*Flashback
"Mom! Where are we going-" hinahabol ko pa lamang si Mommy dahil sa bilis nitong maglakad ng bigla itong tumigil kasabay ng pagbangga ko sa kaniyang tagiliran.
"Who would think I will finally see you here?" my Mom said to the lady who's working in a fast-food chain.
"Anong Kailangan mo?"
Nanatili akong pinagmamasdan silang dalawa habang sumisilip rin sa loob ng fastfood na iyon. I got amaze because I never saw go in a fastfood becausr Mom never alowed me to in this please.
"Ma."
Nakuha lang ng isang bata ang atensyon ko nung lumapit siya sa ginang na kausap ni Mommy. I don't kno who they are but this is the first time I saw them.
"Siya ba?"
I curiously look at my Mom because of her weird question.
"Yes, pero tahimik kami. Alam ko ang sarili kong katayuan sa kaniya. Pero ang ipagkait ang totoo sa kaniya ay hindi dapat. How about her, she know? I am sorry for everything pero sana maisip mo na hindi magandang magtagpo tayo sa isang lugar. Kailangan na naming umalis."
Ramdam ko ang titig ng ginang sa akin bago ito umalis kasama ng isang bata na kung tatansyahin ay mas matanda sa akin.
"Mommy, who is she?" I ask but I heard nothing.
"Can we eat here Mommy? I would like to taste their burger. Just a piece of it then we'll go."
I tried to make face with a twinkling eyes I saw in cartoons. I want to taste that thing. I hate vegetables.
"Okay, we will buy one and go."
Before we headed to the entrance of the fast-food, I saw my Mom looking to the other side of the road.
*end of flashback
"Don't ever think maniniwala ako sa sasabihin mo. If you need the VP then have him. Don't waste your time."
Pinipilit ko pa din kalagan ang mga kamay na nakatali sa likod ko ngunit di ko maiwasang maisip ang masaktan dahil sa higpit nito.
Sino ba siya? I don't know what she's talking about.
"Don't you talk to your Mom? Well, if you ask your Dad, he will just gonna shout at you. You loved your Mom without knowing she tried to make our life suffer just because of my mother and your father's fault."
Sinusubukan ko paring magtimpi sapagkat nag iisa lang ako't marami sila. Mahirap makipag away lalo na't minamanduhan nila akong lahat. Nanatili kase ang mga mata ng mga tauhan niya sa akin kaya hindi ko pa maisip kung ano ang dapat kong gawin.
"May I asked you something. Bakit kaya naisip ni September na dalhin ang bunsong kapatid niya sa Batanes? Masyado na ba siyang nahihirapang alamin kung sino ang tunay na kalaban niya? O natatakot siyang madamay ang kapatid niya sa maaaring mangyare sa paligid niya?"
Wala akong magawa habang patuloy lang siya sa pabalik balik na lakad sa harap ko.
"First, you asked about the vice president, second you said, you're my sister, and third you finally asked about my brother. What do want to discuss?" I got pissed because she's been broad. Now I know, she has a motive to be a gamer. She owns the cards I've been receiving. She looks classy and not a killer but, what do I know about her?
"The guy who got mad at you earlier. Do you know him?"
I got stuck because she introduced Rogen now. She was curious about my life so I guess she knew everything about me. I do need to know what is her motive?
"You didn't react? What about the lawyer who was with you too? I know everything about you. If you don't believe I am your sister, then we can go to that old man to find out who I am."
Ngumiti pa ito sa akin bago pinagalaw ang isa sa mga tauhan upang tanggalin ang tali sa likod ko. She really claiming that I am her sister but I don't even care.
"You need to team up with me to know your real enemy. I know everything about you because I am always searching for and following you after your mother's death. You can go and decide. We can talk in Manila after this. Continue your plan to fly Calvin to the states. Take care."
Kumunit ang noo ko ng tuluyang matagal ang sariling gapos at sumenyas pang nagpaalam ito sa akin bago naglakad papalayo.
Is she out of her mind?
"You know who I am. Even though we have the same thing in mind, I can't accept you as my sister. You're my enemy."
"Expect that I am worst than you think. We'll I can kill my sister If I want. Just go straight and, you'll find the exit. Nice meeting you, sis."
Sunod sunod na nagsinuran pa ang mga tauhan nito sa kaniya bago kumawaybpang muli at umalis. My head still in ache. Hindi ko alam kung dapat bang matuwa akong pinakawalan niya ako. Sa ngayon ay iniisip ko kung saang lupalop nila ako dinala.
Sinunod ko lamang ang sinabi niya. Kunh madilim ang nasa loob ay kabaliktaran naman nito ang nasa labas. Kakaibang ginawa ko pang maglakad ng maglakad ngunit tila wala akong nakikitang mga bahay, sasakyan o tao man lang sa paligid. Naisip ko pang para akong isang pusang iniligaw sa hindi kilalang lugar.
Hindi ko alam kung saan ako napadpad hanggang umabot na ng tatlompung minuto bago ako may nasilayang isang pamilyar na sasakyan. Mabagal ang pagpapatakbo nito ngunit biglang bumilis at agad na nasilayan sila Rogen na nagmamadali pang lumabas ng Van.
"Where the hell did you go?! Are you really out of your mind?!! What if something happened?!"
Matapos niyang magsisigaw ay isang yakap niya ang nagpainit ng sistema ko. Aaminin kong nagulat ako ngunit lumabas din ang sariling pagod sa katawan ko ng marinig ang boses niya.
"Mawawala ka na naman ba sa akin? I can't lost you anymore. Don't you there leave me again," saad niya habang ako ay nanigas sa sariling kinatatayuan.