“SARAP sapakin ng lalaking iyon.” Narinig ni Lahynna na reklamo ni Rubick.
Sakay sila ng Ducati nito. Coding kasi ang Audi nito kaya ang Ducati ang dala nang pumunta sa kanila. Dumaan lang talaga ito para mag-good morning sa kanya at dederetso na sa meeting place ng mga ka-meeting galing sa main branch ng DJP sa Cebu. Sakto namang may bibilhin siya sa bayan kaya isinabay na siya. Well, weekend kaya libre ang buong araw niya. Pwede silang magkasama ni Rubick kung wala lang itong meeting.
Anyway, maski naman hindi weekend ay magkasama sila. Sa trabaho. Sa pag-uwi at maski sa lunch at merienda. Halos hindi na sila mapaghiwalay malibang ginagawa at inaasikaso ang kani-kanilang trabaho sa DJP.
“Bakit? Ano bang problema?” tanong niya rito.
Wala itong helmet. Ibinigay sa kanya ang helmet nito dahil mas kailangan raw niya ng proteksyon. That is one of so many things she admired to him. Selfless ito. Ibibigay ang lahat maski wala nang matira dito.
“‘Yong lalaking ‘yon! Magkakandabali ang leeg sa paglingon sa ‘yo. Nag-over take pa ha? Palibhasa, legs pa lang… tsk!”
“Ayan ka na naman, ha? Legs na naman.” Nakangusong tinampal niya ang likod ni Rubick. “Hipon lang ba talaga ako? Katawan lang ang mahalaga? ‘Di mo man lang unahin ‘yong mukha ko?”
Narinig niyang tumawa si Rubick. “Hindi naman niya kita ang mukha mo dahil sa helmet. Pero kung nakita niya, malamang magpapakasagasa ‘yan, makasilay lang sa ‘yo.”
“Sus! Bola.” Pakli niya. Pero ang totoo ay natutuwa siya sa hindi man direct pero para sa kanya ay compliment pa din.
“Naiinis ako sa mga taong tumitingin sa ‘yo at alam kong nase-sexy-han sila sa ‘yo. Bwisit! Kung hindi ko lang kaibigan si Lief at kung hindi lang siya mas bata sa akin, sinuntok ko na siya no’ng pool party.”
Lalo nang lumobo ang puso at ego niya. Bakit ganoon? Kapag ibang tao ang nagsasabi sa kanya na sexy siya, nababastusan siya. Pero kapag si Rubick, parang masayang-masaya pa siya. She took it as a compliment when the words were coming from him.
Nababaliw na yata siya. Ang gulo kasi ng utak niya. Dapat consistent ang mga reaksyon niya. Pero nagiging biased ata siya pagdating sa binata.Nakarating sila sa bayan at sinamahan siya nito sa supermarket para sa gusto niyang bilhin. Ganoon naman si Rubick. Kahit gaano ito kaabala, hindi ito nawawalan ng oras para sa kanya. Kahit na nga mga bagay na di nito dapat gawin para sa kanya ay ginagawa nito.
“Magbibiyahe nalang ako pauwi. Baka ma-late ka na sa meeting time.” Sabi niya kay Rubick matapos makapagbayad sa kahera.
“Hindi. Ayos lang ‘yon. Maiintindihan naman nila.” Sabi nitong inabot ang supot ng mga pinamili.
“Ako, hindi ko maiintindihan.” Kontra ni Lahynna. “Alam mo bang nakakainis maghintay ng bongga? And besides, hindi porke anak ka ng may-ari ng DJP, pa-VIP ka na.”
“VIP naman talaga ako.” Tumawa si Rubick at pinisil ang pisngi niya.
“Aw! Ano ba?!” Tinampal niya ang kamay nito at saka hinimas ang pisngi na pinisil nito.
“Cute mo kasi.”
“Matagal na.” Ingos niya. “O, lakad na. Uuwi na din ako.”
“Opo, Mommy.” Nang-aasar na sambit nito.
“Tse!”
“Hatid nalang kita sa terminal.”
Hindi na siya tumanggi pa tutal ay mukhang desidido na naman ito.
“O, lakad na. Okay na ako dito.” Pagtataboy niya kay Rubick nang makasakay na siya ng dyip.
“Mamaya. Kapag umalis na ang jeep.”
Lumingon ito sa kung saan na parang may tinitingnan sa malayo.
“Magtatagal pa ito. Madami pang bakante o?”
“‘Yong lalaking ‘yon o? Tingin ng tingin sa ‘yo.” Salubong ang mga kilay na sabi ni Rubick.
Nilingon niya ang tinutukoy nito. ‘Yong lalaking nag-overtake sa kanila.
“Sinusundan ka yata ng gunggong na ‘yon e. Admirer mo ba ‘yon?” Madilim na ang gwapong mukha ng binata.
“Aba malay ko, di ko nga ‘yon kilala.” Baka naman kasi coincidence lang na nandoon din ‘yong lalaki.
Sa pagkagulat niya ay hinila nito ang kanyang braso at inabot ng isa pang kamay ang supot ng mga pinamili niya.
“Ihahatid nalang kita. Di bale nang matagalan ako. Kaysa naman nag-aalala ako na may lalaking sumusunod-sunod sa ‘yo.”
Hindi na niya alam kung paano pa magre-react sa mga gestures ni Rubick.
Hindi kaya…?
Hindi.
Hindi porke sinabi nito na hindi siya nito makalimutan ay dapat na siyang mag-assume na pwedeng may love na itong nararamdaman sa kanya. Hindi ganoon kasimple ang pag-ibig. And he said he didn’t do love.
Nah! Whatever! Basta maligayang-maligaya siya sa mga sandaling iyon na kayang iwan ni Rubick ang mga mahahalagang bagay para lang masiguradong safe siya. Iyon palang ay parang natutunaw na ang dalaga. He was such an adorable… and a great man.
Indeed.
ARAW ng linggo. Tradisyon na ng pamilya ni Lahynna na sabay-sabay silang magsimba. At maging si Rubick ay nakisama na din sa bonding ng pamilya niya. Tuwing linggo ay sumasama rin ito sa kanila. Pero pagkatapos ay ipinagpapaalam siya sa kanyang mga magulang para mamasyal, mag-mall o mag-food trip.
Agad naman ang pagpayag ng kanyang Mama habang ang kanyang Papa, puro paulan ng pangaral at bilin kay Rubick.
“Basta pagkatapos niyong mag-date, iuuwi mo ng buo ang anak ko, ha, Rubick?” Pahuling salita ng Papa niya.
“Pa? Hindi kami nagde-date!” giit ni Lahynna sa ama.
Hindi na niya mabilang kung gaano na karaming beses niyang ipinilit iyon sa mga magulang. Complicated ang sitwasyon nila ni Rubick. They kiss, hold hands and shared secrets and thoughts about so many things. Pero wala silang relasyon maliban sa pagkakaibigan. They were friends… with benefits.
At ngayon niya nararamdaman na hindi niya gusto ang set up nila. Something was wrong with her. Dahil sa tuwing nagkakasama sila ni Rubick, palaki ng palaki ang estrangherong pakiramdam na meron sa kanyang kalooban.
Habang patuloy na ipinakikilala ni Rubick ang sarili sa kanya, dumadami rin ang mga bagay na nagugustuhan niya rito. And as time goes, all she wanted to do was keep him for her self.
Pero hindi naman kasi pwede.
‘…baka makalimutan ko na ang parating pag-iisip sa ‘yo kapag magkasama tayo…’
Kaya nabuo ang set up nila ay dahil gusto na nitong makawala sa parating pag-iisip sa kanya. At kung nagagawa man nitong makawala, paano naman siya? Mas lalo kasing lumala ang kondisyon niya dahil sa set up nilang iyon ni Rubick.At ang hirap-hirap isipin na matatapos din ang set up nilang friends with benefits. Ayaw niyang matapos iyon.
“Anuman ang gusto niyong itawag sa ginagawa niyong pagde-date, basta umuwi ka sa amin ng buo, Lahynna.” Ang salitang iyon ng kanyang Papa ang nagpabalik sa kanyang katinuan.
“Huwag po kayong mag-alala, Tito. Ibabalik ko po siya ng buo. Walang labis, walang kulang.” Natatawang sambit ni Rubick.
“Kahit may labis kapag sinoli mo si Hynna sa amin, Rubick. Okay lang.” Maberde ang ngisi ng Mama ni Lahynna sa kanila.
“Ma?” saway niya sa ina. “Kung anu-anong sinasabi niyo.” Ngumuso siya. “Papa o? Si Mama.”
“Pwede rin naman. Di baling labis. ‘Wag lang kulang. Basta lalaki ha?”
Napangiwi na si Lahynna. Kung bakit ba naman humingi pa siya ng tulong sa ama e magkakampi nga pala ito at ang Mama niya sa pagsusulsol sa kanyang makipag-date ulit.
‘Mga abnormal talaga.’
Hindi pa siya nasanay. Parati namang ganito ang mga magulang niya na minamadali siya. At iyon ay dahil nga sa sakit niya.
“O, pakinig mo, Belle? May bendesyon na tayo. Pwede na daw.”
Humalakhak si Rubick nang kurutin niya ito sa tagiliran. Maganda nga yata rito ang epekto ng pagkakasama nila. Parati itong nakangiti na parang walang pinoproblema. Alam niyang masaya ito sa kung anumang set up nila. Masaya rin naman siya. Dahil nakakasama niya ito. Naramdaman niya kung gaano kasarap maging special friend ni Rubick, at ang pag-aalaga nito.
Kung sana… sana ay meron nalang ‘sila’.
“O siya, mauna na kami, ha?”
Humiwalay na sa kanila ang mga magulang niya. Si Lanryd, kanina pang nakalayo sa kanila pagkatapos ng misa.
“So, where to?” Untag niya kay Rubick habang papalapit sila sa Audi nito.
“Kahit saan mo gusto.”
Una nitong binuksan ang passenger seat. Nang makasakay siya ay saka ito gumilid para makarating sa drivers seat. Napaka-gentleman nito.
“Wala na akong alam na pwedeng tambayan e. Lahat na napuntahan na natin.”
Ngumiti si Rubick. “I have a better idea.”
Nagsimula itong mag-drive at nagsimula na din ang walang hanggang panonood niya sa gwapong lalaki habang kumakalabog ang laman sa loob ng kanyang dibdib. Hindi niya mapigilan ang sarili. Kahit maghapon niya itong panoodin, hindi siya magsasawa. Ang mas pagsasawaan pa yata niya ay kapag hindi na niya ito makikita ng ganoon kalapit. Kapag hindi na niya ito makakasama at di na nila gagawin ang ginagawa nila ngayon.
She wants them to stay that way, forever. Kung pwede lang sana…
Kaso wala nga kasing forever para kay Rubick.