PARA SA sixteenth birthday ni James Salgado dinala siya ni Vivian Dela Torre sa isang mamahaling mall at pinamili ng magaganda at mamahaling kasuotan. Pagkatapos dinala siya nito sa isang mamahaling salon para ipaayos ang buhok niya. Totoo na galante ang nakatatandang babae pero sa araw na iyon kinutuban ang binatilyo. Siguro dahil sa nakaraang mga linggo alam niyang nawawala na ang interes nito sa kaniya. Sa panahong iyon manhid na ang binatilyo at matagal nang patay ang kanyang puso.
Pero sa araw na iyon may umusbong na kaunting pag-asa sa dibdib niya na baka sa wakas kusa na siyang pakakawalan ng nakatatandang babae. Na baka sa gabing iyon na ang huling beses na gagamitin nitong laruan at parausan ang katawan niya.
Kaya lang naglaho ang pag-asang iyon nang dalhin siya ni Vivian sa VIP suite ng isang five star hotel. At nang salubungin sila ng tatlong mga babae na pamilyar kay James dahil madalas ang mga iyon sa mansiyon ng mga Dela Torre ay kinabahan na siya. Lalo na nang makita niya ang pagnanasa sa mga titig ng mga ito at ang predatory smile sa labi ng mga ito. Kumuyom ang mga kamao ni James dahil alam na niya agad kung ano ang plano para sa gabing iyon.
“My friends want to borrow you tonight. I will just watch you as you please them. Huwag mo ako hihiyain, James. Ipakita mo sa kanila kung ano ang mga natutunan mo sa akin,” sabi ni Vivian habang hinahaplos ang kanyang pisngi. “Don’t disappoint me, darling.”
Para sa ibang mga teenager na lalaki, eksena siguro iyon sa pinaka wild na pantasya ng mga ito kapag nag ma-masturbate. Pero para kay James Salgado, bangungot ang nangyari sa gabing iyon. Nakahanda na ang kama nang dumating sila at hindi siya nakapagprotesta nang hilahin siya ng mga babae, hinubaran siya at nang wala nang saplot ay tinulak pahiga sa kama. Pagkatapos sumampa na rin doon ang mga babae habang unti-unti ring inaalis ang mga suot. Sa isang side ng suite umupo sa single seater sofa si Vivian at puno ng interes ang mga mata habang nanonood sa kanila.
“You’re so pretty…” bulong ng mga babae habang naglalakbay ang mga kamay sa kanyang mukha, sa dibdib niya, sa flat na tiyan at sa bawat bahagi pa ng katawan niyang maabot ng mga ito. “Like every woman’s fantasy.”
Sandali pa pumatong ang isang babae kay James na narinig niyang tinawag ni Vivian na Gina kanina. Hinawakan agad nito ang pagkalalaki niya, yumuko at isinubo iyon. Napaigtad si James pero hindi nagkaroon ng pagkakataong makapaglabas ng malakas na tunog kasi bigla naman inupuan ang mukha niya nang babaeng Katrina ang pangalan.
“Lick me. Fuck me with your mouth. Show me how good you are, sweetie,” usal ni Katrina habang ikinikiskis ang pagkababae sa kanyang mukha. Sinulyapan agad ni James si Vivian na napansin niyang bahagya nang nakahubad at pinaglalaruan na ang sariling mga dibdib habang pinapanood sila. Tumango ang nakatatandang babae nang magtama ang mga paningin nila na para bang sinasabing gawin niya lahat ng gusto ng mga kaibigan nito. At dahil pag-aari siya nito kaya sumunod na lang siya.
Sa sumunod na mga oras ginamit ni James ang lahat ng natutunan para paligayahin ang tatlong babae. Mukhang nasisiyahan naman ang mga ito, malamang mas sa effort niya kaysa sa technique niya. Nagsalitan ang mga ito pumatong sa kaniya bago nila subukan ang iba’t ibang posisyon na gusto ng mga ito. All along Vivian was just watching while touching herself. And while the women came one by one again and again, James felt sick to his stomach. Dahil sigurado siyang hindi iyon ang una at huling beses na makakatalik niya ang mga babaeng iyon.
And he was right. Sa mga sumunod na buwan palagi siya dinadala ni Vivian sa hotel o sa mga bahay ng mga kaibigan nito. Vivian never fucked him again but she always watches him fuck her friends. Bawat session, kapalit ng malaking halaga ay naging patindi ng patindi ang gusto ipagawa ng mga ito sa kaniya. Bawat session din lalo lumalalim ang galit niya hindi lang para kay Vivian at sa mga kaibigan nito kung hindi para sa lahat ng mga babae sa mundo.
Hanggang nagising siya isang araw sa realization na hindi puwedeng siya ang maging biktima. Nakasalalay sa kaniya ang kaligayahan ng mga ito, at least sa sexual na paraan. Sa kanilang lahat siya ang mas malakas at kailangan niya ipakita iyon sa mga babaeng iyon. So he became more violent and degrading when it comes to sex. He pushed those women to their limits and he began to enjoy seeing them helpless, weak and sometimes in pain. Iyong sense of power and superiority kapag nakikipagtalik siya sa mga ito, nakaka adik. So he threw away his conscience, milked their money from them and used them until they break. Because if he didn’t do that, they will definitely break him instead.
“LIFE is all about survival. Nauna ang instinct mo mag survive noon kaysa sa sense of goodness na inherent sa ating mga tao,” malumanay na paliwanag ni Dr. Silva. Kahit palaging naiinis si James sa paulit-ulit at nakakasawang Psychotherapy, natatagpuan naman niya palagi ang sariling nasa loob ng opisina ng matandang doktor kapag schedule na ng session niya.
Mapait na ngumiti si James at nilingon si Dr. Silva. “I was never good, doctor. Nagkaisip akong puno ng kasamaan ang takbo ng utak ko. I was bound to get into the path of evil even before I met Vivian.”
Marahang umiling si Dr. Silva. “Mali ka, James. No one is born completely evil. Good and evil are fluid in human beings. It’s just a matter of how you balance both behaviors to maintain a life that we call normal.”
“I guess I don’t have that balance then,” komento niya.
“Noon iyon,” sagot ng doktor. “Being cruel and brutal is not inherent in a person, James. Those behaviors are due to environmental factors. Katulad nang abusive na magulang, magulong lugar na kinalakihan at marami pang mga karanasang nagdudulot ng trauma sa isang tao na katulad ng mga nangyari sa iyo noon. Ang kawalan mo ng empathy at kabaitan lalo na para sa opposite sex ay dahil sa naging pangaabuso sa ‘yo ng mga babaeng iyon noong teenager ka. But the goodness is still inside you. Hindi iyon nawala pero hindi lang din na develop dahil hindi ka nagkaroon ng pagkakataong i-hone iyon. Dahil kinailangan mo mas maging masama para maka survive ka.”
Tumiim ang mga labi ni James, inalis ang tingin sa doktor at tumitig sa pader na nasa harapan niya. “Dapat pala magpasalamat sila sa kapiranggot na kabaitang natutulog sa loob ko noon. I was so close to killing them all back then. Ang dami ko na nabuong plano sa isip ko noon. Kaunting kaunti na lang talaga madudungisan na ng dugo ang mga kamay ko.”
Natahimik si Dr. Silva. Sigurado siyang alam nitong hindi siya nagbibiro. “I’m glad you didn’t do it, James. Kapag tinawid mo na ang linyang iyon mas mahirap na ibalik sa balanse ang good and evil behavior mo.”
Ibinalik niya ang tingin sa matanda. “Do you really think I’m getting better now?”
Tipid itong ngumiti at marahang tumango. “Oo naman. At alam kong napapansin mo rin na may nababago sa sarili mo. You are starting to feel things, am I right? It might feel strange for you right now but it also makes you feel good, right?”
Hindi nakasagot si James at kumuyom lang ang mga kamao kasi tama ito. Sa nakaraang mga araw nababahala siya ng mga emosyong hindi niya alam kung paano papangalanan dahil sa buong buhay niya ngayon lang niya nararamdaman ang mga iyon. That was why he felt so uncomfortable, annoyed and angry lately. Para siyang dinapuan ng sakit na ayaw maalis kahit ano pang gamot ang inumin niya.
Katulad ng dati nabasa ni Dr. Silva ang tumatakbo sa isip niya kasi nagsalita ito, “Huwag mong pagdudahan ang mga pagbabagong iyan, James. Accept it, nurture it and let the goodness in you to grow. Huwag mo analisahin ang nararamdaman mo kung hindi mo pa kaya. That is my job as your doctor.”