Andrew POV
Nakaka isang bote na ako ng Blue Label. Ramdam ko na ang hilo. Masakit sa kin na iiwanan ko si Lacey. Subalit kailangan kong harapin ang responsibilidad na ini atang sa kin ni Daddy.
Flashback
"You don't have a choice. I already give you two years to stay in philippines."
"But Dad, I want to stay with my half sister." Naiinis kong sagot.
"No! Don't make excuses! About your half sister. I know you don't want to leave that girl! Two years is enough. This is my last warning. Andrew" Bulyaw ni Dad sa kabilang linya. Kahit anong pakiusap ko hindi niya pinapakinggan ang paliwanag ko.
Napabuntong hininga ako. I know my Dad. Ayaw talaga ni Dad na ma meet ko ang kapatid at Ina. Ang babaeng minahal ng ama ko kaya hanggang ngayon hindi pa rin nag aasawa si Dad.
My Mother, pagkatapos niya akong ipanganak bumalik sa totoong pamilya.
Nag trabaho bilang Secretary ang aking ina sa kumpanya ni Dad. Unang pagkakita ni Dad kay Erlinda Torralba nabighani siya sa kagandahan nito. Niligawan ni Dad si Mom subalit hindi pinansin ng aking ina si Dad. Hindi napigilan ni Dad ang sarili kaya ginahasa niya ang aking ama at nagbunga ang pang gagahasa ni Dad kaya ako ang kinalabasan. Halos isumpa ako ng aking ina simula ng isinilang ako sa mundo.
Pagka uwi ng aking ina sa pilipinas nalaman ng kanyang ama na may iniwang asawa at anak. Napilitan mag trabaho ang aking ina dahil sakitin ang kapatid kong babae si Ate Misha. Kaya late na siyang mag aral ng HighSchool. Pagkatapos ng maipanganak. Kinuha ng aking ina ang pera ng kanyang ama. Halos malubog sa kahirapan si Dad noon. Bumagsak ang Winterson Corporation.
Lumaki akong walang nagisnan ina. Pinilit kong alamin tungkol sa aking ina. Nang malaman ko nasa pilipinas ang aking ina. Nakiusap ako kay Dad na mag aral sa pilipinas para makilala ko ang aking ina.
Erlinda Torralba - Geronimo
Half Spanish-Filipino ang aking ina. Nalaman ko na ang asawa ng aking ina ay isang mambubukid sa probinsya ng albay. Alam ko mula sa mayaman din na angkan ang aking ina subalit itinakwil ito ng magulang nang mainlove si Erlinda sa asawa nito.
Sa unang pagkita nila ni Misha. Ramdam ko ang pangungulila sa kapatid. Inamin ko kay Ate Misha na kapatid ko siya sa ina. Subalit hindi niya ako pinaniwalaan. Ang masakit pa nagpakilala akong anak kay Erlinda. Akala ko kikilalanin niya akong anak. Hindi ko akalain makakarinig ako ng masasakit na salita sa aking ina.
Ngayon mag isa akong umiinom. Hindi ko mapigilan na maiyak sa sakit ng nararamdaman ko dahil sa babaeng minamahal. Hindi ko man lang kayang ipaglaban. Kailangan ko siyang iwanan dahil pansamantala ang pag stay ko sa pilipinas.
"Sir, marami na po kayong nainom baka malasing na kayo ng tuluyan" Paalala ng Bartender.
"I am not drunk!" Halos nakayuko na ako sa harap ng counter ng bar. Narinig ko na may nag uusap.
"Ma'am, kakilala n'yo po ba si Sir Andrew?" Narinig kong boses ng Bartender.
"Yes! Ako na po ang bahala sa kanya ihatid sa Condotel niya. Salamat po sa pag tawag" Naramdaman kong binuhat ako ng Bouncer.
Hanggang sa maramdaman ko ang lambot ng aking kama. Hinubad nito ang aking damit at pinunasan ang buong katawan ko.
Bukas flight ko na papuntang US.
Ramdam ko ang pag halik niya sa labi ko. Hindi ko mapigilan ang sarili tumugon sa kanyang halik. Malabo ang kanyang mukha but i smell her perfume and lips. It's so familiar.
I miss her so much!
"Andrew" Her voice. I miss her voice.
Dala ng kalasingan wala na ako control sa sarili. I want to stop but I can't. I want to crash her and kiss her whole body.
Kahit isa lang ito panaginip makasama ko lang siya.
Hindi ko na alam kung naka ilang rounds kami. Basta pagkakatanda ko mag uumaga na bago ko naramdaman ang pagod. I hold her tight baka umalis siya sa tabi ko.
***
"Damn!" Mura ko. Ang sakit ng ulo ko. Tumingin ako sa kaliwa.
Wala na ang bakas niya. Who is she?
Alam kong may nangyari sa amin ng babaeng iyon. I can't forget what happen last night but she's so insatiable. I make love to her all night until morning.
Bakit iniwan niya ako mag isa? I just want to know her. Sumilip ako sa orasan It's says 8:00pm.
Damn! Wala na akong oras para hanapin pa siya. I need to fix my things. Wala pa akong nasisimulan.
***
Lacey POV
Gumising ako ng maaga. Dahan dahan akong nag lakad sa sala para hindi marinig nina Mommy at Daddy na lalabas ako ng bahay. 3:00am pa lang ng umaga.
Nalaman ko na aalis si Andrew ng 5:00am papuntang airport. Gusto ko siyang makita kahit ilang beses niya akong itaboy.
I'm gonna miss him so much.
Nakita ko siyang inilagay ang bagahe sa likod ng sasakyan.
"Andrew" Tawag ko napalingon siya sa akin.
"Lacey? What are you doing here?" Takang tanong niya sa akin.
Inilang hakbang ko papunta sa kanya.
"Andrew, please don't leave me. Mahal na mahal kita" Pakiusap ko. Pilit niyang tinanggal ang kamay ko sa baywang niya.
"I'm sorry. Lacey but I don't love you. Please forget about me" Dumiin ang pagkapikit sa mata ko. Dama ko ang sakit sa sinabi niya.
"Lacey, we're still young. You can find a man better than me but I'm sorry about what happened between us" I saw his face really cold. Hindi ko mabasa ang sinasabi ng mukha niya.
"Sir Andrew, tara na po!" Napalingon ako sa Driver nito. Unti unti akong bumitaw sa kanya.
Humakbang patalikod si Andrew.
"I'm sorry Lacey but I have to go. Good bye and take care of yourself" Dali dali siyang pumasok sa loob ng sasakyan. Nakatulala ako nakatingin sa papalayong sasakyan ni Andrew.
Sunod sunod na luha ang lumabas sa aking mata sa sakit na nararamdaman ko.
"Paalam Andrew." Mahinang ulsal ko.
***
Mahigit tatlong buwan simula nang umalis si Andrew. Nanatiling akong nakatingin sa kalangitan. Nandito ako mag isa sa parke habang tinitignan ko ang mga naglalakad na mga tao.
Napag desisyonan kong i deactivate ang Facebook at Instagram at Twitter ko. Ayokong makibalita tungkol sa kanya lalo na makita ko siyang may kasamang iba.
Ginawa ko naman ang lahat para mahalin niya. Akala ko may tugon mula sa kanya pagkatapos na may mangyari sa amin dalawa. Hindi ko mapigilan ang luhang tumakas sa aking mata.
Isang puting panyo ang inabot ng isang lalake sa akin. Naramdaman ko ang pag upo niya sa tabi ko.
"Lacey, I'm here for you. Iiyak mo lang ang sakit balang araw makakalimutan mo din siya" Niyakap ako ni Aaron. Halos lahat ng luha ko naibuhos ko na sa kanya. Hinagod niya ang likod ko.
Siguro nga hindi kami para sa isa't isa. Mananatili siya sa puso ko. Isang ala ala hinding hindi ko makakalimutan. Sana kung mag kita man tayo. Sana wala ka na sa puso ko.
Huwag kang mag alala Andrew. Gagawin ko ang lahat na makakalimutan din kita. Good bye is not the end.