Aizen’s POV
“Ladies and Gentlemen, Welcome to Ninoy Aquino International Airport. Local time is 8:30 pm and the temperature is 27 degrees. For your safety and comfort, please remain seated with your seat belt fastened until the captain turns off the fasten seat belt sign. This will indicate that we have parked at the gate and that it is for you to move about. On behalf of Philippine Airlines and the entire crew, I’d like to thank you for joining us on this trip and we are looking forward to seeing you onboard again in the near future. Have a nice evening stay.”
After hearing that announcement I prepare myself to get off in this Airplane. Finally, I’m here in the Philippines again, after staying in the US for so many years. I think going back here would be a big challenge for me since I’m not really familiar with this country but who cares, I am a Filipino who was born and raised in the US anyway. I think I need to train myself to speak Tagalog since I’m here. And also the reason why I came back here is I want to continue my studies here even though my parents didn’t want to. Paano ko nga ba sila na kumbensi na dito na lang ako sa Pilipinas mag stay at iwan sila sa U.S. well ganito yun.
“Flashback”
“Good Morning Mom, Good morning Dad.” – bati ko sa kanila at halik sa pisngi nila.
“Good morning too, Son” – sagot naman ni Dad habang busy siya sa dyaryong binabasa niya.
“Ohh Good morning sweetie, have a set” – ani ni mom, naabotan ko kasi sila na nag aalmusal na.
Pagkaupo ko ay wala ng paligoy ligoy pa. I immediately asked them. “Mom, Dad, Can I ask something?” – Tanong ko agad kahit na kinakabahan ako sa kung ano ang sasabihin nila.
“Yes, Sweetie, what is it all about” – Tanong ni Mom.
“Mom, you know that I’m at the right age, right. I was thinking what if I study in a real school? I want to experience having friends, to do things that others do in school. I want to try to experience it on my own.” – Saad kong muli. Even though I know in myself that they will not agree with it. All of my life, I’ve always been here inside our mansion, I never try going out alone. Sa tuwing aalis kasi ako palagi na lang may mga guard akong kasama, nakakasawa na ang ganoong sitwasyon. The reason is a lot of people especially in the business world want to use me against my parent since both of them are highly ranked in the business industry.
Isang katahimikan ang bumalot sa hapag bago tuluyang ibaba ni mommy ang hawak niyang kutsara at tinidor at tuluyang tumingin sa akin.
“I understand that you want to try and experience something new anak and I trusted you about that, pero kasi alam mo naman ang sitwasyon diba? Hindi ako papayag na may mangyaring hindi maganda saiyo once you step your feet outside the door of our house. There’s a lot of people want to take advantage on you and want to use you against us. Kaya sana naman maunawaan mo na para din saiyo itong ginagawa namin.” – mahabang saad ni mommy. Sabi na nga ba at hindi sila papayag ehh. Malungkot akong tumayo at aalis na sana ng biglang magsalita si dad.
“Let him be.” – saad ni dad.
“Anong let him be ang pinagsasabi mo Diego. I will not allow him to do what he want lalo na kung magdudulot lang ito ng kapahamakan sa kanya.” – Saad naman ni mom.
“You trust him right? Come on, Julianna, He’s old enough to think what he wants to do. Why don’t you let him do what he want? Alam niya na kung ano ang tama at mali, ang mabuti at masama. Let him speard his wings, Let him experience and exprlore the life as a teenager, ayaw mo naman sigurong dumating ang araw na magrebelde ang anak natin dahil sa nasasakal na sya na sundin ang gusto natin. Oo natatakot ako sa pweding mangyari pero may tiwala ako kay Gail na hindi sya gagawa ng ikakapahamak nya. I’m I right Gail? – Mahabang saad at tanong ni dad sa akin.
“Yes, dad I promise.” – sagot ko naman at upmupo ulit.
“See? Ayoko din na umabot sa punto na the more you want to protect him eh yun pa yung magpapahamak sa kanya ” – saad ulit ni Dad.
“Okay fine. Ano pa nga bang magagawa ko, pero sinasabi ko sayo Diego pag may nangyaring hindi maganda kay Gail ikaw talaga ang malilintikan sa akin.” – saad muli ni mom na ikinatango naman ni Dad lagot siya kay mom once something happen to me. Hahhah
Tumayo ako yumakap at nag thank you kina mommy at daddy dahil na rin sa pagpayag nilang mag-aral na ako sa totoong school. Kase naman all of my life puro na lang tutor ang kaharap ko at computer tuwing class hour ko, kase nga diba I never been outside kaya ganon. Tsake mag sesenior high na ko this school year kaya naman nag decide na ko no.
“And ohh Gail sweetie, Saang school mo gustong mag-aral para ma-enroll na kita agad” – biglang tanong ni mom
“I think I want to study in the Philippines” – sagot ko at napipikit talaga ako ng binanggit ko yung “Philippines” kasi baka panibagong hadlang naman ito sa plano ko.
“Ohh, I see. But as far as I know, you need to take and pass the entrance exam before you become a student in the Philippines ehh” – saad ni mommy.
“yeah! I know naman po. I already search some school na gusto ko pong pasukan and they already post the announcement for the entrance exam to be taken 3rd week of august I think” – saad ko naman. Napag alaman ko kasi na septerber rin pala ang start ng kalse sa Philippines kaya may time pa ko to ask them about my decision and I’m glad that they agreed naman.
“Okay, prepare your things cause tomorrow will be your flight to the Philippines.” – Saad ni mom.
-------
Kabababa ko lang ng eroplano dala ang mga bagahe ko. I immediately call Mom to inform her that I already arrive in the Philippines.
“hello Mom” – bungad ko after she pick up her phone.
“Hello sweetie, how’s your flight” – sagot naman ni mom
“So far okay naman po, I’m already here na po sa waiting area ng airport and I’m waiting to mang kiko and manang Nelia” – sagot ko naman
“ohh okay, I already inform naman na sila that you’ll arrived at 8 in the evening kaya I know na papunta na sila dyan.” – sagot naman ni mom, hanggang sa may nakita akong dalawang taong papalapit sa akin. I know them because they are the one who used to take care of me whenever my parents are out of town for their business, that’s why I will never forget them.
“Mom, I think they here naman na I’ll hang it up na po. I love you!! Bye!” – huling saad ko bago binaba ang tawag
“Sige bye anak I love you too, ingat ka dyan.” – saad ni mom
“Maligayang pagdating po Young Master Aizen. Masaya po akong makita kayo ulit.” – saad ni manang Nelia. Masyado naming pormal si manang
“Ayy hello po Manang nice to see you to din po, pwede po Aizen na lang po masyado po kasing pormal yung Young Master ehh. Hehhe parang hindi niyo naman po ako inalagaan noon” – saad kong bati naman sa kanya.
“Magandang gabi at maligayang pag babalik po Young Master.” – Saad rin ni Mang Kiko na asawa ni manang Nelia.
“Pero yun po ang bilin ng senyora na Young master daw po ang itawag naming sa inyo.” – saad ulit nya.
Niyakap ko sila pareho dahil namiss ko din ang dalawang ito ang tagal ko din kasi talagang nawala dito ehh.
“ehh, wala naman po si mama kaya okay lang po.” – sagot ko ulit at bumitaw na sa yakap.
“Sige po kayo po ang masusunod. Tara na din po at ng maka uwi at maka pag pahinga na rin po kayo kasi po alam kong mahaba ang naging byahe ninyo” – saad muli ni manang.
“And Manang, One last thing” – saad ko ulit
“Ano yun” – sagot niya naman
“Drop the po, nagmumukha akong matanda ehh, Tsaka ako pa rin naman po ito, parang hindi nyo naman ako inalagaan noon ehh. Hahhahah” – saad ko habang natatawa.
“Pagpasinsyahan mo na yang si Nelia, Naninibago lang yan sayo kasi sa tagal mo bang nawalay saamin. Ang mabuti pa ay ilagay na natin itong mga gamit mo sa sasakyan ng makauwi na tayo at ng makapagpahinga ka na.” – si mang Kiko na ang sumagot.
Kaya ayon pumunta na kami doon sa parking lot and to my surprise buti naman at van ang sasakyan namin pauwi ng bahay akala ko kasi kotse. Inilagay na ni mang kiko ang mga bagahe ko sa likod na parte ng Van, pero syempre tinulungan ko na sya para mabilis habang si manang naman ay pumasok na sa tabi ng driver seat naupo at syempre si mang kiko yung driver. Habang ako ehh solo ang loob ng Van.
Tamik naming tinahak ang daan pauwi ng bahay wala na kasi akong lakas dahil na rin sa pagod at antok kaya hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. A few minutes later nagising na lang ako dahil sa may tumapik sa may balikat ko.
“Aizen, andito na tayo.” – paggising sa akin ni manang nelia.
Inayos ko na ang sarili ko at nag handa na para bumaba sa Van at pagbabako ay bumungad sa akin ang napaka laki at napakandang mansion, pero ang mas naka pag pagulat sa akin ay yung mga nakahilirang dalawampo na mga maid tig sampo both side sa daan papasok ng pinto at 30 na mga man in black. Bakit naman ang daming bantay sa bahay na ito. Sobra naman yata ang seguridad sa pamamahay na ito parang may dyamanteng iniingat ehh. Sa loob-loob ko lang. nagulat na lang ako ng biglang sabay sabay na nag salita yung mga maid at binati pala nila ako. Mukhang hindi naman ako magiging boring sa bahay na ito sa dami ng kasama ko. Well ganito din naman sa bahay States mas marami lang siguro yung man in black doon kesa dito. As far as I remember hindi naman ganto karami ang guards at maids ditto noon ehh.
“Manang, Bakit po ang daming Maid’s At Guard’s dito” - Sa pagkabigla ko ay hindi ko maiwasang mapatanong kay Manang Nelia.
“Ehh kasi ang sabi ng Mama mo ehh para daw sa proteksyon mo, kaya nag dagdag sila ng mga bagong guards” – Sagot ni manang. Kasi sa pagkakatanda ko limang Maids lang ang nandito dati ehh at ilang mga guards at man in Black.
Wala na akong nagawa kundi ang pumasok na sa loob ng bahay dahil sa sobrang pagod ko na rin dahil sa byahe. I was really amaze when I finally get inside kasi sobrang ganda ng interior design as in super I’m really proud to the person who made this mansion, para ngang hindi na ito mansion ehh, it’s more like a palace. I never new na binago pala ang interior design ng bahay na ito. From the sofa, furniture, mga mwebles, sahig na gawa sa marmol at ang nag lalakihang mga chandelier. I really love the combination of the colors that used to design thin living room nakakrelax lang sa pakiramdam. Sa dulo ng hallway ng sala makikita ang dalawang grand staircase both side to reach the second floor a lot of paintings and beautiful things sa sobrang mamahalin ang makikita sa bahay na ito.
Dumiretso na sana ako sa itaas ng biglang mag salita ang isang yaya “Uhmm, Sir, Sabi po ni manang na pagkabihis nyo daw po ay kumain na daw po kayo.” – Saad niya
“Please tell Manang, That I’m still full and I want to sleep.” – sagot ko naman sa kanya.
“Masusunod po” – sagot nya at umalis na. ako naman ehh dumeretso na sa akong kwarto sa 2nd floor ng bahay, namiss ko itong kwarto ko buti naman at walang na alis at nabago dito. Dumeretso na ako sa napakalaking kama ko at nahiga, Panibagong araw na naman bukas dahil pupunta ako sa schools na gusto kong pasukan. Bahala na kung saan makapasa. Sa sobrang pag-iisip ko at pagod na rin ay hindi ko namalayang nakatulog na ako.