"Thank you," I said and smiled at him right after I went out of his car.
Kakatapos ko lang sa night shift ko at sinundo ako ni Octav. Laking pasasalamat ko nga dahil kung hindi niya ako sinundo ay baka napapa'no na ako kanjna sa trabaho. May makukulit kasing mga customer sa isang fast food chain at mga lasing pa.
"Sigurado ka bang ayos ka lang?"
Tumingin ako sa kaniya at saka umiwas ng tingin dahil sa totoo lang ay pagod na ako. Pagod ako sa trabaho at sa daming gagawin at ipapasa na school works.
"Yup," I said and forced a smile.
I even forced myself to smile until it reaches my eyes but I know that it wasn't enough because I am really tired. Ngunit wala naman akong magagawa dahil ito naman ang sarili kong choice na makapag-trabaho.
"Sige," malumanay niyang sabi at ramdam niya naman na yatang pagod ako.
I don't even want to talk about it.
"I'll go home now and I'll call you right after I'm home." tugon niya pa sa akin at tatalikod na ngunit tinawag ko pa siya.
"Octav!"
I run after him and hugged him tightly as I could the moment he stopped when I call him.
I don't care about anything.
Na kahit makita pa ito ng ibang tao ay wala na akong pakealam. I don't have someone to hug right now and the only person I could hug right now is him.
Wala ng iba kung hindi siya lang.
Hindi siya gumalaw at alam kong nagulat rin siya sa bigla kong ginawa ngunit kalauna'y niyakap niya rin ako pabalik. He even caresssed my back and kissed my head.
Sinandal ko ang aking ulo sa kaniyang dibdib at pinakinggan ang bilis ng tibok no'n. It was rapidly beating as if he was nervous.
Napangiti ako dahil doon.
"Take care and drive slowly." I whispered, enough for him to hear me.
Kumalas ako sa aming yakapan at hinawakan ang kaniyang pisngi saka ko iyon binigyan ng madaliang halik. I immediately went inside the gate and left him dumbfounded.
Sa ginawa kong iyon ay may kung anong gumaan sa loob ko.
I know that I don't have to depend myself over someone because I know that it won't last. But why don't I grab the oppurtunity, right?
Hindi man siya ang tamang tao para sa akin, ngunit alam kong natutulungan niya ako. He even taught me on how to love myself even more by means of loving him.
Ngumiti na lang ako dahil sa ginawa kong iyon. In my 17 years of existence, I never showed my emotions and feelings to anyone. I didn't even bother to express my love for anybody, but tonight I was able to do it.
At kay Octav lang iyon.
Nang makapasok ako sa bahay nila Tita ay laking gulat ko nang makita si Rhea sa may hagdan at nakatingins sa aking nang diretso. I gulped and looked away from her.
"Who's that man?"
She saw Octav?!
Fuck!
"Sino siya? Boyfriend mo ba?" she asked again and there I shook my head.
"Then why did you hugged and kissed him on his cheek?" tanong niya pa ulit kaya mas lalo akong nagulat sa kaniya.
I knew that I shouldn't be threatened about her of what she saw but damn! Baka isumbong niya ako kay Tita na may boyfriend na ako!
"Huh? Ah..."
I was out of words!
Paano ko ba sasabihin?!
"He's my friend," I said.
She grinned at me and shook her head, "You are not really good at lying," she said and rolled her eyes on me.
Yes, I'm not good at it but I was always lying to myself.
"He is..." I paused and closed my eyes because I don't know what will tell her.
Aaminin ko bang may namamagitan sa amin ni Octav higit pa sa pagkakaibigan?
Wala namang kaming dalawa ni Octav ngunit iyong pagmamahal na ibinibigay namin sa isa't isa ay kakaiba. We've talked about this but I don't know what will I say to other people.
Ano nga ba kaming dalawa ni Octav?
"He is one of my closed friend, why?" I asked her back.
"Really, huh?" hindi niya makapaniwalang tanong sa akin kaya tumango ako kahit na labag 'yon sa loob ko. "Kissing is now allowed between friends?" aniya at tiningnan ako nang mariin.
Kaagad tuloy akong umiwas ng tingin sa kaniya.
"Ahh..."
Damn! I should defend myself!
"I just gave him a smack kiss on his cheeks. Is that bad?" tanong ko sa kaniya kaya tumango naman siya.
Huminga na lang ako nang malalim at umakyat na sa kwarto ko at doon ako napahawak sa aking dibdib. Napapakit na lang ako nang dahil sa pag-uusap namin ni Rhea.
She fucking caught us!
Paano na lang kapag nalaman niyang Professor ko si Octav?
This was really a disgrace to our family! Lalo na kila Tita at Tito!
Umupo na lang ako sa aking kama nang saktong tumawag si Octav. Sinagot ko na lang iyon at pagkatapos naming mag-usap ay natulog na rin ako kaagad.
My routine was almost the same everyday. Naiiba na lang iyon sa tuwing wala akong trabaho dahil minsan na lang ako kung pumasok. It almost makes me sick but good thing because I was able to prevent it.
Ayaw kong magkasakit at mag-absent sa trabaho man o sa paaralan dahil marami akong mami-miss na lesson o kaya naman ay mababawasan ang sweldo ko.
"Hey, Sav!"
Napalingon ako habang naglalakad papuntang classroom dahil sa pagtawag sa akin ni Jimrey. He was with his friends and I guess they were from different Engineering Department. Base na rin kasi sa chord ng kanilang I.D.
Someone was from Geodetic Engineering and the other one was from Civil Engineering.
"Oh, Jim?"
"Are you headed to our classroom already?" he asked.
Tumango ako sa kaniya at bahagyang nag-bow sa mga kaibigan niya. Nginitian niya nila ako at mukhang mababait naman sila.
Well, Jimrey was also friendly and kind.
"Oo, ikaw?" tanong ko sa kaniya pabalik.
"Hindi pa, may kalahating oras pa naman tayo na vacant para sa susunod na subject." aniya kaya tumango ako sa kaniya at napatingin muli sa kaniyang mga kaibigan. "By the way, do you mind if you join us?" tanong niya sa akin kaya nanlaki ang mga mata ko.
"Ipakilala mo naman kami sa kaklase mo, Jim!" sambit ng isa na malaki ang katawan at moreno na mas matangkad ng kaunti kay Jim.
I smiled at him but I felt suddenly uncomfortable when he said that. Mukha siyang babaero.
Not that I'm being judgemental, I was just describing him.
"Ahh... Oo," kabado niyang saad. "She's Savannah Caroline and she's my classmate from Mechanical Engineering." pagpapakila niya sa akin sa mga kasama niya.
Nakipag-kamay pa ang morenong lalaki sa akin ngunit hindi ko 'yon tinanggap. I immediately felt my conscience because of refusing his hand shake.
"Natakot sa 'yo, Alex." the other man joked.
That man was wearing his tshirt and a faded pants that really suited him. He have more fair skin complexion from the other one. At halos magkatangkad lang silang dalawa no'ng morenong lalaki. I could also say that he was handsome.
"Tsk," pikon na asik no'ng morenong lalaki.
"This is Alex and this is Gab." pagpapakilala na ngayon ni Jim sa kanila sa akin kaya tumango na lang ako at ngumiti nang pilit.
"You are familiar to me," sambit ng Gab kaya kinabahan ako sa hindi malamang dahilan. "Ohh!" he stuttered that made me creased my forehead.
"Nakita na kita sa isang fast food noong isang gabi. You were with a man," sambit niya kaya mas lalo akong kinabahan.
What if...
What if he saw me with Octav?
"Ohh? I am having my part time job. Baka roon mo ako nakita," sambit ko sa kaniya at ngumiti...
Kahit na kinakabahan na ako.
"Ahh oo," nakangiti nitong sabi.
"Tara? Samahan mo kami, we'll have our snack." tugon na sa akin ngayon ni Jim ngunit magsasalita pa lamang ako ay may nagsalita na sa aking likuran.
"Where are you going?"
Boses niya pa lang ay kilalang-kilala ko na. Napatingin sila Jim sa aking likod. Ngayon tuloy ay mas lalo akong kinabahan dahil sa kaniyang presensya.
I didn't bother to look at him because I was afraid to see his reaction.
Seloso siya sa ganitong bagay.
"Oh? Hello, Sir!" bati ni Jim sa kaniya.
"Wala pa ba kayong pasok?" tanong ni Octav mula sa aking likuran.
I felt he walked towards and there I saw him in my peripheral vision that he was now in my right side. I look at him quickly but I immediately looked at Jim who was now facing Octav..
Hindi ba dapat ay may klase siya ngayon sa ibang block?
"We still have our 30 minutes break, Sir." sagot ni Jim sa kaniya.
Nakita kong tumingin siya sa akin kaya napabaling na ako sa kaniya, "Good afternoon, Sir." I greeted him and then I looked away.
"Tsk, I thought you're not even going to greet me that." he said and laughed a bit as if he joked and there was something funny.
Sikmuraan ko kaya siya?
Ilang buwan lang ang nakakalipas nang sabihin niya sa aking naiinis siya sa mga bumabait sa kaniya ng ganoon. Tapos ngayong hindi ko sana siya babatiin ay pinuna niya naman.
Parehas nga talaga silang may topak ni Azi. Tsk!
Magpinsan nga at walang duda.
"Saan kayo pupunta?" tanong niya ulit at ngayon ay nakatingin siya sa aking mga mata nang diretso.
I glanced at Jim and he was smiling at me widely.
"They were inviting me for snack," I said and faked a smile..
"Really? That's good then," sambit niya at saka nakita ko kung paanong sumeryoso ang kaniyang mukha. "Sige na at mauuna na ako," tugon niya sa amin.
Hindi pa man kami nakakapag-paalam sa kaniya nang maayos ay naglakad na siya papaalis. I didn't even bother to tell him good bye.
Ngumiti na lang ako kila Jim at sa kaniyang mga kaibigan.
"Shall we go?" tanong sa akin nu Jim kaya tumango ako.
Napapagitnaan tuloy nila akong tatlo sa paglalakad. Katabi ko naman si Jim sa aking kanan at sa kaliwa ay si Alex. Pumunta lang naman kami sa canteen at doon kami bumili ng snack.
"Bayad ko," I said and handed Jim my money but then he just looked at me and smiled.
"My treat," tugon niya sa akin ngunit nagpumilit pa rin ako at ayaw niya pa ring kunin iyon mula sa aking kamay. "Sige na. I got you, Sav. You can save that money for you," nakangiti niya pang sabi kaya wala na akong nagawa kung hindi ay ang itago uyon sa aking bulsa pabalik.
I glanced at Alex and Gab and they were looking at Jim with those playful smiles. Naging tahimik na lang din kaming kumain hanggang sa basagin iyon ni Alex.
"Hindi ba may gusto ka sa isa sa mga kaklase mo, Jim?" tanong nito kay Jim.
"Shut up," mariing salita ni Jim ngunit hindi nakinig si Alex at mas binuyo pa nito si Jimrey.
It made me uncomfortable because of that but I couldn't complain.
Sino kaya ang---
"Hindi ba may crush kang pangalan ay Caroline?" tanong ulit ni Alex kay Jim.
And because of that I almost choke on my food.
That's my second name! And I don't remember anyone in our block whose name is also Caroline. But... Yeah maybe there was but I'm just really not attentive to some of our classmates.
Dali-daling kinuha ni Jim ang bottled water sa tabi niya at binigay niya iyon sa akin.
Sino ba kasing Caroline 'yon?
"Shut up Alex, okay?" mariing salita ni Jim ngunit kagaya kanina ay natawa lang ito.
Matapos kong uminom ng tubig ay pinunasan ko ng aking panyo ang gilid ng aking labi. I looked at Alex and smiled at him as if I was not unconfortable with him earlier.
"My name is Savannah Caroline Teodoro," pag-amin ko sa kaniya at saka ngumiti.
Mukha pa siyang gulat kaya binalingan ko ng tingin si Jim ngunit umiwas lang siya sa akin ng tingin. Is that possible that Jim's crush was me until now?
Ngunit parang imposible naman 'yon dahil ilang buwan na noong umamin siya sa akin. I already cleared it out to him. I am not dating anyone...
Except from Octav.
"Gagi ka, Jim! Si Sav lang naman pala ang gusto mo!" ani Gab nang magkaroon ng awkward na atmosphere sa pagitan naming tatlo nila Alex at Jim.
"Oh? Sino ang may gusto kay Savannah, Jim?"
Napatingin ako sa nagsalita at laking gulat ko kung sino iyon. Damn!
Bakit ba panay na lang ang singit niya kung nasaan man kami?!
"Hello, Sir! Si Jim po may gusto kay Sav!" natatawang tukso ni Gab kaya napairap ako saka huminga nang malalim.
Umupo pa siya sa tabi ko at hindi ko alam kung paano ba ako aakto. Why he was here?! Dapat ay nasa klase niya siya ngayon ah?
"Hindi po ba may klase kayo?" taka kong tanong at naramdaman ang pag-init ng aking pisngi nang dahil doon. "S-Sir?" kabado kong dagdag at napayuko.
Hindi sumagot si Octav hat ang akala kong babalewalain niya ang aking tanong. I looked at Jim who was looking at Sir Octav.
What if Jimrey noticed about the thung between me and Octav?
"Ah- yeah we have a class. But I excused myself to have some coffee." sagot niya sa akin kaya ilang akong tumango sa kaniya.
"Simo nga ulit ang may gusto kay Sav? Ikaw ba, Jim?" tanong ulit ni Octav at ngayon ay nakabaling na ang atensyon niya kay Jim.
I gulped the lump on my throat and waited for Jim to speak. Damn! Bakit ba ganito si Octav?!
Wala namang problema kung may gusto sa akin si Jim! Wala nga kaming dalawang klaradong relasyon eh.
Kumurap si Jim at napatingin sa akin kaya umiwas ako ng tingin sa kaniya. Ngumiti siya sa akin ngunit hindi ko 'yon nasuklian. He then faced Octav and smiled widely.
"Yes, sir. Ayos lang naman po ba iyon 'di ba sa klase natin 'di ba? As long as I'm not having a low grades," dire-diretso niyang saad.
Nanahimik na lang ako nang dahil sa kanilang dalawa. Napapagitnaan pa naman nila ako!
Parang gusto kong umihi sa sobrang kaba nang dahil sa kanilang dalawa!
Ano ba kasi at panay ang sulpot ni Octav?!
Haloa hindi na matanggal ang titig nilang dalawa sa isa't isa. Shit, Savannah you have to do something for them not to cause chaos!
"Hey! Kindly excuse me," I said and stood up.
Natapos ang titigan ng dalawa ng tumayo ako dahil naharangan ko iyon. Tumingin pa ako kila Gab at Alex para sa kanila na lang magpaalam.
I left them and walked away. Nang makapasok ako sa cr ay may tumawag sa cellphone ko at si Octav iyon!
Damn! How can he call me even if we just saw each other?!
May nakaraan pang missed calls at kanina pa iyong nong una kaming magkita bago ako yayain nila Jim. I took a deep breath and answered the phone call.
"Hello?"
"I told yah, he likes you." sambit nito sa kanilang linya.
"Octav!" inis kong sabi sa kaniya. Napairap ako nang dahil sa kaniya kahit wala naman siya sa aking harapan. "You are still with them! Baka marinig nila!"
"Hey, calm down, baby. I was already on my way to my class. Did I intimidate you?" tanong niya kaya napairap akong muli.
"You're being paranoid! You even made your coffee addiction just to see what I'm doing!" I said in frustration.
"It's because you're not answering my phone calls. By the way, I thought you're going to pee?" mapaglarong tanong niya kaya kaagad kong tinapos ang tawag.
Umihi lang ako nang madalian at halos atakihin na naman ako sa puso nang may dumambad sa aking dibdib pakabukas ko ng pinto.
"Hey!" I shouted and rolled my eyes.
"Answer me honestly, Sav." seryoso niyang sambit sa akin kaya napahinga ako nang malalim. "Is there something between you and him?" he seriously asked me.
What's the point if I deny it right?
I have promised myself that I won't lie anymore with my feelings towards one person. I took a deep breath, stood straight in front of him and looked him in his eyes.
"Honestly... I'm starting to love him. Why?"