Author's Note
Nice day reader. I would like to say thank you for your support for this story. Hindi ko ineexpect na mayroon talagang nag aabang ng bawat kabanata ng kwentong ito. I am blessed to have you all. Sana patuloy niyo pa rin pong sumbaybayan ang kwento hanggang wakas.
-----
"Hey! Something's off."
Natigilan sa paglalakad si Calvin papunta sa sea-side dahil sa napansin niya sa aming dalawa. Kunot noo at isa isa pa niya kaming tinignang dalawa bago sumimangot. I know how he loves seeing us together. Kung uso lang sa kaniya ang salitang loveteam ay sigurado akong isa siya sa tagahanga naming dalawa.
"Ate?!"
"What?"
Nagkunwari pa akong walang alam sa nangyayare. Maybe we argued seriously and Calvin doesn't know about that.
"Kuya?"
"What?"
Para kameng tanga na nagtatanong sa isa't isa.
"I don't think we should go inside na lang-"
"Help!"
Natigilan lang kame ng may biglang sumigaw at humihingi ng tulong.
Nakita ko pang nagsi-sunuran ang mga ibang turista at pumunta sa tabing dagat.
"Where are you going Kuya?!"
Mabilis akong napalingon sa gawi ni Calvin bago dumapo ang paningin kay Roge na tumatakbo din papunta sa lugar na iyon. I don't really like his side like this. Hindi ko alam kung dapat ba akong sumunod o hindi. Napaisip pa ako bago tuluyang hinila si Calvin papunta sa gawi ni Roge. I don't like my brother to witness something like this.
"Huwag kang umalis sa tabi. You understand?"
Seryoso ko pang sabi bago nilingon saglit ang paligid namin hanggang makarating sa mga taong nagkukumpulan na ani mo'y nanonood ng isang palabas.
"Don't you dare go near me or I'm gonna stab him!"
Hindi ako mapakali dahil sinubukan ko pang makipagsiksikan sa mga taong nandun habang hindi tinatanggal sa paghawak ang kamay ni Calvin. I'm afraid something will happen if I left him alone.
'Ano ba naman kase ang nasa isip ni Rogen Rhem para makiisusosyo dito. Kung galit siya huwag siyang walk out ng walk out!'
Nalilito na rin ang sariling isip ko kung dapat ko na bang hayaan dito si Roge kahit na rinig na rinig ko ang sariling tibok ng puso ko sa sobrang kaba.
Nang makapunta sa pinaka unahan ng mga nagkukumpulang mga tao ay nakita kong may isang lalaki ang may hawak ng ice pick habang nakatutok sa batang hawak niya.
"Please stop doing that. Let's talk. I know I did mistakes but please don't involve my son."
A woman in a swimsuit crying out loud while talking to the mustache man who might do crime to the kid.
"Tell me, who's the father!"
Napahinga pa ako ng malalim ng sinusubukan pa ni Roge na umamba ng paglakad patungo sa direksyon ng lalakeng may bigote.
Masyadlng malaki ang katawan ng lalaking iyon at nasisigurado kong mas malakas ang lalake kumpara kay Rogen na focus pa rin sa ginagawa niya.
I'm going to scold that man after this. This is serious and he let Calvin see violent things.
"Kuya's going to do something eaten. Stop him! The guy has the knife in his hand."
Nakita ko din sa mata ni Calvin ang pag aalala sa ginagawa ni Rogen.
"Give me the kid, now."
Walang nakikialam sa kanila maliban sa malakas na loob ni Rogen. This guy is really something.
"Sinabi kong huwag kang lalapit!"
Natigilan pa siya ng inilapit pa nito ng kaunti ang ice pick sa leeg ng bata.
"Calvin, can you please go not so near on kuya's side?"
Sa isang banda napaseryoso na rin ang pagmumukha ko dahil sa ginagawa ng lalake. Iniisip ko pa lang na si Calvin ang hawak ng lalake ay unti unti ng nag iinit sa galit ang kalooban ko paano pa kaya ngayon.
"Where are you going?"
I tried to think what should I do. Hindi ko maaaring basta bast na lang iwan si Calvin para lang magsalba ng buhay ng iba.
Natigilan ako sa pag iisip ng magsigawan ang mga tao. Agad akong napatingin kila Roge na nagsusuntukan na ngayon. Masyadong mabuhangin kaya medyo lumalabo din at hindi namin masyadong nakikita ang nangyayare.
Matagal baho lumiwanag at halos mahugot ko ang sariling hininga ng pareho silang bumagsak ngunit mabilis din na nakaahon ang bigoteng lalake habang hawak ang ice pick.
"Roge!"
Tatakbo sana ako sa para sana iligtas siya ngunit agad akong napahinto ng tumalsik ang patalim sa malayong bahagi ng bigoteng lalake.
Para akong kakapusin ng hininga dahil sa mga nangyayare.
That woman saves my man.
Hindi ko alam kung dapat bang matuwa ako o hindi dahil sa babaeng nagligtas sa kanya.
Nanatili akong nakatingin sa kanila habang tuloy tuloy na napapatalsik ang lalake dahil sa ginagawang pagsipa at pagsuntok ng babaeng iyon.
This is my first time seeing her again.
Gusto ko pa sanang lumapit ngunit agad namang nagsidatingan ang mga pulis.
Sa hindi maiiwasang sitwasyon ay nagawa ko pang lumapit sa kanila habang hawak hawak pa rin si Calvin.
"Thanks for saving me."
He doesn't know who's this woman. Nagawa pa niyang ngumiti sa babae bago tuluyang lumingon sa amin.
"I'm sorry, I can't help it but save that kid."
Kumakamot pa ito sa kaniyang ulo habang nakatingin sa akin.
"You're welcome. Hi?"
Seryoso lang akong nakatitig sa kaniya habang hinahantay ang sasabihin ko.
"Sorry, what's your name again?"
Kung alam.lang ni Rogen kung sino itong babae ay paniguradong uurong at ipapananggala ang sarili niya.
"You don't need to know my name. By the way, you should always be careful."
Hindi pa rin niya tinatanggal ang ngiti niya sa amin bago tumingin sa katabi kong si Calvin.
"Let's go."
Mabilis kong hinila ang kapatid ko papalayo sa babaeng iyon. Hindi ko pa alam ang tunay na dahilan niya sa pagsulpot sulpot niya sa paligid ko.
"Hey! Wait!"
Sinubukan ko pang binilisan ang paglalakad hanggang makapasok sa hotel na tinutuluyan namin.
She knows where we are going.
"Hey! Teka!"
Maya maya ay huminto na rin ako sa paglalakad ng mapanding hindi umiimik si Calvin.
"Ate I know her."
Nagugulat akong napatingin kay Calvin ng tuluyan itong magsalita at iniisip kung saan niya ba nakilala ang babaeng iyon.