Nang dahil sa nasabi ko nang biglaan ay napatingin sa akin sina Haisely at Kennedy. They have both shock reaction of what I said.
Napaiwas tuloy ako kaagad ng tingin sa kanila dahil mukhang alam ko na kung saan 'to papunta. Damn, Savannah Caroline!
Why do I have to said it?! Nakakainis naman!
"Tama ba ang pagkakarinig ko, Sav?" tanong sa akin ni Ken nang nakakunot pa ang kaniyang noo. Umiling ako sa kaniya at umiwas ng tingin, pero pilit niya naman itong hinuhuli. "Nagka-crush ka kay Ralph?" tanong niya ulit sa akin, pero hindi ako nagsalita.
"Hey! Really? Is that true?" she asked once again, but I shook my head.
Napatingin din sa akin si Haisely at hindi nagsasalita ay mukhang hinihintay lang na kumpirmahin ko ang nasabi ko kanina. Nakakainis naman kasi! Bakit ba kailangan ko pang masabi 'yon?!
Ngayon tuloy ay may nagtatanong silang mukha sa akin.
"Totoo ba iyon, Sav?" tanong s akin ni Haisely na nakapukol ang mga tingin aa akin.
Pilit nilang hinuhuli ang mga mata ko, pero wala akong lakas ng loob para aminin 'yon sa kanila. Kung hindi ba naman kasi ako tanga, hindi ba?!
"Silence means yes." sambit ni Ken kaya napatingin ako sa kaniya.
Napapikit ako nang mariin at saka napakamot sa aking ulo, "Fine, I had a crush on him," I confessed and forced a smile.
Wala naman na akong takas dahil narinig na nila 'yon. Wala rin namang mawawala sa akin kung sabihin ko sa kanila dahil una pa lang ay dehado na kaming parehas ni Haisely. Ralph is not into boys.
"Shit! Pare-pareho lang naman pala tayong nagkagusto sa kaniya eh," biglang pag-amin din ni Ken kaya napatingin kami sa kaniya ni Haisely.
"Totoo?" hindi makapaniwalang tanong ni Haisely sa kaniya.
"You're kidding us, right?" I asked her, but she just laughed at us.
"Totoo nga! Nagka-crush ako sa kaniya noong first year high school pa lang kasi naging magkaklase kami." she said and smiled at us. "Pero nang malaman ko kay Haisely ngayong grade 10 na may gusto rin siya kay Ralph ay tinago ko na lang. I don't have too much attached feelings to Ralph, so it was really okay for me." she explained.
That made me and Haisely nod at her.
"Wait, may I ask when and how your friendship started?" I asked them.
Ilang buwan na kaming magkakasama pero hanggang ngayon ay hindi ko pa rin alam kung paano sila nagkakilala. I just want to know. Kasi 'yong sa amin ay hindi ko rin inaasahan.
Baka mamaya ay childhood bestfriend pala silang dalawa.
"We've been friends since we were in grade 9." sagot ni Haisely kaya tumango ako. "Magkaklase naman na kami noong grade 8 kami, pero hindi ko pa naman siya masyadong close kaya ayon noong grade 9 na kami naging close." Haisely said while smiling at me.
I smiled at them and I know that bitterness was visible again in my eyes. I wish I had a friendship like them, right?
Kasi noong mga panahon na 'yan ay takot ako sa mga kaklase ko. I was scared to death that someone will hurt me just how he hurt me. I trusted him to the point that in the end, he hurt me...
Causing trauma to me.
"Naging magkaibigan kami noong maging president si Haisely sa section at ako naman ang vice president," Ken uttered.
"Thanks," I suddenly whispered out of nowhere.
I don't know, but I had the urge to say those words because ever since, I had no friends like them. Na kahit gaanong pagtataboy ko sa kanila ay hindi naman nila ako iniwasan pagkatapos at nagtanim ng galit sa akin.
"Bakit ka naman nagpapasalamat sa amin bigla?" naguguluhang tanong ni Haisely sa akin.
"Because you accepted me despite of everything I did to you." I said and fake a smile. "I distant myself from you after that incident with Matthew. Natakot ako eh," pag-amin ko sa kanila.
Niyakap ako ni Ken mula sa aking kaliwa at saka hinalikan pa ang kaliwa kong pisngi. "Because you deserve the friendship like this, Savannah Caroline." she sweetly said and kissed me once again.
"Ang cheesy n'yo naman!" saway sa amin bigla ni Haisely kaya natawa kaming parehas ni Ken.
Ngunit nakisama na rin siya sa yakapan namin ni Ken kaya napangiti ako. I couldn't asked for more. I am so thankful for having them.
"Si Ralph ang pinag-uusapan natin 'tapos biglang napunta sa friendship natin," dagdag niya pa kaya natawa ako.
Kumalas kami sa pagkakayakap at hinarap ko na ngayon si Haisely. "So, what's your plan now, Haisely?" I asked her.
"Hindi ko alam," sagot niya kaya napatango ako. "Kayo? What do you think? Tatanggapin ba natin ulit siya kahit nagsinungaling siya sa ating tatlo? Lalo na sa akin?" sunod-sunod niyang tanong.
"Jojowain, Haisely." pabalang na sagot sa kaniya ni Ken kaya nakatanggap ito ng batok. "Aray ah! Masakit!" maarteng sabi nito pero natawa lang ako.
"I think, the right decision is to accept him despite him being gay. Maybe he used you, but that doesn't mean that he commit a crime, right?" I said to Haisely.
I was hesitant to say it because I know, it is still somehow hurting Haisely. Knowing that we all thought that Ralph is a straight boy.
Ang malala lang doon ay pare-parehas pala kaming nagkagusto sa kaniya!
"Talaga?" tanong sa akin ni Haisely kaya tumango ako.
"I know, we know that the truth hurt you because the man that you love is a bisexual. But Ralph, being a gay didn't lessen him as a person right? Ginawa niya lang naman 'yon dahil natakot siya," mahaba kong litanya at tumango naman sila sa akin.
Because, I believe that we tend to make a wrong decision when we're afraid of the outcome. We are afraid to take the risk that sometimes, we forgot to consider the feelinga of others. Maybe it was a selfish decision, but we know that we'll realize it at the end.
Na mali ang ginawa nating desisyon.
"Sure na ba kayo sa course na 'yan?" tanong ko sa kanila Ken dahil kahit ako ay hindi sigurado sa desisyon ko ngayon.
"Hindi," sambit ni Haisely kaya napakunot ang noo ko sa kaniya. "Hindi ko alam, pero ito lang talaga 'yong kursong pumapasok sa isip ko eh." dagdag niya pa kaya tumango ako.
We passed the Bicol University Entance Exam and until now, I can't believe that we all passed it. I was already overthinking about the result eh. Ilang buwan ako napaisip sa kursong kinuha ko kasi ito 'yong course na gustong-gusto ni Mama.
And I want to take it because I want her to be happy. That somehow, although she didn't get the profession and course she badly wanted, at least ay ako ang kukuha no'n.
Gusto kong tuparin ang pangarap niya at ako ang magpapatuloy no'n. She had already a bad time in working abroad and I want her to fullfil the things she deserved.
"Kakayanin naman natin ito pare-parehas," Ralph butt in that made me smile.
"Yeah," I barely said and flashed a smile.
"G ba kayo?" tanong naman ngayon ni Ken kaya napatingin ako sa kaniya.
"Where?" kunot-noo kong tanong. "May lakad ba kayong hindi ko alam?" tanong ko pa.
"Nagplano na naman 'yan na siya lang ang nakakaalam," Haisely said and rolled her eyes at Ken.
Napangiti na lang tuloy ako habang umiiling. Magbabangayan na naman sila pakatapos nito eh.
"Desisyon iyan si Kennedy, Sav kaya h'wag ka nang magtaka," tugon pa sa akin ni Haisely kaya natawa na lang ako.
"Malapit na ang pasukan kaya deserve nating mag-inuman!" ngiting-ngiti na sabi ni Ken kaya napangiwi ako.
"Engineering ka ba talaga o GINengineering?" panunuya ko sa kaniya dahil madalas siyang mang-aya sa amin ng inuman.
I know that Tita Suzette is not a strict giardian towards me because actually, she spoiling me. She allows me to go everywhere to the point that she wanted me to explore my teenage life. My single life rather.
Dahil minsan lang naman daw kami maging bata.
"Oh, hindi ka makakaayaw, Savannah!" agap ni Ken sa akin dahil alam niya nang aayaw ako sa anyaya niya na mag-inuman kami.
For pete's sake! We're not even 18 years old!
"Pati ka na, Haisely," sambit pa niya kaya napailing kaming parehas ni Haisely.
"Alam mo madali kang mamamatay dahil sa puro alak ang nasa sikmura mo," asik ko sa kaniya pero umiling lang siya.
"No, I'm not, Sav." aniya saka ako inirapan. "At saka ano ba?! Next, next week ay pasukan na natin at alam kong bihira na lang tayo niyan magkita-kita!" bulyaw niya sa amin kaya napakamot ako sa aking ulo.
"Sige, deal." Haisely said in a serious tone.
That made me looked at her because I thought she wouldn't agree with Savannah!
Napatingin rin siya sa akin at saka ako ngitian nang maloko. Kumunot pa tuloy ang noo ko sa kaniya.
"Basta ba ay sasama si Savannah," Haisely said and clunged on my arms.
"Tanginang n'yong parehas. Hindi naman kayo sasama parehas eh!" bulalas ni Kennedy sa amin at nanlaki pa ang mga mata ko dahil sa biglaan niyang pagmura.
Damn, Ken!
"We're just being fair here, Ken!" ani ko sa kaniya at natawa na rin dahil mukhang magdadabog na siya. Ang haba na rin ng nguso niya!
"Sige, sasama ako basta ay sasama si Ralph at ipapaalam mo ako kay Tita Suzette." I told her and smiled playfully.
"Ay 'yon lang ba?" nanghahamon niyang sabi sa akin kaya tumango ako. "Easy as eating camote, Sav!" hiyaw niya at mukhang naging excited pa dahil sa sinabi ko.
I knew that Ralph would go with us! Hindi naman siya aayaw, pero nahihiya ako kay Tita magpaalam kaya si Ken na lang ang uutusan ko. Siya naman ang nakaisio no'n eh.
Nang maging maayos na at tama nga ang hinala ko dahil pumayag si Ralph at pinapaalam na rin ako ni Ken kay Tita. We went to Albay Park to celebrate the opening Magayon Festival. It was a festival that is used to celebrate here in Albay.
Sa dami ng tao sa lugar dahil opening pa lang naman ngayong gabi ay halos wala kaming mapag-parking-an ng kotse ni Ralph. So, the choice we only have is to eat first on the nearby fast food chain. Kumain kami ng pananghalian doon at saka bumili na lang din ng burger at fries pagkatapos.
It was all on Ralph. Ayaw niya kasi kaming pagbayarin at ayos lang daw 'yon sa kaniya. Well, he's a rich man, so it's good.
"Grabe, ang daming tao!" hiyaw ni Ken kaya napatingin ako sa kaniya.
Gabi na at wala nang init mula sa haeing araw kaya hindi masakit sa balat habang naglalakad-lakad kami sa park. There were also stores and stalls selling on the park. May mga ukay-ukay na pinagbibili kagaya ng damit, sapatos at pantalon.
I smiled on my mind. I never had an experience like this when I was in Visayas, and I know that I will treasure this night. And will surely love this night because I have the best of friends beside me.
"Ano bang inaasahan mo sa ganitong lugar, Ken?" tanong ni Haisely sa kaniya.
Mamaya pa naman kasi ang Beer Plaza at may inuman sa park na ito kaya napagpasayahan naming maglakad-lakad muna. There was also an opening programme kaya marami talagang tao.
"Parang ang gandang mag-boy hunting ngayong gabi!" tuwang-tuwa na sabi ni Ken kaya napailing ako sa kaniya.
"Baka mamaya ay iba ang ma-hunting mo. Ewan ko na lang," iling ko sa kaniya kaya irap ang natanggap ko sa kaniya.
"Napaka-KJ n'yong dalawa kahit kailan!" inis na sabi niya sa akin at kay Haisely.
Natawa kaming tatlo dahil sa kaniya. Siya ang palaging out going sa aming tatlo kaya ang lakas palagi ng kaniyang energy.
"Haisely," tawag niya naman ngayon sa babae. Tiningnan siya nito nang nakakunot-noo habang sumisipsip sa baso ng coke na hawak niya.
"Hmm?" Haisely uttered.
"Kailan ka magbo-boyfriend ulit?" Ken asked her, but Haisely just rolled her eyes on Ken.
"Ikaw, kailan ka mamamatay?" Haisely sarcastically asked Kennedy that made Ralph and I laughed.
"Seryoso nga! Kailan ba ulit?" tanong ulit ni Ken.
"Kapag may matino na akong trabaho," sagot nito kaya napatango ako.
"Yeah, all we need right now is a stable job, high grades, mental stability and more money." litanya ko kung gaano kataas ang pangarap ko.
I have a plan.
Pakatapos kong makapag-aral ay pupunta akong ibang bansa para roon ako magpakasawa sa trabaho. I don't want to depend myself on Tita Suzette, especially that my cousins badly hate me.
"Boyfriend ang pinag-uusapan at hindi stable job, Sav ah." asik sa akin ni Ken ngunit binalewala ko siya.
Magsasalita pa sana ako ngunit sumang-ayon din si Ralph sa sinabi ko. "Savannah is right, Ken." sabi nito kaya ngumiti kami sa isa't isa.
Naalala ko tuloy kung paano ako nahulog sa mga salita niya noon. And goddamit! May gusto rin pala siya sa mga lalaki!
Ang laking sayang ni Ralph eh, pero ayos na 'yon sa aming magkakaibigan.
"Ken, we shouldn't settle on the things that aren't permanent. We should focus on our goals. On our future," I said seriously and sat on the bench.
Umupo rin doon silang tatlo kaya tumingala ako nang sumabog ang fireworks sa madilim na kalangitan. I smiled and nearly to cry because of too much happiness I am feeling right now.
I thought I wouldn't overcome the fear he gave me, but here I am, sitting comfortably with the people who gave me the best feeling. The best feeling of being loved and the people who gave me assurance that will never leave me.
"Yeah," she said and I know that even if I' not looking at her, she's smiling.
"Pero hindi ba kayo natatakot na baka sa sobrang focus natin sa hinaharap ay nakakalimutan na natin ang kasalukuyang nangyayari?" seryoso niyang tanong at doon na ako napatingin sa kaniya.
"We're not, Ken. We are living freely on the present while we are slowly reaching our dreamed future."
"Hindi naman natin nakakalimutan 'yong kailangan nating magsaya sa kasalukuyan, Ken eh. Dahil habang nabubuhay at magkakasama tayong apat ay walang mawawala." Haisely said and smiled at us.
Pakatapos naming mamili ng ukay-ukay sa park ay inilagay na namin iyon sa compartment ng kotse ni Ralph. Malapit lang naman 'yon kaya nilakad na lang namin. And after that, we proceeded to thw Beer Plaza where there are playing random songs.
Nang makarating kami ay kaagad kaming pinaunlakan ng isang waiter ng beer. Mabuti na nga lang dahil hindi na kami tinanong pa kung ilang edad na kami. Dahil paniguradong hindi naman kami bibigyan ng alak!
"Anong oras mag-uumpisa ang pagtugtog ng banda?" tanong ni Ken sa waiter.
"Mag-uumpisa naman na po sila maya-maya," magalang nitong sagot kay Ken at tumango naman ito.
I smiled with the waiter after he served our drinks. Unang shot si Ralph at hindi pa man ako nakakailang tagay ay umiinit na kaagad ang katawan ko. Shocks!
Nakailang ulit naman na akong uminom pero hindi pa rin talaga ako sanay sa alak! Habang si Ken naman ay ang siyang nangunguna na tumagay sa aming apat.
Halimaw talaga siya eh!
"Good evening, ladies and gentelmen!"
Napatingin ako sa unahan at nandoon na ang bandang tutugtog yata para sa gabing ito. I looked at the man who greeted us.
He has those broad muscles with victory and I can see his handsome face from where I am sitting. Alam kong hindi pa naman ako lasing pero ang ganda niyang pagmasdan.
"Don't stare too much, Sav." saway sa akin ni Ken at tumawa pa sa akin.
"I'm not staring," I said and rolled my eyes on her.
Tumagay ulit ako ng beer at saka tumingin sa unahan. I can't help myself, but to stare to the man who's holding a microphone. I was staring at him until he introduced himself. Isa-isang nagpakilala ang kabanda niya at nang siya na ang nagsalita ay napaisip ako.
Hindi ko alam kung dala ba ito ng alak o ku ng ano pero sa tingin ko ay narinig ko na ang kaniyang pangalan.
"I am Octavius Reggie, the vocalist. Nice meeting you all and I hope you enjoy our band tonight!"