PAGGISING ni Zyline kinabukasan hinanap niya agad si Hunter sa tabi niya. Napabangon siya nang wala man lang makapang kahit ano sa tabi niya. She looked at her watch beside Hunter’s watch. It was almost 11 in the morning.
Hindi niya napigilan mapamura. This wasn’t her place! Bakit naman tatanghaliin siya ng gising, diba? Nakakahiya kay Hunter. Pero pinagod naman kasi siya nito kagabi kaya anong oras na din siya nakatulog.
Mabilis lang na naligo at nag-ayos ng sarili si Zyline. Dahil basta na nga lang dumampot si Hunter ng mga damit sa mall kahapon, wala siyang nagawa maghanap ng pinaka-disente sa mga gamit na nabili nila.
Basta nalang din ipinusod ni Zyline ang buhok tsaka bumaba ng bahay. She’s really thankful at hindi talaga mukhang haunted house ang malaking bahay. Nakatulong ang mga salamin na dingding na tanaw ang labas mula sa loob.
The house, it makes her feel comfortable. But at the same time, pakiramdam ni Zyline, may hindi siya maipaliwanag na bagay sa bahay. Para kasing gusto ni Hunter dito but at the same time, ayaw din nito. Parang gusto tuloy malaman ni Zyline kung anong nakaraan ang mayroon si Hunter sa bahay na iyon.
“Hunter?” she called him. Gaya ng sabi ni Hunter sakanya, walang tao dito. Sino ba ang dapat hanapin niya maliban sa binata?
“Hunter?” tawag niya ulit. Luminga-linga pa siya sa paligid pero wala si Hunter. He’s nowhere to be found. Hindi naman siguro siya iniwan ng binata doon.
Napatingin siyang muli sa malaking portrait na naroon. Napatingin siya sa mukha ng pinakamatandang lalaking naroon. Kilala naman ni Zyline ang mga magulang nila Hunter. They’re friends with her parents as well. Kaya nga magkakaibigan sila Blue, Thunder, Cupid at PJ, eh.
Their dad was so strict, alam ni Zyline iyon. Ilang dinner na ang napagsamahan nila kasama ito, minus Hunter at masasabi niyang may pagka-istrikto talaga ito. Well, her dad was strict, too. Pero hindi naman umabot sa punto na kinukumpara siya nito kay Blue. Being compared to someone else hurts.
Muli, napagawi ang tingin niya sa mukha ni Hunter. He’s really handsome. Bata pa lang kasi, nakikita na agad na lalaking napakagwapo ni Hunter. But looking at the picture, pakiramdam ni Zyline, ang daming emosyon sa mga mata nito. Mas lalo siyang na-curious sa binata. Para kasing bata pa lang, ang misteryoso na nito.
“Gising ka na pala?”
Halos mapatalon sa gulat si Zyline nang biglang may nagsalita sa likod niya. Isang matandang babae na nakasuot ng duster na bulaklakin at nakapusod ang buhok ang nakita niya.
“Uh, good morning po…” pagbati niya dito. Ngumiti naman sakanya ang matandang babae. “Magandang umaga din, ineng. Nagugutom ka na ba?” tanong nito sakanya. Umiling siya. “Hunter po?” tanong niya sa matandang hindi pa din niya alam ang pangalan.
“Kasama ni Isko, naglibot-libot. Bilin ni Hunter ay pakainin kita kapag nagising ka na…” ngumiti ang matandang babae sakanya. “Ako si Lorena, ineng. Asawa ko si Isko…” pakilala nito sakanya. Tipid naman siyang ngumiti sa matanda.
“Anong oras daw po babalik si Hunter?” tanong ni Zyline kay Aling Lorena habang nakasunod dito sa pagpunta sa kusina.
“Mamaya pa siguro 'yon ng tanghali babalik. Napakahilig kasi ni Hunter maglibot dito kaya pihadong mamaya pa ang balik ng batang ‘yon…” sagot nito sakanya. “Ano bang gusto mong kainin?” tanong ng matanda kay Zyline.
Bigla naman siyang nakaramdam ng gutom ng makita ang mga nakahain na pagkain. Mas masaya sana kung kasalo niya si Hunter sa pagkain pero hindi naman niya alam kung nasaan ito.
Umupo nalang siya at nagsimulang kumain ng mga inihanda ni Manang Lorena. She was telling her stories about Hunter’s past. Naaaliw naman si Zyline dahil magiliw ang matandang babae sa pagkukwento.
“Si Hunter noong bata pa ‘yan, napakakulit niyan! Laging uuwi na madumi ang suot dahil napakahilig makipaglaro sa mga anak ng tauhan ng Daddy nila,” Manang Lorena smiled. “Lagi din niyang kasa-kasama si Tanya noon,” dagdag nito. Kumunot naman ang noo ni Zyline. Sino si Tanya? “Si Thunder naman, laging libro ang kaharap noong bata pa. Si Mika naman, laging nasa hospital kaya wala talagang kasama na madalas si Hunter…”
Tumango-tango si Zyline. Nasabi din ni Manang Lorena sakanya na bata pa lang pala sila, nasabi na kay Thunder ng Daddy ng mga ito na si Thunder ang mamamahala ng mga negosyo nila. Habang si Hunter, nabanggit ni Manang Lorena na bata pa lang talaga, lagi na itong nasesermunan ng Daddy nito dahil sa pagiging pasaway nito.
“Manang, what happened to them? Mang Isko said Hunter and Thunder were close before…” tanong niya sa matanda. Hindi pa din nawawala sa isip niya ang pangalang binanggit nito kanina.
Nawala ang ngiti sa labi ng matanda dahil sa tanong niya. “Malapit talaga ang dalawang iyon noong maliliit pa sila. Pero dahil na rin siguro sa inatang na responsibilidad kay Thunder, nabago ang lahat.”
Kumunot ang noo ni Zyline.
“Nagulat nalang kami, isang araw nagbago na si Hunter samantalang masaya naman siya noon kahit pa kinagagalitan ng Daddy nila. Kunsabagay, alam kong nasaktan talaga si Hunter sa pag-alis ni Tanya noon,” napabuga ng hangin ang matanda bago lumingon sakanya. “Ngayon ko nalang ulit nakita si Hunter na masigla sa totoo lamang…”
Kahit papaano’y tingin naman ni Zyline ay naiintindihan niya ang ibig sabihin ng matanda. He became a beast. Hanggang ngayon naman ay ganoon pa din si Hunter. Pero lalong gusting malaman ni Zyline kung sino si Tanya. Kung ano ang koneksyon nito sa binata.
Pero siguro, kahit papaano kasi nabawasan na din ang dinadala ni Hunter sa loob nito. Okay na sila ng kapatid niya, their dad passed away already. Pero dama ni Zyline na may issue pa din sa buhay si Hunter.
Pasado alas-dos na nang bumalik si Hunter kasama si Mang Isko sa bahay nito. Agad namang lumapit si Zyline sa binata.
“Where have you been?” agad na tanong ni Zyline kay Hunter. Napangiti naman si Hunter sa inakto ng dalaga.
“Naglibot lang. Kumain ka na?” tanong nito sakanya. Tumango siya. “Ikaw?”
“Tapos na din.”
Gusto pang magtanong ni Zyline tungkol sa ginawa nito sa buong araw bago ito nakauwi pero pinigilan nalang niya ang sarili. Gusto niya ding magtanong ng tungkol kay Tanya.
“Maliligo lang ako, may pupuntahan tayo,” ani Hunter bago umakyat sa kwarto nito at iniwan si Zyline na mag-isa. Sinundan naman ng tingin ni Zyline ang binata.
Iniwan nalang siya basta nito. Ni hindi nagpaliwanag kung bakit siya iniwan kaninang umaga nito.
Para mawala ang inis ay nagpunta nalang si Zyline sa kusina para puntahan si Manang Lorena at ang anak nitong dalaga na nakilala niya kanina na Sely pala ang pangalan. Nakipagkwentuhan nalang si Zyline sa mga ito kahit na halatang nahihiya si Sely sakanya.
“Matagal ka na dito? Buti hindi ka nagkacrush kay Hunter?” Zyline smiled at her. At the back of her mind, iniisip na niya kung paano tititigan ng masama ang dalagita kapag sinabi nito na may gusto ito kay Hunter.
“Hindi naman po,” nahihiyang sagot pa din ni Sely sakanya.
“That’s good. Selosa kasi ako,” ngumiti ulit si Zyline dito. “Ang dami na kasing may gusto kay Hunter sa Manila, eh. Akala ko dadagdag ka pa sa harem niya,” natatawang sabi ni Zyline dito.
Umiling ito bago ngumiti ng tipid.
She’s just marking her territory. Kahit namam ata sinong babae na maging girlfriend ang isang Hunter Dela Cruz, magiging possessive, eh.
Maya-maya’y bumaba na si Hunter at nagpunta sa kusina. Simpleng shirt lang ang suot nito pero napaka-unfair siguro talaga ng buhay dahil iba talaga ang genes ng Dela Cruz.
“Hunter, kakain ka pa ba? Nailagay na ni Isko ang mga pinahanda mo sa sasakyan…” ani Manang Lorena nang makita si Hunter. Pumuwesto naman ito sa likod niya at iniakbay ang kamay sa balikat niya.
“Nah, ‘don na kami kakain ni Zy…” sagot nito. Napatingin naman si Zyline sa binata. “Saan tayo pupunta?” tanong niya sa binata ngunit nagkibit lamang ito ng balikat sa kanya. Sinimangutan naman niya ito.
Matapos magbilin ni Hunter kay Manang Lorena, agad naman itong nagyaya na umalis na. Hindi na nakapagpalit si Zyline ng damit dahil hinila nalang siya bigla ni Hunter palabas.
“Saan ba kasi tayo pupunta?” tanong niya dito habang nagmamaneho ito.
“Basta,” sagot ni Hunter sakanya. Napailing nalang siya. Kailan ba may sumagot ng matino sa ganyang tanong ng mga babaeng bigla nalang hinihila ng lalaki? Wala pa ata.
Itinaas nalang ni Zyline ang dalawang paa sa dashboard at bahagyang ini-recline ang upuan niya. Nakita niyang napatingin si Hunter sa binti at hita niya. Lihim naman siyang napangiti.
“Hanggang kailan tayo dito, Hun?” she asked him. Hindi naman siya naiinip. Wala pa nga siyang dalawang araw nandito, masaya na siya, eh. Magaan ang pakiramdam niya.
Pero alam naman kasi ni Zyline na isang araw, gigising siya at babalik sila sa realidad kung saan naroon si Blue, si Thunder at ang problema sa relasyon nilang dalawa ni Hunter.
“We’ll be back next week,” he replied. Itinuon ni Hunter ang mata sa daan.
Hindi na umimik ang dalaga. Pinagmasdan nalang niya ang dinadaanan nila. Maputik pa ang daan dahil na rin sa pag-ulan kagabi. Makulimlim na naman kaya paniguradong uulan na naman mamaya. Naihiling ni Zyline na bago sana umulan, makarating na sila ni Hunter sa pupuntahan nila.
Matapos ang halos 10 minuto na pagmamaneho nila, inihinto ni Hunter ang sasakyan sa isang tabi kung saan maraming puno.
May balak ba itong magcamping? Malapit lang pala ang pupuntahan nila, hindi lang sila naglakad dahil napaka-putik.
Bumaba ito kaya sumunod na siya. Pinagmamasdan niya lang ito habang kinukuha ang gamit sa loob ng sasakyan.
“Just follow me, okay?” he said. Naglakad na ito papasok sa gubat.
She rolled her eyes. Sumunod nalang dim siya dito para wala ng mahabang usapan. Maya-maya’y huminto si Hunter sa tapat ng isang malaking puno.
Ano ng plano nito? Dito sila magsstay? Hindi siya marunong gumawa ng tent! Ano bang akala ng binata sakanya, lalaki din?
“We’ll stay here tonight,” ani Hunter na inilapag ang dala-dala nito.
Tinitigan niya ang binata. “Seryoso ka ba? Dito?” Inilibot niya ang tingin sa paligid.
“Dito,” he said, firmly.
Tumaas ang isang kilay ni Zyline sa binata. So, magtatayo nga ito ng tent or something na matutuluyan nila. Okay, hahayaan niya itong gumawa niyon. Manunuod lang siya.
“What?” tanong ni Hunter sa dalaga nang makita ang ekspresyon nito.
“What?” tanong din ni Zyline sa binata. Ano bang problema nito?
“Umakyat ka na,” nakasimangot na sabi ni Hunter sakanya. Kumunot naman ang noo niya. Umakyat?
“What are you talking about? Saan ako aakyat?” she asked him again. Hunter rolled his eyes. And that gesture’s so fucking sexy!
Tumingin sa itaaas ng puno si Hunter kaya tumingin din doon si Zyline. May nakita siyang bahay sa itaas ng puno. Napalingon siya kay Hunter.
Napailing naman si Hunter bago hinawakan ang kamay niya at inalalayan siya na umakyat. Hindi agad napansin ni Zyline ang mistulang hagdan na naroon sa puno.
“Sandali naman!” reklamo niya habang umaakyat. Hindi naman kasi siya sanay umakyat sa puno kahit pa sabihin na may hagdan. Kung ano-ano naman kasing naiisip nitong si Hunter, eh.
“Ang tagal mo,” ani Hunter sakanya.
Napasinghap siya nang maramdaman ang kamay nito sa pang-upo niya na tila tinutulak siya pataas.
Pagdating sa taas, agad siyang nakapasok sa loob ng bahay dahil wala namang pinto iyon. Kasunod lang niya si Hunter na dala-dala ang pagkain na baon nila at isang bag.
“Wow…” napangiti si Zyline nang mapagmasdan ang kabuuan ng tree house ni Hunter. May dalawang bintana iyon at ang open ngang doorway. May parang lutuan din sa isang sulok at may higaan.
“Kailan pa ‘to?” tanong ni Zyline kay Hunter. Umupo siya sa higaan na naroon habang nakatingin kay Hunter.
“Matagal na din,” he shrugged. “I was still a kid when I asked Tatay Isko to help me build a tree house.”
Hinubad nito ang damit at nagsimulang ilabas ang mga dala-dala.
Napatingin naman si Zyline sa pader ng tree house na iyon. Makikita na ang daming sketches ng bahay. Halos brown na din ang papel ng mga iyon tanda ng kalumaan nito.
“Frustrated Architect ka ba?” she asked him. Natigilan naman si Hunter sa tanong ng dalaga. He looked at her. Hindi naman nakatingin si Zyline sakanya. She was looking at his sketches.
“No,” he replied. Nakagraduate siya, pero hindi pa siya nakakuha ng lisensya. Nang nalaman ng Daddy nila ang tungkol doon, nagalit ito sakanya. Sabay niyang kinuha ang Business Management at Architecture pero mas marami siyang naibagsak na unit sa Management kaya naman hindi nagustuhan ng Daddy nila ang ginawa niya.
Nakagraduate naman siya sa dalawang kurso. Hindi nga lang niya naituloy kung ano ang gusto niya talaga.
“May talent ka, Hun. Bakit hindi mo ituloy? I am sure kayang-kaya naman ni Thunder na hawakan ang negosyo niyo,” Zyline asked him.
“Kailangan pa ba?” sarkastikong sabi nito sakanya.
“You should always do what makes you happy. Hindi ka dapat nakikinig sa iba kasi kahit anong gawin mo, may masasabi naman sila, eh,” sagot ni Zyline sa binata.
“Hindi lahat ng nakakapagpasaya sa’yo, gagawin mo,” tugon naman ni Hunter.
Zyline looked at him. Pakiramdam ni Zyline ay bigla itong naging seryoso. May nasabi ba siyang mali?
“Hun… may problema ba?”
“Let’s not talk about that. Walang kwentang pag-usapan ang mga ganyang bagay,” ani muli ni Hunter sa malamig na tinig.
Huminga ng malalim si Zyline bago muling tumingin sa mga sketches ni Hunter. Naagaw ng isang pangalan ang pansin niya.
Tanya.
Tanya’s house ang nakalagay doon sa isang sketch ng bahay.
Sino ba si Tanya? Kanina ay nabanggit din ni nanay Lorena sakanya ang pangalang iyon pero wala siyang ideya kung sino ang babae.
“Stop staring at those craps,” napalingon siya kay Hunter nang magsalita ito. Lumapit ito sakanya ay napatiim-bagang ito nang makita kung saan siya nakatingin. Agad niyang kinuha ang papel na iyon at nilukot.
“Hunter,” iyon lang ang tanging nasabi niya dahil tumalikod na ito sakanya.
“I’m hungry,” he said.
Napahugot nalang ng malalim na hininga si Zyline. Parang kahit gaano karami ang malaman niya kay Hunter, mas dumadami din lalo ang tanong sa isip niya.
Tumabi nalang si Zyline kay Hunter kahit na nakaramdam siya ng ilang dahil sa inakto ng binata. Gusto lang din naman niya kasing makilala pa ito. Maintindihan ang iniisip nito. Ganoon naman dapat ang relasyon, eh. May pagkakaintindihan kayo dahil kung ‘yon pa lang, wala na kayong dalawa sa relasyon niyo, hindi magtatagal at maghihiwalay din kayo.
“Blue will hate us, you know,” isinandig ni Zyline ang ulo sa may balikat ni Hunter.
Natawa ng mahina ang binata. “Kailan ba ako nagustuhan ni Blue?”
Napasimangot naman siya. Oo nga naman, everyone doesn’t like him. Ano bang bago? Hindi nalang nagkomento pa si Zyline.
Nakakabilib na kahit nagtayo si Hunter ng bahay dito sa itaas ng puno, nagawan pa din nila ng paraan para may kuryente dito. Nasabi niya na may malalapit na bahay dito. Doon nakatira ang mga nagtatrabaho sa pamilya nito.
Zyline opened her phone. Dinala ni Hunter ang cellphone niya kaya naman matapos icharge ay tinignan niya ang messages.
Sunod-sunod ang text na natanggap niya mula kay Blue, Cyan at Bobbie. Lahat sila ay hinahanap siya.
Napailing nalang siya habang binabasa ang mensahe galing sa kapatid niya.
She decided to text Cyan and Bobbie instead.
To: Cy, Bobbie
I’m fine. I’ll be back soon. I’m happy, don’t worry.
Alam naman niyang sasabihin ni Cyan ang text niya sa asawa nito kaya hindi na niya kailangan magpaliwanag dito.
Inaya siya ni Hunter sa salo-salo daw na inihanda ng mga tauhan nila doon. Nagpaunlak naman si Zyline dahil naisip niyang magiging masaya iyon.
Mainit naman ang naging pagtanggap ng mga tauhan nila kay Zyline. Ganoon siguro talaga kapag taga-probinsya, wala masyadong issue sa buhay, mas simple lang at simpleng bagay lang, masaya na sila.
“Kailan ba ang kasal, Sir Hunter?” tanong ng isang lalaki kay Hunter.
He just smiled at him. Pinamulahan naman ng pisngi si Zyline nang tuksuhin na sila ng mga tao doon.
“Bagay na bagay kayong dalawa,” puna ng isang babae sakanila.
Tanging ngiti lang ang naisasagot ni Zyline sa mga ito.
Nagkaroon ng inuman at hindi man sanay si Zyline sa iniinom ng mga ito, nakisama siya. Nakikita niya kasi na palagay ang loob ni Hunter sa mga ito, dapat lang na siya ang makisama sa mga ito.
“Kaya mo pa bang umakyat sa tree house mamaya?” tanong ni Zyline kay Hunter na medyo naparami na ang ininom.
“Is that a dare, my lady?” he whispered. Nagtaasan naman ang balahibo ni Zyline nang dumampi ang labi nito sa tainga niya.
“Hunter…” hinawakan niya ang pisngi niyo. He smiled at her and then kissed her. Nabigla si Zyline dahil iniisip niya na baka makita sila ng mga tauhan nito ngunit abala ata ang lahat kaya’t walang nakapansin sakanilang dalawa.
“Hey…” sinubukan niyang awatin si Hunter pero kinagat nito ang pang-ibabang labi niya. Lihim na napamura sa isip si Zyline. She should stop him! Pero sa ginagawa ni Hunter, natuturn on na din si Zyline.
Epekto na rin marahil ng alak, mas umiinit na din ang pakiramdam niya.
“Hunter,” she called him. Nagsimula na din siyang tumugon sa halik nito. Naramdaman niya ang pagngiti ni Hunter. Agad itong humiwalay sakanya at tumayo. Hinawakan nito ang kamay at agad na hinila siya palayo sa mga tauhan nito.
Maya-maya ang paghinto ni Hunter sa paglalakad para halikan si Zyline.
Whenever Zy’s involve, he’s losing his control.
Isinandal niya si Zyline sa puno at muling inangkin ang labi. Umungol naman ito at tumugon.
“Hunter…” she wrapped her arms around his neck and pulled him closer to her. Ang mga kamay ni Hunter ay napunta sa bewang ng dalaga at pinipisil-pisil ito.
Bumaba ang halik ni Hunter sa leeg niya. Nararamdaman niya ang paghalik at pagkagat nito sakanya pero wala siyang magawa kundi ang umungol.
Hunter took off his shirt. Mas lalo namang lumakas ang pag-ungol ni Zyline nang madama ng kamay niya ang katawan ng binata.
Akala ni Zyline ay doon na nila mismo gagawin ni Hunter ang bagay na iyon ngunit nagawa pa din nilang makabalik sa tree house ni Hunter.
She immediately took her clothes off. Sabay ng paghuhubad niya ang siya ring paghuhubad ni Hunter ng sariling damit.
Hunter pulled her closer, mas naramdaman ni Zyline ang tigas ng katawan ni Hunter at maging ang buhay na buhay na parte ng katawan ni Hunter. He kissed her neck and Zyline arched her back to give him more access. Hunter kissed one of her breast and sucked the tip of it. Halos mabaliw naman si Zyline sa ginagawa ng binata.
Kahit ilang beses nang ginawa ni Hunter iyon sakanya, hindi pa din nawawala ang nararamdaman niya. Sa tuwing ginagawa iyon ni Hunter, mas nababaliw lang siya. Mas ginugusto niya pa.
Inihiga siya ni Hunter at sinumulan muli nitong halikan ang katawan niya. Gumaganti si Zyline ng halik at yakap sa binata ngunit kahit ano yatang gawin niya, hindi niya matatapatan ang ginagawa ni Hunter.
It was as if he was made to pleasure women.
Napasinghap si Zyline nang maramdaman si Hunter sa loob niya. Humigpit ang yakap niya dito at maging ang yakap ni Hunter sakanya’y humigpit din.
Tanging pagsinghap at ang mga anas nilang dalawa ang naririnig sa katahimikan ng gabi.
Hunter was calling her name between his prods.
At mas lalong tumitindi ang nararamdaman ni Zyline sa bawat pagbanggit nito sa pangalan niya.
He held her legs and pushed himself deeper.
Hindi naman napigilan ni Zyline ang malakas na pag-ungol nang maramdaman niya ang sarili niyang katawan na nanginginig dahil sa ginagawa ng binata.
She’s close.
At hindi niya na mapigilan ang sarili niya.
She bit Hunter’s shoulder as she came.
Hunter buried himself to her and claimed her lips as he released his load.
They were both panting when they looked at each other.
Pinunasan ni Zyline ang noo ni Hunter. He once again kissed her lips.
Hinihingal pa din si Zyline nang umalis si Hunter sa ibabaw niya. Tumabi ito sakanya at humiga.
She looked at him. Nakapikit ang mata nito at nakapatong ang braso sa noo.
Umayos na din ng higa si Zyline at niyakap si Hunter.
Natigilan si Zyline nang maisip ang nangyari. Napabangon siya at inilibot ang tingin.
Foil…
Where’s the foil?
He didn’t use a condom?
Napatingin siya kay Hunter. Is he aware or not? Biglang sinalakay ng matinding kaba ang dibdib ni Zyline.
Hanggang kinabukasan, iniisip pa din ni Zyline ang hindi paggamit ni Hunter ng proteksyon.
Nakabalik na din sila sa bahay nito pero wala namang nabanggit si Hunter sakanya na kahit ano. Bumalik na itong muli sa pagiging asshole nito.
Matapos maligo sa kwarto niya’y lumabas si Zyline para puntahan si Hunter sa kwarto nito. Nakabukas lang ang pinto nito kaya pumasok na siya.
Wala ang binata sa loob kaya naman pinagmasdan nalang din niya ang kwarto nito.
Napaka-manly.
Wala man lang kahit anong welcoming design sa kwarto ni Hunter.
Napadako ang tingin niya sa picture na naroon sa lamesa ni Hunter.
Sino ‘tong babaeng ‘to?
Tinignan niya sa likod ang picture at pinanlamigan siya ng mabasa niya ang pangalan sa likod nito.
Tanya.
Tanya ulit.
Sino ba si Tanya? Sino ba si Tanya sa buhay ni Hunter?
“What are you doing here?” halos mapatalon si Zyline nang may magsalita mula sa likod niya. Agad niyang nabitawan ang picture na hawak niya. Nakatapis lang ng tuwalya si Hunter at nakatingin sakanya.
“I was just looking for you. Itatanong ko sana kung may gusto kang kainin, magluluto kasi ako,” mahinang sabi ni Zyline.
“I’m fine…” agad na lumapit si Hunter at kinuha ang picture at itinago iyon.
Nakatingin lang siya kay Hunter. Parang mas lalo siyang nacurious kay Tanya.
“Hunter…” tawag niya sa binata.
“Oh?” tugon naman nito na hindi lumilingon sakanya.
“Sino siya?” kumuyom ang palad ni Zyline nang magtanong siya.
“Sino?” pabalewalang tanong ni Hunter sakanya.
Bumilis ang tibok ng puso ni Zyline. Pakiramdam niya’y lumamig na naman si Hunter bigla.
“Si Tanya…” halos pabulong lang na sabi niya.
“Wala lang siya,” sagot naman ni Hunter sakanya.
“Hunter…”
“Sinabi ko na wala lang siya, diba? Stop asking things about her!”
Nabigla si Zyline nang sumigaw si Hunter. Nag-iwas naman ng tingin si Hunter sakanya at huminga ng malalim. “Mauna ka ng lumabas, Zyline. Susunod nalang ako.”
Huminga ng malalim si Zyline bago nagawang igalaw ang paa. Hanggang sa paglabas niya’y naiisip niya pa ang naging reaction ni Hunter.
Sino ba si Tanya? Anong kinalaman niya sa buhay ni Hunter?
Bakit kahit hindi pa niya kilala ang babae ay naiinis na siya dito? Nakakaramdam din siya ng selos…
Bakit parang ayaw ni Hunter kay Tanya pero iba ang nakikita niya?
Anong meron kay Tanya at Hunter?
Hanggang sa makababa si Zyline ay si Tanya ang nasa isip niya.