakakasira sa imahe niya kung may mabubuti siyang kaibigan.
Mula nang maging kaibigan niya si Chance, mas naging sensitive siya pagdating sa pakikitungo sa ibang tao. Mas nabibigyan niya ng konsiderasyon ang maaring maramdaman ng mga ito sa bawat sasabihin niya. May insecurities ang mga ito. Dahil sa madalas na panlalait ay bumababa ang self-esteem. Pero tao din naman ang mga ito na may puso. Hindi rin naman sa anyo dapat nakabase ang pakikitungo sa mga tao.
“Seryoso ata usapan ninyo ni Cousin,” sabi ni Sosimo nang tabihan siya.
“Wala lang. Niyayaya lang akong mag-cosplay. Sabi ko may lakad tayo sa Sabado.” Inilapit niya ang ilong dito nang may maamoy. “Parang kilala ko ang amoy na iyon. Binigyan ka ng pizza roll ni Chance?”
“No. Para sa iyo ito kung masasagot mo ang last item sa assignment natin,” sabi nito. “Ano daw ang sagot?”
“Tsss!” aniya at napiltang sagutin ang huling equation. Nang makuha niya ang tamang sagot ay saka lang ibinigay sa kanya ni Sosimo ang pizza roll. “Yes! Success!” Pakiramdam niya ay trophy sa pageant ang inabot sa kanya. Sulit ang pagod niya.
“You are one spoiled girl,” naiiling nitong sabi sa kanya. “Baka mamaya may something na sa inyo ni Chance. Baka naman nililigawan ka na niya.”
“Tse! Walang malisya ito,” sabi niya at kinagatan agad ang pizza roll bago pa dumating ang teacher nila.
“Paano kung manligaw siya sa iyo?”
“Huh?” usal niya at nilingon si Sosimo. Nakangiti ang lalaki sa kanya at nag-thumbs up.
Tumango lang siya sabay kagat ulit ng pizza roll. Chance was a good person. Masaya siya kapag kasama ito. Wala itong expectations sa dapat niyang iakto kung may image ba siyang dapat na pangalagaan. She could be herself.
Pero ligawan? Ngumiti lang siya at kinapa ang puso niya. Wala siyang naramdaman na pagtutol doon. “We’ll see,” nausal ni Quinn.