CHAPTER 3
I never expected that fate will be on my side. Kapag sine-swerte nga naman ka-klase ko pala siya.
Kaya pala merong bakanteng upuan ang nasa tabi ko kasi siya pala ang transferee na tinutukoy ni Althea.
Excited ako dahil magkatabi kaming dalawa. 'Yon na lang kasi ang bakanteng upuan dito na para bang iniwan talaga para sa kaniya.
Nangingiti ako dahil siya ang katabi ko! Impit akong tumili at kinurot-kurot ko si Renaissa. Tadhana nga naman oh! I love you na talaga!
He walked towards us with his emotionless face. Hindi niya pinansin ang mga babaeng grabeng makatili dahil sa taglay niyang ka-gwapohan.
He seated on his chair and maintain a straight face. Wow, kung ano 'yong mukha niya noong nakaraan, ganoon pa rin ngayon.
"Hi!" I greeted him. I looked at his face na ubod ng gwapo. He's wearing uniform now. Unlike kahapon.
I never knew that siya pala ang transferee na pinag-uusapan namin ni Althea. Kapag siniwerte nga naman oh.
He just stared at me coldly then continue of what he is doing. Ang suplado naman nito. Does he have friends here? Bakit siya nag transfer dito?
Since I want to be friend with him. Kukulitin ko talaga siya.
"What's your name?" I asked. Kahit alam ko naman ang kaniyang pangalan, gusto ko pa rin nanggaling sa bibig niya ang pagkakasabi no.
He smirked at me, as if I have some unfinished business to him. I just cutely flashed my smile.
"You should have told, thank you first, instead of asking my name," then rolled his eyes. Aba ma-attitude ha.
It's my fault for not saying thank you because of embarrassment last time.
I cutely smiled at him, "Thank you, Mr. taga pulot ng wallet ko." Kumunot ang noo niya at masama akong tinitigan, hindi nagustuhan ang sinabi ko.
"I have a name."
"Well, di mo naman sinabi anong pangalan mo. Kaya ganoon ang tawag ko sayo."
Ano ba naman kasi magiging ka-klase naman kami. Ayaw pang sabihin. Ang choosy ha. Dinaig pa si Zenneth sa pa mysterious.
Hindi ko na siya kinulit dahil nagsisimula ng tumalak ang prof. namin. Kukulitin ko nalang siya mamaya. Para naman di na ako ma bored dito. At may katabi na ako, 'di lang si Renaissa.
Dali dali kong niligpit ang mga gamit ko at agad na sinundan si Kyzyr. I still want him to say his name with his own voice. Wala lang gagawin kong ringtone ko. Kiddin'
Ang bilis niyang maglakad. Mabuti na lang at di pa siya nakakalayo.
"Hey! Mr. taga pulot ng wallet ko!" sigaw ko sa kaniya, at agad tinakbo ang distansya namin.
He stopped walking and turn at me. Nagkasalubong na naman ang dalawang kilay niya at kumukunot ang noo niya.
Favorite expression niya ba 'yan?
Inis na inis sa akin e. Hinihingal akong lumapit sa kaniya.
"Di talaga kita tatantanan, hangga't di mo pa sinasabi sa akin ang pangalan mo," nagtaas-taas pa ako ng kilay.
"You ran over here, just to get my name," he said codly.
"Of course, alangan namang Mr. taga pulot ng wallet ko, ang palagi kong itatawag sa'yo? Do you want that?" nang-aasar na sabi sa kaniya.
Nainis naman siya sa pagtawag ko sa kaniya ng Taga pulot ng wallet ko. I smiled, ang cute lang.
Ang pula na ng mukha niya dahil na sinagan ng araw. E paano nandito kami sa mainit nag-uusap.
"Kyzyr Reeve Sandoval," he replied.
Ngumisi ako sa kaniya, "I will call you Reeve from now on." After that I walk away.
Nandito kami ngayon sa Taps and Mix kumakain ng mga barkada ko. Ang daming estudyante sa canteen, hindi kami maka singit.
"Sis, I have a good news," Renaissa suddenly spoke up while eating her pork chop.
"What is it?" Althea asked.
"Iyong lalaking naka pulot ng wallet ni Henzy kahapon. Blockmate namin!" Hinampas-hampas niya si Hannah na siyang katabi niya.
"Girl! Alam kong gwapo 'yon pero sana naman 'wag mo akong hampasin dahil lang kinikilig ka d'yan!" singhal ni Hannah kay Renaissa.
"Ang gwapo pala niya no? Pwedeng jowa—"
"Hep! Hep! Akin 'yon. Walang agawan," I raised my brows at them. . . to show them na akin na 'yon.
Aagawan pa ata ako eh. Mabuti na iyong nagkakamabutihan kami. Para walang away.
"Wow. Maka angkin ka, parang sayo ha. Sayo ba siya? Ha?" Pang-aasar ni Zenneth sa akin.
"Alam mo, sis? Support ka nalang sa akin sis. Hanap ka ng lovelife para maranasan mo namang makilig," pambabara ko sa kaniya at nginitian ng napaka sweet.
"No, it's fine. I'm fine being single. . .kesa naman iiyak-iyak ako sa lalaki," pagpaparining niya kay Althea.
"Hoy! Ba't sa akin napunta ha?" singhal niya sa amin. Habang kami ay tumatawa lang.
"Tinamaan ka, sis? Walang akong ni-mention na pangalan," Zenneth mocked.
"Okay na ba ang pusong wasak mo They?" pangungulit ko sa kaniya.
Instead of answering me, she just glared and continue eating. .
Hindi nalang ako nang usisa pa. Nag drunk texting 'yan kagabi eh. Kahit ano-ano na lang ang mga sinasabi na di naman namin maintindihan.
"Sinong kasama mong uminom kagabi?" I suddenly asked Althea. Halata kasi na lasing siya kagabi kasi text nang text sa akin ng kung ano-ano, at hindi maintindihan na mga salita.
"Myself," she replied
I smirked at her, "At sinong naghatid sayo pauwi?" Iniwas na naman niya ag tingin niya sa akin at nagpatuloy sa pagkain.
Hindi ko nalang siya tinanong ulit, dahil baka ayaw niya pang sabihin sa amin. Im pretty sure na si Marc ang naghatid sa kaniya.
Alas dos pa ng hapon magsisimula ang klase namin ni Renaissa. Renaissa went to somewhere, and me just want fresh air.
Kaya dinala ako ng mga paa ko sa malaking field sa gilid ng paaralan namin. Meroon doong grandstand and mini stage.
This place is one of my favorite because being here, makes me calm. Ang mga punong sumasayaw at sumasabay sa agos ng mundo ay nakakalma sa pakiramdam.
The scent of flowers hanging around the mini table are just so delightful in my eyes. Everything here in this place was just perfect for me. . . para maging tambayan ko.
Minsan lang mapunta ang mga estudyante dito dahil malayo ito sa mga building kung saan kami nag-aaral.
Kaya, palaging mag-isa ako dito at minsan natutulog ako para mag-palipas ng oras. Nagiging maraming estudyante lang dito kapag may mga events sa paaralan na hindi kayang ma cater ng gymnasium.
While walking iniisip ko ang mga nangyari noon. Paano kaya pag hinananap ko siya noon? Magiging masaya ba kami ngayon? Paano kaya kung ginawan ko ng paraan iyon? Ayos pa ba kami?
Kung pinakinggan ko ba ang puso ko no'n, masaya ba ako ngayon?
Nakarating na ako sa may grandstand namin at umakyat sa ikalawang hagdan. Nilagay ko ang mga gamit sa gilid at umupo. Pinagmamasdan ko pa rin ang mga punong nag-sasayaw dahil sa malakas na hangin na dulot nito.
Sa hindi kalayuan, may nakita akong isang pamilyar na lalaki.
Ang mga hubog ng katawan niya ay pamilyar. Pero hindi ko malaman kung sino. Pinanliliit ko ang aking mata, para malaman ko kung sino ba siya.
Iniisip ko kung saan ko ba siya nakita? Napaka pamilyar niya talaga. Tumigil ako sa kakatingin ng makita ko si Reeve na umakyat dito.
I smiled. Ang swerte ko talaga at dito ako pumunta kasi makakasama ko siya.
He is walking like a damn god making my head turn at him. He's just too good in my eyes. Ganitong mukha ang mga tipo ko dahil para sa akin, nagbibigay ito ng kung ano sa akin.
I looked at his thick brows. . . Na hindi nagkasalubong ngayon at ang kaniyang pulang-pula labi.
Damn! I want to kiss him.
"Hi!" I said then tap the seat beside me.
Pero ang loko, hindi ako pinansin. Ang sungit! Daig pang babae nagkaroon ng regla.
Papunta siya sa itaas at agad ko siyang sinundan. "Alam mo, try mo ring bawasan iyang kasungitan mo minsan," sabi ko sa kaniya habang umaakyat kami.
"Damn this girl." Rinig kong sabi niya. Na kukulitan ata sa akin.
Dahil ako si Henzy Neve, di ko siya tatantanan.
"Hindi pa pala ako nagpapakilala sa 'yo. I'm Henzy Neve Vasquez," pagpapakilala ko sa kaniya at nilahad ang mga kamay.
Huminto siya at umupo sa pinaka gilid. Nilapag niya ang kaniyang bag at humiga, nakalagay ang isang kamay sa kaniyang ulo, at ang isang mga kamay ay nasa mga mata niya.
Ni hindi niya man lang tinanggap ang mga kamay kong nakalahad sa kaniya.
"No one asked," he muttered and then close again his eyes.
"Yeah I know, that is why I introduced my name to you. I don't need your permission," I whispered to his ears.
Agad na nanlaki ang mata ko ng biglang pagbaling niya sa akin, ay naramdaman ko ang malambot niyang labi na lumapat sa akin.
This is what I want earlier and it's so good. . .
Tila parang may kuryenteng tumusok sa aking katawan. The electrifying feeling inside me makes me want to kiss him more.
Hindi pa rin ma-ialis ni Reeve ang kaniyang labi sa akin dahil siya mismo gulat din sa nangyari.
I looked away. I want to escape. Damn. Nakakahiya... Pero, hindi ko pinagsisihan na nangyari 'to.
My cheeks are probably red right now because of that incident.
Agad na napabangon si Reeve at dinuro- duro ako. Nanaliksik ang mga mata at pulang pula ang buong mukha dulot sa galit. Ang kaniyang mga ugat sa kamay ay halos lumabas lahat.
"You! You crazy damn woman!" his thunder voice echoed.
Agad akong napatalon sa biglang pag sigaw niya sa akin. Napahawak ako sa dibdib ko dahil nakakatakot ang mukha niya ngayon.
Dahil gaga ako. Imbis na mag sorry nginitian ko siya ng pagkatamis-tamis,
"Your lips is so damn kissable babe."
Inis niya akong tinalikuran at mukhang aalis na kaso hinangaran ko siya.
"Hep! You can't go without saying sorry to me first!" At hinarang ang mga kamay para hindi siya maka alis.
"You think, it is my fault that are lips touched? Huh?" Dahil mataas siya sa akin, niyuko niya ang kaniyang sarili at pinagtapat ang aming mukha. Hindi pa rin maalis ang inis sa kaniyang mga mata.
"Well yes its partly your fault. Kung hindi ka ba naman gumalaw di sana hindi tayo nag kiss!" singhal ko sa kaniya.
Sisigaw na sana siya kaso pinigilan niya lang ang sarili niya. Hinatak ko naman siya pabalik at umupo ulit.
"Alam mo, aatakihin ka ng highblood niyan," sabi ko sa kaniya habang nilalagay ko ang mga gamit niya sa inuupuan namin.
"It's just a kiss. Bakit? virgin pa ba lips mo?" I suddenly asked. Aba malay ko ako pala first kiss niyan. Damn, ang swerte ko talaga kapag ako naging first kiss niya.
"Why are you so nosy huh?"
"Eh sa ganito ako eh."
"At bakit ako ang kinukulit mo? When in fact you have your friends to begin with," he coldly said to me. Ayan nanaman siya.
"I just wanted to be friend with you. That's all," I softly said.
He smirked, "Really? Do you want to be friend with me or Do you want me to be your boyfriend.