CHAPTER 2
I closed my eyes as the memories of what happened earlier flashed on my mind. I tried burning it down to the core of my life. . . but I do always remember it! Ghad Henzy! Since when are you desperate to be like that?
“As medical technologist advances at a rapid pace, health care professionals are tasked with examining the resulting ethical dilemmas," pagsisimula ng prof. namin sa kaniyang lesson at binabasa ang powerpoint na nasa gilid niya.
Nilabas ko agad ang aking notebook at iba't ibang kulay ng mga ballpen sa bag upang maisulat ang mga sinasabi at pinapaliwanag ng prof namin. Mahirap na, at wala akong ma-isagot kung mag papa-quiz siya sa mamaya.
Our prof. today loves surprise quizzes kaya’t minabuti kong making ng ma-igi. Kahit nakaka-antok pilit kong minumulat ang mga mata ko para makinig. Hindi ko gustong ma singhalan ng wala sa oras.
All of us here today were all eyes on our professor who is talking. Halos lahat ay nakikinig sa kaniya ni wala ngang nag bu-bukas ng cellphone kahit bored na bored na ang iba.
While Renaissa beside me was also busy taking down notes but I know better, she couldn’t finish writing that again.
Sa akin pa yan siya mamaya hihiram ng notes at ipagpatuloy. Tamad kasi yan eh, basta alam niyang nagsusulat ako di niya tatapusin ang sinimulan niyang sulat.
While I focus listening to our prof. Di ko na naman ma-iwasang isipin ang nangyari kanina! My ghad, Henzy! Nakakita ka lang ng gwapo di mo na alam pinag-sasabi mo! Pero choks lang, gwapo naman!
Kaya if ever na magkikita kami ulit tatanggalin ko lahat ng kabaliwan na ginawa ko sa kaniya kanina.
Pagkakataon ko na yata para magkaroon ulit ng crush, ang gwapo niya talaga promise! Napakadalang lang magkaroon ng gwapo dito sa school.
Ngayon ko lang ata nakita ang mukha niya dito. Oo, maraming gwapo sa school nato kaya nga marami akong mga crush. Pero ‘yong ka gwapohan niya ay bago sa paniningin ko. ‘Yong tipong hindi nakaka-umay kahit ilang beses mo pang titigan.
I never saw that kind of god man here on our campus. I bet every girl that got to see him will forever be struck laying their eyes down on that man. Kahit nga ako ay na tameme rin sa ka-gwapohan na meron siya.
"Psstt. Henzy anong iniisip mo diyan? Iniisip mo ba si Mr. Gwapo kanina?" bulong ni Renaissa sa akin na naka ngisi at pasimpleng tiningnan yung prof. namin kung nakikita ba kami.
I glared at her. Inaasar talaga ako nito eh. "You know, I was so embarrassed about what happened earlier.” Niyoko ko ang ulo ko at binulangan siya, takot na ma huli ng prof. sa ginagawa naming ngayon.
May sasabihin pa sana siya, kaso ‘yong prof. namin sa unahan ay pasimpleng naka tingin dito sa gawi namin. Pero ‘di rin nagtagal ay may binulong ulit sa akin.
“Ayan kasi, nakakita lang ng gwapo parang pati birheng tinatago mo d’yan ay handa mong ilabas!”
“What?” my brows forrowed
She just chuckled and said something that could make my cheeks burned, “Mabuti ‘di mo sinabi ‘Handa na akong ibigay ang birhen na pinaka-iniingatan ko’.”
Hinampas ko siya ng malakas kaya napa tili siya ng kaunti. Mabuti at hindi napalakas kaya hindi kami narinig ng prof. sa unahan. “Gaga. Anong akala mo sa akin? Desperada?”
“Ay? Hindi ba?” she joked.
“Kapag ako, nakahanap ng pang-aasar sa’yo. Humanda ka talaga sa akin,” I mocked her so that she could stop teasing me.
Hindi pa din nawawala ang kahihiyan sa akin. Oh ghad. What I have done?
Our class ended with a quiz. Mabuti nalang at na i-take note ko kanina yung mga lumabas sa pina-quiz niya kahit daldal ng daldal kami ni Renaissa. Survival talaga ang kailangan dito sa school nato. Since, first day palang naman wala pang masyadong ipapagawa ang mga Prof. dito.
Umuwi agad ako pagkatapos ng klase. Nagpalaam na ako kina Renaissa at sa iba ko pang mga kaibigan. Inaya nila akong gumala kanina but I refused. I need to study because I'm sure early in the morning tomorrow may quiz na magaganap.
Tinatamad akong mag luto kaya bago ako dumeretso dito nag take out na ako sa jollibee kanina since madadaanan ko naman yung jollibee pauwi dito sa aparment ko.
Kasulukuyan na akong kumakain ngayon. I just order 1 piece of spicy chicken joy with rice of course, a sundae and then burger and fries naman mamaya if ever gu-gutomin ako while studying.
Dati, hindi ako sanay na kumakain mag-isa dahil na sanay akong may kasama palagi sa hapag. Pero simula no’ng gusto kong maging independent sinasanay ko na ang sarili ko kumain mag-isa. I remember my first three months living here in my apartment, I always spent my time eating in a fast food chain. Dahil doon may kasama ako kahit hindi ko kilala, pero simula no’ng napagtanto ko na palaging masama ang kumakain sa mga fast food ay sinasanay ko na ang sarili.
Hindi ko talaga ma iwasang isipin ang ka gagahang ginawa ko kanina. The heck? kanina lang talaga ako nag mukhang tanga sa harapan ng mga kaibigan ko.
Oo alam kong gwapo talaga siya, pero kasi ang ginawa ko kanina magiging dala dala ko na 'yong kahihiyang taglay noon.
Natigil kami sa pag-uusap when suddenly a tall muscular man wearing a polo shirt tuck in, with the dark pants, and partner with Adidas rubber shoes. His outfit was well defined on his body built.
He put his hands inside his pockets. He has a bushy eyebrow and a pleasing face na parang walang pake sa mundo. He’s eyes screams coldness as if you can’t enter on his territory. There’s an aura of his that you can’t explain when you see his face nearly.
His straight black hair is a bit messy that gives an attractive appeal to him. Damn! parang bagong gising ata to eh. Ba't ang gwapo?
He had a lordly nose and come-hitther eyes is just so perfect! Mapapaanak ang mga buntis ng wala sa oras nito. Napatigil kami sa pagkain ng malapit na siya dito.
I just can't take my eyes off of him. He's just too perfect in my eyes. Parang siya na ata ang tamang magiging kalandian ko ngayon.
"Excuse me, Ms. your wallet," he said coldly. I cannot! It is my first time seeing this too handsome guy here.
His eyes were expressionless as if there is something in between those. . . His lips were naturally red and kissable. Every damn girls would want to lick those kissable lips.
Ang unfair! Ni ako kailangan mag lipstick pa, para maging pula. Tapos siya natural ang pagkapula ng lips niya?
"Yes, yes! I will marry you!"
Napatakip ako sa aking bibig at nanlaki ang mga mata dahil sa salita na lumabas sa bibig ko! My heart was beating so damn fast, not because I am in love but because of my shameful act!
Damn! Henzy nakakita ka lang ng gwapo pinahiya mo na sarili mo.
Nakita kong napatawa ang mga kaibigan ko sa sinabi ko sa gwapong lalaki na ito. Si Renaissa na pilit pinipigilan ang tawa, si Althea na mukhang nakakita ng multo dahil sa pagkabigla sa binanggit ko.
Si Zenneth at Hannah naman ay nag ku-kunwaring nabilaukan. Geezzz, nakakahiya talaga!
Kinuha ko na lang ang wallet sa kamay ng lalaking ito agad agad umalis doon. Leaving my friends and that man behind. Nakakahiya talaga ang mga pinagsasabi ko kanina. Alam kong gusto ko ng mag ka- crush pero di ko po gustong makasal!
Nabigla lang talaga ako sa kagwapohan niya at nasabi ko iyon sa kaniya. Lupa! pwede niyo na po akong kainin. Sa susunod nalang ako hihihingi ng thank you sa kaniya, kapag nawala na itong hiya ko.
I immediately went to the comfort room to compose myself there. Sinampal sampal ko ang aking sarili sa harap ng salamin. Hiyang hiya parin ako sa nangyari kanina.
The bell rang means lunch break is over. I quickly went to our classroom and I already saw Renaissa seated in our designated seat and scrolling through her cellphone
I walk and went to my seat not minding my friend. . . Renaissa, noticed my presence she stopped what was she’s doing. . she's grinning at me like I did some stupid mistake. I did though.
I didn't bother talking to her. I don't want to remember it anymore. It is one of the shameful things I did in my life.
She's still smiling like an idiot. Di pa rin maka get over.
“What?” I snapped
“Nothing,” and shook her head, still grinning.
Our Professor came in. Starting her lesson in pharmacology. Nakikinig ako ng mabuti ng bumulong ulit si Renaissa sa akin. Na ikapula ng mukha ko.
"Akala ko ba, landi landi lang muna. Ba't magpapakasal na?" she said with a grin on her face. Annoying me.
"Wait ka lang, lalandiin ko ‘yon pag nakita ko siya. Pero di pa ako magpapakasal no," I whispered
"Landi lang ha, 'wag mong ibigay V-card mo."
I went up stair to study. Bioethics and Pharmacology are just so hard for me. Kaya doon ako nag focus.
After hours of studying I open my phone and nakita ko ang sunod-sunod na mga text ng kaibigan ko. ‘Yong iba ay nag-aaya na gumala bukas.
Althea’s message caught my attention
Althea:
Sis! I have good news for you!
Me:
What?
Althea sent photo
Agad akong napa-balikwas sa higaan ko nang makita ko kung sino ang nasa picture na ni-send sa akin ni Althea!
Picture lang naman no’ng lalaking nag bigay ng wallet ko kanina. I think the photo was taken on his eyes only because behind those was a modern mansion surrounded by flowers.
On his picture, he’s wearing a maroon hoodie partnered with tattered pants then sneakers. His hair was still messy like what just I witnessed earlier, yet it doesn’t make him less a handsome man.
Damn! ang gwapo niya talaga. Hindi ko alam kung ilang ulit ko na sinasabi ko kung gaano siya ka gwapo—pero ‘yon ang totoo.
His looking sideways and his left hand was inside its pocket the other hand is holding a cigarette. Napukunot ako ng mapansin ‘yong sigarilyo sa kamay niya. Naninigarilyo siya?
Di halatang naninigarilyo siya dahil ang pula ng kaniyang lips.
Me:
Saan mo nakuha to? I asked Althea
After ten minutes, she replied
Althea:
Duh? I have sources girl
Napangiti na lang ako ng mapagtanto na maraming paraan para makuha ni Althea ‘to. She knows everyone in our school campus—kaya pati chismiss minsan sa paaralan ay alam niya rin.
Me:
I love you na talaga! <3
Knowing Althea. . . basta gwapo maraming makukuha na sources ‘yan. Pero ang lalaking hinahangad niya ay ‘di niya makuha-kuha.
After Althea sent the photo to me. I instantly went to my facebook and search his name.
"Kyzyr Reeve Sandoval"
Nangunguna ang kaniyang pangalan sa search bar. I open it right away. ‘Yong profile picture niya ay pariha lang sa senend ni Althea kanina.
Private ang kaniyang account kaya hindi ko makita ang mga recent post niya. I doubt if he has a girlfriend? Well, kung wala lalandiin ko na lang siya.
I clicked add friend right away.
I turned off my phone then went to sleep. I need to rest to deal with another day again. Besides, the embarrassment I had earlier has not been taken off. Sleeping will be the best way to forget that.
Ang aga kong nagising, naunahan ko pa ang alarm clock ko. Agad akong nag prepare ng breakfast. Nagluto lang ako ng itlog at nag timpla ng gatas. Okay na ‘yan para sa breakfast ko.
I am not heavy eater when it comes to my breakfast as much as possible, I eat less . Tapos sa lunch ‘yong pagkain sa canteen na always lasagna ang order ko.
Pagkatapos kong kumain ay agad akong nag-tungo sa kwarto ko para makapag-bihis.
I stared at my reflection on my full body length mirror, wearing our uniform. I have this petite body shape and my chest was not that big—unlike others. But I don’t care about having big boobs, I love who am I and I embraced my imperfection.
My long straight hair highlighted some features on my face—especially my almond eyes. I love the way how my eyes could capture everyone’s attention—including him, before.
Our school uniform fitted perfectly on my body and it emphasizes my body shape. But, when I am walking under the sun everyone would think that I am a white lady wondering around because of my paperwhite skin.
The only thing I hate about our uniform is the skirt. Hanggang tuhod ba naman ang haba nito. . kaya parang nag mumukhang manang eh. What do we expect? Catholic school nga pala ‘to.
I comb my hair na hanggang bewang na ang haba. Mas gusto kong hindi tinatali ang buhok kapag pumunta ako sa paaralan. Hindi rin ako nag lalagay ng kung anong tali, gusto ko lang ipakita kung gaano na kahaba ang buhok ko.
Wala akong planong magpa gupit kasi gusto ko mahaba. After that I spray perfume on my body. Put a light eye shadow, pink lipstick, and cheek blush. I'm good to go!
Pagdating ko sa paaralan I went to my friends sa lagi naming tambayan. Si Renaissa na naman ang wala. I saw them talking to each other. Except for Hannah who is busy talking to her boyfriend, Kendrick.
Nakasandal ang ulo ni Hannah sa balikat ni Kendrick at magkahawak ang mga kamay. Hmpp. na bi-bitter ako eh.
Zenneth saw me walking she waved her hand to me. I smiled at her and wave my hands also. I saw her whispering something to Althea. Then Althea turns her gaze to me. She seems sad.
At tama nga ako wala sa mood si Althea. Mugto at namumula pa ang kaniyang mga mata. Halatang galing sa kakaiyak. Walang ganang kumilos at hindi alam ang gagawin.
"What happened?" I asked Zenneth. Althea is not in the mood to talk to. Given her situation right now. Baka humagulhol pa to dito.
"She saw Marc kissing another girl infront of her," she answered then she tapped Althea's back, to comfort.
"I already told you, stop following him. Play boy ‘yon Althea. Kahit anong gawin mo, masasaktan at masasaktan ka pa rin," I told her straight in the eyes. I want him to get snapped at her senses.
Hindi sa lahat ng panahon nakukuha natin ang mga gusto natin.
Wala akong pakialam kung masasaktan siya sa mga sinasabi ko. I am telling the truth. Bakit ka maghahabol sa taong di ka naman gusto?
Para ano? Para saktan ang sarili mo? Minsan kasi tayo lang ang gumagawa ng ikaka-sakit ng sarili natin.
"I love him. I really love him. . . so much," she sobbed. Nakakaawa ang sitwasyon niya ngayon.
Ilang taon din kasi naghabol kay Marc. Ilang beses na rin namin sinabihan na tama na. Kasi sa huli siya lang din naman ang masasaktan.
Pero mas nanaig pa din ang pagmamahal niya keysa makinig sa mga advice naming. See? Saan siya na punta ngayon dahil sa pagiging sunod-sunoran niya kay Marc. She’s suffering.
Never let your heart controls you. Kasi sa huli ikaw pa rin ang masasaktan.
"May magagawa 'yang pagmamahal mo ngayon,sa sakit na nararamdaman mo?" I said to her tapping her back. Nakatukod ang siko niya lamesa at ang
mga kamay niya ay nasa kaniyang mukha. Tinatakpan ang sarili habang umiiyak.
Walang tigil sa pag-iyak. Nakita namin si Marc na may kasamang babae. Linagpasan niya lang kami kung saan kami naka tambay. Ni hindi niya man lang nilingon si Althea.
Marc is known to be playboy here on our campus. Althea is deeply attached to him the first time she met that boy. At sinusundan- sundan niya ito dati palang.
"Girl, bakit ba kasi head over heals ka diyan kay Marc. Ang daming mga lalaki diyan na willing kang mahalin," Hannah said.
"Hindi ko alam, Hindi ko talaga alam," umiiyak pa rin na sambit nito sa amin. Naawa na talaga ako sa kaniya.
Pero anong magagawa ko? Tinamaan siya ng love na 'yan eh. Akala ko nung una landian lang ang ginagawa niya.
Nahulog na pala siya. Kaya ako, kung magmamahal ulit ako. Gusto ko sigurado na. Na ako na talaga ang nakikita niya pang habang buhay.
It’s okay to flirt but know your boundaries and priorities. It’s safer if you’re really sure to your partner. . . na parang siya na ang nakikita mong makasama habang-buhay.
Ayaw ko ng masaktan kagaya dati. Ayoko ng maulit pa iyon.
Kahit naka akyat na kami papunta sa classroom namin hindi pa rin matigil sa pag iyak si Althea.
Agad akong umupo sa upuan ko pagdating ko sa classroom. Renaissa is still not here. Ma lalate nanaman yun I'm sure.
Kinuha ko ang cellphone sa loob ng bag ko at agad nag send ng message kay Renaissa kung nasaan na siya.
Bago ko pa ma i-send ang message ko. May humalik na sa pisngi ko. It was Renaissa. Umupo na rin siya sa kaniyang upuan.
Agad na nanlaki ang mata ko ng makita ko kung sino ang pumasok sa classroom namin.
Siya 'yong transferee?!