"Ako na magbubuhat ng gamit mo."
Nabigla ako nang biglang kunin ng isang lalaki ang gamit ko na karga-karga ko. Napatingin ako sa kaniya nang may pagtatanong sa mukha ngunit ngitian niya lang ako nang matamis.
"What's your problem?" I asked him because I don't have any clue why he was doing this.
For pete's sake, he's not even my boyfriend to do it!
"I'm just doing this for you," sagot niya ngunit napailing lang ako.
"What do you mean?"
"Para hindi ka mahirapan, Sav. I'm just being gentleman here, don't you like it?" he asked and pinched my right cheek.
Inalis ko kaagad ang kaniyang kamay sa aking pisngi dahil baka may makakita!
"Jim!" inis kong saway sa kaniya ngunit ngumiti lang siya sa akin.
"What?" natatawa niyang tanong kaya sinamaan ko lang siya ng tingin.
"Ano ba talaga ang gusto mong ipahiwatig sa akin, Jim?" tanong ko sa kaniya nang diretsahan dahil ilang araw ko na ring napapansin ang mga ginagawa niya sa akin.
He was always going near me or he was always annoying me. Ayaw ko namang lagyan ng malisya iyon ngunit may mali. Dahil noong una kong binigyan ng malisya ang ginawa sa akin noon ni Octav ay nagkamali ako.
I hold unto Octav's sweet gestures and words towards me, but he doesn't like me back. And it was too late for me to stop my feelings for him because I already fell in love.
At ngayon ay hindi ko alam kung paano ba ako makakapag move on sa kaniya. He said he didn't like me back, but he was again sending me text messages!
"Huh?" natatawa ulit niyang aniya ngunit tiningnan ko lang siya nang mariin.
"I don't like you, Jim. So please stop this madness of yours," I told him and grabbed my books from him.
Tila natulala siya sa sinabi ko at hindi alam ang sasabihin. Naramdaman ko lang ang sobrang hiya sa sinabi ko sa kaniya nang naglalakad na ako palabas ng campus. Hindi ko na alam ang nangyayari sa akin. Basta gusto ko lang na malaman niya ang totoo at ayaw ko siyang paasahin.
Because I believe that I can't reciprocate his feelings for me if ever he really likes me. It wasn't right in case I give him false hope.
Habang naglalakad ako papalabas ng campus ay iniisip ko kung ano ang sasabihin ko kay Jim pakatapos kanina. Lutang akong naglalakad hanggang sa may humatak sa palapulsuhan ko habang naghihintay ako ng jeep.
Hindi ko man siya tingnan ay alam ko na kung sino siya. I can still remember his scent that I used to smell on my first week here. Lalo na noong una kaming magkita.
Binuksan niya ang pintuan ng kaniyang kotse nang hindi ako pinwersang pumasok. But I was like a puppet or more likely an animal when I followed quickly what he said.
"Get in," he said and turned over to the other side of his car.
Hindi ako nagsalita at tahimik niyang pinaandar ng kotse.
Pakiramdam ko ay sasabog na ang puso ko dahil sa pag-iwas ko sa kaniya pakatapos kong sabihin ang nararamdaman ko para sa kaniya. Lalo na noong tinanong ko siya kung nagseselos ba siya kay Jim.
I didn't talk as if I set myself muted. Hindi ko alam kung saan kami pupunta. I ignored all of his text messages and even blocked him on my messenger that's why I didn't know on how to start a conversation with him. Hindi ako makahanap ng tamang salita.
Kung saan ba ako mag-uumpisa.
But since he was the one who grabbed me inside his car, I'll wait for him to say something.
Iaang minuto.
Dalawang minuto.
Tatlong minuto.
Until it reaches almost ten minutes until he spoke up.
"Let's talk," he said and glanced at me for a while.
Ngunit binalik niya rin naman kaagad ang kaniyang tingin sa daan.
"You are already talking, Sir." I said bitterly.
"May iba ka na bang nagugustuhan?" tanong niya sa akin kaya roon ako sa kaniya napatingin.
I looked at him intently, but he can't even took a glance at me. Alam kong ramdam at alam niyang nakatingin ako sa kaniya ngayon.
"You're destructing me by your stares. Stop it, Sav." he said in a monotonous voice. "Do you like your classmate now? Si Jim?"
"What do you care if I like him?" I asked him back.
"I'm getting jealous, Sav. Tama na ang pagpapanggap na may gusto ka sa kaniya. Stop your acting," sambut niya kaya napatawa ako nang mahina.
Talaga lang ha?
And what? I'm not acting and I'm not going to use anyone for him to get jealous.
Tangina niya pala eh!
"Don't laugh at me, Savannah Caroline." he said furiously.
"Nakakatawa ka, Sir. Alam mo ba 'yon?" sarkastikong sambit ko sa kaniya dahil hindi makapaniwala sa mga pinagsasabi niya sa akin ngayon.
Hininto niya ang kaniyang kotse at nakita kong tumigil kami sa tapat ng isang mamahaling restaurant. Napapailing akong napatingin sa kaniya. And I was about to open the door beside me when he quickly get out of his car to open the door for me. Inilagay niya pa ang kaniyang kamay sa headboard ng kotse na nasa may pintuan upang hindi ako mauntog doon.
I didn't thanked him for that.
Gusto kong malinawan sa mga inaakto niya ngayon. I don't want to be fragile.
"My treat," sambit niya at ibinaba ang kaniyang sunglasses na suot kanina pa.
He was wearing a pair of pants, light blue polo that was tucked in on his fades pants and a pair of white shoes. Napakalinis niyang tingnan at kung hindi ko lang siya kilala ay mabibighani kaagad ako sa kaniya.
I can't resist the charm he has the moment my eyes laid on him.
Ngunit iba ngayon dahil naguguluhan ako. Ayaw kong pangunahan siya sa kung ano man ang pakay niyang sabihin sa akin. I want to be clear with him.
"Hindi ako sasama sa 'yo sa loob hangga't hindi mo nililinaw kung bakit mo ito ginagawa sa akin." seryoso kong tugon ko sa kaniya.
Nakakapagod nang manghula.
The first time I got here in Bicol and trust one of the boys I barely know, he betrayed me and planned evil against me. At ayaw ko nang mangyari iyon ulit.
Hindi ko naman iniisip na baka gawin din 'yon ni Octav ngunit ayaw ko lang dagdagan pa ang trauma na mayroon ako. I have a done a lot, and I want to fullfil myself.
Gusto kong unahin naman ang sarili kong kapakanan. Gusto ko namang sumaya nang hindi dumepede sa iba.
"Sinabi mong hindi mo ako gusto hindi ba? Kaya bakit nandito ka at sinasabihan akong nagseselos ka? Nagseselos ka at sasabihin iyon sa akin para ano?" inis kong sabi sa kaniya.
"H-Hindi ko alam..." mahinahong sambit niya at napaiwas ng tingin sa akin. "I'm just fucking jealous, Sav. I'm so damn jealous of Jim!" dagdag niya at ramdam ko na roon ang diin sa mga salita niya.
"Hindi tayo p'wede hindi ba? Hindi tayo puwede kasi Professor kita at estudyante mo ako. We can't be together because people will judge us! At alam mo ang nakakatakot doon?"
"I know... I know all of that, baby." malambing niyang aniya at parang may kung ano sa aking puso na nagpalambot kaagad.
Nanlalambot na ang tuhod ko lalo na ng hawakan niya ang aking baba at pilit na itinaas ang aking mukha. Dahilan iyon upang magtama ang aming mga mata. And the moment our eyes met, my heart immediately got fragile.
Hindi kaya ng mata ako ang sakit na mayroon siya sa kaniyang mga mata.
"Nakakatakot magmahal sa panahon ngayon, Octav dahil hindi mo alam kung ano ba ang totoo. Maraming tanong ang papasok sa isip ko kung totoong mahal mo ba talaga ang isang tao. I was a victim of that fucking love. Tama na ang trauma na nakuha ko mula sa aking mga magulang dahil sa kapangyarihang taglay ng pagmamahal." mahaba kong litanya at hindi maiwasang maisip kung paano aki naghirap.
I have suffered a lot because of that fucking love of my mother to my step father. Pinagkanulo niya ang sarili niya sa kaniyang asawa ay hindi naisip pa ang kaniyang mga anak.
Nakakatakot.
Nakakatakot mabiktima ng pagmamahal nang walang kasiguraduhan.
"Hindi ko 'yon sa iyo gagawin, Sav. I have promised myself that I'm not going to be asshole to the girl I'll love." he told me.
"Nagkaroon ka na ba ng girlfriend noon?" I asked.
Napatingin siya sa kawalan at umiwas ng tingin sa akin. Hindi ko inuungkat o uungkatin ang nakaraan niya. Gusto ko lang maliwanagan.
I know that I wasn't in the position to ask him that but fuck this questions in my head!
Gusto ko ng sagot sa mga katanungan sa aking mga isipan!
"It's not important if I told you that I had a girlfriend, baby." he sweetly said and tried to hold my hand but I didn't let him.
"Don't you dare to call me baby! I'm not a baby anymore!" hinaing ko sa kaniya dahil nakakairita.
Nakakairitang maging marupok dahil sa mga salita niya! Ayaw kong mahulog dahil baka mamaya ay walang sasalo sa akin!
"You're not fragile, baby. You're just too soft and believe me, I have pure intentions on you." malambing niyang aniya at saka hinawakan ang aking balikat.
Hindi na ako nakalayo sa kaniya at nanghihinang muli ang aking mga tuhod dahil sa pagdikit ng kaniyang palad sa aking balat.
"I like you, Sav and I don't care what other people will say about us. They doesn't matter, their words doesn't matter. Because the one that matters are our feelings for each other, baby."
Napatawa ako nang mahina sa kaniyang sinabi.
"Nasasabi mo lang ngayon dahil wala ka pa sa posisyon. Ngayon tatanungin ulit kita, nagkaroon ka na ba ng girlfriend dati?"
He looked away and took a deep breath.
"Y-Yes, I had a girlfriend before but that doesn't matter anymore because I like you now. I am now treasuring the lady in front of me who's madly in love with me." he said in a gentle tone.
"How can you assure me that all of what you said was true?"
"I'll do everything for you," sagot niya na nagpailing sa akin.
"You had a girlfriend before and I knew that all of what you said to me was already scripted on your mind. Alam kong sinabi mo na 'yan sa mga naunang babaeng nagustuhan mo. But what happened?" I said and paused.
"You ended up being together but separate eventually because your love for each other failed. Kaya hindi mo na ako maloloko, Octav. Yes, I told you that I like you but I am still guarding myself. I don't want to be a victim of lo--"
Napatigil ako sa aking sasabihin nang biglang ilagay niya ang kaniyang hintuturo sa aking bibig upang patahimikin ako. "Shhh," he said and looked straight in my eyes.
"I won't do that. I won't hurt you, baby. So please, trust me."
Matapos ang pag-uusap naming 'yon ay bumalik ang dating Sir Octav sa aming klase. And I now, I am certain that his acts the past weeks are because of me. Because he was jealous of me and Jimrey. Nakausap ko na rin si Jim at ayos na kami ngayon ulit. But I didn't told him the thing between me and Octav.
Wala kaming label sa isa't isa ni Octav. We didn't talk about it, but we know that we are inlove for each other.
Umupo si Jim sa tabi ko kaya ngumiti ako sa kaniya. "Hindi ka ba napapagod na pumunta pa rito sa katabi ko para lang makausap ako?" taka kong tanong sa kaniya.
Natatakot kasi ako na baka iba na naman ang naging epekto nito kay Octav. But I already told him that he Jim is just my friend and nothing more.
Alam kong wala kaming label ngunit ayaw ko lang na may isipin pa siyang iba.
"Blooming ka ngayon ha," puna niya at saka tinitigan ang aking mukha kaya umiwas ako ng tingin sa kaniya. "May crush ka na 'no?" panunukso niya sa akin ngunit umiwas lamang ako ng tingin.
Tumingin ako sa labas ng classroom at naging automatic ang katawan kong tumayo at lumayo kay Jim. "Oh saan ka pupunta?" tanong niya kaagad.
"Pupunta lang ako saglit sa CR," I said and walked out of our room.
"Sige, sige."
Matapos niyon ay naglakad ako sa hallway at sinundan si Octav. Alam kong alam niya naman sinusundan ko siya. Hindi nga lang na makita ng ibang estudyante na may namamagitan sa aming dalawa. Pakiramdam ko nga ay mistula kaming mga artista dahil patagong nagkikita.
Bumaba siya ng building kaya tahimik lang din akong sumunod sa kaniya hanggang sa marating namin ang comfort room ng Mechanical Engineering. May isang CR lang doon para sa lalaki at isa naman para sa babae. Nang nasa tapat na ako ng boys CR ay hinatak niya ako papasok doon.
"I'm jealous,baby." sambit niya at hindi ko maiwasang mapayuko.
"I'm sorry," I told him and looked at his raging eyes. "Sinabi ko naman sa 'yong walang namamagitan sa aming dalawa, hindi ba?" I told him.
"Yes, but I just can't help myself from being jealous, Sav. Gusto kitang ipagdamot, ayaw kong may nakakalapit na ibang lalaki sa iyo. Gusto ko ay akin ka lang," mahinahon niyang sabi at hindi ko maiwasang pamulahan ng pisngi.
Napanguti tuloy ako dahil sa kaniya.
Possessive, Sir Octav of mine.
Tiningnan niya ako sa aking mga mata at hinawakan ang aking palad. Nilapat niya iyon sa kaniyang pisngi at hinalikan ang likod ng aking palad.
"I want you mine, baby. I want us," he said softly.
"You're not even courting me, Sir Octav!" natatawa kong sabi kaya sinamaan niya ako ng tingin.
"Tsk," inis niyang sabi at natutuwa naman akong pagmasdan siya.
Para siyang bata na pinagkaitan ng kasiyahan.
"Then I'm going to court you starting now," sambit niya at dinampian ng halik ang aking pisngi. "Now, let's just focus on our schedule. I'll see you later at 6 P.M.," malambing niyang wika.
Tumango ako sa kaniya at nauna siyang lumabas ng CR para masiguradong walang makakakitang pumasok ako sa panglalaking comfort room.
Lumabas din ako kaagad sa classroom at nang sumapit nga ang alas sais ng gabi ay pumunta ako sa parking lot. He was waiting for me there. Hindi naman halatang sa kaniya iyong kotse dahil ibang kotse ang gamit niya ngayon.
"Hello, baby." he greeted me and kissed me on my left cheek.
"Hi, Sir." I joked and he quickly daggered me with his eyes. "I'm just joking!" I defensed but still smiling.
"Nakakainis naman ang Sir na tawag mo sa akin," pagrereklamo niya kaya mas lalo akong napangiti habang natatawa. "Isa pa 'yong ibang naggu-good morning, good afternoon sa tuwing nakikita nila ako. Eh ano naman doon, hindi ba? Who cares of their good afternoon and good morning?" dagdag niya pa.
"Nakakainis lang dahil wala naman akong pake sa mga greetings nila. But I don't have any choice but to greet them back." reklamo niya pa at tahimik na lang akong nakinig sa kaniya.
"Reklamo ng isang gurong 25 years old, huh?" panunuya ko sa kaniya.
"Iyong iba pa ay nagpapaalam pa sa akin na pupunta sila ng CR para umihi. What the fuck I care, right? Eh wala naman sa akin ang bowl!"
"Kung ikaw ang magpapaalam ay baka matuwa ako at samahan pa kita."