"Iinom ka uli?" tanong ni Guinevere nang pagbalik nila sa condo ni Leigh ay dumiretso si Arthur Lance sa mini-bar at inabot ang isang bote ng whisky. Katatapos lang niyang mag-swimming. Inilapag niya ang bitbit na towel na ginamit niya sa pagpapatuyo ng buhok at saka nilapitan ang binata.
"Oo, pampa-init lang."
"Pampa-init? Bakit, kulang pa ba ang init sa labas kanina?" sarkastikong komento niya bago sumandal sa kitchen counter.
Kumuha siya ng saging, binalatan at kinain. Nagutom yata siya sa pagsu-swimming.
Nang balingan ni Guinevere si Arthur Lance ay titig na titig ito sa saging na hawak niya. Inalok niya ito. "Gusto mo rin?"
Umiling ito at saka inubos ang laman ng basong hawak. Nagsalin ulit ito ng whisky.
"May problema ka ba Arthur Lance? Parang ngayon lang kita nakitang uminom simula nang naging yaya kita."
"Ang pogi ko namang yaya," komento nito sa halip na sagutin ang tanong niya.
Lalo tuloy siyang kinutuban na may problema nga ito. Maya't-maya kasi itong natatahimik at napapatitig nalang sa kawalan. Na para bang may malalim na inisiip. Hindi rin nakaligtas sa kanya ang pagdaan ng lungkot sa mga mata nito kahit nakangiti ang mga labi.
"Puwede mong sabihin sa akin. Makikinig naman ako. Malay mo, makatulong ako."
"Huwag mo akong intindihin. Okay lang ako. Pagod lang siguro."
Pumalatak siya. "Alam mo, ang daya mo. Ayaw mong tulungan kita."
"Hindi naman sa ganoon. Kaso, wala lang talagang solusyon ang problema ko."
So, tama nga siya. May problema si Arthur Lance.
"Parang cancer na walang gamot?" tanong ni Guinevere na tinanguan naman ni Arthur Lance. Bahagya pa itong napangiti sa naging comparison niya.
Lumapit siya sa binata at naupo sa tabi nito. "Pahinging whisky."
"Mag-juice ka nalang."
"O sige, ipagtimpla mo ko."
Tumayo naman ang binata at pinagtimpla nga siya. Pagkatapos ay bumalik na ito sa puwesto.
"O, magkwento ka na ng problema mo. Para naman madamayan kita."
"Magpalamig ka nalang," inilapit nito ang juice sa kanya. "Ano nga pala ang gusto mong ulam mamaya sa dinner?"
"Huwag ka namang selfish Arthur Lance. Huwag mong solohin ang problema." Hinawakan niya ang kamay ni Arthur Lance. Napatingin ito sa kanya. "Please, let me help you."
Binawi ng binata ang kamay at saka tumayo. "Salamat pero okay lang talaga ako."
Dire-diretso nang naglakad si Arthur Lance papasok sa kwarto nito.
-----------------------------------------------------
Napangiti si Guinevere nang matikman ang nilutong kare-kare. Specialty iyon ng kanyang mommy na ipinamana nito sa kanilang magkakapatid. Mabuti nalang at kabisado niyang lutuin iyon by heart. Inihanda na niya ang mesa para makakain na sila ng hapunan.
Ano kaya ang gianagawa ni Arthur Lance? Simula kasi nang pumasok ito ng silid ay di pa ito lumalabas. Maga-alas nuwebe na.
Natulog na kaya ito?
Kinatok niya ang binata. Walang sumasagot. Naka-lock rin ang pinto.
Hindi ito pwedeng matulog nang hindi kumakain. Isa pa, andami nitong nainom. Baka humapdi ang tiyan nito.
Kinuha ni Guinevere ang spare key at binuksan ang pinto. Wala si Arthur Lance sa loob. Maya-maya pa ay narinig niya ang pagbukas ng pinto sa bandang kanan niya. Mula doon ay lumabas si Arthur Lance. Bagong-ligo ang binata.
Nakatapi lang ito at-
Hindi maalis ni Guinevere ang tingin sa katawan nito. Ngayon lang niya lubusang napagmasdan iyon.
And oh boy, Arthur Lance has every right to call himself hot.
Hindi niya namalayang nakalapit na pala ang binata sa kanya. Napaatras naman siya hanggang sa mapasandal siya sa dingding.
Huminto si Arthur Lance sa harap niya. "Alam mo bang may hangganan rin ang pagtitimpi ko?" ani Arthur Lance sa tila malat na boses. He was almost expressionless. "At hindi ko maipapangako na kaya ko pang pigilan ang sarili ko kapag tumagal pa tayo dito sa loob ng silid ko." Doon narinig ni Guinevere ang pagbukas ng pinto sa kanyang kanan. "Lumabas ka na bago ko pa maisantabi ang pagkakaibigan natin at masira ko ang pangako ko kay Leigh. Baka kasi kapag hinalikan kita, na gustong-gusto kong gawin ngayon, di na ako tumigil. I would kiss you all night until your lips sore. But I won't stop even if you beg me to," may diin ang huling mga salita ni Arthur Lance. Tinatakot siya.
Niluwagan ng binata ang pagkakabukas ng pinto. He motioned her to leave.
"I won't leave Arthur Lance. Even if you beg me to."
Napasinghap ang binata. Napatingin sa kanya na para bang unang beses siya nitong nakita.
"Guinevere...,"
Nagtagpo ang mga labi nila. Isang maparusang halik ang inaasahan ni Guinevere mula kay Arthur Lance. Iyong tipong mamamaga ang mga labi niya. O di kaya ay mamanhid.
Pero naging kabaliktaran ang naging paghalik ng binata. Swabe lang. Walang pagmamadali sa galaw nito. Tila binibigyan pa siya ng pagkakataon na kumalas.
Ipinulupot ni Guinevere ang dalawang kamay sa leeg ng binata at pinalalim ang halik. Gusto niyang iparating dito na wala siyang balak umatras.
Tila iyon ang hinintay ni Arthur Lance bago nito mas hinigpitan ang paghawak sa baywang niya. He pushed her harder to the wall. Lumapat ang hubad na katawan nito sa balat niya. Ramdam na ramdam niya ang pagkalalaki nito.
Sandaling iniwan ni Arthur Lance ang mga labi niya para pagbigyan ang iba pang bahagi ng kanyang katawan na tila nauuhaw sa mga halik nito. Bumaba ang mukha nito sa kanyang leeg kasabay ng paghawak nito sa laylayan ng kanyang oversized t-shirt. Hinubad nito ang pang-itaas niya. He stopped to marvel at her almost naked body.
Nang makuntento ay bumalik ito sa paghalik sa kanya. Si Guinevere naman ay hinayaan ang sarili na hawakan ang lahat ng parte ng katawan ni Arthur Lance na naaabot niya.
Mula sa malalapad na balikat hanggang sa matitipunong dibdib. Natuwa siya nang makarinig ng ungol mula sa binata.
Napasinghap siya nang nilaro ni Arthur Lance ang kanyang dibdib na hindi niya namalayang nakawala na pala mula sa kanyang brassiere. Naging sunod-sunod na ang kanyang pag-ungol nang sakupin iyon ng mainit na bibig ng binata. His tongue played and teased her nipples.
Ang lakas-lakas ng tibok ng puso niya. Parang kakapusin siya ng hininga. Maya't-maya ang paglabas ng malalaswang tunog mula sa kanyang mga labi. At ang malala, dibdib palang niya ang sinasakop ng binata. Paano pa kaya kung sa pinaka-sensitibong bahagi na niya?
Tila narinig ni Arthur Lance ang sigaw ng kanyang isip. Pansamantala nitong iniwan ang kanyang mga dibdib. Mumunting halik ang ginawa nito pababa. Huminto ito sa kanyang puson. He circled her navel with his lips. Kasabay nun ay ang pagtanggal nito sa kanyang pang-ibaba.
"Nice," anito nang tanging underwear nalang ang suot niya.
Nakagat ni Guinevere ang mga labi nang maramdaman ang hininga ni Arthur Lance sa baywang niya. Hinubad nito ang natitirang saplot niya gamit ang bibig nito. Ang lakas ng epekto ng ginawang iyon ni Arthur Lance. Ramdam niya ang labis na pamumula sa kapangahasan nito.
Ikinagulat niya nang tumayo ang binata. Kinuha nito ang kamay niya at dinala sa ilalim ng tiyan nito. "Remove the stupid towel Guinevere."
Ginawa nga niya. Pinigilan niya ang mapasinghap nang makita ang alaga nitong kanina pa handang lumapa sa kanya. Nanuyo ang lalamunan ni Guinevere. Napakatikas kasi ng alaga nito. Tila kayang sumuong sa maraming labanan.
"Don't stare at it like that. Pinapalaki mo ang ego ko," nakangiting sambit ni Arthur Lance bago siya nito kinarga at hiniga sa kama para simulan ang tunay na laban.
---------------------------------------------------------------------------------------
Nagising si Guinevere na kumakalam ang sikmura. Natulog silang walang laman ang tiyan.
Yet Arthur Lance gave him three wonderful orgasms. Hindi pa ito nakapag-hapunan sa lagay na iyon. Paano nalang kung busog pa ito?
God, she simply can’t imagine. Baka wala siyang tulog pag nagkataon.
Napatingin si Guinevere sa orasan. Maga-alas sais na ng umaga. Usually ay gising na si Arthur Lance ng alas singko para mag-ehersisyo. Pero mukhang napasarap ang tulog nito.
Payapa itong natutulog sa tabi niya. Nakayakap sa kanya at tila kuntento na sa buhay.
Marahang hinaplos ni Guinevere ang may kahabaang buhok ng binata. Bahagya itong gumalaw pero hindi naman nagising.
Dinampi ni Guinevere ang mga labi sa noo nito. Kung sa nakaraang mga araw ay isang malaking katanungan pa ang tunay na nararamdaman niya sa binata, ngayon ay sigurado na si Guinevere.
She was exclusively in lust with him. Too exclusive that it felt like love.
O baka nga talagang mahal na niya si Arthur Lance.
Guinevere never felt this much adrenaline over someone. Not with his previous exes, not even with Frank whom she loved.
Kay Arthur Lance lang.
"Guinevere," tawag ni Arthur Lance na kumuha ng kanyang attensyon. Inangat nito ang sarili para abutin ang mga labi niya. Pagkatapos ng halik ay napatingin sa kanya si Arthur Lance. May bahid ng pag-aalala ang mukha. "Nagsisisi ka ba?"
"Kung nagsisisi ako, kanina pa sana ako umalis sa tabi mo at nagkulong sa silid ko."
Naningkit ang mga mata nito. Tila naninigurado. "Wala talaga? Kahit alam mong may possibleng magbago ng dahil dito?"
"Walang kailangan magbago. At hindi naman natin to first time kung sakali." Nagkibit siya ng balikat in search for words to say. "We're just... two adults having sex."
"Hindi ka magde-demand ng relasyon? Na panagutan kita?"
Gusto na niyang matawa. "O siya, pakasalan mo ako," biro niya.
Sa halip na matawa ay sumeryoso ang mukha ng binata. May dumaang lungkot sa mga mata nito bago ito pabagsak na humiga. Nakatitig lang ito sa kisame pero tila ang layo ng isip.
"I'm all yours, mula ulo hanggang paa." Isang mapait na ngiti ang lumarawan sa mukha ni Arthur Lance bago ito bumaling sa kanya. "But I can't marry you."
Katunog pala ng I can't marry you ang pagkawasak ng puso.
Paggising niya, tinanggap na ni Guinevere ang katotohanang mahal niya ang binata. But that love came free. Hindi niya iyon nilagyan ng expectations.
Alam ni Guinevere na wala siyang karapatan na mag-demand ng kahit na ano kay Arthur Lance. Wala itong responsibilidad sa kanya. Wala itong ipinangako.
Dinaan ni Guinevere sa malutong na tawa ang nakakamanhid na sakit. "Nagbukas ka ng usapan tungkol sa relasyon at pananagutan tapos ikaw tong takot na takot." Pumalatak siya. "Para namang magpapakasal ako sa'yo. Hindi mo naman ako mabibigyan ng blue-eyed baby pag nagkataon."
"Gusto mo ng anak na may asul na mga mata?" sa halip ay tanong ni Arthur Lance na tinanguan naman niya. "Asul ba ang mga mata ni Frank?"
"He has green eyes."
"Hindi ka rin naman pala mabibigyan nun ng anak na may blue eyes kung sakali. Pero bakit may balak kang pakasalan siya?"
Umiwas si Guinevere nang tingin. Malungkot ang kanyang ngiti. "Because I loved him."
"Iba na nga lang pag-usapan natin," nakasimangot na sabi nito.
"Anong gusto mong pag-usapan?"
Kinabig ni Arthur Lance si Guinevere. He positioned her on top of him. They were still both naked. He was tempted to forget about the conversation and just devour her. Pero kailangan nilang mag-usap.
"Tayo." Hinalikan niya ang tungki ng ilong nito. "Pag-usapan natin kung anong mangyayari sa ating dalawa pagkatapos nito."
Pinatong ni Guinevere ang baba sa dibdib niya at tumingala sa kanya.
She looked bored. "Kung natatakot ka na baka mabugbog ka ni Leigh kapag nalaman niya to, don't worry. Hindi naman ako magsusumbong."
"Hindi naman si Leigh ang inaalala ko. Ikaw."
"Ako? Bakit?"
"Because I am so attracted to you and I don't know if I can ever stop myself from wanting you. Hirap na hirap akong kontrolin ang sarili ko pagdating sa'yo. Kaya minsan kailangan kong umiwas." Napabuntong-hininga siya at hinaplos ang mukha ni Guinevere. He smiled at her. "Pero kagabi, binigyan mo ako ng pahintulot na angkinin ka. Alam mo ba kung ano ang epekto nun sa akin? Sa halip na mabawasan ang pagnanasa ko sa'yo, dumoble pa yata. Ngayon, hindi ko alam kung kaya ko pang manatili sa isang lugar at titigan ka lang."
He was waiting for Guinevere to speak. Na sabihin nito kung ano ang nasa isip. Ang hirap kasing basahin ng dalaga. Napaka-unpredictable din nito.
"Naalala mo ba nung pumunta ako ng bar at nakilala ko si Kevin?"
Umasim ang mukha ni Arthur Lance. Hindi na niya gusto pang maalala iyon.
Nagpatuloy si Guinevere. "I wanted to have sex badly. Sabi ni Tonette, sex-deprived daw ako kaya pati ikaw, pinagnanasaan ko na."
Hindi naitago ni Arthur Lance ang ngiti. Ang baduy pakinggan, pero kinilig yata siya.
Hinampas siya ni Guinevere sa braso nang hindi pa rin mapunit ang kanyang ngiti. Nag-peace sign nalang siya.
"Ipagpatuloy mo na ang kuwento. Natutuwa ako sa mga sinasabi mo."
"Ayoko na," ani Guinevere at akmang tatayo pero mabilis niya itong napigilan. Niyakap pa niya it para hindi ito makaalis. Pinaikutan siya nito ng mga mata. "Asar ka talaga."
"Magkwento ka na ulit," pamimilit pa niya. Pinagbigyan naman siya nito.
"So iyon nga, naghanap ako ng lalaki. Alangan namang yayain kitang mag-sex. Baka pagtawanan mo lang ako."
"But you did ask me to kiss you. Di ka na nakatiis no?" panunukso ni Arthur Lance.
"Because you ruined my plan, you idiot!" Umismid ito.
"I'm sorry for what I did." Pinagpalit ni Arthur Lance ang posisyon nila. Now he was on top of her. "Babawi nalang ako."
"Nakabawi ka na kagabi."
Napuno ng pagtutol ang mukha ng binata. "Ang laki ng kasalanan ko sa'yo. Hindi pa sapat ang serbisyo ko kagabi." Binaba niya ang mukha at hinalikan ito.
"Hindi. Okay na yun. Pinapatawad na kita," ani Guinevere na halata namang nanunukso lang. Agad din kasi itong tumugon sa halik.
"Ang bilis mo namang magpatawad." He bit her earlobe. "Magmatigas ka rin minsan."
"Gaano katigas? Kasing-tigas niyan?" anito at inilabi pa ang tumigas na bahagi ng katawan niya. Natatawang sinakop muli ni Arthur Lance ang mga labi ni Guinevere.
He never felt alive. And happy.