Pagod na pinagmasdan ni Ellah ang hitsura nila sa media ng gabing iyon. Kitang-kita sa hitsura ng lalaking kasama sa harap ng telebisyon ang pinipigil nitong galit dahil sa pagkasabay-sabay na pagbagsak ng mga negosyo nito. Ang pinagtataka lang niya ay kung bakit walang nakakaalam sa paligid na nawala siya pati ang kaniyang ama. Isa rin ba ito sa kapangyarihan ni Cuhen? Ang kontrolin bawat tao sa paligid.
Iniwan siya ni Kleve sa mansyon nito sa Tagaytay. Pina-samahan siya ng halos labinlimang bodyguard para masigurado ang kaniyang kaligtasan. Inayos nito ng personal sa Manila ang mga negosyong bumagsak.
Nagpasya siyang matulog at ipahinga ang isip pero bago no`n ay pumasok siya ng banyo. Wala sa sariling naligo at nakatuwalyang lumabas. Para na siyang walking zombie.
“Nice...”
Napasigaw siya sa sobrang gulat at hintakot na bumalik sa banyo pero hinarangan na siya ng lalaking walang iba kundi si Cuhen. Ngumisi ito at ibang kislap ang nababanaag niya sa mga mata ng binata. Nagbabadya iyon ng galit at panganib. Papatayin na ba siya nito?
“Mamili ka, dadalhin na kita sa paraisong islang pag-aari ko o isusunod ko muna ang lalaking nakatakdang tatabi sa bangkay ng ama mo?”
Isang malakas na sampal ang pinakawalan niya sa pisngi nito. Nabaling iyon at namula pero ningisihan lang siya nito. “Demonyo ka talaga!”
“I could easily kill someone in a snap if I want too,” dagdag nito saka tumingin sa kaniya na parang balewala rito ang pagkakasampal niya.
“Umalis ka kundi ipapatay kita sa mga guards dito!”singhal niya. Hindi niya magawang lumayo rito dahil hawak nito ng mahigpit ang kaniyang beywang.
“Pinatulog ko lahat ng mga bantay mo. Pero kung gusto mo pa rin tawagin, tawagin mo. To see is to believe, right?”
Akmang sasampalin niya ulit ito pero dalawang kamay niya na ang mahigpit nitong hinawakan. “Nakapili na ako. Isusunod ko ng patayin ang fiance mo.”
Bigla siyang nangatog sa sinabi nito. Ano pa ba ang gusto nito? Bakit ba nito sinisira ang buhay niya?!
“A-ako na lang ang patayin mo. Huwag mong isama ang mga inosenteng tao sa kademonyuhan mo, Cuhen!” gigil na sigaw niya habang nagsiunahan sa pagpatak ang kaniyang mga luha. Tinraydor na naman siya ng kaniyang sariling mata, sabi ng ‘wag siyang iiyak.
“Easy woman. Vergan had only 3 days left and he’ll peacefully lying next to your father,” ngumisi ito sa sinabi.
“Isa kang kampon ng demonyo. Ang sama mo talaga, ang sama mo!” malakas na sigaw niya habang walang impit sa pagpatak ang mga luha niyang wala yatang balak tumigil.
Tumalim ang mata nito. “See you after his burial.”
“I h-hate you—” hindi niya natuloy ang sasabihin nang kinuyumos siya nito ng halik.
Halos mapugto ang kaniyang hininga sa halik na ginawad nito at saka lang siya natauhan ng dumama ang palad nito sa kaniyang dibdib.
Agad siyang dumistansya sa binata pero hindi siya nito pinayagan. Hinila siya nito at walang sabing hinila ang tuwalyang nakapulupot sa kaniyang katawan. Kung dati ay handa siyang ialay ang katawan para rito dati sa isla, ngayon ay hindi. Hindi niya na hahayaan babuyin nito ang katawan niya.
Bago siya nito magawang ibalibag sa kama habang puno ng pagnanasa ang mga mata nito, sinipa niya ang tuhod nito at tinakbo ang pintuan kahit walang damit. Pero mabilis siyang naabutan ni Cuhen at walang sabing hinalikan ang kaniyang leeg.
God, no!
Nawalan ng lakas ang kaniyang mga tuhod at isinalya siya nito sa kama. Wala siyang kasuotan sa harap nito at agad niyang tinakpan ang katawan pero hindi siya nito hinayaan dahil bigla nitong ibinuka ang kaniyang hita. Walang sabing sinisid nito ang perlas niya gamit ang dila.
Gigil na gigil ito at halatang sabik na sabik sa kaniyang katawan. Dinilaan at sinipsip nito ang kaniyang basang-basa ng pagkababae. Hindi pa ito nagkasya, pinaikot-ikot pa nito ang dila sa clit niya at lahat ng pagtutol niya ay naiwan na lamang sa kaniyang dibdib. He’s making her crazy again!
Ohhh!
Napasabunot siya sa buhok nito na sumasamba sa pagkababae niya. Pumalit na roon ang pagiging maingat tulad nung nasa ilalim sila ng falls at ang malamig at preskong daloy ng tubig ay nagpadagdag ng init ng katawan nila noon. Ang lahat ng pagsisigaw niya at pag-aayaw ay walang silbi.
Hindi niya mabilang kung ilang beses siyang nilabasan sa bibig nito. Traydor talaga ang kaniyang katawan! Kahit ang lalaking kaharap ay siyang pumatay ng Ama niya, heto pa rin siya at umuungol sa bawat hagod ng dila nito sa hiyas niyang namumula na sa sobrang basa.
Gumapang ang labi nito sa kaniyang dibdib patungo sa kaniyang leeg at naramdaman niya ang pagposisyon nito sa kaniyang harapan. Naramdaman niya ang matigas nitong pagkalalaki na walang pagdadalawang isip na pumasok sa kaniya. Sabay silang napaungol dalawa. Hinalikan siya nito sa labi at tumugon siya. Nakalimutan niya lahat. Yes. Lagi naman gano’n. Saka lang siya bumabalik sa reyalidad pagkatapos at doon iiyak.
Napakagat siya sa pang-ibabang labi nang kagatin nito ang kaniyang leeg at mabilis na naglabas masok sa kaniyang bukana ang galit nitong sandata.
Sandali niyang nakalimutan na galit siya sa binata. Ang gusto niya ay punuin siya nito. Isagad nito ang pagkalalaki at mababaliw na yata siya sa ritmong sayaw na ginawa nito.
“Please...”
Puno naman ng pagnanasang tumugon ito at agad na sinagad sa kaniyang pagkababae. Napasigaw siya sa sarap. Nakikiliti siya. “You want this, hmm?” isinagad pa nito lalo.
“Aahh! Ohhh!”
Napangising sinunod siya nito at ilan sandali pa ay hindi niya na alam kung saan ibabaling ang ulo. Kapwa sila napapikit sa sensasyon nalasap sa pag-iisa ng kanilang katawan.
Nakatulog siya sa sobrang pagod sa walang tigil nilang pagtatalik ni Cuhen. Bagsak at lupaypay siya ng madaling araw.
“HINDI na kita ginising nang dumating ako kaninang umaga. It looks like, you’re exhausted from the whole day trip from Spain. How are you already?” Si Kleve ang nagsalita. Naabutan niya ito sa veranda ngayon tanghali, umiinom ng alak. Lumapit ito sa kaniya at hinalikan siya sa labi pero sandali lang iyon.
Biglang namula ang kaniyang pisngi sa naalalang pagtatalik nila ni Cuhen at sa halik na ginawad nito.
She hates it! Bakit ba hindi synchronised ang utak, puso at katawan niya? Galit siya sa sarili. Nandidiri siya. Kanina nang magising siya, nasa kaniyang silid na siya at may damit na. Paulit-ulit na lang siyang binababoy ni Cuhen pero wala man lang siyang magawa! Napakarupok niya.
“I’m okay. Ikaw ba, okay ka lang?” baling niya sa binata. Nakokonsensya siya.
Tumiim ang bagang nito at galit na tinungga ang laman ng bote. “Papatayin ko siya.”
Nagtaka siya sa inakto ng binata. Since when na kaya nitong magsalita ng ganito? He’s a soft spoken person. Masayahin at mabait. Parang mga prinsipe sa mga fairytales book na nababasa niya dati nung bata siya.
“I won’t let him ruin my life. Not my companies I’ve invested. I’ll make him pay,” walang takot na saad nito saka binato ng malakas sa dingding ang boteng wala ng laman. Mabilis itong tumalikod at deritsong tinungo ang silid.
Nagkabasag-basag iyon at iniwan siyang napatulala. Ito ba ang kilala niyang Kleve? Bakit parang sinaniban ito ng masamang espirito? Paano niya sasabihin sa binata na may tatlong araw itong taning. Ano ang pwedeng gawin niya para hindi ito patayin ng binata? God! Hindi niya mapapatawad ang sarili sa ikalawang pagkakataon.
Kailangan niyang tulungan ang binata. Hihingi siya ng tulong sa matataas ang posisyon sa pulisya pero baka ang huli, baliktarin na naman ni Cuhen ang lahat at bayaran ang mga ito. Alam niya kung gaano kaimportante kay Kleve ang lahat ng naipundar nito. Wala na ang pamilyang kumupkop nito, matagal ng patay at nag-iisa na lamang ito sa buhay. Kailangan din niya ang binata. Hindi niya alam kung paano papatakbuhin ang kompaniyang pinangangalagaan ng kaniyang yumaong ama.
Sinundan niya ito sa silid nito pero nagulat siya sa kamay na humila sa kaniya papasok sa isang guest room. Huli na para sa kaniya ang sumigaw dahil may kamay na tumakip sa kaniyang bibig at ipininid siya sa likod ng pintuan.
Nanlaki ang kaniyang mata. Nakita niya ang lalaking ayaw niyang makita at kagabi lang ay ilang beses siyang inangkin. Nasa harapan niya si Cuhen at madilim ang mukhang nakatingin sa kaniya. Nangatog siya sa takot pero hindi niya pinahalata. Bakit ito nandito?!
“He kissed you,” mariin saad nito at halos idiin siya sa pintuan.
Nag-iwas siya ng tingin. Gusto niyang isipin na nagselos ito pero alam niya ang galaw ng isang Cuhen. Nagpumiglas siya at pilit kumawala mula sa pagkakahawak nito sa kaniya. Gusto niyang takbuhin si Kleve sa kabilang silid. Nasa panganib sila!
“The fuck!” galit siya nitong sinunggaban ng halik.
Napaimpit siya dahil madiin iyon at mapusok. Nalasahan niya ang dugo sa sariling bibig. Saka lang siya nito binitawan nang maglabas ito ng baril sa beywang.
Nanlaki ang kaniyang mata. Papatayin na ba siya? No, hindi. Papatayin na ba nito si Kleve? Bigla siyang pinanlamigan ng katawan. Naalala niya ang sinapit ng kaniyang ama sa kamay nito. Nayakap niya ang sarili at hindi niya napansin umiiyak na pala siya sa sobrang takot na nakatingin dito.
“Ellah...”
Napapikit siya at dahan-dahang dumausdos. Niyakap niya ang sariling tuhod at walang ingay na umiyak doon. Baka marinig siya ni Kleve at bigla itong pumasok. Ayaw niyang mapadali ang kamatayan nito na sinasabi ng demonyong nasa harap niya.
Narinig niya ang galit na pagmumura nito at nang magtaas siya ng tingin, mabilis na tinalon nito ang sliding window paibaba. Hintakot na tinakbo niya iyon at tiningnan ang binata. Safe itong lumapag sa bakuran at nang lumingon ito sa kaniya, nakita niya ang walang emosyon nitong mata at hindi niya mababasa kung ano ang ibig sabihin nito. Agad niyang tinakbo ang silid ni Kleve. Kailangan nilang umalis!
“SABAY-SABAY na bumagsak ang Vergan’s Hospitals pati na ang Vergan’s Pharmaceuticals. Malaking pagsubok ang kinakaharap ni Doc. Kleve Vergan. Maraming pamilya ang umaasa sa Doctor at malaking dagok ito para sa mga taong nagtratrabaho sa kaniya.”
Pinatay ni Cuhen ang malaking telebisyon at pinaikot-ikot sa kamay ang remote. Nasa loob siya ng kaniyang opisina nang tumawag si Herrence. That fucking asshole! May kasalanan ito sa kaniya at kating-kati siyang gilitan ang leeg nito.
“What?” asik niya nang pindutin ang loudspeaker button.
“Chill pare!” tumawa ito sa kabilang linya pero hindi siya natawa. Kung hindi lang niya ito matalik na kaibigan, pinatay niya na ito matagal na.
“Last time you bothered me, she run away. Give me a reason now not to kill you, Doctor Hudson Herrence Hayes.”
Agad naman nagseryuso ang nasa kabilang linya nang banggitin niya ang buong pangalan nito, “Your family called me. Damn! I’m not the baby sitter of their billionaire son.”
Napabuntunghinga siya at napatingin sa kesame. Lahat ng mga ito ay nasa USA at nagpahilum ng sugat. Wala siyang sinagot ni isa sa tawag ng kaniyang Ama at tatlong kapatid. Hindi siya handang pag-usapan ang sugat na presko pa rin sa kaniya. Kung ang mga ito ay tinanggap na lang ang nangyari, siya... Hindi. He’ll burn the entire hell for justice!
“And fuck you for using my private plane from Spain. Ang yaman-yaman mo pero wala kang eroplano?!”
He sighed, “Fuck you! Ginamit mo rin ang private yacht ko dahil diyan sa kagaguhan mo. Isampal ko pa lahat ng eroplano ko sa mukha mo.”
Tumawa ito sa kabilang linya, “By the way, how’s your plan? You want me to make it easy?”
“Fuck off. Don’t interfere again. Fuck you!” tinapos niya ang tawag saka nilagok ang wine sa kopita. Nasa kanan bahagi ang mamahaling uri ng baril at nanggigigil na siyang gamitin iyon.
More days, more pain. Kukunin niya lahat ng pag-aari ni Kleve. Walang pwedeng bumangga sa taong tulad niya. Ang kaniya ay kaniya lang. Walang makakapag-alis sa galit ng isang Cuhen Malcogn.