Kevin POV
"F*ck." Bulong daing ko nang maupo ako mula sa pag kakahiga. Nang bahagyang mawala ang hilong nararamdaman mula sa biglaang pag bangon ay agad akong lumingon sa kabilang bahagi ng kama sa tabi ko, hoping that rachel is here, sleeping beside me. But she's isn't here.
Nag mamadaling tumayo ako mula sa pag kakaupo sa kama ng biglang pumasok sa isip ko ang lahat ng litratong natanggap ko kahapon sa kung sino man.
Did she leave me?
Did she really love that old friend of mine to leave me?
Sumama na ba sya dun at iniwan ako?
Maraming tanong ang pumasok sa isip ko, takot na malaman lahat ng sagot sa mga tanong kong to. Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako.
Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil.
"Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it, Good Morning!
-AlatirisGirl ♥️
Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa google niya lang nakuha Ang quote na to.
"My Alatiris Girl." Bulong ko habang may ngiti sa labi na nakatitig sa kapiraso ng papel na to. Iiling iling na kinuha ko ang tableta at ang tubig syaka ko ito ininom.
Napalingon ako sa pinto ng cr ko ng marinig ko ang tunog ng dahan dahang pag bukas nito. Doon nakita ko si rachell na namumutla at parang babagsak dahil sa sobrang pang hihina.
Nag mamadaling nilapitan ko ito at marahan inalalayan "Hey... Are you okey? What happen?" May pag ka taka na pag aalalang tanong ko dito habang alalay ko ito sa bewang at bahagyang yakap upang maupo ko ito sa higaan.
"I-I'm okay... Sinikmura lang siguro ako." Dahilan nito habang nanghihina at parang wala sa sarili dahil sa nangyaring pagsusuka niya nanaman. Alam kong may gumugulo sa isip niya dahil nagiging malikot yung mata niya at bahagyang nakakunot ang noo gawain niya ito sa tuwing may gumugulo sa isip niya.
"Are you sure?" Pilit kong hinuhuli ang mata nito. Para masiguradong okay nga talaga ito.
"Do i need to call a doctor-?" Dagdag ko pang tanong ng hindi manlang nito sinagot ang tanong ko at tila hindi ako narinig.
"NO! I-i mean... H-Hindi na kailangan papagurin mo lang yun kaibigan mo kung papapuntahin mo pa sya dito kasi o-okay naman talaga ako. Y-you have nothing to worry about, i just need to rest." Saad nito.
Is she sick that she doesn't want me to know?
"Ok..."
Matagal kong tinitigan ang mga mata nitong malikot ng taimtim at pilit binabasa ang kung ano bang tumatakbo sa isip nito.
Rachell POV
Kinakabahan pero naiilang yun ang nararamdaman ko ngayon. Alam ko, ramdam kong hindi ko na convinced si kevin sa sinabi kong okay ako. Nag papasalamat nalang ako at hindi na niya ipinilit ang kaibigan niyang doctor na mag punta dito.
Inaamin kong natatakot ako sa lahat ng mga bagay na pumapasok sa isip ko. I'm almost two weeks delay and i always vomit every morning or kahit makamoy lang ako ng hindi gusto ng sikmura ko then i become dizzy and eat weird foods.
Iniisip ko nalang na baka talagang delay lang ako at dadatnan din ako almost two weeks palang naman akong delay. Sino ba ang niloloko ko? P-pero baka... Pero paano yung mga sign? Paano kung buntis nga ako? Anong gagawin ko? Paano pag aaral ko?
Will he accept?
Natatakot ako...
Wala naman kasi sa usapan na mag bubuntis ako, na bubuntisin niya ako. Paano kung totoong buntis nga ako tapos nalaman niya.
Will he kicked me out of his life?
50
Will he?
Isipin ko palang yun sobrang nasasaktan na ako, at mas nasasaktan ako kasi alam ko hindi man ako mabuntis palalayasin pa rin niya ako sa buhay niya, not now but soon.
soon...
"Hey..." Malambing na untag nito sa lumilipad kong pag iisip. Kasabay ng pag lapad ng dalawang palad nito sa likod ko.
Nahihiyang bahagya kong nilayo ang sarili ko dito gamit ang mga palad ko nang maramdaman at mapansin kong wala itong damit pang itaas at tanging boxer lamang ang suot nito lalo akong nakaramdam ng kaba at pag kapahiya ng hindi man lang ako pinakawalan ng mga bisig nito at nanatiling nakayakap saakin ng bahagya dahil nakaharang ang mga palad ko sa dibdib nito.
"K-kailangan ko nang mag pahinga-" naiilang na saad ko dito syaka ako nag tangka ulit na umalis sa mga bisig nito at nag papasalamat ako dahil this time pinakawalan na talaga ako nito
"Okay."simpleng sagot nito kaya nakahinga ako ng bahagya. Pero bumalik lahat ng kaba at pag bilis ng tibok ng puso ko ng pigilan ako nito sa marahan pag lalakad papunta sa pinto at walang paalam na binuhat ako nito na parang bagong kasal.
"W-wait anong ginagawa mo? Ibaba mo nga ako!" Pigil ko ng mag lakad ito papunta sa kama nito habang buhat buhat ako.
" Sabi mo mag papahinga ka diba?" Balik tanong nito saakin habang buhat pa din ako pero nasa tapat na kami ng king size bed nito.
"Oo pero hindi dito, may kwart-."
"I don't care we're husband and wife remember. You know what, you should have been sleeping here since we got married."
What the? Naririnig niya ba lahat ng sinasabi niya? Hindi niya ba naaalala na kasama sa usapan namin ang hindi namin pag tabi sa iisang kama lalo naman di ba nito naaalala kung gaano ako nito pinandidirian to the point na ayaw niya akong katabi o baka namali lang ako ng dinig.
Tama namali lang ako ng rinig, namali nga ba ako?
"Kevin? Rachell?" Boses mula sa pinto ng kwarto ni kevin nanlaki ang mata ko at nahihiyang itinago ko ang mukha ko sa leeg ni kevin ng makita ko papa ko sa pinto kasama ang mga magulang ni kevin.
Naramdaman kong nilingon ni kevin ako matapos mag tago sa leeg nito, nagulat ko ata ngunit maya maya lang ay naramdaman ko pag higpit pa lalo ng kayap nito sa buong katawan ko.
"Ohh? We're sorry did we distrubed you both making our apo?" Rinig kong tanong ng ina ni kevin.
What the...
hell?
“Sun is alone too but still shines, i will be shine too soon even without you.”