“What?” bulong ko sa aking sarili. Sa bahay niya?! Bakit niya naman ako dinala sa bahay niya? Omg! Anong gagawin namin sa bahay niya sa ganitong oras ng gabi? Mag bahay-bahayan?!
Napayakap naman ako sa sarili ko at iniling ang ulo. Hinga ng malalim Henzy. Reeve is not the one who can take advantage of your tipsy state. Matino siya… Matino siya..
Lumabas ako ng sasakyan at mariin siyang tinitigan sinundan ko lamang siya hanggang papasok sa loob ng bahay niya. Wala na akong panahon para igala ang tingin ko sa loob ng bahay niya dahil sa hilo na nararamdaman ko.
Iginiya niya ako sa loob at pinaupo sa mahahaling sofa niya. Hinilot-hilot ko naman ang aking sentido kahit papaano ay mawala ang aking paghilo. Nakita ko naman na pumunta siya sa counter at sumalin ng tubig sa baso. Bitbit ang baso ay bumalik siya sa akin at marahas na ipinatong ang baso sa center table na siyang nagpadilat sa aking mga mata.
“Drink that para mahimasmasan ka,” kasing lamig ng ice sa antartica niyang utos sa akin at umupo sa katapat ko. He spread his legs widely at ipinatong ang dalawang kamay sa kaniyang mga binti at madilim pa rin nakakatititig sa akin.
Walang pagdadalawang isip na sinunod ang utos niya at kinuha ang baso para uminom dahil sa nakakatakot niyang aura ngayon na parang isang pagkakamali mo lang ay mauubos na ang pasensya niya.
“Thank you…” pagkatapos kung inomin ang tubig.
“Bakit nga pala dito mo ako dinala?” tanong ko sa kaniya.
“We need to talk…”
Yeah right… Kailangan naming dalawa mag-usap at ‘yon naman talaga ang pangunahing dahilan kung bakit ko siya dapat tatawagan.
“Uhh—“
“Why are you avoiding me these days?” baritono nitong tanong sa akin na mariin paring nakatitig sa aking mga mata. Tinignan ko muna siya bago iniwas ang aking mga tingin dahil hindi ko kayang tignan ang paraan ng pagtitig niya sa akin.
“I’m sorry…”
“Why are you saying sorry?”
“I’m sorry if I am avoiding you these days.” Pagpapaumanhin ko sa kaniya ngunit hindi ko pa rin maibalik ang mga titig ko sa kaniya dahil sa kaba na aking nararamdaman ngayon…
“Did I scare you of my sudden confession the other day?” tanongn niya sa akin na siyang nagpabalik nang tingin ko sa kaniya at agad na inilingan siya. I don’t want him to misunderstood things. Na kaya ko siya iniiwasan dahil hindi ko siya gusto at baka maging iba ang takbo ng aming relasyon.
I want to tell to him that I was avoiding him to clarify things on myself… Dahil ang kaniyang biglaang pag-aamin ay bumabagabag sa aking kaloob-looban.
“No… I was avoiding you these days because I was figuring things out for myself,” I told him.
“You see… Nabigla ako sa biglaang pag-amin mo sa akin na siyang nagbigay ng takot sa aking puso,” sabi ko sa kaniya at deretsong tinignan siya sa mata, “Reeve… I want to tell you a very important thing,” I added.
“Takot akong magmahal at takot akong isugal ang puso ko dahil sa nangyari sa akin at sa pamilya ko no’ng bata pa ako.”
“Those memories I had leaves a scar in my heart that affects my point of view about love and men. Na lahat ng mga taong minamahal ko ay iiwaan at sasaktan lang din naman ako sa huli just like what my father did to us…”
“Vasquez is not actually my real family name it’s the surname of my foster father. My real family name was Del Fiero… My biological father cheated on my mother while I am still in her womb that results in Joana, my half-sister,” I told him. Hinihintay ko ang magiging reaksiyon niya sa aking sinabi pero tahimik lamang siya na naghihintay ng susunod ko na sasabihin kaya naman ay nagpatuloy ako.
Ever since Joana started living with us naging iba ang takbo ng buhay ko. We often fight over petty things na mismo sa pagkain ay pag-aawayan namin. I hate her attitude and so does she. We fight and fight until one time my dad caught us fighting. Akala ko no’n ay sa akin siya kakampi dahil ako naman talaga ang tunay niyang anak at sampid lang si Joana sa pamamahay na ‘to but it disappoints me when he chooses to side Joana over me.
“You should be more considerate, Henzy! She’s your half-sister,” galit na usal sa akin ni daddy. Matiim itong nakatingin sa akin habang hawak sa kamay si Joana na biglang lumapit sa kaniya para maghanap ng kakampi.
Tsk… pa victim amp..
I just rolled my eyes at him and continue eating. Yes, pagkain ang pinag-awayan naming dalawa. It was the last piece of lumpia that our housemaid cooked, ako ‘yong unang nakakuha ng lumpia sa may pinggan pero biglang inagaw sa akin ng bruhang si Joana kaya ‘yon ‘yong pinagbabangayan naming dalawa na kahit mga kasambahay ay hindi kaming kayang awatin.
And starting that Joana lived with us ay nakaramdam ako ng selos na sa kaniya because my father spent so much time with her than me. ‘Yong mga pag-uwi niya sa bahay ay nagiging madalas na, na hindi niya naman ginagawa sa akin no’n. All of his attention was poured into her that he seems to forget that he has also another daughter who needs his time also.
I know that I have said this before that I understand him working so he spends little time to me but now that he has another daughter I can’t help but to feel envy because he makes time for her which he never did to me.
“Gab, be calm. Away bata ‘yan at hindi ‘yan maiiwasan,” a middle aged woman suddenly appeared.
Natigil ako sa pagsubo ng pagkain at tinitigan siya ng mariin. She wore a knee-length simple dress and minimal make-up. Parang kasing edad niya lang si mama. I looked at her eyes directly and raised my brow at her. I am not familiar with her dahil hindi naman nagdadala ng babae si daddy dito sa bahay. She looks fine pero parang may bumubulong sa akin na kakaiba.
“Pagpasensiyahan mo na si Joana, ija… Ganyan talaga ‘yan siya lalo na kapag paborito niya ang pagkain,” mahinhin niyang wika sa akin na nakangiti.
Pinangunutan ko ng noo si daddy na mariin pa ring nakatitig sa akin pero agad ko ding ibinalik ang tingin ko sa babaeng kasama niya.
“You don’t steal someone's food just because it was your favorite. Alam mong nag mamay-ari na bakit aagawin mo pa?” makabuhuluhang kong tugon sa kaniya.
“Henzy… your manners…”
“I’m sorry…” labas sa ilong kong ani at pinagpatuloy ang pagkain.
“She’s Joana’s mother so show some respect.”
Nang mabangit ni daddy na ina niya itong babae ay nabuhayan ako ng loob na baka kukunin niya sa amin si Joana at iuuwi sa kanila.
“You gonna bring her back to your home na?!” hindi ko mapigilang matuwa sa posibilidad na kukunin niya si Joana dito. After all she doesn’t belong to this family—she doesn’t…
Tila nagulat ang babae sa biglang pagiging masigla ko at sa tanong ko. She was also hesitating to answer me dahil ibubuka niya ang bibig niya pero wala pang ilang segundong nakalipas ay isasara niya naman ito na parang hindi alam kung anong tamang salita ang sasabihin niya sa akin.
Unfornately, she was just here to visit her daughter and not to bring her back home.
“No, she won’t bring Joana back to her home. She came here to just visit her,” my dad answered.
Akala ko ‘yon lang ang motibo ng ina ni Joana sa pagpunta dito sa bahay ay ang bisitahin ang kaniyang anak ngunit nagtaka na ako ng mapansin na kapag umuuwi si daddy dito ay siya ang palaging kasama nito at hindi ang aking ina. These past few weeks ay hindi ko na naabutan na magkasama si mama at papa kahit sa hapag man lang dahil nagkasalisihan sila ang schedule and the woman that my father would always bring home was Joana’s mother.
One time, after I went back from school I overheard our housemaids again talking about my father. Paakyat na ako sa kwarto ko nang marinig silang nag-uusap.
“Bakit madalas na kasama ni Sir Gab ‘yong ina ni Joana at hindi si Ma’am Liz?”
“Oo nga napansin ko rin. Hindi na masyadong nagkikita at nagsasama si Ma’am Liz at Sir Gab dito sa bahay at ‘yong ina ni Joana na ang palagi kong nakikita.”
“’Di kaya may kabit si sir at ‘yong ina ni Joana ulit?” pinahinaan ng isa naming kasambahay ang kaniyang boses pero hanggang ngayon ay hindi pa rin nila ako nakikita na nakabalik na galing sa paaralan.
Kabit… doon na rin pumasok sa isipan ko na baka nga may namamagitan ulit sa kanila ng babae na ‘yon pero ipinagsawalang bahala ko lamang iyon at inisip na baka nag mamagandang loob lang si daddy sa kanila kasi ilang taon niyang hindi nakasama si Joana.
Pampabalibag ng loob kumbaga dahil ayokong mag overthink. Dahil iniisip ko na mahal pa rin kami ng aking ama at hindi niya gagawin ulit ang kamalian na ginawa niya no’n.
“What are these picture means, Gab?! Huh?! Nagkabalikan kayong dalawa huh?!” galit na galit na sigaw ng aking ina.
Nang marinig ang galit na galit na boses niya ay walang pagdadalawang isip ako na umakyat sa taas pero huminto rin nang makita silang dalawa sa loob ng kwarto nila dahil nakalimutan nilang isara ang pinto. Like the usual thing I did whenever I heard them fight I would hide on the wall and listen…
“Liz…” tanging nasambit ng aking ama.
My tears started to fall when I heard what my father told my mom and it breaks my heart so much...
“I want an annulment, Liz. I can no longer stay in this marriage.”
Napabalikwas ako sa aking pinagtataguan nang marinig ang pagbalibag ng aking ina ng kung anong kagamitan sa loob dahil narinig ko ang pagkabasag nito. My tears are like a river who overflows dahil sa tuloy-tuloy lamang itong sa pag-agos.
“No! I can’t Gab! How about our famiy! How about Henzy, your daughter! Gab! Isipin mo naman ang anak mo bago mo gawin sa amin ‘to!” hagulhul ng aking ina.
Hindi pa rin ako nagpatinag sa aking pwesto at patuloy na nakikinig sa kanilang dalawa habang ang mga luha ko ay patuloy pa rin sa pag-agos. Tumingala ako at pinikit ang aking mga mata as another tears streaming down on my face… Bakit ganito? Bakit nauwi sa ganito ang aming pamilya?
Why my dad suddenly wanted to file an annulment to my mother? Ayaw niya na ba sa amin… Ayaw niya na ba kaming kasama? Hindi niya na ba kami mahal or mas mahal niya ‘yong ina ni Joana kesa amin?
I thought my family will be the ones to hold me whenever I encounter hardships in life… I thought they were the ones who will help me to heal if I was hurt but why is it that my family are also the ones who hurt me now…
Napahawak ako sa aking dibdib habang dinadama ang sakit na naibigay ng aking ama sa akin. I always thought that I had a happy family. I am always thankful that I have a complete family, unlike others. I am thankful for I feel the love from my parents complete and whole kahit na wala silang oras minsan sa akin nararamdaman ko pa rin na mahal nila ako. Pero bakit umabot kami sa ganito?
“You know from the start what I feel! You know from the start that I was trying so hard to work our marriage! But my heart isn’t here anymore, Liz so please!”
“No! No! No! I love you and I can’t let you go! Ayos lang sa akin kung dalawa kami ayos lang sa akin na may kahati r’yan sa puso mo just don’t…. don’t leave us and for the sake of your daughter.”
Unti-unti ay sumilip ako sa kanilang dalawa. I saw with my two eyes how my mother slowly bent down to kneeled in front of my father not to do the annulment and it crumpled my heart. Tinakpan ko ang aking bibig para pigilan ang paghagulhul at para hindi nila ako makita.
“No… No… I can’t... I love you so damn much that even you cheat I won’t let you go… I want to save this marriage and I want to save this family please pagbigyan mo ako ng pagkakataon, Gab,” pagmakakaawa ni mama na humahagulhul.
“I don’t love you anymore, Liz! I don’t want to be caged in this relationship! I am not happy anymore!”
Hindi ko na kaya ang nasaksihan ng aking mga mata kaya naman ay agad na akong pumanhik papasok sa aking kwarto at iniyak lahat-lahat. Iniyak ko ang sakit na aking nararamdaman. Sakita na walang makakapantay dahil sangkot ang pamilya ko dito.
I cried the whole night and prayed that my dad would change his mind. Kinabukasan ay maaga akong nagpahatid sa paaralan at hindi na kumain dahil ayokong maabutan nila na namamaga ang mga mata ko kakaiyak.
Buong araw akong wala sa sarili at hindi makausap. Even Renaissa didn’t dare to ask me a question because she knows that I won’t answer her question.
Pero wala na palang mas ikakasakit pa na masaksihan ng dalawa mong mga mata ang kababoyan na ginawa ng iyong ama.
Pagdating ko sa galing sa paaralan ay nakita ko ang mga kasambahay sa labas ng bahay balisa at tila hindi mapakali. Nanlaki ang kanilang mga mata nang makita nila at dali-daling pumunta sa akin. I was tired from school and from what happened last night that I badly want to hug my pillow and sleep. Pero nagtaka ako ng pilit na pinipigilan ako ng aming kasambahay na pumasok sa loob.
“M-ma’am… Ahhmm.. Ano po… ‘wag po muna kayong pumasok dahil ahmmm…”
“Po ate? Pagod po ako mamaya niyo po ako kausapin,” pagod kong ani sa kaniya at handa na sanang umapak papasok sa loob ngunit hinawakan ni ate ang aking kamay at napakamot hindi alam ang sasabihin.
“Ano po, Ma’am… may ginagawa po sa loob kaya ‘wag po munang kayong pumasok,” she told me sabay iwas ng kaniyang tingin sa akin.
“Oo nga po, Ma’am. Mamaya na ho kayo pumasok…” segunda ng isa pang kasambahay.
“Kung may pinapagawa man ate hindi naman ako makakasagabal dahil sa kwarto lang naman ho ako…”
Pagod ako pati ang mga mata ko at gustong-gusto ko ng matulog kaya naman ay dali-dali ko nang binuksan ang pinto at walang pagda-dalawang umapak sa loob...
Ngunit nagising ang aking diwa at tila ang pagod na naramdaman ko kanina ay nawala at napalitan ng gulat at galit nang makita ng aking dalawang mismo ang kababoyan na ginawa ng aking ama sa aming pamamahay.
Unti-unti kong kinuyom ang aking mga kamao at mulat na napatitig sa dalawang tao na walang hiyang gumawa ng kababoyan sa pamamahay namin. Hindi ko alam at tila may sumapi sa akin dahil bigla ko na lang hinablot ang ina ni Joana na hubot-hubad na nakahiga sa katawan ng aking ama at malakas na hinampas ng bag ko!
“You fucking flirtatious bitch!” malakas na sigaw ko…
Biglang napabangon ang aking ama sa gulat nang makita niya ako sa harap niya na namumula at galit na galit! He then immediately grab his bathrobe and covered his almost naked body! Naabutan ko silang dalawa na nagyayakapan at halatang may ginawang kababuyan dito sa bahay dahil nakahiga ang aking ama sa sofa na halos hubot-hubad at nakahiga sa itaas ang ina ni Joana na walang saplot kun’di ang kaniyang undearwear lang! There was a bottle of liquor at the center of the table.
Hinampas nang hinampas ko ang ina ni Joana ng aking dalawang kamay at wala siyang nagawa kun’di saluhin lahat ng mga ito… Narinig ko ang pagsinghap ng mga kasambahay sa aking ginawa ngunit wala akong pakialam!
“Alam mong may asawa ang ama ko bakit nakikisawsaw ka pa ha?!”
“Are you that desperate of having sex that you would fuck my dad just to please your pleasure knowing that he has a wife huh?!” malakas na sigaw ko at hampas ko pa rin sa kaniya…
My father tries to stop me but my anger range inside na kaya ko pa ring sugurin ang kabit niya…
“You slut and fucking homewrecker!” At hahampasin ko sana ulit siya nang biglang pumagitna ang aking ama at sinampal ako nang napalakas making me fall of the ground!
“Ang bata mo pa pero wala ka ng modo!” galit na galit na sigaw niya sa akin…
“Ikaw dad may modo ka ba ha? Do you even have respect left for this family?!” Basang-basa ang mukha ko ng mga luha na hinarap at harap-harapang sinabi sa kaniya ‘yon.
Pero isang napakalakas na sampal ulit ang natamo ko mula sa kaniya…
“Guess you don’t have respect left… You even hurt me, your daughter just to save your mistress…”
Akmang sasampalin niya ulit ako ay natigil sa ere ang kaniyang kamay nang biglang pumagitna ang aking ina at sinampal ang aking ama…
“Ako na lang ‘yong saktan mo pero ‘wag ang anak natin!” Hinawakan ni mama ang aking kamay ng mahigpit at pinatabi sa kaniya.
“Fine… if you want an annulment then I will give it to you… And from this day on we are no longer your family.”
My father was the first one who broke my heart… What he did was the reason why I am afraid of falling in love and risking things… because at the back of my mind, the one who I love would always leave me just like what he did to us…
And starting that day we have cut our connections to him. And what my father did leaves scars on my heart… I was young back then and I thought as years passed ay mawawala na ito pero hindi. Hindi ko pala namamalayan na naapektuhan pala sarili at puso ko.
After two years my mother married another man who is also a doctor and he loves her and accept us wholeheartedly and that was my foster father. He has also a daughter which is my elder sister now who stays at US they she accept me as her younger sister.
My foster father never judged my mom but instead, he tightly embraced my mother in his arms. And I decided also to change my family name to Vasquez leaving the scars of my past…
My mother and foster father owned a hospital now and my mother was living happily. Before mom went to his life he builds a small clinic that happened to be a hospital now. As I’ve said before ang nakakatandang kapatid ko ang nakaabot ng mga panahon na ‘yon.
And the day that I was born… born as Vasquez and not Del Fiero do’n nagsimulang lumaki at lumago… Yes, I was born again and never acknowledged him as my father…
Those who know me knew my past but to those whom I just met, I am Vasquez...
“That’s my story,” I told Reeve.
“I did try to love before and that was Christoph and just like what I expected I ended up in pain again… Nasaktan pa rin ako… and given what happened to me before and my past to your cousin, I have this stated in my mind that those I love would just leave me or worst would cheat on me, just like how my father cheated on my mother.”
Tumayo siya sa at umupo katabi sa akin. He slowly encircled his arms on my waist at pinalapit sa kaniya. Ipinatong niya ang aking ulo sa kaniyang balikat. His other hand caressed my hair while his other hand still on my waist. I smiled and closed my eyes feeling his warm touch on me.
It calms me… it calms my heart and I have never feel it before. Only to him… This feeling was so nice that I wish we could be like this forever. Ayaw ko ng makawala sa damdamin na ito. It feels foreign to me that I wish I could lean my head on him and hold him forever…
“I am here. I will erase all your doubts and worries in your heart. I will prove to you that I am not like him and I will not be like him. And being with me, I will make sure that you will feel the love that you deserved.”
Nakapikit lang ako habang nakapatong ang ulo ko sa kaniyang balikat at nakikinig sa kaniyang mga sinasabi.
“I will earn your love. Hihintayin ko hanggang kaya mo na ulit buksan ang puso mo ng walang halong takot kasi hindi dapat kinakatakutan ang pagmamahal. I will erase those doubts in your heart and I am not gonna hurt you the way your father hurt you before. I am not going to be like your father who cheated on your mom.”
“I will wait till you open your heart again. Let’s not rush things and enjoy what we have today cause rushing things will complicate even more. I can wait for you…and while waiting for you allow me to court you until you finally open your heart without being scared of falling in love.”