Rem Ezekiel Point Of View
Tatlong araw kong hindi nakakasama si Gab! Fuck it. I miss her.
Busy kasi ako sa practice namin at bukas na ang contest. Sana naman gumana ang plano ko!
Ilang text ko na rin sa kaniya ngayong araw wala man lang reply. Tinawagan ko hindi sumasagot. I'm worried.
Mapuntahan nga sa kanila! Hindi ko na kilangan ng practice. Kahit tulog ako alam ko ang gagawin ko!
"Hoy! Saan ka pupunta?" Hinabol ako ni Ren.
"Kay Gab! Mamaya na lang." Sabi ko sa kaniya.
Sumakay na ko sa elevator.
Pag ka-bukas na pagka-bukas ng elevator nakita ko ang isang babae na umiiyak. It's Bianca. I frown. Anong ginagawa nito dito? Nang makita niya ko lumapit siya sa akin at niyakap ako.
"Rem! *Sob*" Bakit naman 'to Umiiyak?
"What is wrong?" Kinalas ko ang pag kakayakap niya sa akin tiningnan ko siya sa mukha may bandage siya sa may right eyebrow. *Sob*
"Talk to me, Bianca. Who did this to you?" I ask her that's make her cry alot.
*******
"Gab! GABRIELLE OPEN THE DOOR!"
I can't control my temp! Shit!
Pagkatapos naming mag-usap ni Bianca dumiretso na ko kay Gab! I want to talk her. Sabi ni Manang kanina pa raw siya hindi bumababa.
"Gab!" Kinatok ko ulit ang pinto niya! Pero hindi talaga siya sumasagot pinihit ko ang door knob fuck! Bukas namam pala e!
Ano bang ginawa niya?
Nakita ko siyang nakahiga sa kama balot na balot ng kumot.
Sinara ko ang pinto at sumandal doon.
Ngumiti siya ng makita ako. I just look at her serious.
"Bakit inaway mo si Bianca? Talagang sinugatan mo pa! Ano bang problema mo? Ah? Kanina pa kita tinatawagan, hindi ka sumasagot nandidito ka lang naman!" Hindi ko mapigilan na hindi sumigaw dahil kanina pa ako nagtitimpi.
Biglang nalukot ang mukha niya matapos marinig ang sinabi ko.
"Iyan ba ang pinunta mo rito?"
Nang una gusto ko siyang makita pero hindi na I want to confront her about she did to Bianca. Hindi niya dapat ginawa 'yon.
"Ano sa tingin mo?"
Nakatingin siya sa akin nakikita kong namumuo ang luha sa kaniyang mga maya. Bakit siya namumula?
"Kung 'yon lang ang pinunta mo rito, sa ibang araw na lang natin pag usapan."
Pinahid niya ang luha na pumatak sa kaniyang pisngi.
I want to comfort her cause I hate seing her crying pero hindi ko pinahalata na nasasaktan ako na nakikita siyang umiiyak. I just looked at her no emotions.
"Bakit? Dahil alam mo na kasalanan mo kaya iniiwasan mo? Umayos ka nga Gabrielle, kung ayaw mong magkagulo tayo. Apologise to her as soon as possible!
"Sino ba ang asawa mo sa aming dalawa? Ang alam ko ay ako pero bakit nasa side ka niya?" Nakasigaw na rin siy pero parang hinang-hina. Sumandal siya sa headboard.
"WAG MONG IBAHIN ANG USAPAN!! WAG NA WAG MO SOYANG SASAKTAN ULIT KUNG AYAW MONG MAKAKALABAN AKO."
"Pinag babantaan mo ng dahil sa kaniya? Okay! Para matigil ka d'yan at para makaalis ka na rin! Mag s-sorry ako sa kaniya. Kung 'yan ang gusto mo. Wag ka ng babalik dito para lang d'yan! Wag kang mag-alala kahit sa mismong harapan mo pa! Umalis ka na! Nasabi mo na naman 'yong sadya mo sa akin pwede ka ng umalis. About doon sa calls mo, sorry na rin kung hindi ko nasasagot. Wag ka ng tumawag para wala na ring problema. Sige na umalis ka na kung wala ka ng ibang sasabihin. Wag na wag ka ng babalik rito," She said while crying and she was looking straightly into my eyes.
Bakit niya ko pinag tatabuyan?
"Gab?" I call her. Hindi ko na kayang nakikita siyang umiiyak, Fuck! Hindi ko matiis.
"May sasabihin ka pa ba?" She ask full of authority. Umiling ako. "Lumabas ka na! Please lang," Pag kasabi niya no'n nahiga na siya ulit patalikod sa akin. Kaya likod niya lang ang nakikita ko.
Tiningnan ko siya bago ako umalis.
Hindi ko na nakita pa ang manang niya kaya dumiretso na ako.
Sumakay na ko sa sasakyan ko at babalik na ko sa condo ko nandon pa si Bianca.
Hindi maalis sa isip ko ang mukha ni Hab na umiiyak. Hindi ako galit sa kaniya sa ginawa niya kay Bianca oo! Hindi ko akalain na kaya niyang manakit ng tao! Hindi naman porket asawa ko siya, siya na ang kakampihan ko.
—————FLASHBACK—————
"Tama na. Sabihin mo kong sinong may gawa niyan sayo!" Naasar kong tanong kay Bianca
"H-hindi ka m-*sob*maniniwala."
"Bianca! Sabihin mo!" Nainis na ko.
"Nahihilo ako Rem."
Sabi niya at napahawak sa balikat ko. Inalalayan ko soya.
"Pag usapan natin sa condo ko."
Sabi ko at pinindot ko ang elevator papunta sa unit ko. Inalalayan ko siya hanggang sa condo ko.
"Dude akala ko—hey! Bianca what happened to you?" Tinabihan siya ni Ren sa sofa.
"Anong nanyari?" Baling sa akin ni Ren I shrugged hindi ko naman alam e.
"K-kahapon. Nang uwian kahapon ng hapon ng biglang may tumisod sa akin at nauntog ako sa wall." Umiiyak siya
Sino naman ang gagawa no'n?
"Nong tiningnan ko kung sino it's Samantha. Hindi ko akalain na gagawin niya ito sa akin, akala ko mabait siya, akala ko lang pala. Isa siyang bully."
O______0
"Ano?" Ren
"What?" Rev
"We?" Rex
"NO WAY!" Red.
Sabay-sabay na sagot nila ako? Wala akong masabi oo nagulat ako! Pero bakit naman niya 'yon gagawin?
"Sabi ko na e hindi kayo maniniwala pero 'yon ang totoo, sabi niya pa nga sa akin layuan ko raw si Rem Kung hindi, hindi lang daw ito ang gagawin niya sa akin. Iba raw siya kapag nagagalit na nag seselos." Humagolhol siya.
"Ows, hindi naman kapa kapaniwala." Sabi ni Red at bumalik na sa music room.
Bakit parang sure na sure si Red?
"Totoo ba 'yan? I mean hindi ko pa nakikita na nag selos si Sam pero hindi niya rin 'yan magagawa." ani ni Rex
"Sam is not bitch type of girl. Kung nag seselos siya hindi aya nananakit sa katunayan umiiwas lang siya. Hindi rin siya war freak to the point na takot siya sa away. I'm not convinced that she might do that to you." Cold na sabi ni Rev.
—————END OF FLASHBACK—————