Kabanata 7: Techno
Alas otso ng umaga ay ginising ako ng doktor dahil kailangan daw akong salinan ng dugo. My platelet count was too low and the doctor couldn't stand doing nothing. They had to do something.
I was too weak and my fever was still high. Gising ako ngunit hindi ko halos maimulat ang aking mga mata.
But one thing was for sure, during the blood transfusion, someone was holding my hand. At hindi lang basta hawak, hawak na sobrang higpit. Hawak na ayaw pakawalan ng aking mga kamay.
I didn't know who it was. I was too weak to ask. I could hardly speak. And with my weak state, I did not bother thinking about it.
Maybe it was Techno? Or Gabo came back? Or was it Mick?
But he's still angry at me, right?
Gayunpaman, pinaniwala ko ang aking sarili na si Mick iyon.
Na kahit sa imahinasyon ko, he was still willing to hold me tight. Even if it was close to impossible lalo na sa mga nangyari sa nagdaang araw.
The dengue made me feel like I was dying. But hours after the blood transfusion, I started to regain my strength.
Hindi ko pa nga lang alam kung kanino galing ang dugo. But maybe it was from the hospital's blood bank? I don't know.
Nang magising ako, una kong nakita ang mukha ni Techno.
"Finally! Nagising ka rin! Akala ko hindi ka na magigising! How are you?" His voice was happy but a little bit worried.
Nagkusot ako ng aking mga mata at pagkatapos noon ay inilibit ang tingin sa buong silid, may hinahanap.
Bright was there. But Mick was not.
Sa totoo lang, siya ang pinaka inaasahan kong unang makikita rito. I was expecting him to be so worried about me lalo na at kritikal ang aking naging lagay.
But to my disappointment, he was nowhere to be found.
I turned to Techno. Si Bright ay tahimik lamang na nagmamasid sa amin ngunit kita sa mukha niya na gusto niyang lumapit sa akin.
"Where is Mick?" tanong ko sa kanya.
"Seriously? You just woke up after a life and death situation and the person you're looking for is your worthless boyfriend? Seriously Goob?" Techno sounded so offended. "Hindi mo pa nga nasasagot kung kumusta ka na!"
"I'm fine, Techno. I'm feeling much better now."
"That's more like it. Honestly, kung wala ka lang ngayon diyan sa hospital bed, talagang sinakal na kita Goob. Hindi ako nagbibiro!" reklamo niya.
I gave him a weak smile before turning to Bright. Tumayo siya at lumapit sa akin.
"Hey." panimula niya.
"Hi. You're still here? Wala ka bang work? Lunes ngayon ha?" I asked him.
"Nah. I filed a leave. I wanted to help Techno take care of you." sagot niya.
"Salamat. Hindi naman na kailangan. Nakakahiya tuloy sa'yo." nahihiya kong saad.
"No. It's fine. Mick and Techno have been fighting ever since Mick got here this morning so I couldn't really leave dahil baka tuluyang mag-away." He smiled. "I had to stop them every single time. Good thing Techno is able to control himself."
Tumango ako. Napansin kong hindi na inaway ni Techno si Bright kumpara kahapon na halos kaladkarin niya ang lalaki palabas.
"Che! Wag mo akong subukan Bright. Mabait lang ako sa'yo dahil sa'yo galing ang dugo na itinurok sa tanga kong kaibigan!" Si Techno.
Wait.
What did he just say? Kay Bright galing ang dugo?
"You were the blood donor?" tanong ko kay Bright.
"Yeah." maikling sagot niya.
"Yeah. Siya ang nagdonate. The hospital's blood bank did not have supply and your boyfriend was too drunk to donate. He couldn't even make phone calls and use his connections because he was too drunk to do so. Pathetic!" Techno rolled his eyes.
"Thank you, Bright. What happened to your face anyway?"
Bumukas ang pintuan at pumasok si Mick. May dala siyang isang bucket ng Jollibee Chickenjoy. Kapansin-pansin sa kanyang mukha ang iilang pasa. Lalo na sa gilid ng kanyang labi.
Bahagya siyang nagulat nang mapansin na gising na ako.
"Tss. Here we go with his acting." I heard Techno mumble.
Somehow, may nararamdaman akong pagtatampo kay Mick.
Hindi lang ako sigurado kung bakit.
Maybe I was expecting him to be the one who would donate his blood? Why was he drunk? Why was he out drinking with his friends gayung alam niyang nandito ako sa ospital?
Hindi ba siya nag-alala sa kalagayan ko at nagkaroon pa siya ng oras upang magsaya?
Bakit mas mukhang concerned pa si Techno at Bright sa akin kaysa sa kanya?
Nagsimula na namang bumigat ang aking nararamdaman.
Sinubukan niyang ibigay sa akin ang kanyang dala ngunit tinanggihan ko iyon. Nag-iwas ako ng tingin sa kanya at mula sa pagkakaupo ay bumalik ako sa paghiga.
Tinalikuran ko silang tatlo at hinarap ang kabilang bahagi ng kama.
Makalipas ang ilang segundo ay narinig ko ang muling pagbukas ng pinto. Nilingon ko iyon at nakita kong wala na si Mick sa kwarto.
That was it? Tinanggihan ko lang siya ng isang beses, sumuko na agad siya?
That was all he could do?
"Tawagin ko lang ang doktor." saad ni Techno at lumabas na siya ng silid.
Nang bumalik ay kasama na niya ang doktor.
The doctor said that my vitals are returning back to normal. Kailangan lang ng blood test every six hours to check my platelet counts. But so far, okay naman na. Wala na rin akong lagnat at unti-unti ng bumabalik ang aking panlasa. Dagdag pa ni Dr. Billkin ay puwede na akong makauwi the day after tomorrow if my body continues to show good signs of progress.
Nang sunapit ang alas sais ng gabi ay umuwi na si Bright. Ang sabi ay baka bumalik ulit siya kinabukasan ngunit sinabihan ko siyang huwag na.
Hindi pa rin bumabalik si Mick at si Techno lamang ang bantay sa akin.
Kinuha ko ang aking cellphone upang itext ang aking boyfriend.
To Mick: Where are you? I'm sorry if I declined the chicken earlier. I was just a little bit upset.
Meganon? Ako pa ang nagsorry? Kasalanan na pala ngayon ang tumanggi gayung pakiramdam ko valid naman ang rason ko?
I sighed.
The things we are willing to do for love. Handa tayong kumalimot ng mga bagay at handa tayong lunukin ang pride natin.
Sana pala hindi ko nalang siya tinanggihan.
Stupid, Goob. Stupid.
Hinarap ko si Techno na busy sa pagkain ng Pringles at nanonood ng Raised by Wolves sa malaking tv dito sa aking hospital room.
"Alam mo ba kung nasaan si Mick?" tanong ko sa kanya.
Kumunot ang kanyang noo at binato ako ng isang piraso ng Pringles.
"Pakialam ko dun! Wag mo ng hanapin! Siguradong busy sa mga kaibigan!"
I gave him a sad look.
"Huwag mo akong sisimangutan Goob ha. Wala kang karapatan! Dahil kasalanan mo rin yan kung bakit ka nagdudusa ngayon. To be honest lang."
Nawala ang atensyon ko kay Techno nang magring ang aking cellphone.
At sa puntong iyon, umasa ako.
Umasa ako na si Mick iyon dahil nabasa niya ang aking mensahe na hinahanap ko siya.
Sadly, along with that expectation was disappointment.
It wasn't Mick. It was Gabo video calling me on Messenger
Hindi na man disappointed na si Gabo ang tumawag. Disappointed lang sa sarili na iba ang inasahan ko.
"Kuya, how are you?" agaran ang kanyang tanong.
Ngumiti ako sa kanya. "I'm feeling much better. Ikaw? Kumusta ka diyan?"
"Okay lang. I wanted so bad to visit you earlier lalo na nang sinabi ni Kuya Techno na need mo daw ng blood transfusion. I wanted to give you my blood but the doctor said I wasn't physically fit to be a donor." kwento niya sa isang malungkot na tinig.
Makikita mo sa kanyang mukha ang oxygen hose mula sa kanyang portable oxygen tank.
"Don't worry about me anymore, Gabo. Baka madischarge na ako sa mga susunod na araw. The doctor said that I'm recovering fast."
"That's good to hear Kuya. Miss ko na ang mga luto mo." sumimangot siya. "Magpagaling ka na ng tuluyan. I don't want to sleep alone again in this big house."
Tumango ako. Nagkamot siya ng kanyang ulo at napansin ko ang puting tela na nakapalupot sa kanyang kamay. Kumunot ang aking noo.
"What happened to your hand?" I sounded worried. "Nasugatan ka ba? Bakit ka nasugatan?" sunod-sunod ang aking tanong.
"Nothing, Kuya. Naipit lang sa pinto."
Halata sa kanyang mukha ang pagsisinungaling.
"Don't lie to me, Gabo. Tell me the truth." banta ko.
"Fine. But promise that you won't get angry at me."
"Okay. Promise. Just tell me the truth."
Bumuntong hininga siya bago magsalita.
"I punched Kuya Mick on his face." He said in gritted teeth.
"What?" tumaas ang aking boses. "You punched your Kuya Mick on his face? Why did you do that?"
"Well, not just once. Not twice. I guess five times." He proudly said. "He deserved it."
"The fuck Gabo? Why would you do that?"
"Well done, Gabo! Well done!" singit ni Techno na nakikinig pala sa aming usapan. "Next time, make sure to break his jaw."
"Techno!" saway ko sa kanya.
"What?" kumunot ang kanyang noo at nagkibit balikat. "He's right. Mick is an asshole so he deserved it. I'm so proud of you Gabo! Limang beses talaga!"
"Tss." sambit ko. "You have to apologize to your Kuya Mick ASAP. Kaya pala may mga pasa siya sa mukha! But wait, hindi ka ba niya ginantihan?"
"Nope. He did not."
"You have to apologize to him. Wala ba siya sa bahay?"
"Don't listen to your brother, Gabo. He doesn't deserve an apology. Bagay iyon sa kanya." si Techno.
"Stop it, Techno. You're teaching Gabo to be violent!"
"Tss."
"Ewan ko sa'yo, Kuya. He's not here. Anyway, I need to go. Maglalaro pa ako ng ML."
He ended the video call before I could even lecture him more. Tsk.
Hinarap ko si Techno. Pagsasabihan ko sana siya ngunit nandoon na siya sa may pintuan at nakangisi.
"May bibilhin lang. Saglit lang." aniya at mabilis na lumabas.
Inirapan ko siya at nanood na lamang ng tv.
Hindi nagtagal ay bumukas ang pintuan.
Pumasok ang isang nurse at kinuhanan ako ng dugo. Lumabas din naman kaagad.
Hindi pa nag iisang minuto ay may pumasok na naman. Akala ko ay si Techno na iyon. Ngunit mas umasa ako na si Mick
Ngunit nagkamali ako.
It was Sining.
What the hell is he doing here? Naikuyom ko ang aking mga kamao ngunit hindi ko ipinakita na galit ako at gustong-gusto ko siyang suntukin ngayon.
"What are you doing here? Hindi ka welcome dito."
Nagtaas siya ng kilay sa akin. "And what makes you think that I want to be here?"
I lifted my chin up and tried to compose myself.
"Then why are you here? When you should be in Makati instead?" diniinan ko amg pagbigkas sa Makati upang makuha niya ang aking ipinaparating.
Ang mga taong haliparot katulad niya, nababagay sa Makati. Dahil bukod sa mukha siyang higad, ubod pa ng kati ang kanyang katawan.
Napalunok siya sa aking sinabi.
"Well, I came here because Mick told me he's here." Ngayon ay ako naman ang napalunok. Nagtaas siya ng kilay bago magpatuloy. "Nagkamali lang ako sa part na nag-assume akong nandito siya sa kwarto mo." He chuckled.
Pinilit ko ang aking sarili na manatiling kalmado kahit ang totoo, nasaktan ako sa kanyang sinabi.
Mick wanted him to be here?
Ouch.
"Bilib din ako sa kakapalan ng mukha mo." I said in a calm yet firm voice. "Ireremind lang kita ha. Ang relasyon namin ni Mew, hindi MRT. Nalilito lang ako kung bakit pilit mong ipinagsisiksikan ang sarili mo."
Kapansin-pansin ang panginginig ng kanyang labi. Ngunit muli siyang nagsalita.
"Oh please. Do yourself a favor. Alam kong alam mo na hindi na magtatagal ang relasyon niyo. Gusto lang talagang gumanti ni Mick sa'yo."
Nagtaas ako ng kilay.
"Really? And how sure are you na ikaw ang pipiliin niya kung ganoon? How confident are you that he will take someone as cheap as you after he leaves me?"
"How dare you!" sigaw niya.
"No, Sining. Don't overestimate yourself too much. Dahil pareho nating alam na hindi lang ikaw ang ibang lalaki sa buhay ni Mick. You think you're the only one he's fucking? Oh, wait. Is he even fucking you? But anyway, I just want to let you know that you are not the only one. Kaya huwag mong isipin na espesyal ka. Because the truth is, isa ka lang din sa mga parausan niya. And at the end of each day, sa akin parin siya uuwi."
To be honest, masakit din para sa akin ang aking mga binitawang salita. Para ko ng tinanggap ang mga ginagawa sa akin ni Mick.
But I had to show him that I fully accept it. That I am willing to accept it.
I know I sound so stupid. But the priceless reaction from Sining was all worth it.
Ilang segundo muna bago siya makabawi. Muli siyang napalunok bago magsalita.
"Well, makikita mo, Goob. Not long from now, magiging akin din si Mick. Pero kung ako sa'yo, I wouldn't prolong my agony so much. Like I said, do yourself a favor."
"Bukod sa pagiging makati at makapal ang mukha, bobo ka rin pala. Akalain mo yun, dalawang beses mo ng ginamit ang 'Do yourself a favor?' Ano yun? Limitado ang bokabularyo mo? And one more thing, if you are so confident that our relationship will end soon and he will choose you, why bother coming here? Atat lang? Ganun ka ba kauhaw sa titi niya?"
Ngayon ay talagang nanggigigil na siya ngunit pinilit niyang pakalmahin ang sarili. Napangiti ako. Muli siyang nagsalita.
"Hindi ako uhaw sa titi niya. Hell, I just sucked him yesterday! And I sucked him til the last drop." Unti-unting napawi ang aking ngiti. He gave me as smirk. "All I'm saying is, huwag mo ng pahirapan ang sarili mo. Learn when to quit. Hindi pa ba halata na talo ka na?"
"You are not getting my point, Sining. Kung talagang bilib ka sa sarili mo na makukuha mo siya, bakit nag effort ka pa na puntahan ako rito? But I know why you still came here. Because you are a great pretender! Mapagpanggap! You act so tough, but deep inside, you are an insecure bitch! Hindi ka rin sigurado na ikaw ang pipiliin niya kung sakaling maghiwalay kami. Kaya ka nga nandito, hindi ba? Upang subukang kumbinsihin ako na ako na lang ang sumuko. But guess what? I won't give you that satisfaction, Sining. And even if I do give up, hindi ka pa rin sigurado na mapapasayo si Mick. So don't come here and tell me to do myself a favor. Ikaw ang gumawa ng pabor sa sarili mo! Magpaganda ka. Ang pangit mo kaya. Nang sa gayon mas lumaki ang tyansa mo. Pasalamat ka at may sakit ako dahil kung hindi, baka dumudugo na yang pisngi mo dahil ss mga sampal ko!"
Halos umusok na ang kanyang tenga sa galit. Sakto naman ang pagbukas ng pinto at ang pagpasok ni Techno.
Nang makita niya si Sining ay mabilis niyang hinila ang buhok nito.
"Bitiwan mo ako!" reklamo ng bruha. Napaupo siya sa sahig ngunit mas lalo pang nilakasan ni Techno ang pagkakahila sa kanyang buhok.
Pulang-pula na ang mukha ni Sining.
"Punyeta ka! Ang kapal ng mukha mong magpakita rito!" sigaw ni Techno at sinubukang kaladkarin si Sining palabas.
Mick came inside the room and rushed towards them.
Nagsimulang umiyak si Sining.
"What the fuck?" sigaw ni Mick. He tried to remove Techno's hands from Sining's hair.
"Arayyyy!" daing ni Sining sa sakit.
"Bitiwan mo ako hayop ka!" sigaw ni Techno kay Mick at mas lalo pang hinila ang buhok ni Sining.
Mick pushed Techno so hard that my friends back hit the wall. Tuluyan niyang nabitawan ang buhok ni Sining.
"Fuck!" umalingawngaw sa buong silid ang sigaw ni Mick.