May point naman talaga siya. Wala ka naman talagang manners. Di dahil pangit ang gawa ng isang writer at guwapo siya, di na siya dapat na pakitaan ng kagandahang asal. You should know better than that, Sylvie.
Pati common sense niya at konsensiya, maka-Team Knight na rin. Tahimik lang siya at may pagkasuplada pero di naman siya pinalaking bastos ng magulang niya.
Napilitan siyang kamayan ito. “Hi! I am Sylvie.”
“Sylvie. Nice name. Better than I Am Not Important.”
"I am sorry. Hindi ko naman sinasadya..."
"Okay lang. Sanay na ako. Natataranta talaga ang mga tao minsan kapag nakikita ako. Nai-starstruck."
Starstruck what? Kasasabi lang niya na magpapakabait siya dito pero para gusto talaga siyang asarin. Ang lakas ng hangin. Parang tinangay siya ng buhawi.
"May gusto kang itanong sa akin?" anang lalaki.
"Pwede mo na bang bitawan ang kamay ko?" Parang atubili pa itong bitawan siya at saka lang siya nagpatuloy sa pagtatanong. “What are your expectations with Bright Minds Academy? Ano ang gusto mong matutunan dito?” di na niya mapigilang itanong. “At ano ang maaasahan namin na maiko-contribute mo para maging mas productive citizen ng bansang ito sa future.”
Bawing-bawi naman siya sa pagkakapahiya niya kanina dahil sa mga tanong niyang taob na taob ang Miss Universe.
“Sylvie, just do your job. Take pictures and you don't have to say anything." Nakangiti si Ehra pero nakita niya ang mahigpit nitong hawak ang mikropono. Ayaw nito sa lahat na nasasapawan ng eksena lalo na't gustong-gusto nito ang subject. Lalo na at guwapo ang subject.
"Masama bang magtanong? Gusto ko lang namang malaman." Hindi naman siya magtatanong kung ginagawa nito ang trabaho nito - ang magtanong nang matino.
"Ayos lang. Sasagutin ko naman ang tanong niya," sabi ni Knight. Kinuha nito ang mikropono at hinarap siya. "Tungkol sa tanong mo..."
"Pwede mo namang sagutin ‘yung tanong sa harap ng video camera at hindi sa akin. Photographer lang naman ako."
“Hindi. Ikaw ang nagtanong kaya gusto kong sagutin nang direkta habang nakatingin sa mga mata mo." Walang gatol ang lalaki nang sabihin iyon. Titigan siya sa mga mata? Ayaw nga niya. Nakakailang kaya. At paano naman niya ito makukuhanan ng picture nito kung siya mismo ang kinakausap nito?
Wala siyang nagawa dahil baka masabihan na naman siyang walang galang kapag kinuhanan niya ito ng picture habang kinukuhanan ito. Kaya hinayaan muna niya itong sumagot.
"Magaganda ang facilities ninyo at standard ng education. Advance kaysa sa iba. Gusto kong samantalahin iyon. I want to make new friends.”
“Sana gusto mo rin ng girlfriend," kinikilig naman na sabi ng ibang babae.
Hinaplos ng lalaki ang baba. “As for my contribution to the society, masyado pa yata tayong bata para maging seryoso. We are still young. Hindi pa nga tayo nagbabayad ng tax.”
Sabi na nga ba niyang sabaw na sabaw itong sumagot. Huwag muna magseryoso? Hindi nagbabayad ng tax? Nadismaya lalo si Sylvie. Para makapasok sa Bright Minds Academy, mahigpit ang panel sa interview. Inaalam kung ano ang vision nila sa hinaharap at ang ambisyon nila. Gusto rin ng mga ito na makita kung paano silang magiging responsable at kung paano makakatulong sa iba gamit ang kanilang kakayahan. Paano nakapasa si Knight sa interview, di niya alam. Ni di nito alam kung gaano kalaki ang potensyal nito.
Tumaas ang kilay niya. “You are a writer. You have many followers. As a writer, you have to power to influence people. Dapat makaisip ka ng paraan para ma-encourage sila na mag-aral mabuti at maging productive at kapaki-pakinabang ba miyembro ng society. That’s what Bright Minds do.”
Natahimik ang lahat pati si Knight. Di siguro inaasahan na babarahin niya at bibigyan ng lecture ang bagong Golden Boy ng Bright Minds Academy.
“Of course. Sasabihin ko rin iyon. Naunahan mo lang ako,” anang lalaki nang makabawi saka tumawa.
“Ha? Talaga?” Malayo ang rethoric nito sa sinabi niya. Paano naman ikokonekta iyon? Palusot pa.
Tumawa ito ng malakas. “Lighten up. Mas maganda ka kapag nakangiti, sa palagay ko. Ngiti na.”
Napipilan si Sylvie at maang na pinagmasdan ang lalaki. Ano daw? Maganda daw siya kapag nakangiti? Mukha ba siyang utu-uto?
“Kailangan mo nang ipagpatuloy ang tour mo, Lance. Malapit nang mag-start ang klase,” singit ng ama ni Lancelot at sa di kalayuan ay matiyagang naghihintay ang ina ng lalaki at direktor ng paaralan.
“Ay! Wala bang program?” nanghihinayang na tanong ng ibang estudyante.
“Marami akong tanong kay lodi,” anang lalaki mula sa STEM Strand na Science, technology, engineering at matematika ang pinag-aaralan.
“Thank you for welcoming me, Bright Minds,” anang si Knight na ina-address ang mga kaklase nito. “Nasa isang school lang tayo. Kung kailangan ninyo ng advice sa mga sinusulat ninyo or may gusto kayong topic na pag-usapan natin, i-approach lang ninyo ako anytime.”
“Promise mo iyan, ha?” kinikilig na sabi ng taga-Gen Acad na si Abegail Malvarosa, ang reyna ng siga sa eskwelahan. Pero kinikilig ito sa harap ni Knight.
“Promise!” anang lalaki at itinaas ang kamay habang ang isa ay nakahawak sa ibabaw ng dibdib.
Gustong tumirik ng mata ni Sylvie pero sa huli ay kinuhanan din ito ng picture. Nakakainis! Kahit di niya ito gusto, gustong-gusto ito ng camera niya. Ang kinang ng buhok nito nang tamaan ng liwanag, ang pagkakapikit ng mata at ang magandang ngiti sa labi nito. Wala siyang nagawa nang nag-take over ang instinct niya bilang photographer. Sunud-sunod ang click ng camera niya habang naka-focus dito. Beautiful. Walang personalan, trabaho lang. At malapit na siyang matapos sa wakas.
“Sasamahan ka namin mag-tour, Knight,” prisinta ni Ehra. “Anong Strand Program ka?”
“I want it to be a surprise,” anito at bumaling kay Sylvie. Nagulat siya nang inilahad nito ang kamay sa kanya. “Kamay mo.”
“Huh? Ano iyan?” tanong ni Sylvie sa lalaki.