ANG araw na iyon ang muling pagkikita nila ni Baste mula nang makabalik ito galing Cebu, ang araw kung kailan nila pag-uusapan ang tungkol sa plano nilang bakasyon kaya naman hindi niya maiwasang ma-excite. Bukod doon, napagpasyahan niyang sabihin na kay Baste ang tungkol kay Max.
Mula sa kabilang kalsada ay tanaw na ni Sahara si Baste doon sa paborito nilang fast food restaurant. Pero hindi ito nag-iisa. Alas onse noon ng umaga, mainit ang sikat ng araw kaya kinailangan pa niyang takpan ang sinag ng araw sa pamamagitan ng kanyang kamay para lamang makita nang husto kung sino ang kausap ng kasintahan. Mabilis siyang tumawid nang humudyat ang traffic officer na maaari na siyang tumawid. Nagpasalamat pa siya sa opisyal nang alalayan siya nito hanggang sa makarating siya sa kabilang kalsada.
“Baste!”
Agad na lumingon si Baste sa direksiyon niya, kasabay rin ng paglingon ng kausap nito. Nginitian siya nito at kinawayan. Lalapit na sana siya rito pero hindi niya naiwasang mahagip ng kanyang mga mata ang lalaking nasa tabi nito.
Sahara felt like her feet were suddenly glued to the ground. Hindi siya maaaring magkamali. The jerk was wearing his usual attire – the sunglasses, the cap, the black shirt. Kahit nakatago pa sa shades ang mga mata nito ay sigurado siyang sa kanya ito nakatingin. He was almost smiling slyly.
“Tara na sa loob, ang init dito, tsaka gutom na ‘ko.”
Kinailangan pa siyang hatakin ni Baste papasok sa fast food. Kahit nang naka-order na sila at nakaupo na sa dulong mesa ng restaurant ay hindi niya maiwasang lumingun-lingon sa paligid. Paano kung sinusundan sila ni Max?
“’Yung kausap mo kanina sa labas, sino ‘yon?” nag-aalangan niyang tanong kay Baste. He’s done putting their orders on the table.
Umiling ito. “Hindi ko kilala. May tinanong lang na lugar, naliligaw raw siya.”
“Iyon lang?”
“Oo. Bakit, kilala mo ba?”
Siya naman ang umiling. “P-parang pamilyar lang.”
“Baka nakita mo na siya noon,” sabi pa nito nang hindi tumitingin sa kanya. “Kain na, hangga’t mainit ang kanin.”
Sahara was certain that it wasn’t just a coincidence. She’s sure that Max now knew who Baste really was in her life and he wanted to make sure that she knew that fact. Now, she’s pretty sure that her life is going to be a living hell in the next coming days.
Gusto na sanang umuwi ni Sahara pero ngayon na lamang sila uli nakalabas ni Baste ng ganito. Halos dalawang linggo na rin nilang pinagplanuhan ang panonood ng sine kaya naman wala na rin siyang magawa kundi ang ituloy iyon. Wala pang labing-limang minuto mula sa fast food restaurant ay naroon na sila sa loob ng sinehan.
It was a horror film, something she loves, and hates. Gusto niya ang mga ganoong tema ng pelikula kahit pa halos kalahati naman ng palabas ay nakatakip naman ang mga mata niya.
Magsisimula na sana ang palabas nang biglang mag-ring ang kanyang cellphone. Hindi sana niya iyon sasagutin pero pinagtitinginan na siya ng iilang manonood dahil nalimutan niyang i-set iyon sa vibrate mode. Napapailing siyang tumayo at nagpaalam sandali sa nobyo.
“Sasagutin ko lang sa labas, baka tungkol sa go-see,” pabulong niyang sabi. Iniabot niya rito ang hawak na popcorn at softdrinks bago tumayo. Mabuti na lamang at wala masyadong tao nang mga oras na iyon at hindi siya nahirapang maglakad kahit pa napakadilim ng lugar.
Paglabas na paglabas niya sa sinehan ay agad niyang sinagot ang tawag. Hindi nga siya nagkamali, tungkol sa TVC ang tawag at pinapabalik siya para sa final casting ng commercial. Nang matapos ang tawag ay dumaan muna siya sa CR para makapag-retouch bago bumalik sa loob ng sinehan.
“Psst.”
Mabilis na hinawakan ni Sahara ang handle ng pintuan ng CR at itutulak na sana iyon para buksan nang maunahan siya ng isang malaking kamay. Nang bumukas ang pinto ay nagulat na lamang siya nang hilahin siya ng kamay na iyon papasok.
“Hi, baby.”
Nanlalaki ang mga matang tiningnan niya ang lalaking nasa harap niya ngayon. Mahigpit ang pagkakahawak nito sa kanyang braso nang halos kaladkarin siya nito papasok sa isang cubicle ng CR. Tahimik ang paligid at sa tingin niya ay walang papasok doon na kahit na sino, dahil iilan lamang ang nakita niyang nanonood sa pelikula nang mga oras na iyon.
“Iyon si Sebastian, hindi ba?”
Paano pa niya iyon ikakaila ni Sahara? “Max, huwag mo siyang idamay dito,”
“Okay, sige. Madali naman akong kausap…kiss muna.” mahina nitong sabi.
Ibinaling-baling ni Sahara ang mukha para hindi mahalikan ni Max pero wala rin namang naitulong iyon dahil hinawakan nito nang mariin ang kanyang lee at mariin siya nitong hinalikan.
“Max…huwag dito…please,” Dahil naroon lang si Baste sa sinehan, hinihintay siya. Hindi siya maaaring mawala nang matagal dahil tiyak na mag-aalala ito.
And he kissed her again. Wala nang nagawa si Sahara kundi ang magpaubaya. Hinayaan niyang itaas nito ang kanyang blouse at bra, hinayaan niyang gawin nito ang gusto nitong gawin sa kanyang malulusog na dibdib. Ang mga impit niyang ungol ay may kasamang hikbi nang simulang halik-halikan ni Max ang mga iyon.
“Talikod.”
Mahina ang utos ni Max pero matigas ang pagkakasabi nito niyon. Nang tumalikod siya ay agad niyang naramdaman ang pagpasok ng isa nitong daliri sa kanyang pagkababae. Napakagat-labi siya upang pigilan ang sariling mapasigaw.
Ilang segundo ring nagbabad ‘roon’ ang mga daliri ni Max, na nagpapawala sa kanyang katinuan.
“Masarap, diba? Nagagawa ba ‘to ng boyfriend mo sa’yo, ha? Napapaungol ka ba niya ng ganyan?” sunud-sunod nitong tanong sa tapat ng kanyang tainga. “Ta***** Sahara, sumagot ka!”
“H-hindi, Max…hindi…”
“Good. Dahil dapat…sa akin ka lang nagpapaubaya nang ganito…” Ang bawat salitang binibitawan nito ay may kasabay na galaw ng mga daliri nito sa kanyang pagkababae. Alam niyang ilang segundo na lang ay maibibigay na naman sa kanya ni Max ang sarap ng langit. Nang makuntento si Max sa ginagawa ay naramdaman na niya ang pag-ulos ng matigas nitong sandata sa loob niya. “Oh, Sahara…bakit kasi ang sarap-sarap mo, baby…”
Magkahalong sarap at sakit ng kalooban ang nararamdaman ni Sahara sa bawat paglabas-masok nito sa kanya. Hindi siya makapaniwalang doon siya inaangkin ni Max. Oo, aaminin niya na may kakaibang excitement na hatid ang ginagawa nilang iyon sa loob ng cubicle dahil na rin sa bagong karanasan iyon para sa kanya pero hindi iyon sapat para mabura ang galit niya rito.
His thrusts were deep and fast, as if it was their last. Oh, how she wished that it was the last time for them. Max moves like a maniac, not caring about how she feels or thinks. All he cared about at that moment was to punish her. After a while, she felt him tremble. And then it was all over.
Nanginginig pa si Sahara nang hilahin siya ni Max palabas ng CR. Pinigil niya ang sariling umiyak, ayaw niyang ipakita sa hayop na iyon na takot siya rito. Akala niya ay tuluyan na siya nitong iiwan roon pero itinulak siya nito sa dingding at ikinulong ng malalakas nitong braso.
“Alam ko kung saan nakatira ang Sebastian Castillo na iyon,” bulong nito sa harap ng kanyang bibig. “Tandaan mo, Sahara, oras na malaman kong nakikipagkita ka pa rin sa gago’ng ‘yon, magtago na kayong dalawa. Isang maling galaw lang, Sahara, isang maliit na maling galaw, alam mo na kung saan kayo pupulutin.”
Muli siya nitong hinalikan sa labi, marahas, malalim. Impit ang mga ungol na pinapakawalan niya sa tuwing hinahapit ni Max ang kanyang baywang para mas ilapit ang ibabang bahagi ng katawan nito sa kanya. Mabuti na lamang at madilim pa rin ang parte’ng iyon ng sinehan dahil kung hindi, tiyak na mae-eskandalo ang sinumang makakita sa kanila. At kung hindi pa sa tatlong babae’ng magbabarkadang dumating ay tiyak na hindi siya nito titigilan. Nakangiting nilingon ni Max ang mga dumaan at pinisil pa ang kanyang puwitan bago tuluyang lumabas.
“Sahara?”
Dahan-dahan iyong nilingon ni Sahara at kahit pa alam niya kung kanino ang boses ay halos mapatalon pa rin siya sa sobrang pagkagulat. Sa di kalayuan ay nakatayo si Baste, nakakuyom ang magkabilang kamao. Kahit pa madilim ay kitang-kita sa mga mata nito ang magkahalong galit at pagkagulat. Sinundan pa nito ng tingin si Max bago siya muling tingnan.
“Baste…” Nilapitan niya si Baste pero mabilis itong lumayo sa kanya na para bang mayroon siyang nakahahawang sakit. “Let me explain.”
Pero umiling-iling lang si Baste. “Sa tingin ko hindi na kailangan. Kitang-kita ko naman eh. Kitang-kita ng dalawang mata ko na niloloko mo ako,” matigas nitong sabi at pagkatapos ay ngumiti ito na para bang nangungutya. “Grabe, Sahara. Dito pa talaga, ngayon pa talaga? Hindi mo man lang hinintay na matapos ang date natin bago ka makipaghalikan sa iba?”
“Please, makinig ka muna sa akin. Hindi ito tulad ng iniisip mo…”
“At ano sa tingin mo ang dapat kong isipin sa nakita ko? May kahalikan kang iba habang ka-date ako at mukhang enjoy na enjoy ka, eh,” mapaklang tawa ang pinakawalan nito at pagkatapos ay umiling. “Ilang linggo lang akong nawala, tapos, ganito na? Parang ayoko nang isipin kung anu-ano pa ang mga ginawa mo noong wala ako.”