Minabuti na lang ni Karina na ituon ang atensyon sa paglilinis tutal, bukod sa mga personal na pangangailangan ng katawan ni Winston, kailangan pa rin niyang gawin ang trabaho niya bilang maid at hindi lang tagapag-paligaya sa kama.
Pagpasok niya pa lang sa kuwarto ni Winston ay nadatnan niya ito na sobrang gulo. Sumakit ang ulo niya at hindi tuloy alam kung paano iyon uumpisahan.
"Hay! pinapahirapan mo na naman ako, Winston." Bumuntong hininga siya saka inisa isa na pulutin ang mga nagkalat na damit ni Winston sa sahig. May sa ahas siguro ito at sa kung saan saan na lang naghuhubad ng saplot. Pero wala naman siyang karapatan na magreklamo dahil ito ang trabaho niya. Kaya ang ginagawa na lamang niya, habang gumagawa, panay rin ang ngawa niya.
Kinapa niya ang kanyang bulsa. Hindi pa pala niya nalalamn kung sino iyong tawag nang tawag sa kanya kanina kayanaputol tuloy ang gagawin dapat nila ni Winston. Andon na, e. Ipapasok na sana kung hindi lang panay ang pag ring ng cellphone niya Napahamak pa siya tuloy at nagalit pa sa kanya si Winston. Hindi niya alam kung paano ulit itong kakausapin. Kung saan naman unti unti na niyang nakukuhaang loob nito.
"Si Evo?" tanong niya sa sarili. Hindi niya maalala kung naibigay ba niya ang cellphone number niya rito. Parang hindi naman. Kung ganoon, kanino nito nakuha ang number niya?
NI-dial niya ng number ni Evo. SSiya naman ngayon ang tatawag sa binata. Hindi niya kasi nasagot kanina kaya hindi niya nalaman kung anoang pakay nito at kung bakit ito napatawag. She enjoys his company after all. Masarap kasama at kausap si Evo. Nakakalimutan niya ang problema niya. Nagtatakatuloy siya kung bakit sila naging magkaibigan ni Winston e 'di hamak na mas masungit ito ng sampung beses.
Isang ring pa lang ay agad na itong sinagot ni Evo. Naka-save naman kasi ang number ng dalaga sa phone niya at nang makita niyang tinatawagan siya ni Karina, agd siyang napatayo mula sa pagkakahiga at atat na atat na pinindot ang answer button.
"Karina!" masiglang bungad ni Evo sa kabilang linya. Hindi na maalis ang ngiti sa labi niya. Parang nag-glue na ito.
Sumilip muna ng kaunti si Karina sa labas ng kwarto ni Winston para siuraduhin na wala ang binata sa labas o walang sino man ang dumadaan. Baka kasi marinig pa siya ng kahit na sino lalo na si Winston at mapag-initan na naman siya. Takot na siyang mapagalitan. Nakakatakot magalit ang isang Winston Miller. Nakita na niya ang pag-apoy ng mga mata nito na ano mang oras ay kaya siyang pasuin in just one wrong move.
"Pwede ko bang malaman kung ano ang itinawag mo, Evo?" Hindi niya maipaliwanag kung bakit pagdating kay Evo, bigla siyang nagiging ,ahinahon. Para siyang isang maamong tupa kapag si Evo na ang kaharap at kausap niya. Siguro dahil mauti an mga ipiakitanito sa kanya at maingat rin ito kapag kausap siya. Parang fini-filter lahat ng sasabihin.
"I just missed you. Kailan ka free? May day off ka naman siguro, hindi ba? Gusto kitang ipasyal sa mga lugar na hindi mm pa napupuntahan, Karina. Gusto kong maranasan mo ang ga bagay na hind mo naranasan noon."
Napangiti si Karina sa sinabi nito. Nagalak ang puso niya. Kung puwede lang itong buksan ay malamang sa malamang, nakangiti rin ang arteres, veins, at capillaries niya. HAHAHA JOKE
"I appreciate your sweet gesture, Evo. Pero as of now, madami pa akong gagawin, e. Kailangan kong bumawi kay Winston. Galit siya sa akin. Saka, baka hindi na niya ako basta payagan sa pangalawang pagkakataon dahil hindi ako nagpaalam noong una, malungkot na sagot ni Karina.
Napa-pout tuloy si Evo sa kabilang linya. Sayang naman! Aniya sa isipan.
"What if, ako ang magpaalam sa 'yo?"
Kinabahan naman agad si Karina sa sinabi nito. Bakit siya kabado? Ayaw niya ba no'n? Si Evo mismo ang mag papaalam sa kanya. Pero nattakot naman siyang baka mag-away pa ang dalawa dahil lang sa kagustuhan niyang gumala. Napabuntong-hininga na lang si Karina.
"Sa tingin ko, hindi uubra 'yan sa kanya, Evo. Sige na, EVo. May mga nakatengga pa kasi akong trabaho, e. Marami-rami rin ito. Sinagad na siguro ni Winston ang galit niya sa akin."
"Gano'n ba. Sige, Karina. Will call you when you are done. Take care!"
Kung pa-sweet sweet lang, panalo na si Evo. Ang swerte lang ni Karina dahil may kaibigan siyang napakabait. May busilak na kalooban.
Karina ended that call. Hindi pa siya nangangalahati sa mga nakatambak niyang gawain ay pagod na agad siya. Nanghihina ang katawan niya. Para siyang lalagnatin pero hindi puwedeng tumigil. She needs to get her work done bago pa man siya madatnan ni Winston. Ayaw na niyang mapagaitan pa and worse, masabihan ng masasama at baka sumama lang lalo ang loob niya.
She mopped the floor pagkatapos niyang ligpitin ang mga kalat ng upos ng sigarilyo at bote ng alak. Ang iba nama ay empty cans of beer. Talagng dito niya ginagawa ang pag-iinom?
Nagawi ang kanyang tingin sa lamesa ni Winston. Dito niya minsan nakikitang nagta-trabaho ang binata o kundi naman ay may ginagawa at pinipindot pindot sa laptop nito. Maging ang mesa niya ay sobrang gulo. Nagkalat ang mga papeles, nakabukas pa ang laptop nito. Hindi man lang ba siya marunong magligpit bago umalis? Tanong ni Karina sa isipan niya. She started to organize Winston's desk para naman masalansan ng maayos ang mgga papeles na nakapatong sa mesa. ilinis niya rin ang mga crampled papers. Inilagay ang ballpen sa pencil holder niya na figurine ng isang hubad na babae. Ang hilig nman yata ni Winston sa hubo't hubad?
She dusted the desk para hindi na maalikabok. Halata kasig ilang linggo na itong wala man lang punas. Makapal na ang alikabok. Gano'n na ba siya ka-busy para hindi malinisan kahit desk niya ma lang? Paano niya nagagawang magtrabaho dito?
"Finally! Ang linis na! Ang sarap na sa mga matang tingnan." Napangiti si Karina after doing a great job. Pakiramdam niya ay matutuwa si Winston dahil sa ginawa niya. Excited na tuloy siyang umuwi ito.
Ipinagpatuloy niya ang paglilinis mula sa kwarto hanggang banyo ni Winston. Ni-laundry na rin niya ang mga damit tnitong nagkat sa sahig. Nakapag-vacuum na rin siya. Nang matapos sa lahat nang gawain, pakiramdam niya ay binugbog ang katawan niya sa sakit niyon. She felt dizzy. Puwede na naman sigurong magpahinga ano? Se said to herself.
Dumiretso siya sa kwarto niya saka naggtalukbong ng kumot. Nilamig siya bigla at parang hindi na kayang bumangon.
BANDANG alas diyes y medya, nakarinig siya ng mga paa saka bigla na lang sumara ng malakas ang pinto ng kanyang kuwarto. Someone got inside. Hindi na niya noon maimulat ng maayos ang mata niya. Ang bigat bigla ng pakiramdam niya. Mahigpit siyang napayakap sa kanyang kumot habang naginginig.
"Karina!" galit na singhal agad ni Winston.
Sinikap ni Karina na tingnan ito pero nanghihina talaga siya.
Bakit galit ka na naman Winston?
"What have you done to my desk! ANg ayaw ko sa lahat, iyong pinapakialaman ang mga gamit sa work place ko! Wh gave you the right,huh?" Isa lang ang mababakas sa mukha ni Winson. Galit na galit ito..
Marahas niyang hinigit si Karina sa mga kamay nito. Hindi parin makapagsalita si Karina. Nahihirapan siyang ibuka man lang ang kanyang bibig. Pakiramdam ng dalaga ay mapuputol na 'yon dahil sa sakit ng katawan niya. Pero ang galit ni Winston ay agad na napalitan ng pag-aalala right in an instant.
"Sh*t! You're sick?! Napamura siyang bigla at binitawan ng maraha ang kamay ni Karina saka hinawakan ang noo at leeg nito para tingnan. Hindi nga siya nagkakamali dahil nag-aapoy sa lagnat si Karina.
"Damn!" Isa na namang mura ang lumabas sa bibig niya.
"I'm sorry."
Nahaplos ang kaibuturan ng puso ni Karina sa naring niya. Kahit masungit at marahas si Winston sa kanya, kaunting lumanay lang ng boses nito, pakirammdam niya bibigay agad ang buo niyang pagkatao. Na-confuse na naman ang dalaga. Ano nga ba talaga siya para kay Winston? May halaga ba siya higit sa paiging personal maid niya?