NAKANGITI si Sabrina nang bumukas ang pinto, ngunit hindi si Apollo ang sumalubong sa kanya. "Hi," bati niya kay Lucas na pinsan ni Apollo na nagbukas ng pinto.
"Hey, Polo's in the kitchen."
Tinanguan ni Sabrina si Lucas bago tumungo sa kusina. Naratnan niya roon si Apollo na nasa harap ng kalan at nagluluto. Napailing-iling siya ng makitang nakikipagbuno ito sa tumatalsik na mantika. Sumandig siya sa lamesa at nakahalukipkip na pinanood ito hanggang sa bumuntung-hininga ito at pinatay ang apoy. Mukhang tapos na ang pagpiprito nito ng isda.
Napangiti si Sabrina nang lumingon ito sa kanya at mukhang nagulat nang makita siya. Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwalang kasintahan na niya si Apollo.
Noong umamin ito sa kanya sa ikalabing-walo niyang kaarawan at halikan siya ay sinampal niya ito at mabilis na tumalikod dito, iniwan ito at sumakay ng taxi pauwi. She was shocked beyond words, she doesn't know how to deal with it. The next day, she tried her best to avoid crossing paths with Apollo. But he cornered her, declared his love again, and made her confessed that she had a crush on him. Ni hindi na nga niya matandaan kung paano siya nito napaamin, marahil ay kusa iyong lumabas sa kanyang dibdib.
Simula nang araw na iyon ay determinadong itinalaga ni Apollo ang sarili bilang boyfriend niya kahit na sawayin niya ito. Ngunit hindi ito nagpapigil at araw-araw siyang sinusuyo kaya hindi katagalan ay hinayaan na lang niya ito. If she'll be more honest with herself, she loved the feeling of being loved by him. Now, their relationship was almost two years.
"You're here!"
Sabrina rolled her eyes and watched him walked towards her. "Of course, gusto kong bumawi sa nangyari kahapon." Kahapon ay inanyayahan siya nitong lumabas ngunit tumanggi siya at alam niyang na-dissapoint ito sa kanyang sagot.
"Good." Sabay hapit ni Apollo sa bewang si Sabrina at pinatakan ng halik ang mga labi.
Tinulak ito ni Sabrina sabay hampas sa balikat. "Your cousin is in the living room," banta niya rito at pinanlakihan ito ng mga mata.
Apollo just chuckled before pulling the chair beside her and motioned her to take a seat.
"He's helping me to fix my things. Malapit na rin naman kaming matapos," anito habang inihahanda ang lamesa.
Apollo was moving in that house, his mother's old house, the place where he confessed to Sabrina almost two years ago. Mas malapit kasi iyon sa university at gusto niya ng sariling space. Pumayag naman ang kanyang ina dahil nasa tamang edad na naman daw siya para magdesisyon. He was twenty nearing twenty-one and his parents already trust him to make wise decisions.
"You're so cute," Sabrina uttered unannounced. Nakakunot ang noo na nagtaas ng tingin si Apollo sa kanya na inaayos ang lamesa para sa tanghalian nila.
"You're weird."
"I know right," Sabrina answered unaffectedly and smiled at him. Apollo was so charming and he's such an ice candy. She can't still believe that he loves her though he was making an effort of showing her his love every single day.
Apollo shook his head amusedly while looking at her face that had a huge grin plastered on it.
NANINIKIP ang dibdib na kinatok ni Sabrina ang pinto ng bahay ng kasintahan. Hindi siya matagal na naghintay dahil agad naman nitong binuksan ang pinto at napakunot ang noo nang makita ang kanyang mukha.
"What happened?" nag-aalalang tanong ni Apollo nang makita ang mga luhang nagsisimulang pumatak mula sa mukha ng kasintahan. Sa ilang taon nilang pagkakakilala ay madalang lang niya itong nakitang umiyak at hindi niya maiwasang mag-alala nang makita ito sa ganoong kalagayan.
Nanghihinang yumakap si Sabrina kay Apollo at sa paputol-putol na paraan ay ibinahagi rito ang dahilan ng kanyang pag-iyak.
Kanina lang, halos wala pang isang oras ang nakakaraan, ay kinausap niya ang kanyang ama at sinabing kukuha siya ng degree sa pagluluto pagka-graduate niya sa business course na kasalukuyang kinukuha. Nagalit ito at iginiit na kukuha siya ng master's degree sa business administration pagkagraduate niya. Nagalit siya sa mga sinabi ng ama, wala raw siyang pupuntahan sa pagluluto kagaya ng kanyang ina na isang culinary graduate.
Sinagot niya ito at nauwi sa pagtatalo. She insulted him back, telling him the things she said to him at the library back when she was still in high school. Ang kaibahan lang ay hindi siya nito sinaktan ngayon gamit ang sinturon nito, muntik lang siyang matamaan ng antigong vase na itinapon nito.
Tinuyo ni Apollo ang mga luha mula sa mga mata ni Sabrina gamit ang mga labi. Kapagkuwan ay sinakop ang mga labi nito sa isang masuyong halik. He wanted to comfort her and made her forget the cause of her tears.
"I'm a mess, Apollo."
"That's not true!" Apollo disagreed. "You are beautiful, wonderful, and amazing. Ilan lang 'yan sa mga adjectives na naglalarawan sa 'yo. Kung magpapatuloy pa ako aabutin tayo hanggang bukas."
Sabrina looked at his eyes vulnerably, she found no lies in them.
"I love you, Sabrina."
NAPALUNOK ng laway si Sabrina nang maramdaman ang panunuyo ng lalamunan. Marahil ay ang kanyang ngiti ay naging ngiwi na dahil sa kabang nararamdaman.
"You must be Sabrina, Apollo's girl. Oh, you're so pretty, honey. Come here, give me a hug," Melissa, Apollo's mother, said spiritly.
Nahihiyang yumakap dito si Sabrina, medyo nabawasan ang kabang nararamdaman dahil sa warmth ng pag-welcome ng Mommy ni Apollo sa kanya.
"We heard a lot of things about you, halos wala nang bukang bibig si Apollo kung 'di ikaw."
Namula ang mukha ni Sabrina, kapagkuwan ay yumakap din sa Daddy ni Apollo. Bagaman may pagka-istrikto ang dating nito ay may nakapaskil na ngiti sa mga labi.
"Nice to meet you po." Sabrina was silently thankful that she didn't stammer. Ngumiti siya sa mga magulang ni Apollo.
Hindi niya matandaan kung paano siya napapayag ni Apollo na sumama rito sa bahay ng mga magulang. Sa tuwina ay palagi siyang tumatanggi rito noon na magtungo sa bahay ng mga magulang nito. She finds it uncomfortable and she was scared of meeting other people and Bernardo won't let her go anywhere aside from their house and the university.
Nakilala rin niya ang isa pang kapatid ni Apollo na mas bata rito ng tatlong taon na si Adonis, ang nakakatanda nitong kapatid na si Achilles ay kasalukuyang nasa PMA kaya wala ito roon.
It was supposed to be a family dinner but Sabrina was there. Mabuti na lang at hindi siya masyadong nailang dahil accommodating ang pamilya ni Apollo. Mababait ang mga ito sa kanya na ikinataba ng kanyang puso.
At sa wakas, pagkalipas ng halos apat na taon ay nakilala na niya si Archie, ang asong nakita niya noon sa isang alley na hinahataw ng tubo at kahay ng mga kaedaran niya. She can see that he was a happy and healthy dog, she loved him already. She can't help but felt sad when it was about time to go home. She had fun meeting Apollo's family and seeing Archie.
"I don't want to go home," mahina niyang ani at sumulyap kay Apollo na nagmamaneho. Sandali itong napatingin sa kanya at nagtatanong ang mga mata.
"Are you sure?"
"Hmm-mm." Muling ibinalik ni Sabrina ang mga mata sa labas ng sasakyan habang nakasandig sa sandalan. Ayaw niyang umuwi at kung may pagpipilian lang siya ay hindi na siya uuwi.
After that fight with Bernardo the other day, she felt like it gave her courage to rebel. To go against him. Hindi naman puwedeng ang gusto na lang nito palagi ang masusunod, paano naman siya? Paano ang mga pangarap? Wala ba siyang karapatang magdesisyon para sa sarili niya?
Siguro ay hihintayin na lang niyang maka-graduate at doon na aalis sa poder ng ama. Kung tutuusin ay sobra-sobra nang pagbabayad ang emotional torture na naranasan niya mula rito sa pagpapaaral nito sa kanya.
Isang buntung-hininga ang pinakawalan ni Sabrina bago ipinikit ang mga mata. Hindi niya namalayang nakatulog siya sa biyahe, nang makarating sa bahay ni Apollo ay ginising siya ng mga tapik nito sa kanyang pisngi.
She smiled as she looked at his face drowsily. Hinawakan niya ang ulo nito at marahang hinila palapit sa kanya upang gawaran ito ng isang mabilis na halik. Kapagkuwan ay umalis siya mula sa pagkakasandal sa passenger's seat at tinanggal ang seatbelt. Gano'n din ang ginawa ni Apollo at naunang lumabas ng sasakyan upang mapagbuksan siya ng pinto.
Magkahawak-kamay silang pumasok sa loob ng bahay at iginiya siya ng binata patungo sa nag-iisang silid na naroon.
"You sleep here. I'll take the couch, you can take a shower first."
Nilinga ni Sabrina si Apollo na inaayos ang kama nito. "No, you take shower first, iinom lang ako ng tubig." Hindi na niya hinintay ang sagot nito at lumabas mula sa loob ng silid. Tumungo siya sa kusina at kumuha ng malamig na tubig sa loob ng ref.
Sumandal si Sabrina sa nakasarang pinto ng refrigerator habang tangan ang isang basong tubig at wala sa loob na nakatutok ang mga mata sa pader ng kusina. She was thinking about what will be her next move, what was she wanted to do.
Pagkalipas ng ilang minuto ay narinig niya ang boses ni Apollo na tinatawag siya at sinasabing tapos na itong gumamit ng banyo. Tila siya natauhan sa pagkatulala at inilagay ang baso sa sink bago humakbang pabalik sa silid.
Tapos nang maligo si Apollo, nakasuot na ito ng preskong damit at napasukan nga niyang nagpupunas ng basang buhok.
Dala ang isang bagong towel na ibinigay nito ay pumasok siya sa banyo at naghubas ng damit. Kapagkuwan ay tiningnan ang katawan sa malaking salamin na naroon at napakagat-labi. Nanindig ang mga balahibo niya sa katawan sa naiisip habang nakatingin sa kanyang sarili mula sa salamin.
She turned her back at the mirror and entered the shower, she turned the faucet on and let the water flowed her skin. She took a half bath and cleaned her body thoroughly. She brushed her teeth after and again stared at herself in the mirror. Her face was red and she felt jittery all over.
Isang pagkalalim-lalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Sabrina bago lumakad palapit sa pinto ng banyo at pinihit iyon pabukas. Tanging tuwalya lang ang kanyang suot na panakip sa katawan. Agad niyang nasalubong ang mga mata ni Apollo na nakaupo sa ibabaw ng kama at sadyang naghihintay sa kanya. Sandali siya nitong pinasadahan ng humahanggang tingin at tumayo pasalubong sa kanyang direksiyon.
"Wear this." Sabay abot ni Apollo sa mga damit niya na sa tingin niya'y kakasya kahit papa'no rito.
Akmang tatalikod si Apollo upang lumabas ng mula sa loob ng silid nang pigilan ito ni Sabrina sa braso at ibinagsak ang ibinigay nitong mga damit.
Apollo looked at her puzzlingly and swallowed when he saw the emotions in her eyes.
"Make love to me, Apollo," Sabrina announced boldly and met his eyes with determination. Never in her almost twenty years of existence did she imagined that she would say those words to a man. Her decision to give herself to him was not just because she wanted to rebel against her father, she also wanted to be loved by him.
After her mother died, she secretly yearned for someone to love her. Apollo gave that to her on her eighteenth birthday, and she decided to give everything that she had, for him to remain at her side. She doesn't want to be left alone again. She wanted assurance, she wanted contact with him. Apollo was a gentleman to not make the first move.
"Sabrina, I-I..." Natigil sa pagsasalita si Apollo at nanlaki ang mga mata nang biglang kalasan ni Sabrina ang pagkakabuhol ng tuwalya sa kanyang katawan. "W-What are you doing?" nababaghang tanong ni Apollo at akmang pupulutin ang tuwalya sa sahig nang hawakan ni Sabrina ang kanyang kamay at ilapat sa dibdib nito.
"You said you love me."
"Y-Yes, but this is not-" Pinatigil ng mga labi ni Sabrina ang pagpoprotesta ni Apollo habang ang kamay nakahawak pa rin sa kamay nito na idinidiin niya sa kanyang dibdib.
"Then love me," she whispered against his lips and dropped light kisses on the side of his lips to his jaw. "Do I have to beg?"
Apollo lost his patience and self-control. He was not a saint for Pete's sake, how he refused her invitation? He took a fistful of her hair, pulled them down, and captured her lips. His hands on her breast started to make movements without her guidance, though they were still trembling in nervousness and anticipation.
Sabrina felt her back on the mattress and Apollo went on top of her. She kissed him hungrily and hold his body passionately.
She arched her back when he palmed both of her breasts and romancing her peaks with his fingers. She threw her head back on the pillow when Apollo's lips went to the hollow of her neck and at the same time, his one hand went down to her center.
Sabrina almost kicked him when sensation started to spread in her body as he caressed the most intimate part of her. Apollo gave her pleasure that she never felt before, she begged and cried how she wanted more from him. She doesn't even know what she's doing, she's completely lost to the farthest part of the galaxy.
Apollo looked at him in the eye, full of desire and affection, before he took her only left precious possession. Sabrina cannot contain her tears when she felt like she was being pierced by the biggest needle there is. They both had no experience and being hurt as she gave her innocence to him was inevitable.
"I'm sorry, baby."
"Shh..." Sabrina hushed him and wound her arms around his neck, took a fistful of his hair, and moved her body while biting her lips to stop her moans of pain to escape. "I love you, Apollo," she muttered sincerely for the first time since their relationship began.
Apollo, who was very delighted when he heard her declaration of love, captured her lips in a passionate kiss.