Kean Patrick’s POV
"Tita, I'm sorry" iyon nalang ang masasabi ko.
Itinayo ko siya pero todo pa rin siya sa pag-iyak.
"Nawala na ang asawa ko ayaw kong pati anak ko mawala rin. You know Yannie she's daddy's girl nag-break down siya no'ng mawala ang daddy niya. Hindi niya kinaya ang sakit, lagi siyang nagkukulong lang sa kwarto, hindi na siya lumabas pa at nag-aral. Hanggang sa ma-diagnose siya na may depression halos ikamatay niya na 'yon, minsan nahuli ko siyang nag-lalaslas at uminom na rin siya ng bleach buti na-agapan kaya naisip ko na iuwi siya dito dahil naniniwala ako na ikaw ang makapag-papagaling sa kaniya kahit papano. Tuwang tuwa siya no'ng malaman niya na makikita ka na niya. Nabuhayan ako na baka maging okay siya kung kasama ka niya. Kaya please...Kean 'wag mo siyang iwan baka tuluyan na siyang mawala sa akin"
Masakit at mahirap pero ang desisyon ko ay pipiliing manatili kay Yannie.
Natagpuan ko nalang ang sarili kong bumalik sa loob ng bahay. Kinatok ang pinto ng kwarto niya at pinagbuksan niya naman ako.
"I stay, I'm sorry"
Pinatulog ko siya bago ako lumabas ng bahay nila para gawin ang pinaka-masakit na bagay.
"Salamat, anak" sabi ni tita Anie no'ng lumabas ako. "Babalik ka huh?"
Tango lang ang isinagot ko.
My beautiful! WAHHHHHHH!
Gusto kong sumigaw nang sobrang lakas!
Tumulo ang luha ko pero pinigilan ko dahil baka mamugto kapag nagkita kami.
Hinintay ko siya sa labas ng bahay nila.
Nang makita kong bumaba na siya sa kotse ni Jave pinilit kong kalmahin ang sarili ko.
Tumakbo siya para yakapin ako. Lalong nanghina ang tuhod ko pero pinilit kong 'wag siyang yakapin pabalik.
"My handsome"
Shit! Ang sarap sa pandinig. Wala pa man lang ay nahihirapan na ako. Kahit ilang basong tubig yata ang inumin ko hindi noon mapupunan ang iiyak ko sa gabing ito.
"Can we talk?"
Pilit kong nilakasan para malaman ni Jave na gusto kong umalis siya at nakuha niya naman iyon.
Napalingon ako sa kabuuan ng park. Dito kami palagi pumupunta, dito nagsimula at dito ko rin gustong tapusin.
"Let's break up"
Iyon na yata ang pinaka-masakit na pakiramdam sa buong buhay ko.
Ang sakit sakit lalo na no'ng makita kong umiiyak na siya at nag-mamakaawa.
Tiniis kong 'wag maging emosyunal, tiniis ko ang luha, ang sakit at ang hirap.
Gustong-gusto ko siyang yakapin at halikan pero wala akong choice. Buhay ni Yannie ang nakataya kung ipipilit ko pa ito.
Halos mapahawak na siya sa dibdib sa sobrang sakit na nadulot ko.
'Di lang ikaw ang nasasaktan, beautiful ko. Parang ikamamatay ko ang mawala ka.
No'ng sipain niya ako at suntukin. Okay lang halos 'di ko maramdaman ang pisikal na sakit dahil ang tunay na masakit ay ang puso ko. Hirap na akong huminga pero nananatiling walang emosyon.
"I'm sorry" umiiling-iling ko pang sabi.
I'm sorry for letting you feel the pain. Mahal na mahal kita.
Pinilit kong talikuran siya at maglakad palayo pero gano'n nalang ang panghihina ko nang yakapin niya ako sa likod ko.
My Beautiful...
"Someday, someone's gonna take your place and I forget about US...Bye, Mr. Handsome"
No! Gusto ko siyang habulin at yakapin ayaw ko siyang pakawalan. Ayaw ko...
Pero kailangan...
Pinagmasdan ko lang ang likod niyang naglalakad palayo. Nang mawala na siya sa paningin ko ay napaluhod na ako habang hawak ang dibdib ko.
"WAAAAAAAAAAAAAHHHHHHH!!!"
Isinigaw ko ang sakit nang nararamdaman ko. Galit na galit ako sa sarili ko. Ang sakit sakit.
"My Beautiful"
Mahina at halos paos kong sinabi sa gitna ng pag-iyak ko.
Hindi ko alam pa'no magsimula ulit.
Mahal na mahal kita.
Mahal na mahal kita.
Mahal na mahal kita, Elleina Zeal Suarez!
Patuloy sa pagtulo ang luha ko hanggang sa pumatak na ang ulan.
"Putangina naman!"
Napamura ako sa alalahaning sumayaw kami sa gitna ng kalsada habang umuulan.
Hindi ko na mapangalanan ang sakit na nararamdaman ko. Ang sakit sakit!
I wanna hold you forever!
Fucking life! I love you!
Bigla akong napahinto sa pag-lalakad ko.
No way!
Tumakbo ako pabalik at hinanap si Elle. Gano'n nalang ang panlulumo ko ng wala na siya.
Mahal na mahal kita!
The next thing I knew was Elle went to Bicol, Camarines Norte with Jave.
They're now in good terms.
My everyday was just like hell. I can't sleep, eat, laugh and always imagining things.
Kaya no'ng yayain kami ni Rev na sumunod kala Jave hindi na ako nagdal'wang isip pa.
Gusto ko siyang makita at mahawakan.
Kaso iba na ang na-abutan ko parang ibang tao na, parang 'di siya nasaktan.
Ano ba itong nararamdaman ko? Malamang, nasaktan ko siya. What would I expect? Maglugmok siya sa hinanakit at sakit?
If she wants to attract or seduce me to her body when she removed her cover up in front of me, it will always work.
Nag-init ang katawan ko at gusto ko siyang yakapin. The moment that she kissed me on my cheeks, the current automatically flow in my entire body.
She looks beautiful.
'Di ako mag-sasawang isipin na maganda siya.
But my heart broke when I saw Jave's hand on her waist.
I admit that they're good together.
I know Jave, his love is pure. He's willing to do everything although it hurts him sometimes.
When Carme slapped me, I can't get mad because I deserved that or even more!
I'm an asshole.
I saw her sa tabi ng dagat. I want to talk to her kaya lumapit ako agad.
She can't looked at me.
Sinabi ko lahat ng gusto kong sabihin. Matindi ang pag-pipigil ko na 'wag siyang halikan at yakapin. Takot akong magalit siya lalo pero parang ibang Elle na ang kaharap ko.
Nasasaktan din siya pero hindi na gano'n katindi. I wanted her to go back pero nanlulumo ako dahil wala na siyang balak. Kahit anong pakiusap ko nakikita kong desidido na siyang 'wag ng bumalik.
So, I used my last card telling her the real reason why we broke up.
Pero hindi siya no'n napatigil sa pag-layo.
Ang sakit ay lalong sumakit. Ang luha ay lalong pumatak. Ang sugat ay lalong lumalim.
Ang bobo ko, hindi na talaga siya babalik.
"Pre"
Nag-angat ako ng tingin kay Rev.
'Di ko na napigilan yumakap sa kaniya.
"Ang tunay na pagmamahal mas pinipili kung saan siya masaya. Masakit pre na totoong masaya na siya sa tabi ni Jave"
Mas lalong sumakit ang dibdib ko nang sabihin iyon ni Rev.
He's right!
Halatang masaya na siya kay Jave.
May mga bagay na kahit ipilit mo pa wala na talaga at hindi na talaga pwede.
I love you to death, my beautiful.
Ikaw lang
Habang buhay
Hindi man kita hawak
Nandito ka palagi sa puso ko.
I'm so happy for you and Jave.
I will never forget the day that once in my lifetime, I hold you in my arm.
That's enough.
Mahal na mahal na mahal na mahal kita, beautiful ko.
- KEAN PATRICK VALENCIA
A.K.A
Mr. Handsome/Mr. 8 glasses of water