Hindi mapakali si Farhistt sa kinauupuang kama. Nasa isang kamay niya ang kopitang may lamang wine. Katatapos lang ng kanilang kasal. Bahagya siyang napangiti nang balikan niya sa isip ang magandang mukha ni Odessa, ang mukha ng kaniyang magandang asawa.
Nagmukha itong diyosa sa lahat lalo na at engrandeang garden wedding ang binigay niya. Halos hindi siya makahinga kanina habang naglalakad ito sa isle na napapalibutan ng mga bulaklak.
Nagmistulang magical land ang malawak na bakuran sa mansion nang Philco kung saan ginanap ang kasal nila. Napuno ng mga halaman at naggagandahang bulaklak sa bawat tabi at pinaramdam niya sa dalaga kung ano ang salitang espesyal.
Inasar siya ng kaniyang mga kaibigan dahil umiyak siya sa harap ng magulang ni Odessa habang tinanggap ang kamay ng dalaga. Para siyang batang umiiyak sa sobrang saya na nakaharap sa babae. Tinapik pa ni Cuhen ang kaniyang likod at pinapakalma siya. Habang natatawa ang babaeng papakasalan niya. Kung alam lang ni Odessa kung gaano kahalaga ang araw na ito sa kaniya.
Sunod-sunod siyang napalunok. Nasa shower room ang kaniyang asawa at naliligo. Naiinitan daw ito at gusto sana niyang tanggalin ang init na nararamdaman nito, nagpipigil siya. Hindi sex ang habol niya sa babae kahit asawa niya ito. Mas nangibabaw ang kaniyang pagmamahal kesa libog ng kaniyang katawan.
Pero lahat ng pagtitimpi niya, nalunok niya lahat nang lumabas itong nakatapis ng tuwalya. Muntik siyang mahulog sa kama at nabuhos pa ang laman ng wine na iniinom niya.
“Frahisto...”
Nailing siya sa paraan ng pagtawag nito. Nasanay itong tawagin siyang Frahisto. Minsan, tinatawag din siyang Kariton pero hinahayaan na lang niya. D’yan masaya ang kaniyang diyosa.
“Y-yes, Vida Mia?”
“Naisip ko lang, may nangyari ba sa inyo ni Jackylyn Suzuke?” Nameywang ito sa kaniyang harapan. Nag-abot ang kilay at nababasa niyang, ito ang iniisip ni Odessa.
Natawa siya sa tanong na iyon, “Wala.”
“Talaga ba?”
“Yes.” Tumayo siya at marahang humakbang papalapit dito. Naging tuod naman ang asawa niya pero walang salitang lumabas aa bibig. “Gusto mo, sa ‘tin may mangyari? Hmmm?”
“Bastos!” pinandilatan siya nito ng mata.
Ngumiti lang siya at marahang kinagat ang labi. Nang-aakit na tinitigan niya ito at marahang hinaplos ang pisngi, pababa sa leeg hanggang sa makinis na balikat.
Shit!
Napamura si Farhistt. Biglang nagalit ang kaniyang sundalong kanina pa niya pinipigilan na ‘wag magising. Ilang beses siyang napamura sa isip.
“Odessa...”
“Hmm?”
Walang salitang tinanggal niya ang tuwalyang nakabuhol sa katawan nito. Napasigaw ito pero labi niya ang pumigil sa labi ng asawa. Tumugon ito sa halik na binigay niya.
Shit! I missed this lips.
Mariin niyang hinalikan ito at ang pangako niya sa sariling ‘wag papadala ng init ng katawan, naiwan sa ere. Naramdamang niyang yumakap sa kaniyang leeg si Odessa at diniin ang malambot na katawan nito sa kaniya.
Napaungol ito at lahat ng kaniyang pagtitimpi, nawala. Mabilis niyang pinangko ang asawa habang walang tigil ang paghahalikan na kanilang ginawa. Hindi siya magsasawang halikan ito sa buong buhay niya. Itong labing ito lang ang kaniyang hahalikan nang paulit-ulit.
Dahan-dahan niyang nilapag ito. Sandali siyang tumayo at pinagmasdan ang kagandahan ni Odessa. Hubo’t hubad ito at walang kahit anuman saplot sa katawan. Malaya niyang napagmasdan ang kainosentihan at ang kagandahang ginawa ng Diyos sa katauhan ng kaniyang asawa.
“Nahihiya ako. ‘Wag mo ‘kong titigan!” Agad nagtakip ito ng katawan gamit ang kamay pero mabilis niyang napigilan. Dinaganan niya ito at pareho silang lumubog sa malambot na kama. “F-frahisto!”
“Yes?”
“Nahihiya ako...”
Natawa siya. Hinuli ang kamay nito at nilagay sa uluhan. “I saw your naked body before, Vida Mia. Nasa batis tayo. Hindi mo alam kung paano nagwala ang sundalo ko.”
Awtomatikong namula ang pisngi ni Odessa sa kaniyang sinabi, “Naalala mo pa iyon?”
“Yes. Hindi ako madaling makalimot.” ngumiti siya ng nakakaloko, “Kalimutan na muna natin iyan, hmmm? Gusto kong pag-usapan ay ang sayaw na gagawin natin ngayon sa kama.”
“Pero budots lang alam ko.”
Ang lakas ng tawang pinakawalan niya. Samantalang nakakunot ang noo ng inosenteng asawa niya. “Odessa, papatayin mo yata ako sa honeymoon natin sa kakatawa.”
Umusok ang ilong nito at napaismid, “Umalis ka nga sa ibabaw ko. Bigwasan kita d’yan, eh. Alis!”
Pero hindi siya natinag. Mas lalo niyang idiniin ang katawan at natigil lang siya sa kakatawa nung haplusin nito ang kaniyang pisngi.
“Thank you.”
“Saan?”
“Sa laging pagligtas mo sa buhay ko. Sa palagi mong magbabantay sa ‘kin. Sa pagsunod mo sa ‘kin kahit saan ako magpunta. Thank you dahil hindi ka napagod na mahalin ako araw-araw, na kahit nakakapagod akong mahalin, na sobrang hirap kong intindihin, hindi ka sumuko. Mas lalo mo pinatunayan na hindi kailanman napapagod ang taong nagmamahal.”
Hindi siya napakibo sa sinabi nito. Bakas sa mata ni Odessa ang pagmamahal sa kaniya at masuyo itong hinalikan sa noo. “Paano ako mapapagod, Vida Mia... Kung ikaw ang rason kung bakit ako sumaya?”
“Frahisto naman! Pinakilig ako.”
Naiiling siyang kinintalan ito ng halik sa labi. Ang sarap nitong mahalin, walang halong biro. Ito na siguro ang binigay ng Diyos sa kaniya bilang regalo sa pagiging suportive niyang kaibigan sa tanginang friends niya.
Ilang sandali pa, naging seryuso siya. Pareho silang natahimik nang abutin nito ang kaniyang mukha at marahang haplusin iyon. Bahagya siyang napapikit sa naramdamang contentment sa haplos ng asawa. Nagmulat siya ng mata nung sinunod nito ang kaniyang labi.
“Odessa...”
Pinutol nito ang pagitan nila ng halik. Pareho silang napaungol dalawa sa naramdamang init na nagsimulang lumukob sa kanilang katawan. Bukas, pupunta sila sa Pacific Harbor, Fiji. Doon nila susulitin ang dalawang linggong honeymoon at dederitso sila sa Santa Barbara, California na honeymoon ulit. Susulitin niya ang dalawang taon! Dalawang taon na pagpipigil niya sa sarili.
Agad gumapang ang kamay niya sa dibdib ng asawa. Napaliyad ito sa kaniyang ginawa at sunod na ginawa niya, sinibasib ang malaking dibdib nito. Fuck! Ang dalawang dibdib na laging umaakit sa kaniya.
Napaungol ito at napasabunot sa kaniyang buhok. Ang kaniyang isang kamay ay nasa isang dibdib nito, dumama at pumipisil. Habang busy ang kaniyang dila at bibig sa pagsipsip sa munting nipple ni Odessa, na ngayon ay ‘di alam kung saan ibabaling ang ulo.
Dahan-dahang bumaba ang kaniyang isang kamay, patungo sa tiyan nito.... Sa pusod... Habang ang labi niya, lumipat sa kabilang dibdib ng asawa at ito ang muling sinamba. Napaliyad ang malambot nitong katawan at alam ni Farhistt, nang mga sandaling iyon, malakas ang apoy na nasa pagitan nila.
“Frahisto! Ohhh! Nakikiliti ako— ahhh!” Humigpit ang pagkakahawak nito sa kaniyang buhok.
Mas lalo niyang sinipsip ang munting nipple. Para siyang batang gutom na gutom at walang balak umalis sa dibdib na iyon. Nanggigigil siya pero pinipilit niyang kumalma.
Hindi pa siya nakontento, dahan-dahan bumaba ang kaniyang kamay patungo sa makinis nitong kayamanan na matagal ng tinatago sa kaniya.
“Frahisto ‘wag!”
Pero hindi siya nakinig. Nagmistula siyang bingi nang dakmain niya ang kayamanan nito. Napaliyad ito sa kaniyang ginawa.
“You’re wet, Vida Mia...” anas niya nang sandaling tingan ito.
Napakagat labi naman ito at nakipaglaban ng titigan sa kaniya. Nakakalokong ngumiti siya at walang sabing nilaro ang munting diyamante sa gitna ng pagkababae nito. Napasinghap ito pero hindi niya binigyan ng pagkakataon na magsalita ang kaniyang nag-iisang diyosa. Mapusok na halik ang kaniyang binigay rito.
Kapwa sila napaungol at damang-dama niyang galit na galit na ang kaniyang sundalo. Gusto ng makipagbakbakan at makipagpatayan. Nagwawala na ito sa kaniyang suot na pants.
Habang may sariling utak ang kaniyang kamay sa paglalaro sa hiyas nito, busy rin ang isang kamay niya sa pagtanggal ng sinturon. Damn! Dapat pala, kanina pa siya naghubad ng pantalong suot niya sa kasal nila.
Sandali siyang lumayo rito at walang alinlangang hinubad ang suot na sando. Naka-display ang kaniyang abs sa mata ni Odessa at halos hindi ito makagalaw.
“Ang daming pandesal!”
“Gusto mong hawakan?”
Natawa siya ng sunod-sunod itong tumango. Mabilis siyang sumampa sa kama na naka-boxer short na lang. Leeg ni Odessa ang kaniyang punterya at napasigaw ito sa kiliting kaniyang binigay.
“You ready, hmm?”
Hindi ito tumango. Pero ang katawan mismo nito ang nagsabing handa na ito. Bumaba ang kaniyang labi patungo sa dibdib nito, papuntang tiyan, hanggang sa pusod. Binigyan niya ng munting halik ang gilid ng pusod nito. Saka nagpatuloy sa deriksyon na gusto niyang puntahan— ang kayamanang gusto niyang maangkin.
“Ahhhh!”
Napaungol ito nang marating niya ang lokasyon. Marahan niyang hinawi ang dalawang hita nito, pinaglayo at sandaling sinulyapan ang asawa niyang nakapikit na ngayon. Napangisi siya.
Namumula ang makinis nitong rosas. Gusto pa sanang titigan iyon ni Farhistt pero takam na takam na siyang tikman ang pagkababae nito. Kaya, napasabunot sa kaniya si Odessa nang halikan simulan niyang sambahin ito ng buong puso.
“Ahhhh! Frahisto!”
Mas lalo niyang pinaghiwalay ang hita nito at pinag-igihan ang pagsamba sa diyosang nasa harap niya. Ah, damn! Ang sarap nito. Hindi siya magsasawang kainin ito araw-araw o kahit oras-oras.
Pinunterya niya ang diyamante nito, sinipsip at pinaglalaruan ng kaniyang malikot na dila. Habang panay ang ungol at sambit sa pangalan niya ito. Mas humihigpit ang pagkakahawak sa kaniyang buhok at napapaliyad sa tuwing naglalaro ang kaniyang dila.
“F-frahisto... Please! Shit! Ahhhhhh! Ang sarap niyan! Ohhhh...”
Sandali siyang lumayo at dinilaan ang hintuturo. Nang-aakit na nilapit niya sa bibig ni Odessa ang kaniyang daliri at agad nitong sinipsip.
“Fuck!” pakiramdam niya, ang matigas niyang pagkalalaki ang sinipsip nito. “Odessa, shit! Enough, ahhhh! Damn! Damn!” Tinanggal niya ang daliri sa bibig nito at nagmamadaling hinubad ang boxer short.
Deritsong bumulaga ang kaniyang alaga sa harap nito na halatang proud na proud sa laki at haba.
“Kakayanin ko ba ‘yan?!” Akmang babangon ito at lalayo sa kaniya pero hindi niya hinayaan iyon.
Hinawakan niya ang magkabilang tuhod ni Odessa at wala itong magawa kundi ang titigan siya. Lalo na sa sundalo niyang tayong-tayo at handa ng makipaglabanan para sa bayan.
“8 and half lang ako, Vida Mia. Alam kong makakaya mo ito.” Ngumisi siya.
“Pero...”
Labi niya ang pumigil sa anumang sasabihin ng magandang asawa niya. Ngayon pa ba siya hihinto? Ngayong asawa niya ito? Ngayong pag-aari niya na at wala ng hadlang pa. Ipapalasap niya rito kung paano magmahal at magbibigay sarap ang isang Farhistt Fortocarrero.
“Mas lalong ‘di ko ‘yan kaya! Bukas na lang tayo mag— ayy!”
Dinaganan niya ang asawa at muling pinatigil ito. Naiwan lahat sa ere ang anuman sasabihin nito. Mag-usap sila sa kama at sa paraang gusto niya.
Lihim siyang napangiti nang tumugon sa halik niya si Odessa. Malayang naglakbay ang kamay nito at pinisil-pisil ang kaniyang six pack abs. Hindi pa ito nakontento, bumaba pa ang kamay nito at hinawakan ang kaniyang alaga.
“Odessa!”
“Frahisto, ang laki-laki!”
Nakagat niya ang labi. Bago pa siya lamunin ng kamunduhan, tinanggal niya ang kamay ni Odessa, na nanunuksong pinisil ang galit na galit niyang alaga. Kasunod na ginawa niya, nilapit niya sa bibig ng asawa ang alaga niyang ilang taon din nanabik dito.
“Frahisto ang laki niya! Ang taba pa.” Muling pinisil nito ang kaniyang nangangalaiting pagkalalaki. “Shit! Nagtaas-baba pa! Automatic siya.”
“Stop talking, wife. Now, suck my cock.” Idiniin niya sa bibig nito ang alaga niya.
Tumango lang ang asawa niya sa kaniyang sinabi at sinunod ang kaniyang gusto. Binuka nito ang bibig at dahan-dahan sinubo ang kaniya. Oh heavenly fuck! Napamura siya ng ilang beses. Nanunudyong nakatitig ito sa kaniya habang kumakanta ito ng walang tono. Napahawak siya sa buhok nito nang haplusin nito ang kaniyang abs at sinipsip ang kaniyang alaga na parang lollipop.
“Damn, Odessa! Ahhh! Damn, wife! Saan mo natutunan ‘yan?!”
Hindi ito sumagot. Mas lalo nitong pinag-igihan ang pagkanta habang hawak ang kaniya. Nanunudyong sinisipsip nito ang ulo, didilaan at saka isubo hangang sa umabot sa lalamunan nito ang kaniyang alaga. Halos mawalan siya ng pasensya sa ginawa ng kaniyang asawa ngayon.
“Wife! Oh fuck, Odessa! For fucking sake, ang sarap mong sumubo. Wife! Ako naman!” Bago pa tuluyang magwala ang kaniyang libido sa katawan, nasa pagitan ng hita na nito ang kaniyang makasalanang labi. Habang ang dalawang kamay niya ay nasa malalaking dibdib nito, pumipisil at walang sawang nilamas iyon.
Napaungol ito ng malakas sa kaniyang ginawa. Mas lalo niyang pinagbuti at sinabayan pa niya iyon ng munting kagat at sipsip, na lalong ikabaliw nito sa kakasambit sa kaniyang pangalan. Hindi niya alintanang mauubusan yata siya ng buhok sa kakasabunot sa kaniya ni Odessa.
“W-wait! Naiihi ako...”
Nagpatuloy siya. Mas lalo niyang ginalingan ang paglaro sa diyamante nito. Ito ang pagkain na kahit oras-orasin pa niya, hindi siya magsasawa. Kaya ‘di nakakapagtaka baliw na baliw siya kay Odessa.
“Frahisto! Ahhhhh! Naiihi nga ako—”
Sunod-sunod na lumabas ang likido mula sa hiyas nito at wala siyang balak na sayangin iyon. Ang unang orgasm nito. Manamis-namis ang katas ni Odessa. Sinipsip niya hanggang sa maubos lahat ng juices nito at hinang-hina na napatingin sa kaniya.
“Apple.” Ngumisi siya.
Ngayong handa na ang katawan ng kaniyang asawa, susunod na ang kaniyang alaga. Pumwesto siya sa gitna ng hita nito at hinawakan ang kaniyang sundalo. Nakatingin siya sa magandang kayamanan ng asawa niya nang simulan niyang ipasok ang kaniyang 8 and half.
“M-masakit!”
“Shh... Let me handle it, Vida Mia...” nahirapan siyang pumasok. Makipot ang daan. Sobrang makipot na kahit ulo, hindi magkakasya. Hindi sapat ang basang-basang hiyas nito para makapasok agad ang kaniyang panauhin.
“Frahisto! Bukas na lang natin—”
Sinunggaban niya ito ng halik. Dahan-dahan niyang pinasok ang kaniyang bisita na kanina pa gustong-gusto pumasok sa loob. Naramdaman niyang lumubog ang kuku ni Odessa sa kaniyang likod. Konti na lang at makakapasok na siya.
“Shhh... It’ll be okay hmmm?” masuyo niyang hinalikan ang magkabilang mata nitong umiiyak. “Damn!” napaungol siya nang tuluyang makapasok ang kaniyang alaga. Sandali siyang tumigil ng lumakas ang iyak nito at pilit siyang tinutulak palayo.
“Ang s-sakit... Please, ang sakit!”
“Vida Mia...” Napatitig siya sa magagandang mata nito. Hinaplos ang pisngi at masuyong ngumiti. Nagkaisa na ang kanilang katawan. Naging isa sila bilang mag-asawa.
Simula sa araw na ito, mas lalo niyang mamahalin at aalagaan ang babae. Mas lalo niyang ipadama rito kung gaano ito kaimportante sa kaniyang buhay. Kung paano siya nito pinasaya ng sobra-sobra. His sweet and innocent Odessa. Ang babaeng dahilan kung bakit naging baliw siya sa pag-ibig. Paulit-ulit niyang pasasalamatan ang Diyos sa magandang regalo na binigay Nito.
“I love you...”
Ngumiti ito kahit naluluha. Bumuka ang bibig nito at lumabas ang katagang ‘di siya magsasawang pakinggan sa magandang labi nito. “I love you everyday...”
Nagsimula siyang gumalaw. Napakagat labi ito at tiniis ang sakit na ngayon lang niya ibibigay. Pagkatapos nito, pagmamahal na hindi nito pagsisihan ang ipapadama niya. Kung may sakit siyang ibibigay ulit dito, iyon ay bigyan ito ng walong anak. Ngayon pa lang, nasasabik na siya.
Marahang ritmo ang kanilang sinayaw na tanging sila lang dalawa ang nakakarinig sa musikang gawa nila pareho. Bawat dampi ng labi niya sa malambot na labi ni Odessa, bumibilis ang ritmo ng kanilang katawan.
“Frahisto...”
“Shhh... Sa una lang masakit. I’ll take the pain away, hmmm?”
Marahan itong tumango. Ngumiti siya at muling naglapat ang kanilang labi. Dahan-dahan ang kanilang galaw na minsan ay sinasabayan niya ng bilis. Hinahayaan niyang mag-adjust ang katawan ni Odessa sa kaniyang laki. Masasanay rin ito pagdating ng araw dahil simula ngayon, hanggang sa tumanda sila, palagi niya itong aangkinin hanggang sa pareho silang ‘di makalakad at mawalan ng lakas sa tuhod.
“Odessa! Shit! Ahhhh!”
“Ohhh! Frahisto masarap na masakit. Ahhhh!”
Humigpit ang pagkakayakap nito sa kaniyang leeg habang wala siyang tigil sa paglabas-pasok sa hiyas nito. Malamig ang aircon pero ‘di sapat iyon para pawiin ang init na kanilang nararamdaman. Ramdam din niyang basang-basa na ang bukana nito at napapamura siya sa sensasyon naramdaman. Lalo na at parang sinasakal ang kaniyang sundalo sa loob nito na parang walang balak pakawalan mula sa kulungan. Fuck! Hindi niya na kayang kontrolin ang sarili. Ginulo masyado ni Odessa ang buong sistema niya, ang buong pagkatao niya.
“Ahhhh! Vida Mia damn! Ohhh!”
Naramdaman niya ang mainit na likidong nagmula sa loob nito. Pakiramdam niya, hinihigop ng pagkababae nito ang kaniyang sandata at hindi niya na kayang kontrolin pa ang namumuong sensasyon. Hindi niya kayang pigilin pa iyon. Kaya sa muling pagpasok niya at sinagad iyon nang ilang beses, sunod-sunod na likidong nagmula sa kaniya ang pumuno sa hiyas nito.
“Frahisto...”
“I love you, Odessa... I love you para sa nag-iisang diyosa ng buhay ko...”
“Mahal din kita... Mahal na mahal...”
Nang maramdaman niyang muling handa na naman lumaban ang sundalo niyang dumaan sa matinding training, ngumisi siya. Nasa loob pa rin siya ng hiyas nito at masamang bagay iyon kapag umaayaw sa giyera.
“Frahisto! Bakit siya matigas pa rin?!”
“Dahil handa siyang makipaglaban pagdating sa`yo. Get ready, wife. Introduction pa lang iyon, wala pa tayo sa main content. And I’ll make sure, hindi ka makakalakad bukas. Hmm...”
“Ano?! Hindi pwede—”
Labi niya na ang pumigil sa bibig ng kaniyang asawa. Pilyo nang kung pilyo, nagsimula siyang gumalaw sa itaas ni Odessa at tulad nga ng kaniyang sinabi, nagsisimula pa lang sila. Hahabulin nila ang dalawang taon niyang pagtitiis, mag-isa lang ang katawan nilang dalawa.
“Ohhh Frahisto! Ahhh shit! Ahhh mmm...”
“Yes, hmm... Ahhh! Damn! I love you so much, wife. I love you so muchhh!”
W A K A S ! ! !