Chapter 31
Sinasamba
I am happy for them. Wala akong ka alam alam sa mga nangyari sa kanila noon. Ang alam ko lang, hindi nakasama si Flor kay kuya papuntang abroad. Nagulat ako sa mga nalaman ngayon dahil siya pala ang papakasalan ni kuya Lance.
"Patawarin mo sana siya Ara. Pasensya na..." si kuya Lance. Humihingi ng tawad sakin para sa asawa. Si Flor ay nasa loob na ng bahay nila. Saglit kaming huminto rito para tingnan ang kanilang bahay. Hindi kalayuan ito sa barangay nila lola Lourdes.
"Kuya Lance, matagal na iyon.." nakita kong nagkatinginan si kuya at Lance. Ginulo ni kuya Lance ang aking buhok.
Mahaba habang usapan pa bago kami umalis. Kasama namin sa sasakyan si lola Lourdes na emosyonal na nakatingin sakin ,ganon rin ang dalawa kong pinsan na si Lara at Kathlyn.
Hapon na kami nakadating sa bahay ni lola Lourdes. Ingay ng ibon at ingay ng mga dahon na nakapaligid na mga puno sa bahay ni lola Lourdes ang aking unang napuna. Namiss ko ang katahimikan at amoy probinsya. Malayo sa malalaking gusali at mausok na paligid.
Lumabas ako ng sasakyan at nakita ko si kuya na naghakot ng mga bag namin sa likod ng Benz niya. Nagulat ako sa biglaang pagyakap ni lola Lourdes sakin.
"Namiss kita hija.." singhap nito. Niyakap ko ito pabalik.
"Ganon rin ako lola, magpahinga na po muna tayo sa loob."
Inalalayan ko ito papasok sa bahay. Tumanda na si lola at kumulubot na ang balat. Pinagsisihan ko tuloy kung bakit hindi ako dumalaw dito sa mga nagdaan na taon.
"Ara, namiss ka namin!" tumabi sakin sila Lara at Kathly. Ngumiti ako sa mga ito. Naka ramdam ako ng awkward, dahil hindi malabo na alam nila. But they are my cousins anyway, magaan ang loob ko sa kanila.
"Na miss ko rin kayo!" I chirp happily.
"Ligo tayo sa ilog...namiss na namin maligo sa ilog na kasama ka Ara" pag anyaya ni Lara. Nagkatinginan sila ni lola. Tumango ako.
Pagabi na, pero matagal ko silang hindi nakasama kaya balewala ang pagod ko.
"Sige! Sama natin si lola!"
Masaya kaming pumasok at nagtatawanan. Nararamdaman kong punong puno ng emosyon si lola dahil parang ayaw niya akong pakawalan at palagi niya rin akong niyayakap.
Nasa kwarto na ang aking dalang bag ng pumasok ako. Sa kabilang kwarto naman si kuya. Pumipili ako ng damit na susuotin ng biglang bumukas ang pintuan.
Si kuya na bagong ligo, basa pa ang buhok.
"Maliligo raw kayo?" he asked seriously. Bumilis na naman ang tibok ng puso ko. Tumango ako at ngumiti sabay hila sa kulay dilaw na dress ko.
"Uh oo, kasama si lola.Babalik rin kami agad."
Natuod ako sa kinatatayuan, nasa harapan ako ng aparador at nasa likod ko sya.
He put his jaw on my shoulder. Nagpatak patak siya ng halik sa aking balikat. Napapikit nalang ako at dinama ang bugso ng aking puso. Humigpit pa ang yakap nito sakin.
"Susunod ako.." he said.
"Babalik rin kami agad e.."
"Basta susunod ako," pagpumilit parin nito.
Nagkatinginan kaming dalawa,ang harapan namin ay aparador na may salamin kaya malaya kaming napagmasdan kung gaano ka perpekto ang para sa isa't isa ang aming tinitingnan. Sa kasamaang palad...hindi puwede.
Marami akong gustong itanong sa kanya. Pero sa tingin ko, may tamang panahon ang lahat. Hindi ko na siya itutulak pa. Nandito na ako ngayon sa tabi nya kung anuman ang mga mangyayari pa.
May dala kaming basket ng pagkain at tubig patungo sa ilog. May dala dala rin kaming damit. Suot ko na rin ang kulay dilaw kong dress na hanggang hita. Sa loob nito ay ay ang kulay mustard ko na bikini.
"Hija, nakikita na kita sa magazine."
Ngumiti ako kay lola. Tinutulungan ko siyang kumuha ng kangkong s bawat madaanan namin. Ganon rin sila Lara at Kathlyn. Nakikita korin ang pagbago ng pisikal nila Lara at Kathlyn. Magaganda rin sila,kung aayusan,papasa rin bilang modelo.
"Maganda ba ako doon lola?" biro ko dito. Nasa ilog na kami at nilalapag ang mga pagkain sa malaking bato. Nilibot ko ang paningin sa paligid,lumipas ang mga panahon mas lalong gumanda ang ilog na ito lalo na ang tatlong falls nito.
Kumikinang ang tubig at makikita ang bato at iba't ibang kulay na bato sa ilalim nito. Natandaan ko noon na minsan na akong kumuha nito noon.
"Maganda ka talagang dalaga Ara,hija. Manang mana ka saiyong ina.." may katagalan na sagot ni lola sakin.
Hapon na...nagbabadya na ang araw na lumubog. Nagbabadya narin ang buwan na lumabas.
Mapait akong ngumiti sa kanya. Unti unti akong umupo sa malaking bato at nilagay ang mga paa sa tubig. Nagtampisaw ako habang naliligo na si Lara at Kathlyn. Pumwesto naman sa likuran ko si lola at inayos ang buhok ko.
"Oo nga lola. Kung sana lang...buhay pa si mama.." mahinang bulong ko. Ramdam ko ang kurot ng aking puso.
"Hija Ara.." nangunot ang noo ko ng marinig ang hikbi nito.
"M-Mahal mo ang k-kuya Santi mo?" tanong nito na ikinatahimik nila Lara.
Hindi na ako nagulat. Dahil alam kong darating ang oras na pag uusapan namin 'to.
Yumuko ako at hinawakan ang kamay ni lola. "K-Kung maari lang lola."
"Mahal mo siya.." deklara niya ,hindi na ito naging tanong.
Nanginig ang labi ko. Pinilit nalang pumikit at tumingala.
"Opo lola.Mahal na...mahal po."
Suminghap ito kaya dumilat ako. Naginginig ang kamay nitong nakahawak sa aking kamay.
"Sa tingin mo ba mali Ara?"
Tumango ako sa kahihiyan.
"W-Walang mali Ara..."
Nalilito kong tiningnan si lola.
"Magkapatid kami ni kuya lola. Alam kong sinasabi mo ito para gumaan ang loob ko."
Umiling iling ito at mas dumami ang luha sa mata nito. Ngayon...nakaramdam ako ng kaba.
"M-Maniwala ka hija,hindi mali..walang mali.."
Naningkit ang mata ko kasabay ang pagdagundong ng aking puso.
"Lola..magkapatid kami.." Pagak akong tumawa.
Umiling iling ito tila nahihirapan. Nakita korin at mas lalo akong naguluhan ng umiyak si Lara.
"Noon..." umiiyak na sabi ni lola. "Nakita kayo ni Lara dito mismo...ng kuya mo. Naghahalikan kayo.."
Nanlamig ako at tinitigan si Lara at Kathlyn na nasa tubig.
"Sinabi niya sakin...hinayaan ko. Halata ko rin ang pagiging strikto ng kuya mo saiyo...hinayaan ko iyon hija. Alam mo kung bakit?"
Hinawakan nito ang aking pisngi. Hindi ko kaya..hindi tinatanggap ng utak ko ang ideyang ito.
Umiling iling ako,pilit kinukuha ang kamay sa hawak ni lola.
"Ara..hindi kayo magkapatid.."
Naging hudyat iyon ng aking mga hikbi. Hindi ako makahinga sa sobrang sikip ng aking dibdib.
Umiyak na ng sobra si Lara at Kathlyn.
Nasapo ko ang labi at umiyak.
"Patawad hija..Ara. Patawarin mo kami. Hindi namin sinabi kasi hindi namin aakalain ang ganito. Na magmamahalan kayong dalawa na kahit para sayo..magkapatid kayo.. pinaglaban mo parin. Kaya hindi na ako mapakali na masabi saiyo ito Ara.."
Nalilito ako sa lahat. Paano?!
"L-Lola..." hinawakan nito ang pisngi ko na maraming luha.
"Ampon si Santi ,Ara. "
Namilog ang aking mga mata. Napalunok at hindi makapagsalita.
Tumango tango si lola. "Ampon si Santilior ,hija."
"Oh god!" I cried in pain. Walang kasing sakit. Wala akong maisip kundi ang mga pinagdaanan namin. Wala akong naramdaman kundi ang sakit saking dibdib. Parang gumuho ang mundo ko sa mga nalaman.
Nagpatuloy si lola Lourdes sa kabila ng aming pagluha.
"Si Mona at Marrie ay matalik na magkaibigan noon. Magka klase at isa ang kanilang pangarap sa buhay. Ang maging guro."
Natutop ko ang labi ng mapatagpi tagpi. Bumuhos saking alaala ang mga pag aalaga sakin ni Miss Garcia.
"Hindi sadyang magmahal ng iisang lalaki ang dalawang matalik na magkaibigan. Unti unti nasira ang naibukod nilang pagsamahan."
"Maganda na dalaga si Mona. Sa kabila ng pagiging sikat at kilala sa kanilang eskwelahan, nalamangan iyon ni Marrie. Kasama sa karamihan na iyon ang lalaking pinag agawan nila... Si John Crifford. Isang half american at half pinoy."
"Marami silang pinagdaanan. Nalaman ko noon na nagkahiwalay si John at Marrie nang dahil kay Mona."
"Hanggang naging si Mona at Alfonso. Si Alfonso na walang ginawa kundi ang mahalin si Mona. Pero si Mona...inibig man si Alfonso hindi parin natumbasan ang pag ibig nito kay Clifford."
"Dalawang puso ang nagmahal at nagdusa. Sadyang mapaglaro ang tadhana..lumipas ang panahon na kinasal sa batang edad si Mona kay Alfonso. Si Clifford ay iniwan si Marrie. Habang isang araw lumapit si Marrie kay Mona. May dalang sanggol....hindi ko alam ang buong kwento Ara. Ang alam ko..umalis si Marrie nangibang bansa iniwan ang pagiging guro para magpa heart transplant. May sakit sa puso noon si Marrie...si Marrie na ina ni Santi, Ara. Ang ama at ina ni Santi ay si John at Marrie."
Hindi ako makapagsalita. Mahigpit na ang aking kamay na nakahawak sa kamay ni lola Lourdes.
"Namatay ang kapatid ko noon nang malaman na inampon ni Mona at Alfonso si Santi. Ilang taon ang lumipas...nabuntis si Mona...at pinaglihian ng todo si Santi na kasing mukha ni John. Kaya hindi ko masisisi kung bakit nagkaganito si Alfonso. Walang tapon ang pagkahawig ni Santi sa amang si John..na siyang pinaglihian ni Mona..na naging kamukha mo rin. Sa parte ni Alfonso masakit iyon. Pero napakabuti ng iyong kuya dahil bago siya umalis...kahit nalaman niyang hindi siya tunay na anak..tinulungan niya parin si Alfonso. Walang kasing buti si Santi ,Ara. Kaya nang malaman namin ang totoo..walang umimik. Walang nagalit samin..dahil alam namin ang totoo."
Umiling iling ako. Nasasaktan para sa taong mahal ko. Nang mga oras na tinaboy ko siya dapat, iyon ang oras na nandoon ako at dinadamayan siya. Pero anong ginawa ko? Tinaboy ko siya at sinaktan.
Niyakap ko ng mahigpit si Lola. "Lola...ang s-sakit. Ang sakit sakit lola.." tumindig ang balahibo ko ng umecho ang aking iyak sa buong paligid ng ilog. Nakipagsabayan ang kalikasan sa aking pagluha. Naging mabini ang ingay ng ilog at tumahimik ang mga ibon...sumabay ang tuluyang paglubog ng araw.
"Hindi pa huli ang lahat , Ara. Noong panahon na tinaboy mo si Santi...alam naming lahat iyon. Nandito ako kung paano umiyak si Santi ,Ara. Umiyak siya mismo sa kandungan ko ,Ara. Mahal na mahal ka ni Santi."
Bulong ni lola sakin. Hindi ko alam kung hihilom ang puso ko o lalo lamang magdurugo. Nasasaktan ako.
Naramdaman ko ang yakap ng dalawa kong pinsan. Umiiyak ang mga ito.
"Ara," Lara cried. "Paglaban mo ang pag-ibig mo kay kuya Santi. S-Sasamahan kayo namin sa laban na ito Ara.." she hug me tight.
Binalot kami ng iyak at katahimikan. Tuluyan ng lumubog ang araw. Naistorbo lamang nang makarinig ng mga yapak. Kahit sa dilim ,alam ko kung sino ito. Base sa matitipuno nitong katawan at tangkad nito...alam kong si kuya Santi ito.
Hinaplos ni lola ang aking pisngi. Iniwan nila ako kasama si kuya. Nananantya ang mga tingin sakin at base sa tingin niya, alam niya ang nararamdaman ko ngayon.
Walang naging salita sila lola at mga pinsan ko na iniwan kami. Napatingala ako sa poste sa hagdan pababa dito sa ilog, umiilaw na iyon. Ang pag sayaw ng mga dahon na nakikipagsabayan sa hangin. Ang buwan na nasa likuran ni kuya...at ako na nasa ilog. Naalala ko ang aking aking ipininta na "The moon and ocean."
Ngayon na nalaman ko ang totoo ang siyang pag larawan ng aking ipininta sa aming sitwasyon. Tila naging totoo ito ngayong oras na ito.
Ako'y nasa tubig at tila hindi ko maabot si kuya na nasa buwan. Parang ang layo na nang aming agwat.
Unti unti siyang lumapit sakin at hinaplos ang pisnging kakahilam lang ng luha.
"Umuwi na tayo.." sa kabila ng lamig ay ang kanyang mainit na bulong.
Nakatingin lamang ako sa kanya. Sisingsisi kung bakit sinaktan ko ng todo ang taong ito. Pero kapwa kami walang sa mga oras na iyon. Kapwa kami pinaglaruan ng tadhana.
"Bakit S-Santi?" tila isang dayuhan na tinig iyon na nagmula sakin. Kakaiba bigkasin ang pangalan niya na walang kuya. "Bakit di mo sakin sinabi noon pa?" Sawang sawa na ako umiyak. Hindi na dumaloy pa ang aking luha.
Naliliyo ko siyang tinignan na.
"Bakit S-Santi?"
Kumuyom ang panga nito at mas dumilim pa ang mga mata. Sa mga lumipas na panahon...mas dumoble ang awrang intimidasyon sa kanyang anyo. Mas dumuble ang kakisigan..nakakamatay na kaguwapohan.
"Dahil ayaw kitang biguin Ara. Masakit sakin na iwan ka. Ginawa ko ang gusto mo at para narin mapagamot si Alfonso. At mapag aralan kung paano ko magagamot ang sarili kong ina ,Ara."
Kumudlit ang sakit saking puso.
"Ang sama ko...ang sama ko.."
Hinawakan nito ang dalawang kamay ko. Hinaplos nito ang aking pisngi at hinila ako patayo.
"Sa lumipas na panahon...nasaksihan ko kung gaano ka kabuti Ara. Wala ka kasing bait. Sino nagsabing masama ka? Dahil ba..nagkarelasyon tayo naging masama ka sa mga mata nila? Hindi ka masama dahil wala kang ginawa sa kanila. Ang masama ay ang mga taong mapanghusga kahit hindi alam ang buong storya. Ara," Ginanap nito ang aking mga pisngi. "Hindi ka masama.."
Pumikit ako ng mariin. Ang aking pagdilat ang siyang paghulog ng aking bestida sa lupa.
Sumiklab ang apoy sa aking katawan ng swabeng hinubad ni Santi ang kanyang t shirt mula sa likod. Tumambad sakin ang moreno nitong balat at makisig na pangangatawan nito.
Napalunok ako lalo na nang maramdaman ang lamig ng hangin. Hindi iyon nagtagal dahil sa paglapit sakin ni Santi at pag gapang ng kamay nito sa aking leeg. Hinahaplos ako habang tumitindig ang balahibo ko.
"My piercing missed you , so much.."
Halos mapamura ako sa kanyang bulong.
Nakita ko ang matiim na tingin nito sa aking katawan habang dinilaan ang ibabang labi.
Isang marahas na pag halik nito sakin ang nagpawala ng aking huwisyo. His kisses and touch , throw away my sanity.
"Santi.." I moaned when his lips swiped down on my chest.
Nag uunahan ang kamay ko kung ano ang uunahin. Kung hihimayin ba ang malabatong abs nito o hihilahin pababa ang short nito. Fuck. Nanginginig ng sobra ang kamay ko!
He chuckled, "Easy baby.."
Hindi man ako nalunod sa ilog, nalunod naman ako sa mga halik nito. Nagkalat sa lupa ang aming saplot habang namalayan ko nalang na nasa loob na kami ng maliit na kweba. Naalala ko noon ang unang halik ko dito kay kuya.
Nababaliw ako sa mga halik nito sakin tila sinasamba ang aking buong balat. Tila santo ako habang pinagpapala ng kanyang maiinit na halik. Kung baliw ako noon sa kanya sa ganitong bagay...mas lumala lang ngayon.
Wala siyang pinalagpas at halos mawala ang malay ko nang nakita ko nalang siyang nasa gitna ng hita ko. Nakahilig at higa ako sa malaking bato habang siya ay nasa ginang hita ko nakasubsob. Sa tulong ng buwan ay malinaw sa akin ang mga titig nito habang dinidilaan ako doon.
"Ah!" I moaned when he sucked and licked me there. "S-Santi!" I cried in too much pleasure.
Ingay ng talon at ang mga ungol ko ang bumalot sa kweba kung nasan man kami ngayon. Nakakalibog ang kanyang makisig na balikat habang nakatitig ako sa kanya na sinasamba ako sa aking gitnang hita.
"Ah! God!" Wala itong tigil hanggang sa naramdaman ko ulit ang sensasyong pinaramdam niya na sakin noon. Gusto ko siyang itulak pero pinirmi niya ang aking baywang at mariin na hinawakan.
I was in the middle of my convulse when he dragged me down . Nakahilig parin ako sa malaking bato nang naramdaman ko ang dulo ng kanya sa aking pagkababae.
Umawang ang labi ko at tumindi ang apoy na nararamdaman ng seryoso itong nakatingin sa aming ilalim at unti unti akong pinasok. He looked at me and licked his lips habang ako ay naiiyak sa sobrang saya at sarap..
Sa huling pagkakataon nakita ko ulit ang kanyang hikaw doon na lumalabas pasok saakin na ikinabaliw ko sa sobrang sarap.
Sobrang ingay ko habang siya walanv nagawa mundi ang marahas na pag hinga lamang at marahas na pagbayo sakin. He spread my legs more and pound me so fast and hard.
"Fuck it!" He cursed and pound me more. Halos madurog ako sa bato at sinusuko ang buong katawan ko at buong buong tinatanggap ang pagpasok ng kanya sakin.
"Ah! S-Santi!" I moaned in the last time of my convulse and I felt his lips in my between again.