“Basta, Promise me that you never forget me no matter what happens. I will wait for you till you come back here, and by that time I will still love you and I will fight for you!.” – Saad ng Batang lalaki sa akin habang sya ay umiiyak.
“I’ll promise to you that someday we will meet each other, and I will never forget you. I know this is hard for both of us. But promise me that you will wait me until I come back.” – umiiyak rin na sabi ng batang ako.
“Gail, let’s go, malilate na tayo sa flight natin papuntang amerika.” – saad ni mommy sabay hila sa akin papalayo dun sa batang lalaki.
“But mom, I don’t want to go. Please, I don’t want to leave him.” – nagpupumiglas na saad ko ki mommy. Andito na kami sa waiting area ng airport at patuloy parin ang pagbuhos ng mga luha ko. I never thought that at a young age I’ll feel this so much pain. It’s so hard for me to leave him, especially that there’s something between us.
Hindi ko namalayang tumabi na pala sa akin si mommy. I keep on thinking kasi na why this happen to me. Bakit kailangan ko itong maranasan. Ang hirap ang sakit.
“Sorry anak ha, Hindi dapat ito yung buhay na dapat maranasan mo, but I need to this for your own good and to make you safe.” – malungkot na saad ni mommy sa aking tabi.
“Why mom, Bakit kailangan ko syang iwan? He’s good to me, he’s a part of me and you know that. It hurt me so much mom, please tell me, why? Why do you need to protect me? Why do we need to go far away? I’m happy here naman po ahh” – umiiyak parin na saad ko ki mommy. Maraming tanong ang bumabagabag sa isip ko ng mga sandaling iyon because I don’t know what happening, I don’t have any idea na may mga taong gusto akong gamitin para lamang mapabagsak ang negosyo ng mga magulang ko.
“Listen anak, I know someday you will understand everything kung bakit ko o naming ito ginagawa ng daddy mo. Ikaw lang ang nag-iisang anak namin at hindi ko kakayanin kung may masamang mangyari sa iyo. At ang tungkol naman sa kanya, mga bata pa kayo, kung kayo talaga ang para sa isa’y isa gagawa ang tadhana ng paraan para kayo’y muling magkita at magkakasamang muli. Sa ngayon, Sana unawain mo na muna ang sitwasyon, Dahil para rin ito sa iyo.” – Mahabang saad ni mommy.
Wala pa rin akong maunawaan sa lahat ng nangyayaring ito.Basta ang alam ko lamang ay panghahawakan ko ang pangako niyang aantayin niya ako hanggang sa pagbalik ko sa Pilipinas.
--------
Aizen Pov
“tok, tok, tok, Young Master, Alas Syete na po ng umaga. Gising na po, Sabi ni Manang” – saad ng isang yaya.
“Gising na po” – sagot ko naman.
“Ayy, sige po, bumaba na lang daw po kayo para mag-almusal” – sagot ulit niya.
“opo.” – sagot ko ulit at saka narinig siyang umalis sa harang ng pinto ng kwarto ko.
Sa totoo lang ay kanina pa ako gising matapos kung mapanaginipan na naman ang tagpong iyong ng dalawang bata. Ang alam ko lamang ay ako iyong isa dahil malinaw sa panaginip ko ang mukha niya, ngunit yong isang bata ay Malabo. Ilang araw ko na rin itong napapanaginipan simula ng mag desisyon akong bumalik dito sa Pilipinas. It’s like there is something in the past that happened. Pero sa pag kakaalala ko eh hindi naman ako naaksidente o nabagok ang ulo ko para makalimutan ko itong tagpong ito simula ng bata ako.
I never ask my parents about it kasi baka ano pa ang sabihin nila. I believe naman na sooner or later ay malalaman ko rin kung sino ba ang batang iyon at kung bakit niya sinabi ang mga katagang iyon at ang kanyang pangako na aantayin niya ako hanggang sa pagbalik ko.
Ilang araw na rin ang nakalipas simula ng dumating ako dito sa Pilipinas, marami na rin akong nagawa at napuntahang mga School kung saan ako nag take nga entrance exam actually limang school ang inapplyan ko for Entance Exam at natapos ko na ang apat na iyon inaantay ko na lang ang result. At ngayong araw ay ang pang huling school kung saan ako mag ti-take ng Exam, napag alaman ko na sobrang sikat ng school na ito at yearly silang may pasabog kaya naingganyo akong mag send ng application for exam and they schedule me today.
Kaya imbis na mag-isip ng kung ano-ano ay naghanda na lang ako at naligo, dahil ngayong araw ay ang huling paaralan na pag iexaman ko. Kinuha ko na ang tuwalya at pumasok na sa banyo para maligo at ginawa ko na rin ang daily routen ko. After kong maligo ay nagbihis na ako ng isang simpleng black shirt, white pants, at white shoes. Kahit naman anak mayaman ako ehh mas gusto ko pa rin yung simpleng pamumuhay. Kaya kahit sa pananamit ehh simple lang din.
Matapos kung yun ay kinuha ko na ang bag ko at tuluyan ng lumabs ng kwarto ko at bumaba, dumeritso ako ng kusina kong saan naabotan ko si Manang Nelia na nag-hahanda sa hapag.
“Ohh iho, andyan ka na pala, Halika na ditto at maupo ka na nagmakapag almusal ka na dahil mukhang may lakad ka na naman ngayong araw.” – saad ni Manang Nelia. Kaya lumapit na ako at umupo bago sya sagutin.
“Ahh, opo, aalis po ako ngayon dahil may isa pa po akong school na pupuntahan.” – saad ko habang sumasandok ng sinangag.
Simple lang naman yung almusal ko it’s very common naman sa isang hapag kapag almusal. Sinangag, bacon, fried egg at gatas.
“Ahh, ganon ba, Ohh Sige maiwan muna kita at sasabihan ko si Kiko na ihanda na ang sasakyan, Baka malate ka pa.” – saad ulit ni Manang Nelia.
“No Manang, 9 am pa naman po ang schedule ko ehh, kaya okay lang po, tsaka alam na din naman po ni Mang Kiko yun ehh. Ang mabuti pa po ehh sabayan niyo na lang akong kumain. Nakakawalang gana po kasing walang kasabay kumain ehh.” – mahabang saad ko ki Manang
Namiss ko rin yung ganito naming bonding kahit simple pag-uusap lang habang kumakain. Kasi simula bata pa ako nung andito pa ako sa Pilipinas ay sila ni Mang Kiko ang palagi kong kasa sa pagkain kapag nasa business trip sila mommy at daddy.
“Manang alis na po” – saad kong ki manang na ihatid niya ako sa labas ng bahay kung saan nag aantay si mang Kiko.
“Ohh, siya mag-iingat kayo ha! Kiko alagaan mo ang Young Master, baka mawalan tayo ng trabaho kapag may masamang nangyari sa kanya.” – saad ni manang
“Ano ka ba naman Nelia, Kailan ko ba Pinabayaan ang Young Master” – sagot naman ni Mang Kiko
“Mabuti na yung nakakasiguro Kiko.” – saad ulit ni Manang
Natawa na lamang ako sa isip isip ko kasi sa tuwing aalis ako ng bahay ay ganito palagi ang sinasabi ni manang ki mang Kiko. Palagi na lamang niyang sinasabihan si Mang Kiko na bantayan ako. Para namang mawawala ako ehh sa araw araw na alis ko ehh hindi lamang si mang Kiko ang kasama ko dahil may dalawa pa kong baddy guard na kasama pero hindi ko sila pinapalapit sa akin masyado dahil baka anong isipin ng mga tao dito. Kaya kahit papaano ehh alam ko na safe ako.
Kaya bago pa man mag-away ang mag asawa ay sumakay na ako sa Van na mag hahatid sa akin doon sa school at tuluyan na akong nag paalam ki Manang. At sumakay na rin si Mang Kiko at tuluyan na kaming umalis.
After a few minutes at nakarating na rin kami buti naman di masyadong traffic kaya hindi naman ako na late knowing isa sa problema ditto sa Pilipinas at traffic.
----------
Matapos ang buong araw ay sawakas natapos ko na rin ang lahat ng exam at aantayin ko na lang ang email kung saang School ako pumasa. I’m so confident naman na mapapasa ko but one thing is not sure yung last kasi sobrang hirap ng exam nila no wonder kung bakit marami ang gusting mag-aral doon ngunit exam palang ehh bagsak na. That School also produce good quality of education karamihan sa mga nag-graduate doon ehh mga sikat na business tycoon kung hindi naman ehh sikat sa ibang larangan like fashion, showbiz, Model at marami pang iba. At kasama doon ang mga magulang ko. I never tell them na I take Entrance Exam kung saan sila galling kaya no wonder din na kilala sila not only here in the Philippines, but also around the world.
Bago ako umuwi ay naisipan ko munang pumunta sa mall to refresh my mind sobra akong na drain sa hirap ng exam. Gusto ko ring mag-libot sa mall kasi kahit ilang araw na akong andito hindi ko pa nasubukang mag-mall dahil mas priority ko muna yung exam kaya ngayong tapos ehh mag rerelax muna ako.
Binaybay ni Mang Kiko ang daan papunta sa pinaka malapit na mall dito kung saan kami dumaan at sabi niya yun daw ay pagmamay-ari ng mga magulang ko. Kaya sumang-ayon na rin akong doon na lang pumunta since sa parents ko naman yun.
After a few minutes of driving sa wakas naka rating rin kami actually I think it’s almost an half hour driving from the school to here and since maaga pa naming umuwi ay mag-ienjoy muna ak0. 4:30 pa lang naman ng hapon ehh. Bumaba na ako ng Van at pumasok ng mall at bumungad sa akin ang napakadaming tao na may kanya-kanyang ginagawa. Sa mga oras na ito ay hindi alam kung saan magandang pumunta kaya naisipan ko munang kumain sa isa sa mga fast food chain ditto sa mall. Sa totoo lang madali naming choices ang stall ditto ehh.
Habang inaantay ko yung order ko at may lumapit na isang lalaki sa table ko na ikinagulat ko nang bigla syang mag salita.
“Can I set here, if you don’t mind, puno na kasi yung ibang table” – saad niya.
So, nilibot ko naman ang paningin ko at tama sya, halos lahat ng table ay ukapado na at sa table ko lang ang may bakante. Hindi naman ako pinalaking madamot so wala na akong nagawa.
“Yeahh, Sure.” – maiksing sagot ko.
“Thank you. By the way I’m Keann Joshua, Keanne for short, nice meeting you.” – saad niya at pagpapakilala sa akin at tuluyan na syang naupo.
“Welcome. I’m Aizen Gail, Aizen nalang nice meeting you to.” – sagot ko naman. Hindi ko alam kung bakit ako nagpakilala sa kaya kahit ngayon lang kami nag kita. But deep inside he looks so familiar to me. Nanagpagulat pa sa akin dahil sa sinagot niya pero hindi lang ako nag pahalata.
“Your name seems familiar, parang narinig ko na sya somewhere hindi ko lang matandaan” – saad niya.
“Ayy ganon ba baka ibang tao lang” – saad ko naman hindi ko na pinahalata ang pagkagulat ko.
Dumating na ang order naming ni Keanne at habang kumakain ay Masaya kaming nagkwentuhan it feels like para kaming matagal nang mag kakilala dahil sobra kaming comportable sa isa’t-isa kung kaya hindi ko na namalayan ang oras ay gabi na pala.
Nagpaalam na ako sa kanya at sinabi niya na hindi daw ito ang huli naming pagkikita, sana tama siya. Marami akong nalaman tungkol sa kanya at isa rin pala siyang anak mayaman ang mga magulang niya any may-ari rin ng ilan sa mga kilalang brand hindi lamang local pati International.
Matapos ang tagpong iyong ay napagdisiyunan ko nang-umuwi dahil nakakahira kay Mang Kiko, kanina pa sya nag aantay sa akin. Kaya naman bumili ako ng pasalubong para sa kanya at sa mga kasamahan ko sa bahay. Simple lang naman yung binili ko, bumili lang naman ako ng pizza para sa kanila. Pa-thank you ko na rin dahil sa pag aalaga at pagbabantay nila sa akin habang andito ako sa Pilipinas.
Bago ko nga pala makalimutan, Ang tagal ko na ditto sa Pilipinas ay hindi nyo pa pala ako kilala by the way I’m Aizen Gail Hernandez in coming Grade 11 Student at dito ko sa Pilipinas naisipang mag-aral. Kahit maraming banta tungkol sa akin dahil sa gusting mapabagsak ang business ng mga magulang ko kung kaya at the young age kinailangan nila akong dalhin at isama sa kanila sa US. My parent own 19 different types of business such as Aerospace Industry, Transport Industry, Computer Industry, Telecommunication Industry, Agricultural Industry, Construction Industry, Education Industry, Pharmaceutical Industry, Food industry, Health care Industry, Hospitality Industry, Entertainment Industry, News Media Industry, Energy Industry, Manufacturing Industry, Music Industry, Mining Industry, World Wide Web Industry at Electronic Industry not only in Philippines but around the world. Kaya siguro ganoon na lamang ang kagustuhan ng ilang kalabang nila mommy at daddy na magamit ako para lamang mapabagsak sila.
Tungkol naman sa Physicall Features ko ay hindi naman mapag kakaila na I’m a good looking, tall, well built, balance weight. In short gwapo.
So ayon after a tiring day ay naka uwi na rin kami nila Mang Kiko at yung dalawang body guard na kasama ko buong maghapon. Sobra kong na enjoy ang araw na ito kaya gusto ko nang magpahinga. Pagkabigay ko nung mga binili kong box pizza at dumeretso na ako sa kwarto ko at nagpalit ng pangbahay.
Pagkatapos kong makapag palit ay pumunta muna ako sa study table ko at binuksan ang loptop para i-check ang email ko.
At bumungad nga sa akin. Ang email ng bawat School kung saan ako nag take ng exam.
Una kung binuksan ay ang email mula sa Horizon University.
To: Mr. Hernandez,
We would like to Congratulates you Mr. Hernandez, Aizen Gail, for passing our University Exam with a rating of 97.88%.
From: Horizon University
---------------------
Sunod ko naman binuksan ay ang email mula sa Redwood Academy.
To: Mr. Hernandez
Congratulation!
We would like to inform you Mr. Hernandez, Aizen Gail, which you are qualified to enroll in our Academy to secure your future. You passed the Entrance Examination with a rating of 97.9% with a passing rate of 75%.
From: Redwood Academy Admission Office
-----------------
Sunod naman ay sa Grandview International School.
To: Mr. Hernandez
Congratulation!
We would like to inform you Mr. Hernandez, Aizen Gail, which you are qualified to enroll in one of the leading International schools here in Asia to secure your future. You passed the Entrance Examination with a rating of 98% with passing rates of 80%.
From: Admission office of Grandview International School
---------------------
Savanna University
To: Mr. Hernandez
Congratulation!!
Savanna University Admission Office would like to inform you Mr. Hernandez, Aizen Gail, that you passed the Entrance Examination with a rating of 97.4% with a passing rate of 80%.
From: Savanna University Admission Office
---------------
Nagulat ako habang tinitignan ang result na nakuha ko mula sa apat na prestehiyusong mga paaralan dito sa bansa. Hindi ko akalain na kanuon katataas ang makukuha ko. Well, hindi ko naman kasi mapagkakaila na matalino talaga ako, kahit pa sabihin nating home study ako way back in US. Habang nasa ganoong pag iisip ay may bigla na lang nag pop-up na bagong email sa akin and to my surprise it’s from the last School where I take my last entrance exam kani-kanina lang. Ang bilis naman yatang mag-release ng result. Ilang oras pa lang ang nakakalipas ehh may result na agad. Kaya hindi na ako nagpatumpik-tumpik pa kaya agad ko na rin itong binuksan at binasa.
Diamond Academy
To: Mr. Hernandez
On behalf of the faculty and staff of this prestigious Academy in Asia we would like to Congratulates you Mr. Hernandez, Aizen Gail, for becoming the Rank 4 in the 20** Entrance Examination with the rating of 98.4% in a passing rate of 85%. We are looking forward to finally see and meet you together with our Top Students in our Beloved Academy. Once again Congratulation, Goodbless and Keep Safe!!
From: Admission office - Diamond Academy
-----------
After kong mabasa ang laman ng email ay hindi ko maiwasang matulala sa screen ng loptop ko kasi hindi pa nag sink in sa akin na sa kabila ng hirap ng exam nila ay nagawa ko pangmakasali sa rank at Top 4 pa. Ayon din sa email kung sakaing hindi mag enroll ang mga studyante na kasali sa rank ay tataas o papalitan sila ng nakasunod sa kanila.
After a few minutes at naka-recover na ako at agad na tinawagan si Mommy just to inform her.
“Mom, I did it. I’m so happy.” – sigaw ko kaagad ng sagutin ni mommy ang tawag ko.
“You did what Sweetie? What’s happened, why you’re so happy ha?” –tanong na saad no mommy
“I passed the entrance exam in Diamond Academy, I Can’t believe it mom.” – Masayang sagot ko
“Ohh, I’m happy for you Sweetie, Congratulation” – sagot ulit niya
“Thanks Mom” – sagot ko ulit
“before I forgot sweetie, I know the Principal of Diamond need help?” – tanong ni mom
“Thank Mom, But I can handle myself” – sagot ko ulit
“Okay, Just remember if you need help don’t hesitate to call us ha!! Sige na I need to go na .. bye I love You!! – saad niya
“Sige po. Bye. Ilove you din pos a inyo ni Dad.” – huling sagot ko bago tuluyang pinatay ang tawag ko ki mommy
Nahinga na ako sa aking kama ng may ngiti dahil sa sobrang saya na aking nararamdaman. Worth it lahat ng pagod ko at sa tuloy tuloy na ito.