Chapter 23
Impostor
Pressured and tensed. Yan ang mga naramdaman ko nang nagdaang araw. Everything's became dark for me, again.
"Diego... busy ka mamaya? I asked him one day. Nahahalata kong palagi nalang siyang busy. Mag di-desyembre na at kasing lamig na siya ng simoy ng hangin.
Naging maingat ako. Naging maayos pag aaral ko dahil sa plano kong makapasok talaga sa tunay na paaralan.
"Yeah.." he answered me lazily. Ngayon, parang gusto ko nang malaman kung ano bang misyon ang kanilang ginagawa? Bakit palagi nalang siyang pagod at inaantok?
I sighed and crossed my arms.
"Hmmm..fine. Mag m-mall sana ako mamaya at magpapasama sayo."
"Dalhin mo na lang ang mga body guards natin. Take care your self.." hinila niya ako at hinalikan sa pisngi.
Nangunot ang aking noo. Why there's something's weird?
"O-Okay.." mapait akong ngumiti at umiwas. Tinitigan ko ang kamay niyang nakahawak sa aking baywang. Nasa library kami ngayon. Malakas ang loob naming gawin ito dahil wala naman si Don Cleo...but..
Biglang bumukas ang pintuan at isang seryosong Don Cleo ang pumasok. Nahuli kami mismo sa aming posisyon.
"Son..." ngumisi si Don Cleo. Nanlamig ako at unti unting tumayo. Parang mabubuwal ako dahil sa takot at...kahihiyan. Fuck!
"Don Cleo..." malamig na wika ni Diego. Ni hindi natakot sa presensya ni Don.
Kinagat ko ang labi. Pasimple akong ngumuso at nilibot ang tingin sa paligid. Narinig ko ang usapan nila na tila ba ay importante. Tumingin ako kay Diego at inaasahan na titigan niya rin ako ngunit hindi iyon nangyari...
Nakangisi siyang kinakausap si Don Cleo.
Nakakadismaya ang kanyang kalamigan sa akin. Why so sudden?
Huminga ako ng malalim at lumabas nalang ng library.
Hindi ko maitimbang ang lahat. Siguro, parang normal lamang iyon kay Don Cleo ang nadatnan niya kanina.
Pumasok ako sa kuwarto kung saan ang mga litrato ng huling reyna ng mga Mafia.
Hinaplos ko ang pangalang Toronjil..
"Sino ka nga ba Melissa?"
Wala akong ginawa nang araw na iyon. Tinatawagan ako ni Felix sa cellphone araw araw. Si Addelyn, ay parang normal nalang rin bukod sa tinuturing niya akong amo....pero hindi na kaibigan. Si Diego..wala. Civil ang pakikipag usap niya sakin. Parang tinuturing na kapatid. Wala na yung kalambingan niya sakin.
Bawat araw, nalalagas ang pakikitungo niya sa akin. Habang ako... unti unti akong naging malungkot at tahimik nalang sa tabi. Hindi ko na kailanman na kausap o nagparamdam pa si papa.
Gusto ko sanang may malaman pa.
"Uhm..Don Cleo..where's Diego?" isang araw tanong ko kay Don Cleo nang napansing nawawala na naman si Addelyn.
Ngumisi siya sakin. "Alam mo anak.. ngayon alam ko na kung bakit pa balik balik doon sa Samar si Diego. Kilala namin ni Diego ang babaeng iyon... mahal niya..mahal ko rin.. gaya nang pagmamahal ko sayo."
Nangunot ang aking noo. Umiwas ako at parang kinabahan.
"Okay..Puwede ba akong lumabas dad? Tagal ko na rin na hindi nakalabas po."
Humalakhak ito.
"Ofcourse! You are free now hija! May tiwala ako sayo. Alam ko naman na nadala ka na."
Parang gusto ko siyang saksakin ng tinidor.
Noong araw na iyon....hindi ako nagdala ng kahit ano. Ni gold card, black card nila ay hindi ko dinala. Kumuha lang ako ng maraming pera sa cabinet ko sa kwarto at tanging suot na damit at katawan ko lang ang dala ko.
"Manong...dito lang ako sa mall. Paantay nalang ho.."
"Yes madam!"
Lumabas ako ng kotse at sinuot ang aking shades. Hindi ako bibili. Wala akong balak sa mall na ito. Ginamit ko lamang ito na panakip butas. Lumabas ako sa kabilang entrance nitong mall at pumara ng taxi.
Ako ay pawisan na. "Manong, sa airport po!"
Tumango ito. Kinakabahan ako sa aking ginagawa ngunit bahala na. Kung hindi ko ito gagawin...hanggang kailan ako maiiwan sa ere? Walang alam..at tanga?
Pagka dating sa airport ay nagbook ako ng papuntang Samar.
This is it..
Dalawang oras ang tagal ng biyahe. Nang makababa ako doon ay hinanap ko ang barangay nila Addelyn.
Hapon na ako nang makarating. Tumingin tingin ako ng taxi na puwedeng sakyan ko. Pumara ako ng isa..
"Adela Heights ho manong..."
"Masusunod po.."
Napalunok ako. Hindi ako makapaniwala sa aking pa dalos dalos ngayong araw. Mukhang gagabihin ako sa aking patutunguhan.
Nang makarating ako ay pasado alas singko na. Siguro kung dala ko ang aking cellphone ay kanina pa ako tinatawagan ni Don Cleo.
"Ma'am, dito na ho tayo... Sino ho ba ang pupuntahan nyo diyan ma'am? Mayayaman lamang ho diyan e.."
Sigudo dahil sa antok..hindi na ako nagreaksyon pa. Mayaman si Addelyn?
"Kaibigan po." inabot ko ang aking bayad at lumabas na.
Ayoko sa lahat yung feeling close sa akin.
Nang makalabas ako ay nasa isang bulubundukin pala nakatayo ang maraming malalaking bahay na pinagdalhan sakin ng manong driver.
Ang lalaki ng mga bahay at kahit hindi kasing laki ng mansion namin ay halatang mamahalin ang pagkakayari nito.
Pumasok ako sa parang Subdivision nila. Nakabukas lang ang malaking gate at tanaw na tanaw ko ang siyudad na pinanggalingan ko kanina.
Sinasayaw nito ang aking buhok kaya sinikop ko ito.
Tinuloy tuloy ko ang pagpasok. Walang kahit anong alam... Nagmasid masid lamang ako hanggang sa makarinig ako ng hagikhikan at lagitnit ng bakal.
Lumapit ako sa ingay na iyon at nakitang nagmula iyon sa bakanteng lote sa likod ng isang malaking bahay. Nasa duyan ang isang babae at si Addelyn ang tumutulak sa babaeng iyon!
"Melissa! Kain na kaya tayo?" anyaya ni Addelyn. Mas lalo akong kinabahan. Kumapit ako sa sanga ng halaman at mas lalong lumapit upang maaninag ang mukha ng babae.
"Mamaya na pagdating ni Diego. Nandiyan na ba siya?"
Kinagat ko ang aking labi dahil sa panginginig.
"Babalik mamaya si kuya.. bumili lang yun ng paborito mo."
"Hmmm... namimis ko na ang boyfriend ko.." humagikhik ang babae at nang makita ko ng tuluyan ay...ito ang aking kinagimbal.
Bakit magkamukha kaming dalawa?
"What the fucking....hell..." nanginig ang aking labi at kinagat ko ito. Dahil sa aking pagsulong ang pag ingay ng kahoy na aking natapakan.
Dahilan kung bakit sila napalingon sa akin.
Kapwa sila...katulad ko...hindi makapaniwala..
"Mys-Mystique...?" tawag sakin ng babaeng kamukha ko.
Nasapo ni Addelyn ang labi.
I felt betrayed. All over again.
What is this all about?
"Bloom...paano...magpapaliwanag ako.."
"S-Shut..up..." bulong ko. Halos hindi ko iyon masabi sa tindi ng nararamdaman ko. Sinamaan ko ng tingin ang impostora..
O ako ba ang impostor?
"Mystique..." ngumiti ang babae. I mean, si Melissa. My fucking twin.
She's pale...and...a bitch.
Even I am tearing apart...I tried to smile evilly.
"Now I know...." nilipat ko ang tingin kay Addelyn na umiiyak. "Go fucking tell your brother...brother huh? That thanks for the hot night we shared. Hindi ko naman kasi alam na may kamukha ako kaya binuhos niya lahat sakin. Salamat nalang sa panliligaw niya. Diyan na siya sa kamukha ko... kasi kung alam ko lang na tira tira na pala siya ay hindi ko na pinatulan ang pagpipilit niya sa akin na magsex kaming dalawa.."
Hindi ko mabasa ang kanilang reaksyon. Natulos ako sa kinatatayuan ko nang makita kong nakatayo si gilid ko si Felix...
Nanlambot ako.
"I followed you.... let's go home..." anito na hindi tinignan ang sinuman kahit na si Addelyn. "I hate people who made you cry.."
Nangatal ako at ang katapangan ng mukha ko ay nawala at bumuhos ang aking luha. Sinikop ako ni Felix at binuhat...patungo sa kung saan. I heard Addelyn called his name but he ignore her.